Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα,
το απόλυτο πρότυπο του Γάμου
και της οικογενειακής ζωής.
Σήμερα, Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2020, παραμονή της εορτής του Αγίου Σπυρίδωνος, λίγες ημέρες αφού καταφέραμε και συνήλθαμε μετά από το σοκ που δεχθήκαμε, και τις δύσκολες στιγμές που ζήσαμε από τις διήμερες και πρωτοφανείς "παρενοχλήσεις" της Αστυνομίας της περιοχής μας, κατά την... "κεκλεισμένων των θυρών" Μικράν Πανήγυριν, την οποία και τελέσαμε, με δική μας πρωτοβουλία, μόνοι μας και χωρίς διόλου πιστούς, παρά μόνο τις εντολές και τις παράλογες πιέσεις των ανωτέρων τους, στα όργανα της τάξης του Αστυνομικού τμήματος του Δήμου μας, του Παύλου Μελά, που παρέλασε...σχεδόν σύσσωμο, έξω από τον ναό μας, έχοντας φαντάζομαι λύσει όλα τα άλλα θέματα περί εγκληματικότητας κ.τ.λ., για να εμποδίσει τις λιγοστές Αννούλες...πέντε τον αριθμό, δεν ήταν παραπάνω...που γιόρταζαν, και "παρανομώντας" ήθελαν να ανάψουν το κεράκι τους και να φύγουν, παράλογες και ακατανόητες εντολές άνωθεν, έφθασαν δε στο σημείο να μας ζητήσουν να αποσύρουμε ακόμα και τα κεράκια από τα παρεκκλήσια μας, τα οποία παρεκκλήσια μας και βρίσκονται, όπως ξέρετε,
στα 500 & 1000 μέτρα μακριά από τον Ιερό Ναό μας, μάλιστα βάζοντας εμάς...ούτε την ευθύνη της πράξης τους δεν ήθελαν να αναλάβουν καταλαβαίνοντας το άτοπο του πράγματος, να τα τυλίξουμε και με λευκοκόκκινες ριγέ κορδέλες, σαν χριστουγεννιάτικα δώρα, τώρα, με ηρεμία πια και συνεχίζοντας την μοναξιά της λατρευτικής καθημερινότητας μας, αλλά και έχοντας τον χρόνο, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και της καραντίνας που μας έχει επιβληθεί, ας αναρτήσουμε ένα ακόμα άρθρο μας, με αποκλειστικό θέμα την Αγία προστάτιδα μας, την Αγία Άννα, που "...τον Δεκέμβρη στις 9", είχε την γιορτή της και που μαζί με τον ομόζυγο της Ιωακείμ, τους Αγίους και Δικαίους Θεοπροπάτορες, είναι και οι προστάτες και η ελπίδα και η καταφυγή και η βοήθεια των άτεκνων ζευγαριών, ως γονείς της Παναγίας Θεοτόκου, δηλαδή, η κατά σάρκα "γιαγιά" και ο "παππούς" του Χριστού μας.
Κάθε φορά τώρα, που αναφερόμαστε στις αναρτήσεις μας για τους Αγίους προστάτες μας, τον Ιωακείμ και την Άννα, σκεφτόμαστε πως έχουμε πια καλύψει τα πάντα, όσον αφορά τον βίο τους, την ζωή τους με την Παναγία κόρη τους, την προσευχή και τον αγώνα τους, την πίστη τους στον Θεό. Όμως πάντα οι Άγιοι μας μας διαψεύδουν, αφού μέσα από την ζωή τους υπάρχουν πτυχές που αν κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά θα βρούμε και άλλους θησαυρούς που συνοδεύουν την βιοτή τους και μπορούν να μας παραδειγματίσουν στους πνευματικούς μας αγώνες. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΠΑΤΟΡΕΣ, ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΑ. "Ο Γάμος και η οικογένεια",
θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε και να φωτίσουμε μια άλλη πτυχή της ζωής των Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων, γονέων της Παναγίας μας και προγόνων του Χριστού μας, την πτυχή του θεάρεστου εκείνου ζευγαριού που αρχικά συνδέθηκε με τα ιερά δεσμά του γάμου και κατόπιν από κοινού αγωνίστηκε να "πείσει" τον Θεό πως αξίζει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί και να δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια.
