Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

ΚΥΡΙΚΗ Β' ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Μάρκ. β' 1-12)


 Κατά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο...
    Το σημερινό ευαγγέλιο αφηγείται την θεραπεία του παράλυτου, που οι φίλοι του άνοιξαν την σκεπή, εκεί όπου βρισκόταν ο Χριστός, και άφησαν με σχοινιά τον παράλυτο με το κρεβάτι του να κατέβει προς τον Κύριο.
     Αυτό το γεγονός εξιστορείται και από τον Ματθαίο, στο 9ο κεφάλαιο, εδάφια 1-8. Πάνω σε αυτή την περικοπή, αναφερόμενος όμως και στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, κήρυξε τα εξής ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
     "Ο μεν Ματθαίος λέει, ότι απλά τον έφεραν τον παραλυτικό, οι άλλοι δε ευαγγελιστές προσθέτουν ότι τον κατέβασαν αφού άνοιξαν οπή στην στέγη. Και ότι τοποθέτησαν τον ασθενή μπροστά στον Χριστό, χωρίς να πουν τίποτε, αλλά άφησαν τα πάντα στην διάθεση του Χριστού. Μιλούσε η ενέργεια τους από μόνη τους.
       Και στην αρχή του έργου του ο Χριστός βεβαίως μετέβαινε από το ένα μέρος στο άλλο, και δεν ζητούσε από αυτούς που τον πλησίαζαν τόσο μεγάλη πίστη, στην προκειμένη όμως περίπτωση και ήρθαν κοντά του και εκδήλωσαν την πίστη τους. Διότι λέει. «Όταν είδε την πίστη τους», δηλαδή την πίστη αυτών που χάλασαν την στέγη. Γιατί δεν ζητάει σε όλες τις περιπτώσεις μόνο από τους ασθενείς πίστη, όπως, π.χ., σε εκείνες τις περιπτώσεις που οι ασθενείς δεν έχουν τα λογικά τους ή όταν έχουν χαμένες τις αισθήσεις τους σε άλλες περιπτώσεις εξ αιτίας της ασθένειάς τους ή δεν μπορούν να έρθουν οι ίδιοι (πρβλ. Χαναναία ή τον υπηρέτη του εκατόνταρχου). Σε αυτή όμως την περίπτωση είχε εκδηλωθεί μάλλον η πίστη του ασθενούς, γιατί αλλιώς δεν θα δεχόταν να χαλαστεί η στέγη και να κατεβεί κινδυνεύοντας, αν δεν πίστευε.
    Επειδή λοιπόν εκδήλωσε τόσο μεγάλη πίστη, ο Χριστός καθιστά φανερή και τη δική του δύναμη με το να συγχωρεί τα αμαρτήματα με όλη του την εξουσία, και αποδεικνύει έτσι με όλες αυτές τις ενέργειές του, ότι είναι ισότιμος με αυτόν που τον γέννησε.
    Πρόσεξε όμως· Προηγουμένως το φανέρωσε αυτό με την διδασκαλία του, όταν τους δίδαξε ότι έχει εξουσία, στην περίπτωση δηλαδή του λεπρού που είπε «θέλω να καθαριστείς» (Ματθ. 8,3) ή του εθνικού εκατόνταρχου, όταν είπε «μόνο πες έναν λόγο και θα θεραπευθεί ο δούλος μου» (8,8), οπότε τον θαύμασε και τον παίνεψε περισσότερο από όλους· στην περίπτωση της θάλασσας, όταν αυτή ηρέμησε μόνο δια του λόγου του (8,26)· μέσω των δαιμόνων, όταν διακήρυτταν αυτόν ως κριτή και τους έδιωχνε με όλη την εξουσία του (8,28 κ. εξ.).
    Σε αυτή όμως την περίπτωση πάλι με άλλον πολύ πιο μεγάλο τρόπο αναγκάζει τους ίδιους τους εχθρούς του να ομολογήσουν την ισοτιμία του προς τον Πατέρα του και με το στόμα τους το καθιστά αυτό φανερό. Διότι ο ίδιος ο Κύριος δείχνοντας την...

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Ο Βίος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

    Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο Θαυματουργός εορτάζει στις 14 Νοεμβρίου και την Β΄ Κυριακή των Νηστειών.
Βίντεο: Ο περίλαμπρος ναός του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
στην Θεσσαλονίκη (κάντε κλικ στην εικόνα για λεπτομέρειες)

    Γεννήθηκε το 1296 στην Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του ήσαν ευγενείς και ενάρετοι άνθρωποι και ονομαζόταν Κωνσταντίνος και Καλλονή.
   Ο Γρηγόριος, μικρό παιδί ακόμη μετά τον θάνατο του πατέρα του, επιδόθηκε στην μάθηση. Επειδή ήταν πολύ μικρός στην ηλικία, και δυσκολευόταν να μάθει τα μαθήματα του αποφάσισε να μην αρχίσει να διαβάζει, προτού κάνει τρεις μετάνοιες με ιερά προσευχή, μπροστά στην εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου. Έτσι με την βοήθεια Της, απομνημόνευε εύκολα. Και όχι μόνο σε αυτό τον βοήθησε η Παναγία, αλλά και την ψυχή του βασιλέως φώτισε και του έδινε πλουσιοπάροχα όλα όσα χρειάζονταν για την εκπαίδευση του.
    Σκεπτόταν εξ ολοκλήρου τον ουράνιο Βασιλέα και δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τα επίγεια. Συναναστρεφόταν με Μοναχούς Ασκητές, πού ερχόντουσαν από το Άγιο Όρος στην Κωνσταντινούπολη και οι οποίοι τον συμβούλευαν να φύγει από την πόλη και να πάει στο Άγιον Όρος. Στην εγκράτεια και στην νηστεία δόθηκε με τόση προθυμία, ώστε μόνο με άρτο και νερό ικανοποιούσε τις ανάγκες του σώματος, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπον να χορταίνει. Το ίδιο αγωνιζόταν υπερβολικά και για κάθε άλλη αρετή.
   Όταν έφθασε το εικοστό έτος της ηλικίας του, ζώντας τέτοια ζωή, δεν άκουσε ούτε τις παρακλήσεις του βασιλέως ούτε απέβλεψε στις μεγάλες υποσχέσεις, αλλά απεφάσισε να μονάσει. Αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη μαζί με τους αδελφούς του Μακάριο και Θεοδόσιο. Διέμειναν για λίγο στο ονομαστό για τα μοναστήρια του Παπίκιο όρος. Την άνοιξη του 1317 αναχώρησαν για τον 'Άθω όπου πρώτα έμειναν στην Λαύρα του Βατοπεδίου, Εκεί υποτάχθηκε στον  Νικόδημο, ο όποιος ήταν θαυμάσιος ησυχαστής και έλαμπε και στην θεωρία και στην πράξη. Μετά από λίγο έλαβε και το Αγγελικό σχήμα. Περνούσε το δεύτερο έτος αγωνιζόμενος σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, με νηστείες και αγρυπνίες. 
   Ο Γρηγόριος έκανε τρία χρόνια υπακοή, στον Γέροντά του ο οποίος σε βαθύ γήρας γεμάτος αρετές αναχώρησε για την Βασιλεία των ουρανών. Μετά ο Γρηγόριο πήγε στην Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Αθανασίου, όπου τον δέχθηκαν οι Πατέρες με μεγάλη τιμή, επειδή από καιρό είχαν μάθει για την μεγάλη του αρετή. Έμεινε εκεί ο μακάριος Γρηγόριος μαζί τους τρία χρόνια, και όλοι θαύμασαν την πολιτεία του και την σοφία του. 
   Όμως ο πολύς έρωτας για την ησυχία, που είχε μέσα στην καρδιά του, δεν τον άφησε να μείνει εκεί μέχρι το τέλος. Έτσι αναχώρησε από εκεί και πήγε στην έρημο, συνοδευόμενος από ομόψυχους συναγωνιστές του στον αγώνα της αρετής. Έφθασε λοιπόν ο Άγιος και έμεινε στην ιερά Σκήτη η οποία ονομαζόταν Γλωσσία. Ησυχάζοντας εκεί μόνος του αξιώθηκε να λάβει από τον Θεό πολλά μυστικά χαρίσματα.
   Εξαιτίας των επιδρομών τις οποίες έκαναν οι Αγαρηνοί κατά των Μοναχών εκείνων πού ησύχαζαν έξω από τα Μοναστήρια. Έτσι για να αποφύγουν τους κινδύνους, ο Γρηγόριος και η συνοδεία του, οι οποίοι ήσαν δώδεκα αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Θεσσαλονίκη. Από εκεί αποφάσισαν να πάνε στα Ιεροσόλυμα αφ’ ενός μεν για να προσκυνήσουν τους Αγίους Τόπους, αφ’ ετέρου δε για να ησυχάσουν εκεί μέχρι το τέλος της ζωής τους.
    Κάποια στιγμή που Άγιος κοιμήθηκε είδε την έξης οπτασία, όπως ο ίδιος την διηγείται.
"Μου φάνηκε, λέγει, σαν να βρέθηκα στα βασιλικά προαύλια μαζί με τους συνασκητές μου. Εκεί καθόταν με μεγαλοπρέπεια στο θρόνο ο Βασιλεύς, και γύρω από αυτόν στεκόντουσαν οι αυλικοί και όλοι οι άρχοντες, από όλες τις τάξεις. Ένας από τους άρχοντες ήλθε προς εμάς (φαίνονταν να ήταν κάποιος μεγάλος δούκας) και αφού με αγκάλιασε με πήρε δίπλα του και γυρίζοντας προς τους συνοδούς μου είπε: Εγώ κρατώ αυτόν μαζί μου, επειδή έτσι πρόσταξε ο Βασιλεύς, σεις δε να πάτε όπου αγαπάτε, δεν σας εμποδίζει κανένας".
   Αυτά φωτιζόμενος από τον Θεό ο Μέγας Γρηγόριος, και αφού τα ανέφερε και στους άλλους αδελφούς, σκέφθηκαν όλοι, ότι ο μέγας δούκας, ο οποίος κράτησε τον Γρηγόριο,ήταν ο Άγιος...

Β΄ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ(Παρασκευή 29/3/2013)

"Χαίρε, η γή της επαγγελίας,
 χαίρε, εξ ής ρέει μέλι και γάλα..." 
        Όλη η ανθρωπότητα "Χαιρετά" ξανά σήμερα, για δεύτερη Παρασκευή την Παναγιά, την Αγία Μητέρα όλου του κόσμου, την βάζει ξανά στο κέντρο της ζωής του, στην μέση των εκκλησιών, την προσκυνά, την φιλά και πάλι και της ζητά να μεσιτεύει στον Υιό της και Θεό μας, για εμάς και τα παιδιά μας, τους φίλους και τους συγγενείς μας, για όλη την πλάση. 
         Έτσι και εμείς εδώ, στο πατρικό της σπίτι, στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων, του Ιωακείμ και της Άννας, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, στην όμορφη Δυτική Θεσσαλονίκη, τους γονείς της Παναγιάς και Μητέρας όλων μας, στολίσαμε την εικόνα της με τα πιο μυρωδάτα λουλούδια, τα πιο όμορφα, τα πιο δροσερά, τα καλύτερα των Ανθοκήπων, την τοποθετήσαμε σε όμορφο δισκέλι, πάνω σε πανέμορφα ασπροκέντια, φτιαγμένα από τις καλύτερες κεντήστρες της γειτονιάς μας, και στην πιο περίοπτη θέση του ναού, ο ιερέας μας της βροντοφώναξε "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε".
        Εδώ, στο "σπίτι των γονιών της" η Παναγία, μας έβλεπε καθ'όλη την διάρκεια της Ακολουθίας των Χαιρετισμών και μας χαιρόταν, μας καμάρωνε και μας ενθάρρυνε, μας προέτρεπε να έχουμε πίστη στον Θεό και να μην φοβόμαστε τον διάβολο, να έχουμε αγάπη μεταξύ μας και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον, να μοιραζόμαστε το πλεόνασμα ή ακόμα και το υστέρημα μας με τους αναγκεμένους συνανθρώπους μας, να προσέχουμε τα παιδιά μας, να είμαστε πάντα δίπλα τους και να τα φυλάμε από την πονηριά και την κακία των ανθρώπων.
     Η Παναγία είναι πάντα κοντά μας και με τον βίο της μας έδειξε πως να ζήσουμε την ζωή μας, μας δίδαξε πως σεμνά και ταπεινά, με προσευχή και ελεημοσύνη, θα λάβουμε τόση θεϊκή δόξα στο τέλος, που αυτή η επίγεια, η ανθρώπινη και η πεπερασμένη που γνωρίζουμε, θα φαντάζει ένα ψίχουλο, μια μικρή σταγόνα στον ωκεανό της τιμής που μας περιμένει δίπλα στον Υιό της και δίπλα της αλλά και μαζί με όλους τους Θεοφόρους Πατέρες και όλους τους Άγίους μας, που αποτελούν τις "στρατιές" της Εκκλησίας του Χριστού μας, που και με τον δικό τους βίο και τα θαύματα τους, μας δείχνουν καθημερινά τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε.
     Όμως και οι δικοί μας Άγιοι των Ανθοκήπων,που πάντα μας συντροφεύουν στον αγώνα μας και που εμείς για να τους ευχαριστήσουμε τους χτίζουμε σιγά-σιγά το σπίτι τους, το όμορφο πατρικό της Παναγίας κόρης τους που σήμερα γιορτάζει, τους Αγίους Θεοπάτορες, τον Ιωακείμ και την Άννα, που μας διδάσκουν καθημερινά με την ενάρετη ζωή που έζησαν, πως πρέπει να είμαστε κοντά στην εκκλησιά τους, κοντά και στους ιερείς τους, να τους ακούμε και να γεμίζουμε τον ταπεινό, υπόγειο μα και όμορφο, ζεστό και καθαρό ναό μας, όποτε χτυπά η καμπάνα, να τον γεμίζουμε με τις προσευχές και την αγάπη μας, μια και  δόξα τον Θεό οι Ακολουθίες και οι Θείες Λειτουργίες δεν λείπουν από τον ναό μας, να τους δείχνουμε έμπρακτα την καλοσύνη που όλοι κρύβουμε μέσα μας, ειδικά αυτήν την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που ο ιερέας περνά όλες τις ώρες του στον ναό για να τον προετοιμάσει για τις συχνές Ακολουθίες και η κούραση του είναι φανερή, τότε εμείς πρέπει να έχουμε κατανόηση και υπομονή. 
       Και αν εμείς είμαστε σωστοί και τηρούμε τις υποσχέσεις που δώσαμε, σαν ορθόδοξοι χριστιανοί, τότε και η Θεοτόκος θα ακούει τον πόνο μας και θα μας συντρέχει, θα μας αγαπά και θα μας ανακουφίζει από τις δυσκολίες της ζωής, θα αγκαλιάζει τα παιδιά μας και τίποτε, μα τίποτε κακό δεν θα μπορεί να μας ακουμπήσει.
       Ερχόμαστε λοιπόν όλοι κάθε Παρασκευή στις 7.30 το βράδυ στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, εδώ στο πατρικό σπίτι της Παναγίας κόρης τους και τελούμε τους "Χαιρετισμούς της Θεοτόκου", όλοι μαζί με μια φωνή, ψάλλουμε στην Παναγιά μας το...

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

ΤΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΥΧΕΛΑΙΟ (ΠΈΜΠΤΗ 28/3/2013)

"Δέσποτα Χριστέ, ἐλέησον τοὺς δούλους Σου."
    Μέσα στο κλίμα της κατάνυξης και της προσευχής αυτής της περιόδου που διανύουμε,της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τελέστηκε την Πέμπτη 28η Μαρτίου του έτους 2013 στις 7.00 το απόγευμα το Αρχιερατικό Ευχέλαιο στον Ναού μας,των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης που βρίσκονται στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην όμορφη Δυτική Θεσσαλονίκη.
    Πλήθος πιστών από όλη την Μητροπολιτική μας περιφέρεια και ιδιαίτερα από τις όμορες Ενορίες,άρχισαν από νωρίς να προσέρχονται στην υπόγεια και ταπεινή εκκλησιά μας όπως και οι ιερείς της Μητροπόλεως μαζί με τον Πρωτοσύγκελο μας  και τους διακόνους του,που θα εκπροσωπούσε τον Δεσπότη μας, ο οποίος δεν  μπόρεσε να παραβρεθεί στο Ιερό Μυστήριο του Ευχελαίου μας, λόγω ασθενείας.
    Οι κυρίες της διακονίας από το πρωΐ καθάρισαν και τακτοποίησαν την εκκλησία μας, ο π. Χρυσόστομος, ο εφημέριος μας, ετοίμασε τον Σολέα του ναού, όπου θα ετελείτο το Ιερό Μυστήριο,έστρωσε το τραπέζι του Ευχελαίου,τοποθετώντας την κανδήλα με το έλαιο που θα ευλογείτο από τον Πρωτοσύγκελο μας και επτά κεριά κατά το τυπικό, ζέστανε και ευπρέπισε τον μικρό ναό μας, για να υποδεχτούμε τους επισκέπτες και προσκυνητές των Αγίων μας,ενώ όλη την εβδομάδα που μας πέρασε οι πιστοί έφερναν και τοποθετούσαν στο κουτί του Ευχελαίου τον φάκελλο με τα ονόματα των οικείων τους,που θα διαβάζονταν από τους ιερείς μας κατά την διάρκεια του, και που τους μοίρασαν οι επίτροποι του ναού μαζί με το φυλλάδιο της Κυριακής που μας πέρασε,της "Φωνή του Κυρίου".
    Άρχισε το Μυστήριο με το γενικό πρόσταγμα του Πρωτοσυγκέλου μας και με το "Ευλογητός ο Θεός..."και αργότερα το"Ευλογημένη η Βασιλεία..."ξεκίνησαν οι ιερείς με τους ιεροψάλτες μας,αλλά και την συμμετοχή του κόσμου,να ψάλλουν τα απολυτίκια των Αγίων  και κατόπιν τους επτά Αποστόλους, τα επτά Ευαγγέλια και τις ευχές κατά το τυπικό του Ιερού Μυστηρίου του Ευχελαίου.
    Όλοι γονατίσαμε με την προτροπή του διακόνου"έτι και έτι κλίνατε στα γόνατα" και με τα χέρια όλων των ιερέων μας στο Ευαγγέλιο διαβάστηκε από τον πρωτόπαπα της Ακολουθίας η συγχωρητική ευχή,ενώ αμέσως μετά, τον Θείο Λόγο κήρυξε ο π.Ιωάννης Δημητριάδης από την Ενορία του Αγίου Γεωργίου της Ευκαρπίας, τονίζοντας και εξαίροντας το πρόσωπο των Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων,των Αγίων του δικού μας ναού,του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας, που ήταν παράδειγμα προσευχής και ταπείνωσης,γιαυτό άλλωστε και τιμήθηκαν από τον Θεό, ως το πιο ενάρετο ζευγάρι της εποχής τους,με το δώρο της τεκνοποΐας,αποκτώντας όχι απλά το παιδί που τόσα χρόνια περίμεναν αλλά την Παναγία μητέρα του Χριστού,ανοίγοντας έτσι τον δρόμο της Σωτηρίας του κόσμου. 
    Τέλος οι ιερείς μας έχρισαν τους πιστούς με το ευλογηθέν έλαιο του Ευχελαίου μας"εις ίασιν ψυχής τε και σώματος"και έτσι με την συγχώρεση και την ευλογία τους και αυτήν του Πρωτοσυγκέλου της Μητροπόλεως μας, π.Διονυσίου Πατσάνη,που μας μετέφερε και τις ευλογίες του Δεσπότη μας, αναχωρήσαμε για τις εστίες μας,έχοντας όμως πρώτα γεμίσει την φαρέτρα της ψυχής μας με ένα ακόμα δυνατό "όπλο" για τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της Σαρακοστής.
    Ακολούθησε στο αρχονταρίκι μας ένα μικρό κέρασμα για τους προσκεκλημένους μας,η παραδοσιακή νηστίσιμη μανιταρόσουπα,σπεσιαλιτέ των κυριών της διακονίας του ναού μας,και η βραδιά τελείωσε αποχαιρετώντας τους επισκέπτες και προσκυνητές της μικρής αλλά φιλόξενης εκκλησιάς των Αγίων Θεοπατόρων,ανανεώνοντας όμως το ραντεβού μας για την επαύριο, Παρασκευή 29η Μαρτίου στις 7.30 το απόγευμα στους Β' Χαιρετισμούς της Παναγίας μας. 

Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής σ'όλους!!!  

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ Ε.Ν.Ε ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821


                                  Παιδιά τιμούν την Παναγιά, 
τιμούν και τους ήρωες του '21.
    Σάββατο 23η Μαρτίου του 2013 στις 12 το μεσημέρι επέλεξαν τα παιδιά των κατηχητικών μας, της Ενορίας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας,να κάνουν την γιορτή τους,πρώτα για την Παναγία Μητέρα όλου του κόσμου,που έλαβε το μήνυμα της έλευσης του Μεσσία γιου της,του Χριστού,και κατόπιν για ένα άλλο μήνυμα,αυτό του αγώνα για την λευτεριά,το μήνυμα της επανάστασης και της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, το μαντάτο πως τετρακόσια και πλέον χρόνια σκλαβιάς είναι πολλά για τον καθένα, πόσο δε για τον Έλληνα που δεν αναπνέει χωρίς την ελευθερία,που δεν ζει χωρίς πατρίδα.
    Αυτά έγιναν πριν περίπου διακόσια χρόνια. Σκεφτείτε τον χρόνο που πέρασε από το 1821 έως τις μέρες μας το 2013. Όλος ο κόσμος ήρθε ανάποδα, τα ιδανικά μας όμως παρέμειναν τα ίδια, ο χαρακτήρας του Έλληνα δεν άλλαξε,δεν αλλοτριώθηκε από τον χρόνο και αυτό γιατί πιστεύει στον Θεό,αγαπά και προσκυνά ακόμη τον Χριστό και την μάνα Του την Παναγιά,τιμά τους Αγίους Του και προσδοκά από αυτούς την πρεσβεία τους στον Θεό,τους γιορτάζει με πανηγύρια και χαρές, φιλά τις εικόνες τουςκαι σε αυτούς προσεύχεται για την υγεία των ανθρώπων του και μετά γιατί ξέρει πως κατάγεται από γενιά ηρωική, ότι έχει ήρωες για συγγενείς,που πολέμησαν για να έχουμε εμείς το αγαθό της ελευθερίας.
    Έχει ο Έλληνας βαριά κληρονομιά,ζηλευτή και πολύτιμη, έχει τον Κολοκοτρώνη,τον Ανδρούτσο και τον Καραϊσκάκη φίλο,τον Αθανάσιο Διάκο και τον Παπαφλέσσα για να μοιάσει,έχει το παράδειγμα της... 

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

ΤΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ

Μέσα στην κατάνυξη της Σαρακοστής, 
η χαρά του μηνύματος της Σωτηρίας μας, 
ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου!!! 
    Και εκεί που όλα φάνταζαν μαύρα, κρύα και πένθιμα, στην δύσκολη ανηφόρα της
Σαρακοστής, που λίγο πριν  αρχίσαμε να ανεβαίνουμε, έγινε ένα ίσιωμα στο βουνό του αγώνα μας για να ξεκουραστούμε,έγινε ένας καρποφόρος κάμπος ανάμεσα σε θεόρατα όρη,ένα πλατύσκαλο στην κατακόρυφη κλίμακα της προσπάθειας μας, έφυγαν τα σύννεφα της κατήφειας και αρχίσαμε να χαμογελούμε με το χαρμόσυνο μαντάτο του Αρχάγγελου Γαβριήλ στην Παναγία μας.
"Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, εὐλογημένη, σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν".
   Μέσα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή έρχεται ο Ευαγγελισμός της Παναγίας μας,ένα μήνυμα που κατακεραυνώνει το κακό μέσα μας, μια γιορτή που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους μια γιορτή προπομπό της Σωτηρίας της ψυχής μας.
    Και η λύπη έγινε χαρά, όπως σε όλη την ζωή των χριστιανών συμβαίνει,αφού αυτήν την χαρμολύπη διδάσκονται σε όλη τους την ζωή και αυτήν περιμένουν,γιαυτό προσεύχονται και αυτήν αποζητούν.Οι χριστιανοί γνωρίζουν καλά πως υπάρχει ο Γολγοθάς και η Σταύρωσις, όμως είναι απολύτως βέβαιοι πως από πίσω έρχεται η Ζωή και η Ανάστασις μας.
   Οι Έλληνες χριστιανοί όμως,έχουν δύο λόγους για να την εορτάζουν αυτήν την ευλογημένη ημέρα,αφού με το μαντάτο του ερχομού του Μεσσία,ήρθε και ένα άλλο μήνυμα. Πριν από διακόσια περίπου χρόνια και μετά από πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς,ήρθε και το μαντάτο της έναρξης της επανάστασης του 1821 και της ελπίδος της απελευθερώσεως του γένους των Ελλήνων από τον τούρκο κατακτητή.
   Μετά ήρθε η νίκη και γράφτηκε στην ιστορία των Ελλήνων,όπως γράφτηκαν σε αυτήν και τα ονόματα των ανθρώπων που πολέμησαν τόσο γενναία, που άφησαν άφωνους τους λαούς όλου του κόσμου.Αυτούς τους ήρωες τιμούμε σήμερα στον τόπο μας και τους κάνουμε Δοξολογίες στις εκκλησιές μας,τους καταθέτουμε στεφάνια και κάνουμε παρελάσεις, για αυτούς είμαστε περήφανοι και αυτούς έχουμε για παράδειγμα στους δικούς μας καθημερινούς αγώνες.
    Εμείς εδώ,στην Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, ανήμερα της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού της Παναγιάς μας, το πρωΐ της Δευτέρας της 25ης ...

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ ΑΝΘΟΚΗΠΩΝ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Λιτανεία των ιερών εικόνων.
    Κατά την τάξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας,την Κυριακή Α΄των Νηστειών, γίνεται η Λιτάνευσις των ιερών εικόνων των εκκλησιών γύρω από τους ναούς και η ομολογία της πίστης μας στον Θεό, στον  Υιό Του τον Χριστό, σε όλους τους προφήτες, στην Παναγία μας και στην πλειάδα των οσίων, αγίων και μαρτύρων της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας Του.
Και οι ιερείς εκφωνούν κατά την διάρκεια της Λιτανείας:
"Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὸ τὸν κοινὸν Δεσπότην ὡς Αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμονες". 
Και συνεχίζουν οι ιερείς μας:
"Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν. Ἐπὶ τούτοις τοὺς τῆς εὐσεβείας Κήρυκας ἀδελφικῶς τε καὶ πατροποθήτως εἰς δόξαν καὶ τιμὴν τῆς εὐσεβείας, ὑπὲρ ἧς ἀγωνίσαντο, ἀνευφημοῦμεν καὶ λέγομεν· Τῶν τῆς Ὀρθοδοξίας προμάχων εὐσεβῶν Βασιλέων, ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν, Αἰωνία ἡ μνήμη".
Λίγα λόγια για την εικονομαχία και την Αναστήλωση των εικόνων.
    Υπήρξε μια σκοτεινή περίοδος της εκκλησιαστικής ιστορίας, όπου κάποιοι χριστιανοί, επηρεασμένοι από την ειδωλολατρική παράδοση και πρακτική, νόμιζαν πως οι εικόνες είναι σαν τα είδωλα. Έτσι, μερικοί από αυτούς τις λάτρευαν με έναν τρόπο παγανιστικό, ειδωλολατρικό, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αντικαθιστούν την Θεία Κοινωνία με ξύσματα από τα υλικά των εικόνων που τα διέλυαν στο νερό. Κάποιοι άλλοι δε χριστιανοί, βλέποντας αυτές τις ακρότητες, τις απέρριπταν εντελώς.
    Έτσι άρχισε η περίεργη περίοδος των εικομαχιών, που προσπάθησε να την σταματήσει το 787 μ.Χ, η  Ζ΄Οικουμενική Σύνοδο στην Νίκαια της Βιθυνίας, που συγκλήθηκε από την ευσεβέστατη Αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, με την συμμετοχή 350 περίπου Επισκόπων, με προεδρεύοντα τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιο, και πλήθους μοναχών. Η Εικονομαχία καταδικάστηκε ως αίρεση και αποφασίστηκε η αναστήλωση των Ιερών Εικόνων. Η τιμή και προσκύνηση των Εικόνων διαχωρίστηκε από αντίστοιχες εκδηλώσεις των ειδωλολατρών με την διευκρίνιση και τον λεπτομερή προσδιορισμό του τελικού αποδέκτη της προσκύνησης: προσκυνάμε βέβαια την εικόνα, όμως η προσκύνηση δεν αναφέρεται στην εικόνα αλλά στο εικονιζόμενο πρόσωπο. 
    Έμελλε όμως η αίρεσις αυτή να ταλαιπωρήσει την Εκκλησία και την Αυτοκρατορία για πάνω από έναν αιώνα, μέχρι το 843μ.Χ. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου πολλές εικόνες βεβηλώθηκαν και καταστράφηκαν με ποικίλους τρόπους, μοναστήρια διαλύθηκαν, μοναχοί εξορίστηκαν και βασανίστηκαν για την στάση τους υπέρ των εικόνων. Τελικά η αναστήλωση των εικόνων και η αποκατάσταση της τιμής τους πραγματοποιήθηκε από την Θεοδώρα και τον ανήλικο γιο της αυτοκράτορα Μιχαήλ τον Μάρτιο του 843. Από τότε, ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας γιορτάζεται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την Κυριακή της Ορθοδοξίας.
    Έτσι την Κυριακή 24η Μαρτίου του 2013, Κυριακή της Ορθοδοξίας, εορτάζοντας και εμείς την ημέρα αυτή, την αναστήλωση των ιερών εικόνων, σύμφωνα με το Τυπικό κάναμε την Λιτάνευση τους, στην δική μας ταπεινή και υπόγεια προς το παρόν εκκλησιά, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Αννης, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη.
    Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας οι Επίτροποι του ναού μας,μοίρασαν στους πιστούς τις εικόνες που κρέμονταν στους τοίχους και έτσι, μπροστά ο Σταυρός, πίσω οι ιερόπαιδες με τα εξαπτέρυγα, κατόπιν οι ιεροψάλτες και οι δύο ιερείς μας και τέλος το χριστεπώνυμο πλήθος με τις εικόνες στα χέρια, κάθε εικόνισμα και ένα θαύμα, κάθε αγιογραφία και ένα μαρτύριο και όλες οι εικόνες του μικρού ναού μας, ένα τόσο δα μικρό κομμάτι των στρατιών των Αγίων της ολοζώντανης Ορθοδοξίας του Χριστού.
    Παρακάτω ακολουθούν φωτογραφίες και ένα βίντεο που με πολύ αγάπη φτιάξαμε και με ακόμη μεγαλύτερη αγάπη αναρτήσαμε στην ιστοσελίδα του ναού μας, για να σας κάνουμε όλους μετόχους της λειτουργικής ζωής μας, ίσως και συμμέτοχους στην προσπάθεια αποπεράτωσης ενός ναού μοναδικού πανελλαδικά ίσως και παγκόσμια, που σιγά-σιγά φτιάχνεται, ενός ναού αφιερωμένου στους γονείς της Παναγιάς μας, στον παππού και στην γιαγιά του Χριστού μας, τους Αγίους Θεοπάτορες, τον Ιωακείμ και την Άννα, τους θαυματουργούς προστάτες των άτεκνων ζευγαριών, αλλά και όσων αγωνίζονται να τεκνοποιήσουν και προσφεύγουν προσευχητικά στο μικρό παρεκκλήσι της Παναγιάς που βρίσκεται μέσα στον ναό μας, για να τους διαβάσει ο ιερέας την ευχή της Αγίας Άννας που θα τους λύσει τα δεσμά της ατεκνίας και θα τους χαρίσει το Θείο δώρο της τεκνοποιΐας.
Καλή Σαρακοστή αδελφοί μου!!! 
  
ακολουθούν παρακάτω, ένα βίντεο και περισσότερες φωτογραφίες της Λιτανείας μας...

Α' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/3/2013)

      Η Παναγία, μάνα όλου του κόσμου!!!

    Κάθε που μπαίνει η Σαρακοστή ο νους μας πηγαίνει κατευθείαν στην Παναγιά, την θυμόμαστε με αγάπη και κάθε Παρασκευή που έρχεται, την αφιερώνουμε σ'αυτήν, στην γυναίκα που μας χάρισε έναν Υιό ξεχωριστό, έναν Σωτήρα, έναν Λυτρωτή, έναν βασιλιά της ψυχής μας. 
        Τιμήσαμε και εμείς, στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας,την Μάνα μας την Παναγιά, όπως της οφείλαμε άλλωστε και όπως της άξιζε.
        Στολίσαμε την εικόνα της, αφήνοντας πάνω της λουλούδια όμορφα και μυρωδάτα,αφήνοντας πάνω της την καρδιά μας και τα προβλήματα μας,ζητώντας από αυτήν να μας τα λύσει και να ελαφρύνει τον πόνο μας.
     Την προσκυνήσαμε και φέτος όπως κάνουμε κάθε χρόνο,τόσα χρόνια,σ' όλες τις εκκλησιές του κόσμου εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί,γιατί την αγαπάμε ως Μάνα του Χριστού και Σωτήρα μας,αλλά και σαν δική μας Μάνα.
       Ανάψαμε όλα τα κανδύλια της, φωταγωγήσαμε τον ναό των γονιών της, των Αγίων Θεοπατόρων του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας,μια λαμπάδα αφήσαμε στην χάρη της και όλοι μαζί Ανθοκηπιώτες, επισκέπτες και προσκυνητές της, ενώσαμε την προσευχή μας και βροντοφωνάξαμε...
 "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε"
περισσότερες φωτογραφίες και σχόλια παρακάτω... 

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

"ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"

ύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξεν".

Η εβδομάδα που διανύσαμε και που είναι η πρώτη εβδομάδα των Νηστειών,είναι αυτή που μας εισόδευσε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Άρχισε με πένθιμη κατανυκτική και επιβλητική ατμόσφαιρα από την Κυριακή του κατανυκτικού Εσπερινού, του Εσπερινού της συγνώμης όπως οι περισσότεροι την γνωρίζουμε, ακολούθησε η Καθαρά Δευτέρα,άρχισαν τα Μεγάλα Απόδειπνα στους ναούς,άρχισαν τα Ευχέλαια σε σπίτια και εκκλησιές, άρχισαν οι Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες τις Τετάρτες και τις Παρασκευές για να φθάσουμε από την λύπη ξανά στην χαρά, αφού χαρμολύπη είναι η Ορθοδοξία μας.
 Χαρήκαμε λοιπόν και πάλι, πρώτα με τους Α' Χαιρετισμούς της Παναγίας μας,την Παρασκευή το βράδυ, κατόπιν το Σάββατο με την γιορτινή Θεία Λειτουργία του Αγίου Θεόδωρου του Τήρωνα για το θυμηθούμε το θαύμα του με τα κόλλυβα,αλλά να θυμηθούμε και τους Θεόδωρους και τις Θεοδώρες που γιορτάζουν,κατόπιν την Α' Κυριακή των Νηστειών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, όπου σε όλες τις εκκλησιές απ΄άκρη σ'άκρη της Ορθόδοξης οικουμένης, θα εορτασθεί αύριο η αναστήλωσις των εικόνων με Λιτανεύσεις τους γύρω από τις εκκλησιές και δημόσια ομολογία της πίστης μας, αλλά και άλλες ιδιαίτερες Ακολουθίες ανάλογες με τις παραδόσεις κάθε τόπου,για να έρθει τέλος την Δευτέρα 25η Μαρτίου και να επισφραγίσει τα πάντα ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου με το Σωτήριο Μήνυμα του ερχομού του Μεσσία, αλλά και το άλλο μήνυμα της έναρξης της επανάστασης του 1821, με Δοξολογίες και επιμνημόσυνες δεήσεις και παρελάσεις των παιδιών μας, του στρατού και των μαθητών των Σχολείων και όλα αυτά για τα γενναία εκείνα παλικάρια που πολεμώντας τον τεράστιο και ετοιμοπόλεμο τουρκικό στρατό, νίκησαν και μας χάρισαν την πολυπόθητη ελευθερία. 
Έτσι θα συνεχίσουμε καθ' όλη της διάρκεια της Σαρακοστής και η κάθε Κυριακή θα μας ανοίγει μπροστά μας δύο θέματα στα οποία ο πιστός καλείται να εντρυφήσει και να αντλήσει πλούσια πνευματικά εφόδια.  Έτσι, όπως και προηγούμενα αναφέραμε την πρώτη Κυριακή των νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. 
    Θυμόμαστε την μέρα αυτή τη νίκη εναντίον των εικονομάχων, μιας αίρεσης με πολύ επικίνδυνες πλάνες οι οποίες ουσιαστικά συνίστανται στην αμφισβήτηση της Ενανθρώπησης του Κυρίου μας.  Αυτό σήμαινε ότι ο άνθρωπος δεν μπορούσε να σωθεί και να εγκολπωθεί τα διαρκή μηνύματα της αιώνιας αλήθειας του Κυρίου μας.
Ο θρίαμβος της Εκκλησίας.  
    Η νίκη της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, σηματοδοτείται με την οριστική αναστήλωση και την προσκύνηση των Αγίων Εικόνων με την Σύνοδο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 843 μ.Χ.  Πληροφοριακά σημειώνεται ότι η σχέση της γιορτής αυτής με την Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι από μια άποψη Ιστορική γιατί ο πρώτος θρίαμβος της Ορθοδοξίας έγινε ειδικά αυτή την Κυριακή. Η λάμψη της αλήθειας.  Οι άγιοι Πατέρες μας με τη Θεία σοφία που τους διέκρινε τοποθέτησαν στην Κυριακή αυτή την νίκη της Ορθοδοξίας, για να μπορούν οι πιστοί να αντλήσουν από αυτήν τα απαραίτητα πνευματικά εφόδια, τα οποία θα τους συνοδεύουν στην μεγάλη οδοιπορία και στον ανηφορικό δρόμο τους προς την συνάντηση με τον αναστημένο Χριστό.
   Όρθοδοξία σημαίνει σωστή Πίστη. Είναι μια πολύ βασική προϋπόθεση στον αγώνα του πιστού που διεξάγει την περίοδο αυτή, να έχει την σωστή πίστη για να μπορεί να ανεβεί σε ανώτερες πνευματικές κορυφές, με φόντο τις αρετές που μπορεί να αποκτήσει μέσα από το στάδιο του αγώνα του. Τη σωστή πίστη, μας την δίνει μόνο το πρόσωπο του Κυρίου μας. Μόνο όταν αναζητήσουμε ειλικρινά και γνωρίσουμε πραγματικά τον Χριστό καταξιώνεται η ζωή μας. Μόνο η συνάντηση και η προσωπική σχέση μας με τον Κύριο μπορεί να αναπαύει την ύπαρξή μας. Μας το βεβαιώνουν τα νέφη των Μαρτύρων, των Οσίων, των Πατέρων και των Διδασκάλων που αγωνίστηκαν μέχρι θανάτου για την Ορθόδοξη Πίστη. Αυτούς τιμούμε σήμερα, την Κυριακή της Ορθοδοξίας και θυμόμαστε τα κατορθώματά τους.
   Ο σημερινός εορτασμός της Εκκλησίας μας αλλά και της Ορθοδοξίας μας, μας υπενθυμίζει και το χρέος που έχουμε ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, να υπηρετούμε με όλες μας τις δυνάμεις την αλήθεια του Κυρίου  μας. Να εναποθέτουμε με απόλυτη εμπιστοσύνη τον εαυτό μας στην προοπτική που διανοίγει για τη σωτηρία μας. Η Ορθοδοξία δεν εξαντλείται μόνο σε φραστικές διατυπώσεις αλλά επεκτείνεται και στη δυναμική έννοια της ορθοπραξίας, που εξυπακούει την μετουσίωση σε καθημερινή πράξη ζωής της αλήθειας της Εκκλησίας μας.  Ο θρίαμβος αυτής της αλήθειας μας επιφορτίζει με μεγάλες ευθύνες να ανταποκριθούμε κι΄ εμείς στο ιερό χρέος της διάδοσής της σε όλο τον κόσμο. 
   Για να το επιτύχουμε όμως αυτό, απαιτείται η όλη ζωή μας να μεταβάλλεται σε καθημερινή ζωντανή μαρτυρία, που να εκπέμπει στις συχνότητες του ισχυρού παραδείγματος, όπως αυτό εκπηγάζει μέσα από την πραγματικότητα της Εκκλησίας μας. 
    Ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας λειτουργεί τελικά σαν μια πρόκληση για να ακτινοβολεί η παρουσία της μέσα από τις δικές μας υπάρξεις και να μεταγγίζει αιώνια μηνύματα σε όλον τον κόσμο.
Αυτό λοιπόν ζητά από εμάς η Εκκλησία μας. 
Μια γνήσια και καθαρή ομολογία πίστης, πρώτα με λόγια, αλλά οπωσδήποτε και με τα έργα μας.

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΩΡΟΙ

 Η παράδοσις τους θέλει μαζί.

      Στην Ελλαδική Εκκλησία οι Άγιοι Θεόδωροι τιμώνται μαζί το πρώτο Σάββατο των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ημέρα μνήμης του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (υπάρχει μάλιστα η συνήθεια των πιστών να διαβάζονται κόλλυβα το Σάββατο αυτό, στις εκκλησιές και στα νεκροταφεία, θεωρώντας το ως Ψυχοσάββατο, κάτι που δεν υφίσταται στο Τυπικό της Εκκλησίας μας) και όχι στη μέρα μνήμης τους την 8η Φεβρουαρίου για τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη και την 17η Φεβρουαρίου για τον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα. Αυτό το βλέπουμε επίσης και  στην εντεταγμένη ακολουθία τους από το Τριώδιο, η οποία  ψάλλεται στους Ναούς κανονικά εκείνο το Σάββατο τῆς Α’ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν.
                          Το δια κολλύβων Θαύμα 
               του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος.
    Όταν έγινε βασιλιάς ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363) έκανε πολλά και διάφορα εναντίον των Χριστιανών και προσπάθησε να αναστήσει την παλαιά ειδωλολατρική θρησκεία των Ελλήνων. Στην εποχή του είχαν ουσιαστικά ξαναρχίσει οι διωγμοί των Χριστιανών και τα βασανιστήρια...
    Ο Ιουλιανός, γνώριζε πολύ καλά τα ήθη των Χριστιανών και ότι την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τηρούν αυστηρή νηστεία και εξαγνίζονται μ' αυτή και τη θερμή προσευχή. Θέλησε, λοιπόν, να τους μιάνει με τις ειδωλολατρικές θυσίες. Γι' αυτό και κάλεσε τον έπαρχο της πόλεως και του ανέθεσε να επιβλέψει στην εκτέλεση της εξής εντολής του: Να σηκωθούν από την αγορά όλα τα τρόφιμα και να μην υπάρχουν σ' αυτήν παρά μόνον εκείνα πού θα ήταν ραντισμένα με το αίμα των θυσιών πού έγιναν στα είδωλα. Με τον τρόπο αυτό αναγκαστικά, ή θα αγόραζαν όλοι να φάνε και έτσι να γευθούν από τη θυσία προς τους θεούς, ή αν δεν υπακούσουν, να πεθάνουν από την πείνα.
    Ο έπαρχος έθεσε αμέσως σε εφαρμογή τη διαταγή του Ιουλιανού και αποσύρθηκαν από την αγορά τα τρόφιμα. Αντικαταστάθηκαν βέβαια από τα μιασμένα από τις θυσίες τρόφιμα. Φάνηκε έτσι προς στιγμήν ότι κέρδιζε ο διάβολος, ο υποκινητής και εμπνευστής και Πατέρας του Ιουλιανού. Ο Θεός όμως είναι και Παντοδύναμος και Πάνσοφος. Δεν άφησε ούτε εγκατέλειψε το λαό Του. Για τη σωτηρία του από τις μεθοδεύσεις του διαβόλου έστειλε το Μεγαλομάρτυρά Του Θεόδωρο, πραγματικά ως δώρο Θεού για να Τον δοξάσει με ένα θαύμα.

   Και παρουσιάζεται ο Άγιος στον Πατριάρχη Ευδόξιο (360-369) και του φανερώνει το σχέδιο του Ιουλιανού με τα έξης λόγια:
«Σήκω γρήγορα, Πατριάρχη, συγκέντρωσε το Χριστεπώννμο πλήρωμα, και διαφύλαξε το από τον μολυσμό των ειδώλων, παραγγέλοντάς το να μην αγοράσει κανείς από τα τρόφιμα που υπάρχουν στην αγορά».
Ο Πατριάρχης απορώντας είπε προς τον Άγιο:
«Πώς είναι δυνατόν, Κύριε μου, να γίνει αυτό; Διότι, οι μεν πλούσιοι μπορεί να το εφαρμόσουν γιατί έχουν τρόφιμα στις αποθήκες τους, οι φτωχοί όμως, που δεν θα έχουν ούτε μιας ημέρας τρόφιμα, τί θα κάνουν μπροστά σ' αυτή την ανάγκη»;
Και ο Άγιος του είπε:
«Να τους προσφέρεις κόλλυβα, για να καλύψεις την ανάγκη τους».
Και επειδή ο Πατριάρχης άκουγε για πρώτη φορά το λόγο για τα κόλλυβα, τον ρώτησε με απορία:
«Τί είναι αυτά τα κόλλυβα δεν το γνωρίζω». 
Ο Μάρτυρας τότε του αποκρίθηκε:
«Είναι σιτάρι. Να το βράσεις και να το μοιράσεις στους Χριστιανούς».
Και για να δείξει ο Άγιος από που ήλθε, πρόσθεσε:
«Γι' αυτό το βρασμένο σιτάρι στα Ευχάϊτα συνηθίζουμε να το λέμε κόλλυβα. Κάνε, λοιπόν, έτσι και σώσε το ποίμνιο του Χριστού από το μιασμό».
Λέει ο Πατριάρχης προς τον Άγιο:
«Ποιος είσαι εσύ Κύριε μου, πού φροντίζεις με αγάπη και ευσπλαχνία για τη σωτηρία μας»;
Και ο Άγιος του αποκρίθηκε:
«Εγώ είμαι ο Μάρτυρας του Χριστού Θεόδωρος, και με έστειλε για τη σωτηρία και βοήθειά σας».
    Ο Άγιος έγινε άφαντος και ο Πατριάρχης σηκώθηκε με θαυμασμό και χαρά και συγκέντρωσε το λαό του Χριστού και του φανέρωσε την παρουσία και βοήθεια του Μάρτυρα. Συγχρόνως έκανε σύμφωνα με το λόγο του. Δηλαδή έβρασε σιτάρι και μοίρασε στο λαό και διαφυλάχθηκε έτσι το ποίμνιο του Χριστού. Στην αγορά, αν και τελείωνε η εβδομάδα, η μηχανορραφία του Ιουλιανού έμεινε ανενέργητη, γιατί κανένας Χριστιανός δεν αγόρασε από τα μιασμένα τρόφιμα. Κι' αφού ο Ιουλιανός νικήθηκε ολοφάνερα απέσυρε από την αγορά τα μιασμένα τρόφιμα και επανέφερε τα συνηθισμένα.

    Οι Χριστιανοί ύμνησαν και δοξολόγησαν το Θεό και το Μάρτυρά Του Θεόδωρο και για χάρη του έκαναν λαμπρή γιορτή.

   Έτσι καθιερώθηκε από τότε και το Σάββατο της πρώτης Εβδομάδος των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να γιορτάζεται στην Εκκλησία μας το θαύμα το δια κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος.



Από το βιβλίο:«Οι Άγιοι Μεγαλομάρτυρες Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και Θεόδωρος ο Τήρων» 
του Αρχιμ. Γεωργίου Μαραγκού Ηγουμένου Ι.Μ. Αγίων Θεοδώρων Αροανίας Καλαβρύτων