Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Τό Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής.

 Ποιά εἶναι τα Ψυχοσάββατα;

 

    Μέσα στην ιδιαίτερη μέριμνά της για τούς κεκοιμημένους η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει καθορίσει ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδος γι’ αυτούς, το Σάββατο.

    Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία μαζί τους. Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τούς οικείους, συγγενείς και προσφιλείς, ακόμη και τούς εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά και τις προσευχές της Εκκλησίας γι’ αυτούς.

Πότε τελοῦνται,τα Ψυχοσάββατα;

      Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα, το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ μόνο ἂς γνωρίζουμε ὅτι η καθιέρωση τοῦ Σαββάτου πρὸ τῶν Ἀπόκρεω ὡς Ψυχοσαββάτου, έγινε μᾶλλον και αυτό κατ᾿ ἀπομίμησιν τοῦ Σαββάτου πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά.

    Βέβαια η αγάπη των ανθρώπων για τους οικείους τους που δεν ζούν  πια μαζί τους, δημιούργησε την εκκλησιαστική παράδοση άλλων τεσσάρων ψυχοσαββάτων, που δεν συμπεριλαμβάνονται όμως στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. Αυτά είναι, το ψυχοσάββατο της Τυρινής, το Σάββατο της α΄ εβδομάδος των νηστειών, όπου και εορτάζουμε την μνήμη του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, το Σάββατο του Λαζάρου και το Σάββατο πρίν την εορτή του Αγίου Δημητρίου. Ένα ακόμα ψυχοσάββατο θα βρούμε στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Βουλγαρίας, το Σάββατο προ των Αρχαγγέλων.

Γιατί τελοῦνται τα Ψυχοσάββατα;

 

  Με το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια ( επί γης )  γιορτάζουμε κατά την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία Εκκλησία περιλαμβάνεται η στρατευομένη εδώ στη γη και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.

    Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει θεσπιστεί γιατί η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της  Επουράνιας Βασιλείας Του.

    Κατά τα δύο μεγάλα Ψυχοσάββατα η Εκκλησία μας καλεί σε μία παγκόσμια ανάμνηση «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου» και μνημονεύει όλους εκείνους που υπέστησαν «άωρον θάνατον», σε ξένη γη και χώρα, σε στεριά και σε θάλασσα, εκείνους που πέθαναν από λοιμική ασθένεια, σε πολέμους, σε παγετούς, σε σεισμούς και θεομηνίες, όσους κάηκαν ή χάθηκαν και εκείνους που ήταν φτωχοί και άποροι και δεν φρόντισε κανείς να τούς τιμήσει με τις ανάλογες Ακολουθίες και τα Μνημόσυνα.

"...Κύριε ανάπαυσον τας ψυχάς των κεκοιμημένων δούλων 

σου, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προππάπων, γονέων, συζύγων,

τέκνων, αδελφών και συγγενών ημών, εν τόπω χλοερό, εν τόπω

 αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός..."

Υ.Σ :
Στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, θα διαβαστούν από τον ιερέα τα κόλλυβα που θα φέρουν οι πιστοί, την Παρασκευή 1 Ιουνίου μετά τον Εσπερινό, όπως και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας του Ψυχοσάββατου 2 Ιουνίου.


Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 2012

Τα παιδιά μας, "το μέλλον"  της Ευκαρπίας, 
μας ενθουσίασαν με τις επιδόσεις τους...
και στον χορό!!!

      Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Παιδείας 2012, που διοργανώνει ο Δήμος Παύλου Μελά  κάθε χρόνο, και στο ανοιχτό θέατρο της Ευκαρπίας,απολαύσαμε την Δευτέρα το βράδυ 28 Μαΐου,τα παιδιά του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ανθοκήπων και 2ου Δημοτικού Σχολείου των εργατικών κατοικιών,της Ευκαρπίας,που μας ξεδίπλωσαν το χορευτικό τους ταμπεραμέντο πάνω στην σκηνή,παραδίδοντας μας μαθήματα χορού,ξεκινώντας από τους Ευρωπαϊκούς,όπως βαλς,συνεχίζοντας με παραδοσιακούς ρεμπέτικους και καταλήγοντας στους δημοτικούς μας χορούς μας από όλη την Ελλάδα.

       Άλλη μια όμορφη εκδήλωση μας χάρισαν τα παιδιά μας,έτσι όπως μόνο αυτά ξέρουν,ζητώντας όμως και από εμάς το αυτονόητο: να έχουν πολλά  και καλά σχολειά για να έχουν ίσες ευκαιρίες στην γνώση με τα υπόλοιπα παιδιά,να έχουν καλούς δασκάλους που να τους μεταλαμπαδεύσουν εκτός από τις απαραίτητες γνώσεις,την όρεξη για περαιτέρω μάθηση,την φαντασία και τον ενθουσιασμό για την τέχνη,για το παρελθόν της χώρας αλλά και για το μέλλον της,όπως επίσης και να σπείρουν μέσα τους την ηθική και την καλοσύνη για να ανθίσει και να καρποφορήσει η αγάπη τους για τον Θεό και τους Αγίους μας.