Ο Ιωακείμ και η Άννα δεν ήθελαν παιδί “εγωϊστικά”, ούτε ψυχολογικά ή συναισθηματικά. Δεν ήθελαν να γεννήσουν παιδί για τον εαυτό τους, αλλά για τον Κύριο. Η τεκνογονία θεωρούνταν τότε “υποχρέωση” απέναντι στον Θεό. Εκεί ακριβώς συνίσταται η ντροπή και το “όνειδος” της ατεκνίας. Το θαυμάσιο αυτό ζεύγος, ο Ιωακείμ και η Άννα, όχι μόνο ήταν πολύ αγνοί και ελεήμονες και το σπίτι τους ήταν καταφύγιο και λιμάνι για κάθε πονεμένο, αλλά και πέρασαν τη ζωή τους με εξαντλητικές προσευχές προσπαθώντας να ευαρεστήσουν τον Θεό. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό ή κοσμικό φρόνημα. Μόνη τους έγνοια ήταν να ευαρεστήσουν τον Θεό.

"Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ Δαυΐδ καὶ πάσης τῆς πρᾳότητος αὐτοῦ,..." (Ενθυμήσου, Κυριε, τον Δαυίδ και όλην αυτού την ανεξικακίαν, την μάκροθυμίαν και την ταπεινοφροσύνην, δια των οποίων ευηρέστησεν εις σέ). "...ὡς ὤμοσε τῷ Κυρίῳ, ηὔξατο τῷ Θεῷ Ἰακώβ·..." (Ενθυμήσου ότι ένορκον έδωκεν υπόσχεσιν εις σε τον Κυριον, έκαμε τάξιμον εις σε τον Θεόν του ισραηλιτικού λαού). "...εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου,..." (Είπε· Δεν θα εισέλθω εις την σκηνήν που κατοικώ, ούτε θα ανεβώ στο στρωμένο κρεββάτι μου), "...εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου,..." (ούτε θα παραδώσω τα μάτια μου στον ύπνον και τα βλέφαρά μου στον νυσταγμόν· δεν θα δώσω ανάπαυσιν στους κροτάφους μου), "...ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ." (μέχρις ότου εύρω κατάλληλον τόπον δια τον Κυριον, δια την κατοικίαν του Θεού του Ιακώβ.)
Ενδεικτικό του ότι οι άγιοι δεν ήθελαν για τον εαυτό τους το παιδί, είναι ότι, όπως είχαν τάξει, το αποχωρίστηκαν και το αφιέρωσαν στο Ναό μόλις έγινε τριών ετών. Πόση πίστη απαιτεί και αυτό, όταν πρόκειται για γονείς που αγαπούν το παιδί τους,
και μάλιστα ένα παιδάκι τόσο γλυκύτατο και τρισχαριτωμένο, όπως κατά γενική ομολογία ήταν η Παναγία.

Το παράδειγμα των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας μας διδάσκει, μεταξύ πολλών άλλων, και το πόσο πολύ πρέπει να εκτιμάμε την τεκνογονία και να αγαπάμε τα παιδιά. Οι άγιοι αυτοί αφήνουν τελείως μα τελείως αναπολόγητους όσους κάνουν εκτρώσεις ή όσους δεν θέλουν να κάνουν παιδιά ή όσους δεν θέλουν και δεν αγαπούν τα παιδιά που έχουν. Το ίδιο και όλους όσους επικαλούνται ένα σωρό δικαιολογίες για να μην κάνουν το θέλημα του Θεού.
Η Αγία Άννα αφού γέννησε την Θεοτόκο Μαρία, την απογαλάκτισε και την αφιέρωσε στο Ναό, πραγματοποιώντας το τάμα της, σαν καθαρό και άμωμο δώρο. Κατόπιν πέρασε τη ζωή της η Αγία Άννα με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς και στο τέλος παρέδωσε την Αγία της ψυχή στα χέρια του Κυρίου ειρηνικά.
Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να σημειώσω και να υπογραμμίσω ιδιαιτέρως στην αγάπη όλων των αναγνωστών και φίλων της ιστοσελίδας μας,
το σθένος και την πίστη που χρειάζονται και οι δυο γονείς, μα ιδιαίτερα μια μάνα, όχι όμως μια οποιαδήποτε μάνα,
που επί πολλά χρόνια παρακαλούσε τον Θεό για ένα παιδί, όταν τελικά το αποκτήσει να θελήσει εκπληρώνοντας το τάμα της, να το προσφέρει πίσω σε Αυτόν. Κάποιος που δεν μπορεί να καταλάβει την πίστη της Αγίας Άννας στον Θεό, ίσως να την χαρακτήριζε άκαρδη και άπονη μητέρα και δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να κατανοήσει την αναγκαιότητα της εκπλήρωσης του τάματος της στον Θεό, που ποτέ δεν το ξέχασε.
![]() |
Έτσι θα είναι ο Ιερός Ναός των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων, της Νέας Ευκαρπίας, όταν, πρώτα ο Θεός, ολοκληρωθεί. |
![]() |
Κάθε χρόνο ανήμερα της Μικρής Πανήγυρης μας για την Κοίμηση της Αγίας Άννας, τελείτε Αγιασμός στον επάνω και υπό κατασκευή ακόμα Ναό μας, μέχρι και τα Θυρανοίξια του τον Οκτώβριο του 2019. |
Θα ήθελα επίσης όμως, να υπογραμμίσω και το έγκλημα της έκτρωσης που αναφέρθηκα και παραπάνω στο οποίο καταφεύγουν κάποιες γυναίκες μετά από μια "ανεπιθύμητη"
εγκυμοσύνη, όταν χιλιάδες είναι τα ζευγάρια που αγωνίζονται...εμείς εδώ στον ναό μας το ζούμε καθημερινά, παρακαλώντας τους Αγίους μας, τον Ιωακείμ και την Άννα, οι οποίοι αγκαλιάζοντας τους με στοργή και κατανόηση, έγιναν οι προστάτες τους πια και οι αρωγοί στις προσπάθειες τους, και εδώ στον Ιερό Ναό τους, των Αγίων Θεοπατόρων στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, λύνουν θαυματουργικά με την ιδιαιτέρα ευχή της Αγίας Άννας που διαβάζουν οι ιερείς μας, τα δεσμά της ατεκνίας τους για να μπορέσουν και αυτοί να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί.
Η παράδοση, αναφέρει διάφορες εκδοχές σχετικά με τις ημερομηνίες της κοιμήσεως των Αγίων Θεοπατόρων. Αυτή όμως που είναι η πιθανότερη είναι ότι η Θεοπρομήτωρ Άννα, όταν κοιμήθηκε εν Κυρίω, ήταν περίπου 80 χρόνων και ο Ιωακείμ είχε περάσει τα 90. Ποιος από τους δύο, πέθανε πρώτος δεν αναφέρεται ευκρινώς. Αναφέρεται μόνο ότι, όταν η Θεοτόκος ήταν έντεκα χρόνων έμεινε ορφανή και από τους δύο γονείς της. Κατά πάσα πιθανότητα όμως πρώτος εκοιμήθη ο Άγιος Ιωακείμ, πέθανε κατά μια πηγή οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου και μερικούς μήνες αργότερα, ένδεκα κατά την ίδια πηγή, ακολούθησε και η Αγία Άννα, χωρίς αυτές οι χρονολογίες όμως να έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Αποδεικνύουν έμμεσα όμως,
την αγάπη του ευλαβούς ζευγαριού αυτού μεταξύ τους αλλά και απέναντι στον Θεό, ο οποίος και τους εστεφάνωσε τελικά χαρίζοντας τους την Παναγία για κόρη τους, αλλά τους ευλόγησε και με έναν ακόμη τρόπο. Να έχουν αυτήν την μοναδική παρρησία τους στον Εγγονό τους Χριστό για να μπορούν μέχρι και τις ημέρες μας να κάνουν όλα αυτά τα θαύματα φέρνοντας στον κόσμο τα δώρα τους, τα παιδιά που τόσο χρειαζόμαστε για την ευτυχία μας.