       Αυτά τα λίγα, μα ουσιώδη, ζητούν από εμάς τα παιδιά μας και αντίδωρο για την προσπάθεια που κάνουμε εμείς και οι αρχές του τόπου μας,στους οποίους τα εμπιστευτήκαμε,για να τους παρέχουν όλα αυτά τα απαραίτητα εφόδια,μας χαρίζουν τέτοια μοναδικά ανοιξιάτικα βράδια,κάνοντας μας υπερήφανους γι αυτά.



        Εμείς,από την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,που πάντα στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούμε,επικροτούμε και ενθαρρύνουμε τέτοιες όμορφες προσπάθειες, ένα τεράστιο μπράβο θέλουμε να στείλουμε,στους δασκάλους των παιδιών και ιδιαίτερα τον κο Γιώργο Καρανίσα και την κα Στέλλα Μπάρμπα τους γυμναστές τους στα σχολειά τους,αλλά και τις Διευθύντριες των Σχολείων μας,την κα Μαρία Μπαζιάκου του 3ου στους Ανθόκηπους και την κα Ευαγγελία Μπούτσκου του 2ου στις εργατικές κατοικίες,της Ευκαρπίας,που ενθαρρύνουν τέτοιες καταπληκτικές προσπάθειες.

        Μα το μεγαλύτερο μπράβο το αξίζουν οι πρωταγωνιστές αυτές της γλυκιάς γιορτής που παρακολουθήσαμε,που είναι τα παιδιά μας και που κατάφεραν να μαλακώσουν την καρδιά μας,να σβήσουν τις έννοιες μας και έστω για λίγο,να μας κάνουν να αισθανθούμε καλύτεροι άνθρωποι και να καμαρώνουμε που έχουμε τόσο καλά παιδιά.

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ...
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΤΑΙ!!!



Τα παιδιά της ε' και στ' τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ανθοκήπων.

Ο Αντιδήμαρχος Παιδείας και Πολιτισμού κος Δεληγιάννης, συγχαίρει όλα τα παιδιά και τους δίνει τα αναμνηστικά της εκδήλωσης.
Τα παιδιά της β' και γ'τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου,εντυπωσίασαν...
...και ενθουσίασαν τους πάντες.
Με τις χορευτικές φιγούρες τους, πήγαν την μνήμη μας χρόνια πίσω...αλλά και την καρδιά μας χιλιόμετρα ψηλά.
 Περισσότερες φωτογραφίες 
 και ένα πολύ γλυκό βίντεο θα βρείτε λίγο παρακάτω.
 Καλή διασκέδαση...

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ

Ο αγώνας για "το σπίτι" των Αγίων μας συνεχίζεται...
Το όνειρο μας.
        Ακριβώς πριν δύο χρόνια,αναλαμβάνοντας ως εφημέριος του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης και της ομώνυμης Ενορίας των Ανθοκήπων Ευκαρπίας, άρχισα να κάνω όνειρα και να σκέφτομαι πως θα συνεχιστούν οι εργασίες του ναού, και πως από κατακόμβη που τον παρέλαβα θα αρχίσει η ανέγερση του επάνω ναού πια και σιγά-σιγά να αρχίσουμε να σηκωνόμαστε και να ξεχωρίζουμε από το έδαφος.

        Όσοι ζουν στους Ανθόκηπους γνωρίζουν πως τίποτε από όλα αυτά δεν είναι εύκολο και τίποτε δεν είναι αυτονόητο στην γειτονιά μας.Ζούμε σε μια Ενορία χιλίων πεντακοσίων ψυχών,όπου το 10% παίρνει βοήθημα, άλλος λίγο άλλος πολύ,από την μικρή Εκκλησία μας με πολλούς τρόπους.

Η αρχή
         Βοηθούμε τις τριάντα πέντε οικογένειες μας που δυσκολεύονται να επιβιώσουν και να σταθούν στα πόδια τους,περίπου εκατόν πενήντα άτομα,άλλους εγγράφοντας τους στο συσσίτιο του Αγίου Γεωργίου στην επάνω Ευκαρπία, για να έχουν ένα πιάτο φαΐ, άλλους με τρόφιμα που σε τακτά χρονικά διαστήματα δίνουμε,άλλους με ρούχα που μας φέρνει ο κόσμος, τα ταξινομούμε και τα μοιράζουμε,ακόμα και με πληρωμές λογαριασμών όποτε μπορούμε από τα χρήματα που μας εμπιστεύεται ο κόσμος.

Μια σκάλα
          Όμως εμείς εδώ, στον ευλογημένο από τους Αγίους μας τόπο, παράλληλα με το έργο της φιλανθρωπίας,μεγάλο έργο αρχίσαμε και με τα παιδιά,που όλο και περισσεύουν και μεγαλώνοντας ζητούν δικαιωματικά το κομμάτι στην ζωή που τους ανήκει,το παιχνίδι,την προσοχή μας,την διαμόρφωση ενός καλού χαρακτήρα,την μάθηση,την αγάπη μας.Κάθε εβδομάδα στον ναό μας "σαραντίζω" μέχρι και πέντε παιδιά,τα παιδιά των νέων ζευγαριών, που ήρθαν από παντού για να αποκτήσουν φθηνή κατοικία στην όμορφη γειτονιά που δημιουργήθηκε στο βόρειο μέρος των Ανθοκήπων.


Η σκάλα τελείωσε και συνεχίζουμε...
         Η ευλογία της Αγίας Άννας και του Αγίου Ιωακείμ,των προστατών των ζευγαριών,των Αγίων της ευτεκνίας και της τεκνογονίας,γέμισαν τον τόπο μας παιδιά, που μέσα σε λίγο καιρό στην εκκλησιά μας ήρθαν,τα κατηχητικά μας γέμισαν και τώρα, δύο χρόνια μετά την πρόσκληση μας, περισσότερα από εκατό παιδιά έχουμε στην Ενοριακή Νεανική Εστία μας, τα περισσότερα παιδιά του 3ου Δημοτικού Σχολείου των Ανθοκήπων,αλλά και από αλλού.

Σηκωθήκαμε και ξεχωρίσαμε λίγο από το έδαφος.
           Φτωχοί και ταλαιπωρημένοι οι Ενορίτες μου,
άλλοι μεγάλοι σε ηλικία,οι παλιοί Ανθοκηπιώτες,που κουρασμένοι από την δύσκολη ζωή που έζησαν,δεν μπορούν πια να βοηθήσουν στο δύσκολο εγχείρημα της αναγέννησης του ονείρου μας που ξεκινήσαμε,αντιθέτως την βοήθεια μας τώρα πια ζητούν,αναγκαιμένοι, πικραμένοι,τσακισμένοι και από την νέα κρίση που σκέπασε την χώρα μας και άλλοι νέοι άνθρωποι, που τώρα αρχίζουν την ζωή τους,πνιγμένοι όμως στα χρέη, που δουλεύουν νύχτα μέρα για να μην λείψει τίποτε στα παιδιά τους και που και αυτοί, την βοήθεια της εκκλησιάς μας ζητούν,τα παιδιά τους να φροντίσουμε και να τα κάνουμε μέσα στα κατηχητικά μας σωστούς ανθρώπους, για να αντιμετωπίσουν την δύσκολη ζωή των ενηλίκων λίγο αργότερα.
          Έτσι μη έχοντας που αλλού να απευθυνθώ και μη μπορώντας τίποτε άλλο να κάνω,τα χέρια μου στον ουρανό σήκωσα κάποια στιγμή,ζητώντας την βοήθεια των Αγίων μας, "το σπίτι τους" για να συνεχίσω να φτιάχνω... και η βοήθεια ήρθε.
Πήραμε κι' άλλο μπόι


         Η κυρία Σοφία Καραμπατζάκη, στην μνήμη των γονιών της και από αγάπη και ευλάβεια στον Άγιο Ιωακείμ και στην Αγία Άννα,από το Κικλίς ήρθε μαθαίνοντας πως χτίζουμε ναό στο όνομα τους(μόνη της άραγε το έμαθε;)και μας πρόσφερε ένα σημαντικό ποσό,μετά η τσιμεντοποΐα "ΤΙΤΑΝ" λίγο βοήθησε,κατόπιν γνωστοί και άγνωστοι,ξένοι και ντόπιοι, μου πρόσφεραν το χέρι τους για να σηκωθώ και να συνεχίσω να ονειρεύομαι και μαζί με τους Επιτρόπους του ναού μας ανασκουμπωθήκαμε και το αποτέλεσμα είναι αποτυπωμένο στις φωτογραφίες που βλέπετε.

Άρχισε να μοιάζει με Εκκλησία...
         Όμως τα χρήματα τελείωσαν και δεν προλάβαμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο καμπαναριό από αυτό που προϋπήρχε,ψηλότερα τώρα πια που μπορούμε και να βάλουμε αυτοματισμό στο χτύπημα της καμπάνας όπως έχουν όλοι οι ναοί, έτσι την αγάπη σας ζητώ μέσω της ιστοσελίδας του ναού μας, για να κάνουμε και αυτό το έργο,που είναι απαραίτητο και θα διευκολύνει τους Ενορίτες μας, που πλέον θα ακούν την καμπάνα που θα τους καλεί στην εκκλησιά μας, μια και θα είναι ψηλότερα,αλλά θα βοηθήσει και τους κουρασμένους ανθρώπους που διακονούν χρόνια τώρα στον ναό μας και δεν θα χρειάζεται να χτυπούν την καμπάνα με το χέρι.

...έτσι φθάσαμε σ'αυτό που είμαστε σήμερα.
         Το κόστος αυτού του έργου, ανέρχεται περίπου στα πέντε χιλιάδες ευρώ και είμαι σίγουρος ότι θα ακούσετε το κάλεσμα βοήθειας και αγάπης που σας απευθύνω.
         Μπορείτε να μας βοηθήσετε, ή προσωπικά βρίσκοντας με στον ναό, όπου είμαι σχεδόν όλη την ημέρα, ή παίρνοντας τηλέφωνο,ή μέσω του αριθμού λογαριασμού που έχει η εκκλησία μας στην τράπεζα και θα τον βρείτε από την ιστοσελίδα μας στην δεξιά μεριά, εκεί που λέει:

 "βοηθήστε την ανέγερση του Ιερού του ναού μας".


ιερομόναχος π.Χρυσόστομος

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Κυριακή των Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου                                       

"Ο θησαυρός της Πίστεως"

" “Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις 
ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου

Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα.

Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης “Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε”. Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της Θεογνωσίας. 

Ο Υιός και Λόγος του Θεού που σαρκώθηκε, στην αρχιερατική Του προσευχή, που έγινε όπως είναι γνωστό λίγο πριν από το Πάθος, αναφέρθηκε και στο έργο Του για την αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους. Είπε χαρακτηριστικά: “Πάτερ, εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις”. Εδώ φαίνεται πως στο πρόσωπο του Χριστού αποκαλύπτεται ο Θεός και δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να τον πλησιάσει και να ενωθεί μαζί Του.

                                                     Οι Απόστολοι
Ο Κύριος κατά την επί γης παρουσία Του όταν κήρυττε και θαυματουργούσε, είχε πάντοτε μαζί Του τους μαθητές και αποστόλους Του. Εκείνοι όταν κλήθηκαν από τον Ιησού “αφέντες άπαντα ηκολούθησαν Αυτώ”. Τους δόθηκε έτσι ευκαιρία να μυηθούν στο βάθος της διδασκαλίας και του έργου Του. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, όπως φανερώνει η γραφίδα των Ευαγγελιστών, έγιναν δέκτες μεγάλων αποκαλύψεων. Με αυτό τον τρόπο έγιναν ικανοί να κηρύξουν το Ευαγγέλιο και την αλήθεια του εις πάντα τα Έθνη. Με αυτό τον τρόπο έγιναν συνεργοί του Θεού στην αναγγελία του θελήματός Του, μεταβαίνοντας μάλιστα από τόπο σε τόπο και φθάνοντας στα πέρατα της οικουμένης. Ως εφόδια είχαν την στερεά πίστη τους, η οποία γινόταν μέσο για να διαδοθεί το αναστάσιμο μήνυμα σε όλο τον κόσμο. Με τον τρόπο αυτό η αλήθεια κρατήθηκε ανόθευτη από τις πλάνες και τις επιδράσεις των αιρετικών διδασκαλιών.


Οι Πατέρες
 Για τη διάδοση του σημαντικού αυτού μηνύματος που τόσο ανόθευτα πρόσφεραν οι απόστολοι στον τότε κουρασμένο κόσμο, τη σκυτάλη πήραν αργότερα οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι αφού με τη ζωή και το έργο τους άφησαν τον εαυτό τους να γίνει δοχείο της Θείας Χάριτος, διατράνωσαν με τους πολύμοχθους αγώνες τους το θαρραλέο αναστάσιμο μήνυμα του Ευαγγελίου και το διαφύλαξαν από τις πλάνες των αιρέσεων. Έτσι η Εκκλησία μας σήμερα “εβδόμη Κυριακή από του Πάσχα, την εν Νικαία Πρώτην Οικουμενικήν Σύνοδον εορτάζει των τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων”.

Ήταν τότε που ο Άρειος με τις πλάνες του επεχείρησε να κτυπήσει την Εκκλησία αμφισβητώντας τη Θεότητα του Κυρίου μας και επομένως τη δυνατότητα του ανθρώπου να σωθεί. Οι 318 Πατέρες που τιμά σήμερα η Εκκλησία μας, πρωτοστάτησαν σ΄ ένα αγώνα που κορυφώθηκε με τη σύγκληση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βυθηνίας προκειμένου η Ορθοδοξία μας να λάμπει σήμερα και να μας προσφέρει τις αστείρευτες πηγές της αλήθειας Της.
Αγαπητοί αδελφοί, η πίστη που μας παρέδωσε ο Κύριός μας αλλά και οι απόστολοι και οι πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ότι πιο πολύτιμο μπορούμε να έχουμε σαν πυξίδα στη ζωή μας. Έχουμε λοιπόν χρέος να ακολουθήσουμε τις δικές τους φωτινές πυξίδες οι οποίες μας ανεβάζουν σε κορυφές, όπου ο άνθρωπος μπορεί να γεύεται των καρπών της Θεογνωσίας.

Σ'αυτούς λοιπόν πρέπει να ανατρέχουμε,στα λεγόμενα και στα πεπραγμένα τους, όταν μας βασανίζουν ερωτήματα της καθημερινότητας μας, ή σοβαρά θεολογικά, ή ακόμα και οικογενειακά. Για τα πάντα υπάρχει μια απάντηση στην ζωή των Πατέρων της Εκκλησίας μας και αν εμείς δεν την γνωρίζουμε, τότε στους ιερείς μας να ανατρέχουμε για να μάθουμε την Αλήθεια.

Αυτοί είναι αρμόδιοι για την ψυχή μας!!! 



Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Ἡ Ἀνάληψις τοῦ Χριστοῦ

«Ἀνελήφθη ἐν δόξη»

«Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς, ἴνα πέμψη τὸν Παράκλητον τῷ κόσμω,
οἱ οὐρανοὶ ἠτοίμασαν τὸν θρόνον αὐτοῦ, νεφέλαι τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ,
Ἄγγελοι θαυμάζουσιν, ἄνθρωπον ὀρῶντες ὑπεράνω αὐτῶν,
ὁ Πατὴρ ἐκδέχεται, ὂν ἐν κόλποις ἔχει συναϊδιον,
Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κελεύει πάσι τοῖς Ἀγγέλοις αὐτοῦ,
Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἠμῶν, Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χείρας.
ὅτι ἀνέβη Χριστός, ὅπου ἢν τὸ πρότερον».

       Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τὴν λαμπροφόρο Ἀνάστασή Του ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν ἐγκατέλειψε ἀμέσως τὸν κόσμο, ἀλλὰ συνέχισε γιὰ σαράντα ἡμέρες νὰ ἐμφανίζεται στοὺς μαθητὲς Του (Πράξ.1,3). Αὐτὲς οἱ μεταναστάσιμες ἐμφανίσεις Του πρὸς αὐτοὺς εἶχαν πολὺ μεγάλη σημασία.   Ἔπρεπε οἱ πρώην δύσπιστοι καὶ φοβισμένοι μαθητὲς νὰ βιώσουν τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Διδασκάλου τους καὶ νὰ ἀποβάλλουν κάθε δισταγμὸ καὶ ψῆγμα ἀπιστίας γιὰ Ἐκεῖνον.
         Τὴν τεσσαρακοστὴ λοιπὸν ἡμέρα, σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, ὁ Κύριος τους μαθητὲς τοῦ «ἐξήγαγε ἔξω ἕως τὴ Βηθανία», στὸ ὅρος τῶν Ἔλαιων ὅπου συνήθως προσηύχετο. «Καὶ ἀφοῦ σήκωσε τὰ χέρια του, τοὺς εὐλόγησε». (Λουκᾶ 24,50) καὶ «εὐλογώντας τους, ἐχωρίσθηκε ἀπ’ αὐτοὺς καὶ ἐφέρετο πρὸς τὰ πάνω, στὸν οὐρανὸ» μέχρι ποὺ τὸν ἔχασαν ἀπὸ τὰ μάτια τους. Καὶ μετὰ ἀφοῦ Τὸν προσκύνησαν ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ χαρὰ μεγάλη καὶ ἔμεναν συνεχῶς στὸ ναὸ ὑμνολογώντας καὶ δοξολογώντας τὸ Θεό.
         εὐαγγελιστὴς Μάρκος, περιγράφοντας πιὸ λακωνικὰ τὸ θαυμαστὸ καὶ συνάμα συγκινητικὸ γεγονός, ἀναφέρει πὼς μετὰ ἀπὸ τὴν ρητὴ ἀποστολὴ τῶν μαθητῶν σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο κηρύττοντας καὶ βαπτίζοντας τὰ ἔθνη, «ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν του Θεοῦ. Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων» (Μάρκ.16,19-20).
          Αὐτὴ ἡ εὐλογία εἶναι πιὰ ἡ ἀρχὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ὁ Κύριος ἀνέρχεται γιὰ νὰ μᾶς στείλει τὸ παράκλητο Πνεῦμα, ὅπως λέγει τὸ τροπάριο τῆς ἑορτῆς: «Ἀνυψώθηκες στὴ δόξα, Χριστὲ Θεέ μας, ἀφοῦ χαροποίησες τοὺς μαθητές σου μὲ τὴν ἐπαγγελία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ βεβαιώθηκαν ἀπὸ τὴν εὐλογία σου».
          Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα τὸ θριαμβευτικὸ πέρας τῆς ἐπὶ γὴς παρουσίας Του καὶ τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου Του. «Ἀνελήφθη ἐν δόξη» γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν θεία ἰδιότητά Του στοὺς παριστάμενους μαθητές Του. Γιὰ νὰ τοὺς στηρίξει περισσότερο στὸν τιτάνιο πραγματικὰ ἀγώνα, ποὺ Ἐκεῖνος τοὺς ἀνάθεσε, δηλαδὴ τὴ συνέχιση τοῦ σωτηριώδους ἔργου Του γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος.

          Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἀνῆλθε στοὺς οὐρανούς, ἀλλὰ δὲν ἐγκατέλειψε τὸ ἀνθρώπινο γένος, γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχυσε τὸ τίμιο Αἷμα Του. Μπορεῖ νὰ κάθισε στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ στοὺς ἔνδοξους οὐρανούς, ὅμως ἡ παρουσία Τοῦ ἐκτείνεται ὡς τὴ γῆ καὶ ὡς τὰ ἔσχατά της δημιουργίας. Ἄφησε στὴ γῆ τὴν Ἐκκλησία Του, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἴδιο τὸ ἀναστημένο, ἀφθαρτοποιημένο καὶ θεωμένο σῶμα Του, γιὰ νὰ εἶναι τὸ μέσον της σωτηρίας ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων, ποὺ θέλουν νὰ σωθοῦν. Νοητὴ ψυχὴ τοῦ σώματός Του εἶναι ὁ Θεὸς Παράκλητος, «τὸ Πνεῦμα τῆς ἀλήθειας» (Ἰωάν. 15,26), ὁ Ὁποῖος ἐπεδήμησε κατὰ τὴν ἁγία ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς σὲ αὐτό, γιὰ νὰ παραμείνει ὡς τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου.

          σωτηρία συντελεῖται μὲ τὴν ὀργανικὴ συσσωμάτωση τῶν πιστῶν στὸ θεανδρικὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ ἐννοοῦσε, ὅταν ὑποσχόταν στοὺς μαθητές Του: «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Μάτθ.28,20).

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ 3ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΘΟΚΗΠΩΝ

   Τελευταίος εκκλησιασμός των μαθητών,
 πριν από τις διακοπές τους.

        Στον Ιερό Ναό μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, την Δευτέρα 21 Μαΐου,την ημέρα που η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη των Αγίων και Θεοστέπτων Βασιλέων, Κωνσταντίνου και Ελένης, εκκλησιάστηκε το 3ο Δημοτικό Σχολείο των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας.

       Οι μαθητές του Σχολείου μας, συνοδευόμενοι από όλους τους δασκάλους τους,έφθασαν στον ναό γύρω στις 9 το πρωΐ,λίγο πριν ο ιερέας αρχίσει την ανάγνωση του Ευαγγελίου της Εορτής.
       Προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας,προσήλθαν στην Θεία Κοινωνία σχεδόν όλα τα παιδιά και αφού ο ιερέας μας,ο π.Χρυσόστομος, τους μίλησε για τα λόγια του Ευαγγελίου,τον Ποιμένα τον καλό,που είναι ο Χριστός,τα πρόβατα,που είναι τα παιδιά του,την Θύρα της μάνδρας,δηλαδή την Εκκλησία μας, και τον Θυρωρό της,όπως και την αξία των Αγίων που εορτάζουν σήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης της μητέρας του,τέλεσε Αρτοκλασία προς τιμήν και ευλογία των παιδιών, των δασκάλων τους και όλων των εορταζομένων.
       Τα παιδιά αποχώρησαν από τον ναό για το σχολείο και τα μαθήματα τους,γύρω στις  10 π.μ παίρνοντας την ευχή του ιερέως μας που τα ευχήθηκε να έχουνε ένα...
 καλό και ξέγνοιαστο καλοκαίρι.

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη


       Στις 21 Μαΐου, η Εκκλησία μας γιορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη των Αγίων ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και της μητέρας του ΕΛΕΝΗΣ.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές του εμφανίστηκαν κατά την διάρκεια της ιστορίας του Χριστιανισμού.
      Μεγαλώνοντας στην αυλή του Διοκλη­τιανού, ο Κωνσταντίνος έζησε  από κοντά τις πολύ συνηθισμένες  συγκρούσεις  που γινόταν την εποχή εκείνων μεταξύ των Χριστιανών και των Εθνικών.
      Το γεγονός αυτό του έδωσε την δυνατότητα να διαπιστώσει ότι το ήθος των Χριστιανών ήταν κατάλληλο για να στηριχτεί η αναδιοργάνωση του κράτους, που βρισκόταν σε παρακμή.
      Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Κωνσταντίνος υποστήριξε τους νέους Χριστιανούς και άλλαξε την τακτική απέναντί τους, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. 
      Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
      Στην συνέχεια όταν αναρριχήθηκε στον αξίωμα του Ρωμαίου ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡΑ, η συμβολή του στην εξέλιξη της ιστορίας υπήρξε τεράστια,διότι με δύο ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ του, το 312 και το 313 έθεσε ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ  στους διωγμούς των Χριστιανών.
      Αυτός είναι και ο λόγος που τελικά ονομάστηκε ΜΕΓΑΣ

Λέγεται πώς ο Χριστός βλέποντας τον αγώνα του και αναγνωρίζοντας τις έντιμες προθέσεις του, θέλοντας να τον βοηθήσει κατά την διάρκεια μιας μάχης, έξω από την Ρώμη, στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, εμφάνισε στον Ουρανό  μέσα σε έναν ολόφωτο κύκλο ένα Θεϊκό σημάδι:

ΣΧΗΜΑΤΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ με την γνωστή σε όλους μας επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ». 

      Αυτό ήταν ένα σημάδι ότι ο Χριστός ήταν με το μέρος του, γεγονός που όπλισε τον Κωνσταντίνο με την απαιτούμενη δύναμη να κατατροπώσει τους εχθρούς του και να βγει νικητής από την μάχη.
 Έπειτα από πολλούς διωγμούς αλλά και πολλές και σφοδρές συγκρούσεις δυόμιση αιώνων, μεταξύ Χριστιανών και Εθνικών, ο τίμιος Σταυρός του Χριστού γινότανε «ΟΠΛΟΝ ΕΙΡΗΝΗΣ» και «ΑΗΤΤΗΤΟΝ ΟΠΛΟΝ» της αυτοκρατορίας.
       Τέλος η αυτοκρατορία αυτή από Ρωμαϊκή ΕΓΙΝΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και διήρκησε  περίπου ΧΙΛΙΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ!
       Είναι προφανές ότι το γεγονός αυτό, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Άγιο Κωνσταντίνο ο οποίος το 330 εγκαινίασε τη νέα πρωτεύουσα του κράτους του, που έκτισε στη θέση της αρχαίας αποικίας των Μεγαρέων, στο Βυζάντιο, στις ακτές του Βοσπόρου.
        Την νέα πρωτεύουσα της Αυτοκρατορία του, την «Βασίλισσα των Πόλεων» ονόμασε ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.
        Ο Μέγας Κωνσταντίνος βαπτίστηκε τελικά Χριστιανός σε ένα προάστιο της Νικομήδειας , το 337 λίγο πριν πεθάνει σε ηλικία 65 ετών, φορώντας το λευκό χιτώνα του νεοφώτιστου.

Η Ιστορία ονόμασε τον Κωνσταντίνο Μέγα 
και η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο και Ισαπόστολο.

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ήταν βεβαίως η μητέρα του και αυτή η οποία μεγάλωσε  στον Μέγα Κωνσταντίνο σύμφωνα με την Χριστιανική Ηθική και την πρέπουσα διαπαιδαγώγηση.
         Ένα δείγμα της μεγάλης αγάπης του προς την μητέρα του αποτέλεσε η πράξη του να χτίσει δύο στήλες, σε μία μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή:
«Εις Άγιος εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν».
         Η δράση της Αγίας Ελένης ήταν πολύ μεγάλη και σημαντική, καθότι βοήθησε να χτιστούν οι πρώτοι μεγάλοι ιεροί ναοί της Χριστιανοσύνης.

          Ως αποτέλεσμα του μεγάλου ενδιαφέροντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου για τα ιερά σεβάσματα των Χριστιανών, η μητέρα του η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ αποφάσισε να μεταβεί στα Ιεροσόλυμα  για να βρει τον Τίμιο Σταυρό του Χριστού. 
          Πράγματι, η αποστολή της στέφτηκε από επιτυχία και μετά την εύρεσή του, η Αγία Ελένη, αφού διχοτόμησε τις κεραίες του δημιούργησε δύο Σταυρούς εκ των οποίων τον ένα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.
           Πέθανε τελικά, από φυσικά αίτια σε ηλικία 83 ετών.
           Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών οι βυζαντινοί είχαν ιδιαίτερη εκτίμηση τόσο στον Μέγα Κωνσταντίνο όσο και στην Αγία Ελένη.
           Η απόδειξη του γεγονότος αυτού αποδεικνύεται από το γεγονός ότι κατά το Μεσαίωνα κόπηκαν χρυσά νομίσματα τα οποία ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στους Βυζαντινούς, τα περίφημα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΤΑ, στα οποία απεικονίζονται ο Μέγας Κωνσταντίνος με την μητέρα του την Αγία Ελένη να κρατάνε ανάμεσά τους τον Ιερό Σταυρό του Χριστού.

           Μάλιστα δεν θα αποτελούσε υπερβολή αν λέγαμε ότι τα χρυσά Κωνσταντινάτα εξακολουθούν  μέχρι και τις μέρες μας να διατηρούν την μοναδική λάμψη τους.                                 
           Όπως είναι φυσικό, για ένα τόσο σπουδαίο πρόσωπο της ιστορίας όπως ο Μέγας Κωνσταντίνος, υπάρχουν πάντοτε και οι αντίθετες γνώμες και απόψεις.
           Δεν θα μπορούσε λοιπόν να αποτελεί εξαίρεση και η περίπτωση ενός τόσο σπουδαίου προσώπου όσο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

           Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μεγάλες διχογνωμίες ως προς το αν η υποστήριξη του Μεγάλου Κωνσταντίνου  στους Χριστιανούς υπήρξε αποτέλεσμα των προσωπικών του θρησκευτικών πεποιθήσεων, ή αν απλώς εξυπηρετούσε τις πολιτικές σκοπιμότητες εκείνης της τόσο ταραγμένης περιόδου.

           Όπως και να έχει όμως το θέμα, αυτό που είναι απολύτως βέβαιο είναι ότι στις μέρες του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ΕΔΡΑΙΩΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.



Αυτό αποτελεί ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός που κανένας ιστορικός δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

*******
        

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ( Ιωάν. κεφ. 9, 1-38)


"...έν οίδα,ότι τυφλός ών άρτι,βλέπω,"

           Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός.

          Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας.

           Όμως, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού, δε έγινε ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων εκείνων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Ανακρίνουν τον τυφλό κι αντί να πιστέψουν κι εκείνοι βλέποντας ζωντανό το θαύμα μπροστά τους, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής και εξαφανίζει από την ψυχή τους τη διάκριση αλλά τους απομακρύνει τελικά και από το Θεό.


           Οι γονείς του τυφλού, φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα που έγινε στο παιδί τους που γεννήθηκε τυφλό, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Τόση ήταν η πίστη τους και η χαρά τους που απέκρυψαν αποφεύγοντας με μαεστρία να ομολογήσουν ένα αληθινό γεγονός. «Έχει ηλικία αυτόν να ρωτήσετε»! Ίσως ο Χριστός να τους χάλασε τα σχέδια, αφού ο εκ γενετής τυφλός γιος τους ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία τους αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν με τον κίνδυνο να γίνουν αποσυνάγωγοι. Κι εμείς οι χριστιανοί που ευεργετούμαστε καθημερινά από το Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε το Θεό από την ολιγοπιστία μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από το Θεό, πιστεύοντας ενδόμυχα πως Εκείνος θα μας καταλάβει! Εκείνος θα μας καταλάβει αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητες που έχουμε βάλλει στη ζωή μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλλει στη θέση Του και με το δικό του τρόπο δε θα πάψει να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου.

            Ο τυφλός, τελικά δε θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και δε διστάζει να το ομολογήσει στους θρησκευτικούς άρχοντες με θάρρος που θα το ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστεως για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.


 ΑΜΗΝ.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΔΕΙΣ 2012

Ακούραστο το 1ο Γυμνάσιο Ευκαρπίας ανεβάζει κι' άλλη παράσταση.

        Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Παιδείας 2012 του Δήμου Παύλου Μελά,την Δευτέρα 14 Μαΐου το βράδυ,οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ευκαρπίας κατέθεσαν το ταλέντο τους στην σκηνή του θεάτρου του κέντρου πολιτισμού "Χρήστος Τσακίρης"στην Σταυρούπολη,ανεβάζοντας την παράσταση "Τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός".

        Παρόντες,ο Δήμαρχος μας κος Διαμαντής Παπαδόπουλος με τον Αντιδήμαρχο πολιτισμού κο Δημήτριο Δεληγιάννη,ο ιερέας μας π.Χρυσόστομος,από την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,που ήρθε και αυτός να χειροκροτήσει και αυτήν την προσπάθεια των παιδιών του 1ου Γυμνασίου της Ευκαρπίας, που πολλά από αυτά είναι στην Ενορία του,η Γυμνασιάρχης τους κα Φωτεινή Καρούλη-Παρδάλα,οι καθηγητές,ο καθηγητής θεολογίας των παιδιών, κος Γεώργιος Λαδόπουλος,που ήταν και ο σκηνοθέτης του έργου και εμπνευστής της προσπάθειας των μαθητών του μαζί με την καθηγήτρια Γαλλικών κα Μερόπη Κόπτση,οι συμμαθητές τους,οι γονείς,ένα ολόκληρο θέατρο γεμάτο από φίλους τους.

         Τα παιδιά,άφησαν για λίγο τον ρόλο του μαθητή και στον ρόλο του ηθοποιού πια, ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους σε μια ξεκαρδιστική κωμωδία που απέδωσαν άψογα και που πραγματεύονταν την δυσκολία των Ελλήνων να συμβιώσουν με Γερμανούς και Εβραίους την περίοδο της κατοχής.


        Γελάσαμε όλοι με την καρδιά μας και υπερήφανοι για αυτά τα παιδιά,που σε περιόδους που η Ελλάδα δεν έχει να επιδείξει τίποτα όμορφο,αυτά, με το ταλέντο που τους χάρισε ο Θεός και που οι δάσκαλοι τους το αξιοποίησαν,μας δείχνουν τον δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που τους παραδώσαμε.

         Να είστε καλά παιδιά,σας ευχαριστούμε και περιμένουμε ακόμα περισσότερα από εσάς.


Συνεχίστε να μας εντυπωσιάζεται!!!