Μέσα στην προσωρινή κατακόμβη που μας φιλοξενούσε παλαιότερα...για μια ολόκληρη δεκαετία, και τώρα στον επάνω, περίλαμπρο και περικαλλή, ολοκαίνουργιο Ιερό Ναό μας, που θα αγωνιστούμε να αποπερατώσουμε πλήρως, αλλά τον λειτουργούμε και τον χαιρόμαστε από το Σαββατοκύριακο 12 & 13 Οκτωβρίου 2019, οπότε και τελέσαμε τα "Θυρανοίξια" του, του μοναδικού στον κόσμο Ενοριακό Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων, έχουμε την μεγάλη ευλογία, εμείς οι Αθοκηπιώτες, αλλά και όλοι οι προσκυνητές του που έρχονται να προσευχηθούν και να ζητήσουν την χάρη τους, να έχουμε το όμορφο, υπερυψωμένο μικρό παρεκκλησάκι, με το όνομα "Η Τριετής Παναγία", όπου και κάθε Τρίτη διαβάζουμε την ευχή της Αγίας Άννας για την λύση της ατεκνίας.
Στους τοίχους του θα δείτε να περνά από μπροστά σας όλη η ζωή της τρίχρονης Παναγίας μας μαζί με τους υπερήλικες και Δικαίους γονείς της, «την Προσευχή των Αγίων Θεοπατόρων», «την Σύλληψη της Αγίας Άννας», «την Γέννηση της Θεοτόκου», «την Κολακεία της Παναγίας», «την Επταβηματίζουσα Παναγιά», «τα Εισόδια της Θεοτόκου», και τέλος «την Αγία Γιαγιά της Ορθοδοξίας» την Αγία Άννα με την τριετή Παναγία στην αγκαλιά της (μια εικόνα με ιδιαίτερη βυζαντινή τεχνική, φιλοτεχνημένη από τους αγιαγράφους μοναχούς της Αγιαννανίτικης Αδελφότητας του π. Ιωάννου, του Παπαγιάννη μας, που είναι και ο κτίτορας της ολοκαίνουργιας εκκλησιάς μας) Στην είσοδο του κυρίως ναού μας δεξιά, σε ειδικό ξυλόγλυπτο κιβώριο θα δείτε και «την Κοίμηση της Αγίας Άννας», ενώ στο ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι της, επίσης στην είσοδο αλλά αριστερά, θα δείτε και θα προσκυνήσετε «την Αγία Οικογένεια», τους Αγίους και Δικαίους Θεοπάτορες, τον Ιωακείμ και την Άννα, με την τριετή Παναγία στο κέντρο, την Εφέστιο Εικόνα της Ενορίας μας (όλες αυτές οι εικόνες είναι φιλοτεχνημένες από τον φίλο μας και αγιογράφο, κο Νικόλαο Ζέκιο)
ευλογιών από τα Ιερά και θαυματουργά Λείψανα των προστατών Αγίων μας, του Ιωακείμ και της Άννας, που αγκαλιάζουν τον κάθε ένα από εμάς και τις οικογένειες μας, που και εμείς με την σειρά μας φροντίζουμε για την ευπρέπεια του Οίκου τους, το «σπίτι» τους και «πατρικό σπίτι» της Παναγίας κόρης τους, που τώρα ακόμα συνεχίζουμε αδιάκοπα να ολοκληρώνουμε και να καλλωπίζουμε το εσωτερικό του και αργότερα το εξωτερικό του, αλλά που τον λειτουργούμε και τον χαιρόμαστε, έστω και με τις ατέλειες του, που προσδοκούμε όμως πολύ σύντομα να τις καλύψουμε και αυτές.
Και δύο λόγια για τους ανθρώπους της διακονίας του Ιερού Ναού των Αγίων
Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, τους επιτρόπους και τα στελέχη της εκκλησίας μας, τους άνδρες, τις γυναίκες, ακόμα και τα παιδιά μας, τους ευλογημένους εκείνους ακούραστους εργάτες του Θεού, που έχουν αναλάβει με ανιδιοτέλεια και αγάπη περισσή την ευθύνη του ναού μας, αλλά και για όλους όσους κάνουν ένα βήμα μπροστά κάθε φορά που θα τους ζητηθεί από τους ιερείς του Ναού και προσφέρουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Ενορίας τους.
Η καθαριότητα και η ευταξία του οίκου του Θεού και των Αγίων προστατών μας, πρέπει να είναι μια προτεραιότητα για όλους μας, η φιλοξενία των προσκυνητών μας, Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, τους επιτρόπους και τα στελέχη της εκκλησίας μας, τους άνδρες, τις γυναίκες, ακόμα και τα παιδιά μας, τους ευλογημένους εκείνους ακούραστους εργάτες του Θεού, που έχουν αναλάβει με ανιδιοτέλεια και αγάπη περισσή την ευθύνη του ναού μας, αλλά και για όλους όσους κάνουν ένα βήμα μπροστά κάθε φορά που θα τους ζητηθεί από τους ιερείς του Ναού και προσφέρουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Ενορίας τους.

που έπαψε πια να λειτουργεί ως λατρευτικός χώρος, αλλά παράλληλα πλέον με την "Ιθάκη" μας, εξυπηρετεί και τους Κύκλους Μελέτης Αγίας Γραφής των μητέρων και των μεγαλυτέρων γυναικών μας, μα και την φιλανθρωπία και τον αγώνα μας ακόμα και κατά της πείνας με το Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο μας, που πρόσφατα ονόμασαν οι κυρίες μας, "Με ανοιχτές Αγκάλες".


Ας δούμε όμως με αφορμή την ανάρτηση μας αυτή, τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα και τι υπολείπετε ακόμα για να γίνει. Έχει ολοκληρωθεί η 1η φάση της κατασκευής του, το εξωτερικό περίβλημα του δηλαδή, και τώρα που σας γράφω αυτό το άρθρο για την μητέρα της Παναγιάς μας, την Αγία Άννα και για το μικρό Πανηγύρι της Σύλληψης της Παναγίας κόρης από αυτήν και τον ομόζυγο της Ιωακείμ,




Και οι εργασίες δεν σταματούν, μα συνεχίζονται, ακόμα και εν μέσω πανδημίας, ακόμα και με καραντίνα. Έτσι, χωρίς δισταγμό, πήραμε τα μέτρα για την ξύλινη πόρτα που θα χωρίσει τον κυρίως ναό από τον πρόναο, ενώ έχουμε ήδη παραγγείλει το μικρό ξυλόγλυπτο τέμπλο που θα στολίσει το Παρεκκλήσι
του Νάρθηκα, το οποίο ετοιμάζεται να λειτουργήσει και πάλι με την βοήθεια του Παπαγιάννη μας, στον οποίο, δείχνοντας την αγάπη μας, τον σεβασμό και τις ευχαριστίες μας, θα δώσουμε το όνομα του δικού του Αγίου, τιμώντας τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και μάλιστα θα το εορτάζουμε και θα το πανηγυρίζουμε, μετά από επιθυμία του, στην εορτή της Συλλήψεως του από τους γονείς του, τον Ζαχαρία και την Ελισάβετ, ένα ακόμα άτεκνο ζευγάρι της Παλαιάς Διαθήκης, την 23η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Και οι εργασίες θα συνεχιστούν αδιάκοπα
(κάποτε ένας αγιορείτης μοναχός μου είπε πως οι ναοί, μόνο ξεκινούν να γίνονται όμως ποτέ δεν τελειώνουν. Τώρα, έχοντας και εγώ την ευθύνη της κατασκευής του δικού μου ναού καταλαβαίνω τι εννοούσε, αφού πάντα υπάρχει κάτι ακόμα να γίνει για να μοιάζει ομορφότερος, πρακτικότερος, λαμπρότερος...τέλειος) θα συνεχιστούν όσο υπάρχετε όλοι εσείς...
"οι αγαπώντες την ευπρέπειαν του οίκου Σου"
όμως, αφού ανεβήκαμε στον επάνω Ναό μας και εκεί λειτουργούμε πια, αυτές οι λεπτομέρειες που έχουν απομείνει, αλλά είναι απαραίτητες,
φαντάζουν πια πανεύκολο να γίνουν, κοντά στο μεγάλο έργο που εκ θεμελίων έγινε τα τελευταία χρόνια, και σήμερα έχουμε όλοι μαζί την ευλογία να πανηγυρίζουμε, επάνω...ψηλά, τους Αγίους μας και στον περίλαμπρο και μεγαλόπρεπο Ναό τους, με 15 μέτρα ύψος και το καμπαναριό του στα 23, αλλά και να τελούμε σε αυτόν όλες τις Ακολουθίες μας και τα Μυστήρια της Ενορίας μας.
Ευλογημένοι λοιπόν οι Ανθόκηποι της Νέας Ευκαρπίας, ευλογημένα τα όμορφα παιδιά και τα εγγόνια σας, ευλογημένοι όλοι όσοι προσφέρατε στο παρελθόν και θα συνεχίσετε να το κάνετε, για την ευπρέπεια του οίκου της "Γιαγιάς" και του "Παππού" της Ορθοδοξίας, ή είχατε έρθει στην μικρή και υπόγεια, προσωρινή κατακόμβη μας, ή ήρθατε ή σκοπεύετε να έρθετε στην μεγαλοπρεπή και όμορφη, υπέργεια εκκλησιά μας για να προσκυνήσετε τους Αγίους μας και να τους ζητήσετε με ευλάβεια και πίστη ανυπόκριτη αυτό που λαχταράτε περισσότερο.
Ιδιαίτερα δε τα νέα ζευγάρια μας που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και προσφεύγουν στους προστάτες τους, τον Ιωακείμ και την Άννα οι οποίοι και θα μεσητεύσουν μέσω της Παναγίας κόρης τους γρήγορα στον Εγγονό τους Χριστό, έχοντας την αμεσότητα της στενής συγγένειας τους αυτής με τον Ιδρυτή και καθοδηγητή της Εκκλησίας Του.
Ιδιαίτερα δε τα νέα ζευγάρια μας που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και προσφεύγουν στους προστάτες τους, τον Ιωακείμ και την Άννα οι οποίοι και θα μεσητεύσουν μέσω της Παναγίας κόρης τους γρήγορα στον Εγγονό τους Χριστό, έχοντας την αμεσότητα της στενής συγγένειας τους αυτής με τον Ιδρυτή και καθοδηγητή της Εκκλησίας Του.
Σας περιμένουμε στον Ιερό Ναό μας...πρώτα ο Θεός,
όταν με το καλό υποχωρήσει η πανδημία,
αλλά και η ασχήμια της, που κατατρώει τις σάρκες μας,
τις Άγιες και ευλογημένες ημέρες των Χριστουγέννων,
με όποιον τρόπο μας αφήσουν να εορτάσουμε φέτος,
την Γέννηση του Χριστού μας.
Καλά Χριστούγεννα!!!
Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου