Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

*ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ* ( κατά Λουκά δ΄16-22 ) " Η Αρχή της Ινδίκτου "

Αρχίζει ο νέος χρόνος 
για την Εκκλησία του Χριστού.
         Η αρχή της νέας εκκλησιαστικής χρονιάς της 1ης Σεπτεμβρίου, φέτος συμπίπτει με την αναστάσιμη ημέρα της Κυριακής, γι’ αυτό και όλη η εκκλησιαστική ακολουθία, κινείτε γύρω από το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού μας φυσικά, αλλά από τα χείλη των ιεροψαλτών στα αναλόγια όλης της Ορθοδοξίας μας, ακούγονται και οι ύμνοι της Ινδίκτου και πέραν τούτου βεβαίως και εκείνοι οι ύμνοι που αναφέρονται στους άλλους αγίους που εορτάζουμε σήμερα, όπως τον Όσιο Συμεών τον Στυλίτη, τις Αγίες σαράντα γυναίκες μάρτυρες, τον Ιησού του Ναυή και τους υπόλοιπους Αγίους που αναφέρονται στο Συναξάριο της ημέρας. 
  Η σημερινή ημέρα, η 1η Σεπτεμβρίου για την Εκκλησία μας, αποτελεί στην πραγματικότητα μία ευχή: να ευλογήσει ο Κύριος τη χρονιά αυτή  «ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός Σου, Κύριε», που σημαίνει να δώσει τη χάρη Του, ώστε να ζήσουμε οι άνθρωποι με ειρήνη και ομόνοια, ακολουθώντας τις άγιες εντολές Εκείνου. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η Εκκλησία μας μόνο με τον τρόπο αυτό θεωρεί ότι υπάρχει ευλογία στον κόσμο και όχι αν οι άνθρωποι απλώς ευημερούν οικονομικά, όχι αν όλα τους έρχονται βολικά, όπως λέμε, αλλά αν βρισκόμαστε «εν ομονοία και ειρήνη», κυρίως όμως, αν τηρούμε τις άγιες εντολές του Θεού. 
       Η προτεραιότητα του συντονισμού μας με το θέλημα του Θεού, η πραγματοποίηση, όπως σημειώνουν οι ύμνοι σήμερα, των αιτημάτων του «Πάτερ ημών...», για να έχουμε την ευλογία του Θεού, δεν σημαίνει βεβαίως υποτίμηση και υποβάθμιση και των οικονομικών μεγεθών, αφού χωρίς αυτά δεν μπορεί ο άνθρωπος να επιβιώσει σ’ αυτόν τον κόσμο. Σημαίνει ότι τα οικονομικά δεν έχουν την προτεραιότητα. Το πρώτο στη ζωή μας είναι το «ελθέτω η βασιλεία Σου», όπως άλλωστε δίδαξε την ορθή ιεράρχηση των πραγμάτων ο ίδιος ο Κύριος: «ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην Αυτού και ταύτα πάντα (όλα τα υλικά και επίγεια) προστεθήσεται υμίν». 
       Δυστυχώς, στην εποχή μας, η ιεράρχηση αυτή, σ’ ένα μεγάλο ποσοστό, έχει ανατραπεί. Ο Θεός και το άγιο θέλημά Του έχει μπει στο περιθώριο, αν δεν έχει διαγραφεί πλήρως, και προτεραιότητα ως αποκλειστικός σχεδόν σκοπός του ανθρώπου έχει γίνει το οικονομικό στοιχείο. Ίνδαλμα για τους πολλούς φαντάζει ο άφρων πλούσιος της γνωστής παραβολής, ο οποίος ναι μεν ευφραινόταν καθ’ ημέραν λαμπρώς, ο θάνατος όμως ήλθε αδυσώπητος και απροειδοποίητα στη ζωή του και του…ανέτρεψε τα σχέδια, βυθίζοντάς τον στην άφατη οδύνη. Από την άποψη αυτή, η εποχή μας είναι εποχή αφροσύνης, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνον πολλούς πλουσίους, αλλά και ένα πολύ μεγάλο μέρος των πτωχών. Γιατί και οι πτωχοί, αν επιθυμούν ως προτεραιότητα της ζωής τους τα χρήματα και τα υλικά αγαθά, έστω κι αν δεν τα έχουν, ως άφρονες πλούσιοι αντιμετωπίζονται από τον λόγο του Θεού. Το περιεχόμενο της καρδιάς μας είναι εκείνο που έχει πάντοτε προ οφθαλμών Του ο Θεός, κατά την αποκάλυψη του ίδιου του Θεού. 
         Η Εκκλησία μας σήμερα, με την πρωτοχρονιά που εορτάζει και τα λόγια του ιερού  Ευαγγελίου που ακούγονται στις Ορθόδοξες εκκλησιές ανά την οικουμένη, υπενθυμίζοντάς μας και την έναρξη της δημόσιας δράσης του Κυρίου, με το κήρυγμά Του στη συναγωγή της ιδιαίτερης πατρίδας Του Ναζαρέτ, όπου μεταξύ των άλλων αποκαλύπτει για τον εαυτό Του ότι ήλθε «κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν», να κηρύξει δηλαδή την έναρξη μίας καινούργιας εποχής, δεκτής και ευάρεστης στον Θεό, η Εκκλησία μας λοιπόν σήμερα μας φέρνει σε ισορροπία, διότι μας προτείνει αυτό που συνιστά το αιώνιο θέλημα του Θεού, δηλαδή πάνω από όλα να θέτουμε ακριβώς Εκείνον και τον λόγο Του. Μας ανοίγει και πάλι τα μάτια, σε μία εποχή σύγχυσης και θόλωσης της διάνοιας, για να συνειδητοποιούμε ότι στη ζωή βρισκόμαστε κατά χάριν Θεού, ότι Εκείνος παρατείνει τον χρόνο της διαμονής μας σ’ αυτόν, ως «καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος», προκειμένου να ζούμε κατά το θέλημά Του. 
        Με άλλα λόγια, η Εκκλησία μάς υπενθυμίζει ότι ο χρόνος αποτελεί δωρεά του Θεού, όχι για να τη σπαταλάμε σε ανοησίες και αμαρτίες, αλλά να την αξιοποιούμε προς ανοδική πορεία πάντοτε προς Αυτόν, δηλαδή σε πορεία αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Και τότε, μας λέει, θα δούμε ό,τι υποσχέθηκε ο Κύριος,δηλαδή την ώρα που θα θέτουμε αυτό το θέλημά Του ως βάση της ζωής μας, την ίδια ώρα θα ενεργοποιούνται και οι δυνάμεις Εκείνου, προς υπέρβαση αφενός των όποιων προβλημάτων μας, προς αποκατάσταση αφετέρου και όλης της δημιουργίας.
       Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και αρκετά χρόνια, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο έχει προβάλει την αρχή του εκκλησιαστικού έτους ως ημέρα προστασίας του περιβάλλοντος (στον σύνδεσμο αυτόν θα δείτε τον λόγο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου σχετικά  με το θέμα) Και εύλογα, το θέλημα του Θεού, όπως είπαμε, βιούμενο από τον 
«βασιλιά» της κτίσεως, τον άνθρωπο, έχει άμεση αντανάκλαση και σε όλη τη φύση και σε όλη τη δημιουργία. Το έχουμε ξαναπεί, πως η λύση στη σημερινή οικονομική κρίση, που μας την επισείουν ως «μορμολυκείον» αδιάκοπα ενώπιόν μας οι ιθύνοντες και τα Μ.Μ.Ε., θα έλθει, μόλις αρχίσουμε να ζούμε ως πραγματικοί άνθρωποι, με βάση τον νόμο του Θεού. Με απλά λόγια, η κρίση είναι κατ’ ουσίαν πνευματική.
Καλή και ευλογημένη χρονιά αδελφοί μου!!!
Τι σημαίνει "Ινδικτιών"
     Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἑορτάζει σήμερα τήν ἀρχή τῆς
Ἰνδικτιῶνος – ἀπό τή λατινική λέξη «indictio», ἡ ὁποία σημαίνει ὁρισμός – δηλαδή τήν ἔναρξη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Ὁ ὅρος προῆλθε ἀπό τήν συνήθεια τῶν Ρωμαίων αὐτοκρατόρων νά ὁρίζουν διά θεσπίσματος γιά διάστημα δεκαπέντε χρόνων τό ποσό τοῦ ἐτήσιου φόρου, πού εἰσέπρατταν αὐτή τήν ἐποχή γιά τή συντήρηση τοῦ στρα­τοῦ. Κατ’ ἐπέκτασιν καθιερώθηκε νά ὀνομάζονται ἰνδικτιῶνες καί οἱ δεκαπενταετεῖς αὐτοί κύκλοι πού ἄρχισαν ἐπί Καίσαρος Αὐγού­στου, τρία χρόνια πρίν ἀπό τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ.
Γιατί ο Σεπτέμβριος θεωρείται αρχή του Εκκλησιαστικού έτους.
     Ἐπειδή ὁ Σεπτέμβριος εἶναι ἐποχή συγκομιδῆς καρπῶν καί προετοιμασίας γιά τό νέο κύκλο βλαστήσεως, ταίριαζε νά ἑορτά­ζουν οἱ χριστιανοί τήν ἀρχή τῆς γεωργικῆς περιόδου ἀποδίδοντας εὐχαριστίες στόν Θεό γιά τήν εὔνοιά του πρός τήν κτίση. Εἶναι αὐτό πού ἤδη ἔκαναν οἱ Ἰουδαῖοι σύμφωνα μέ τίς ἐντολές τοῦ Μω­σαϊκοῦ νόμου· τήν πρώτη δηλαδή μέρα τοῦ ἑβδόμου ἰουδαϊκοῦ μηνός, ἀρχές Σεπτεμβρίου, τελοῦσαν τήν ἑορτή τῆς Νεομηνίας ἤ τῶν Σαλπίγγων, κατά τήν ὁποία ἐσχόλαζαν ἀπό κάθε ἐργασία, γιά νά προσφέρουν θυσίες ὁλοκαυτωμάτων «εἰς ὀσμήν εὐωδίας Κυρίῳ» (Λευιτ. 23,18).
     Ὁ Χριστός, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ δημιουργός τοῦ χρόνου καί τοῦ σύμπαντος, ὁ προάναρχος Βασιλεύς τῶν αἰώνων, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη, γιά νά ἀποκαταλλάξει τά πάντα εἰς Ἑαυτόν καί νά συναγάγει Ἰουδαίους καί Ἐθνικούς σέ μία Ἐκκλησία, ἤθελε νά ἀνακαφαλαιώσει ἐν ἑαυτῷ τόν αἰσθητό κόσμο καί τό γραπτό Νόμο. Ἔτσι, αὐτή τήν ἡμέρα πού ἡ φύση ἑτοιμάζεται νά διατρέξει ἕνα νέο κύκλο ἐποχῶν, ἑορτάζουμε τό γεγονός, κατά τό ὁποῖο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἰσῆλθε στή Συναγωγή καί ἀνοίγο­ντας τό βιβλίο τοῦ Ἠσαΐου ἀνέγνωσε τό χωρίο, ὅπου ὁ Προφήτης ὁμιλεῖ ἐπ’ ὀνόματος τοῦ Σωτῆρος: «Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνε­κεν ἔχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με (…), κηρῦξαι ἐνιαυτόν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. 4,18).
    Ὅλες οἱ Ἐκκλησίες, συναθροισμένες «ἐπί τό αὐτό», ἀναπέ­μπουν σήμερα δοξολογία πρός τόν ἕνα τρισυπόστατο Θεό, ὁ ὁποῖ­ος διαμένει στήν αἰώνια μακαριότητα, διακρατεῖ τά πάντα στή ζωή καί στέλνει ἄφθονες τίς εὐλογίες του κάθε ἐποχή στά κτίσματά του. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἀνοίγει τίς θύρες τοῦ νέου ἔτους καί μᾶς προσκαλεῖ νά τόν ἀκολουθήσουμε, γιά νά γίνουμε μέτοχοι τῆς αἰωνιότητός του.
Καλό μήνα και καλή χρονιά!!!

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

"ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ 2013"

Το Αγίασμα του Τιμίου Προδρόμου 
στην Ευκαρπία.
      Ξεχασμένο και ανεπηρέαστο από τον χρόνο μα όχι και από τους ανθρώπους που το αγαπούν, χωμένο ανάμεσα σε τεράστια αιωνόβια πλατάνια και γάργαρα παγωμένα νερά βρίσκεται το εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου που εορτάζει στην μνήμη της αποκεφαλίσεως του, την 29η Αυγούστου.
      Στον όμορφο αυτόν και ευλογημένο τόπο αναβλύζει, από πάντα θαρρείς, το αγιασμένο νερό του Ιωάννου του Βαπτιστού, το "Αγίασμα" όπως το ξέρει ο κόσμος και έχει δώσει την ονομασία στην τοποθεσία αυτή και που πολλά θαύματα έχουν να διηγηθούν οι παλαιοί κάτοικοι της Ευκαρπίας, θαύματα του Αγίου Ιωάννου του Προδόμου και Βαπτιστού του Χριστού μας.
      Πανηγύρι μεγάλο διοργανώνει η Ενορία του Αγίου Γεωργίου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου της Ευκαρπίας κάθε χρόνο, με Πανηγυρικό Εσπερινό, Λιτή και Αρτοκλασία, με προσκεκλημένους πολλούς ιερείς και επισήμους την παραμονή της εορτής 28η και Θεία Λειτουργία ανήμερα την 29η Αυγούστου, ενώ το βραδάκι μετά την εορτή γίνεται ο Εσπερινός και η Παράκλησις του Αγίου για να κλείσει έτσι το εορταστικό τριήμερο εκδηλώσεων φέτος, με χορούς και τραγούδια από τα χορευτικά συγκροτήματα των Συλλόγων της Ευκαρπίας.
     Την πανήγυρη αυτήν και φέτος τίμησαν πολλοί ιερείς από τις όμορες Ενορίες αλλά και τις πιο απομακρυσμένες, με πρωτόπαπα όπως κάθε χρόνο τον π. Παρθένιο Μαχαιριώτη, στο αναλόγιο του παρεκκλησίου τον πρωτοψάλτη του Ναού του Αγίου Γεωργίου Ευκαρπίας κ. Γρηγόρη Μάζνη και τους βοηθούς του, ενώ πλήθος κόσμου κατέκλυσε τον χώρο του Αγιάσματος και του μικρού μα πανέμορφου και γραφικού παρεκκλησίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.
     Κλήρος και λαός και φέτος δεν ήθελε να αποχωριστεί από τον ευλογημένο αυτό τόπο, αποτέλεσμα της ομορφιάς του τοπίου, της διάχυτης χάρης του Αγίου Προφήτου Προδρόμου, αλλά και της φιλοξενίας και της αγάπης των επιτρόπων και βοηθών του π. Ιωάννου Δημητριάδη, προϊσταμένου του Ναού του Αγίου Γεωργίου και υπευθύνου για όλη την διοργάνωση και του πατρός Δημητρίου Βλασάκη, που ήταν και οι οικοδεσπότες της όμορφης αυτής Πανηγύρεως.
    οι κυρίες της διακονίας, όπως κάθε χρόνο, ετοίμασαν τους παραδοσιακούς λουκουμάδες του Αγίου και πολλές ακόμα νηστίσιμες λιχουδιές, για να ευχαριστήσουν τους προσκυνητές, αλλά και τον Άγιο προστάτη τους, που αυστηρός στην νηστεία του, ούτε λάδι δεν επιτρέπει στην γιορτή του, όμως με την ευλογία του π. Ιωάννη και "δια την χαράν της πανηγύρεως", παρακάμψαμε αυτό το τυπικό και απολαύσαμε την μαγειρική δεινότητα των διακονισσών του Τιμίου Προδρόμου, καταλύοντας λάδι.
    Φέτος λίγο έλειψε να μας τα χαλάσει ο καιρός, αφού μια ξαφνική μπόρα πέρασε πάνω από το Αγίασμα και έφερε βροχή, τόση όμως όση ήταν αρκετή, μόνο για να κατεβάσει την θερμοκρασία και να μας χαρίσει μια όμορφη δροσερή καλοκαιρινή βραδιά, δώρο από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομε για την γιορτή του.
Η αγάπη και η φιλοξενία των ανθρώπων στο όμορφο αυτό προσκύνημα μας σκλάβωσε...
...σας ευχαριστούμε πολύ...
και του χρόνου!!!

Από την πανήγυρη του Ναού των Αγίων Θεοπατόρων,
 το 2012.
   ταν παρών σε όλες τις Ακολουθίες αλλά και στις υπόλοιπες εορταστικές εκδηλώσεις του Αγιάσματος του Τιμίου Προδρόμου, ο φωτογραφικός φακός της ιστοσελίδας του ναού μας , που μας εξασφάλισε όλο το φωτογραφικό υλικό της όμορφης αυτής πανήγυρης, αλλά παρόντες ήταν και οι ιερείς της Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, ο π. Χρυσότομος Τελίδης και ο π. Χρυσόστομος Κοτσίδης, οι οποίοι θα είναι και οι οικοδεσπότες του επόμενου μεγάλου Πανηγυριού της Ευκαρπίας, στην εορτή της Συνάξεως των Αγίων Θεοπατόρων, που εορτάζουν την 9η Σεπτεμβρίου και προς τιμήν τους διοργανώνεται τριήμερο Πανηγυρικών Ακολουθιών και εορταστικών εκδηλώσεων, το Σάββατο 7η, την Κυριακή 8η και την Δευτέρα 9η Σεπτεμβρίου, μπροστά στο μεγάλο χώρο του προαυλίου της εκκλησίας μας. 
     Σας προσκαλούμε όλους να έρθετε στην χαρά της Πανηγύρεως μας και
Πανηγυρικές εκδηλώσεις του Ναού των Αγίων Θεοπατόρων,
το 2012
να συνεορτάσετε μαζί μας, τους Αγίους προστάτες μας και προστάτες των άτεκνων ζευγαριών και της οικογενείας, συμμετέχοντας στο παραδοσιακό γλέντι που ετοιμάσαμε για όλους τους πανηγυριστές και τους προσκυνητές, με χορούς κυκλωτικούς, όπως γίνονταν κάποτε στα χωριά μας γύρω από τις εκκλησιές, με τραγούδια αλλά και γεμάτα διάφορα φαγητά τραπέζια, μαγειρεμένα με πολύ αγάπη και μεράκι από τους ίδιους τους οικοδεσπότες της διοργάνωσης της πανήγυρης αυτής προς τιμήν των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακέιμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, στην δυτική Θεσσαλινίκη.
Σας περιμένουμε και σας ευχόμαστε Καλή Πανήγυρη!!!

...παρακάτω ακολουθούν στιγμές από την Πανήγυρη του Αγιάσματος του Τιμίου Προδρόμου, όπως τις αποθανάτισε ο φακός της ιστοσελίδας του ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης. (www.intheopatoron.blogspot.gr)

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

"ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2013" Ι.Ν ΑΓ.ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ, ΑΝΘΟΚΗΠΩΝ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Παραδοσιακό πανηγύρι 
στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας,
στις 7, 8 & 9 Σεπτεμβρίου 2013.
     Εδώ και ένα μήνα περίπου στην όμορφη συνοικία των Ανθοκήπων όλα περιστρέφονται και κινούνται γύρω από τις προετοιμασίες της Μεγάλης Πανηγύρως του Ιερού Ναού της Ενορίας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, ένα γεγονός που ελκύει πλήθος προσκυνητών από όλη την Θεσσαλονίκη, αλλά και τις γύρω περιοχές.
     Φέτος οι πανηγυρικές εκδηλώσεις μας θα είναι τριήμερες και θα συμπεριλαμβάνουν και το Σάββατο της 7ης Σεπτεμβρίου, παραμονής της Γενεθλίου ημέρας της Θεοτόκου, και μονάκριβης κόρης των Αγίων προστατών μας, του Αγίου Θεοπροπάτορος Ιωακείμ και της Αγίας Θεοπρομήτορος Άννας, οι οποίοι και  εορτάζουν την Κυριακή της παραμονής της Συνάξεως τους, την  8η, αλλά και ανήμερα της εορτής τους, Δευτέρα 9η Σεπτεμβρίου.

     Έτσι με πολύ αγάπη, παρακάτω στο άρθρο της ιστοσελίδας του ναού μας (www.intheopatoron.blogspot.gr), σας παραθέτουμε το Πρόγραμμα της Πανηγύρεως μας και σας προσκαλούμε να παρευρεθείτε στην χαρά μας, στις λατρευτικές αλλά και στις υπόλοιπες πανηγυρικές, εορταστικές εκδηλώσεις μας, που θα λάβουν χώρα μπροστά στο μεγάλο προαΰλιο του ναού μας, ένα παραδοσιακό πανηγύρι, σαν και αυτά που γίνονταν κάποτε στα χωριά μας, όπου τις Ιερές Ακολουθίες και τις λατρευτικές εκδηλώσεις για τους Αγίους μας, διαδέχονταν οι χαρές, τα γλέντια, οι χοροί και τα τραγούδια και ο κόσμος διασκέδαζε με έναν τρόπο αγνό και παραδοσιακό με χορούς κυκλωτικούς γύρω από τις εκκλησιές τους, με μεγάλα τραπέζια και φαγητό, που αφετηρία είχαν τον Άγιο ή τους Αγίους τους, την εκκλησιά του τόπου τους και την μεγάλη πίστη τους στον Θεό.
     Σας υποσχόμαστε ένα όμορφο τριήμερο εδώ, στους φιλόξενους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη, όπου μαζί με τους Αγίους μας, προστάτες των ζευγαριών που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και που με την ειδική ευχή της Αγίας Άννας, την οποία διαβάζουν οι ιερείς μας στο μικρό παρεκκλήσι της Παναγίας κόρης τους στην κατακόμβη της εκκλησιάς μας, λύνονται θαυματουργικά τα δεσμά της ατεκνίας, ευχή η οποία φέρνει ευτοκία στις εγκύους και καλλιτεκνία, ευλογία από Αγίους που είναι προστάτες της οικογένειας και των παιδιών.
(όλες οι φωτογραφίες είναι από τις περσινές διήμερες εκδηλώσεις της πανηγύρεως μας)  
Σας περιμένουμε!!! 

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ


Ἦχος δ΄.
Οὐράνιον ἐφύμνιον ἐν γῆ τελεῖται λαμπρῶς, 
ἐπίγειον πανήγυριν νῦν ἑορτάζει φαιδρῶς, 
Ἀγγέλων πολίτευμα, ἄνωθεν ὑμνωδίαις, 
εὐφημούσι τούς ἄθλους,κατωθεν Ἐκκλησία, 
οὐράνιον δόξαν ἤν εὖρες πόνοις καί ἄθλοις τοῖς σοῖς, 
Φανούριε ἔνδοξε.
      Γέμισε ο σολέας του μικρού ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, με τις μυρωδάτες φανουρόπιτες που έφεραν και το απόγευμα της Δευτέρα 26/8 στον Εσπερινό της παραμονής της εορτής του Αγίου Φανουρίου, αλλά και ανήμερα 27/8 το πρωΐ στην Θεία Λειτουργία, οι νοικοκυρές της Ενορίας μας και αφού τις διάβασε ο ιερέας μας π. Χρυσόστομος Τελίδης, τις μοίρασαν με χαρά και μεγάλη ευλάβεια στο εκκλησίασμα και σε οικείους γνωστούς και φίλους, που ήρθαν να προσκυνήσουν στην χάρη του, άλλες κυρίες για να τους φανερώσει κάτι που ήθελαν και άλλες πάλι γιατί έτσι το επιτάσσει το έθιμο στην μνήμη του Αγίου που τόσα θαύματα έχει κάνει.

Γιατί φτιάχνουμε Φανουρόπιτα 
στην μνήμη του Αγίου Φανουρίου;
     Είναι ένα λαϊκό έθιμο σχετικά πρόσφατο που έχει γίνει πλέον πανελλήνιο.

     Η πίτα του Αγίου Φανουρίου είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται με πολύ μεράκι από τις νοικοκυρές στην μνήμη του Αγίου  την 27 του Αυγούστου, στην μνήμη του Αγίου και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία.(μοιράζετε δε μετά τον Εσπερινό της παραμονής, ή ανήμερα στην Θεία Λειτουργία της εορτής του στους ναούς, αλλά και σε γνωστούς φίλους και οικείους)  
     Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο.
     Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το 
διορθώσει και να το αποτρέψει. Βεβαίως προτιμητέο θα ήταν τα κίνητρα και οι εκδηλώσεις να ήταν περισσότερο πνευματικού χαρακτήρα αλλά στο χέρι μας είναι να έχουμε και πνευματική ωφέλεια. Μπορούμε για παράδειγμα να φτιάξουμε εμείς την πίτα με τα χέρια μας και όχι να την αγοράσουμε έτοιμη, να μάθουμε το απολυτίκιο του Αγίου και τον βίο του, να συμμετέχουμε ενεργά στις ακολουθίες που γίνονται προς τιμή του Αγίου και να μην μένουμε μόνο στην προσφορά της φανουρόπιτας.
      Άλλωστε ο Άγιος, αυτό είναι που θέλει από εμάς, την ειλικρινή συμμετοχή μας και την προσευχή μας, έτσι ώστε να μεσιτεύει όπως και κάθε Άγιος στον Χριστό, για την σωτηρία της ψυχής μας και αν κάτι θέλουμε οπωσδήποτε να μας φανερώσει, αυτό ας είναι ο σωστός δρόμος που θα μας οδηγήσει στην αιώνια βασιλεία Του. 
Τάξε στον Άγιο Φανούριο την φανουρόπιτα του
 και αυτός θα σου "φανερώσει" ότι θές!!!

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑ

ΥΛΙΚΑ:
.4 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του 
• 2 κούπες σταφίδες ξανθές
• 1 κούπα σπορέλαιο 
• 1 κούπα ζάχαρη
• 1 κούπα νερό 
• 1 φλιτζανάκι του καφέ κονιάκ
• 2 φλιτζανάκια του καφέ χυμό πορτοκάλι 
• 1 κουταλάκι του γλυκού γαρίφαλο και 1 κανέλα 
• 1 κουταλάκι σόδα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
* Σ' ένα μεγάλο μπολ, ανακατέψτε το αλεύρι με τη σόδα, το γαρύφαλλο και την  
  κανέλα.
* Χτυπήστε 1' στο μπλέντερ το λάδι με τη ζάχαρη και το χυμό πορτοκαλιού και   
   ρίξτε το μείγμα μέσα στο μπολ με τα στερεά υλικά. 
* Ρίξτε επίσης τις σταφίδες και ανακατέψτε τα όλα μαζί μ' ένα κουτάλι να  
   ενωθούν. 
* Αδειάστε το μείγμα σε ταψάκι με διάμετρο 32 εκ. βουτυρωμένο και    
   αλευρωμένο. 
* Ψήστε τη φανουρόπιτα στους 180 βαθμούς Κελσίου, 1 ώρα περίπου. 
* Βγάλτε την από το φούρνο και αφήστε τη να κρυώσει. 
* Κοσκινίστε μ' ένα σουρωτήρι ζάχαρη άχνη.


Η Ευχή της Φανουρόπιτας
      Η Ευχή αυτή διαβάζεται κατά την παρασκευή της Φανουρόπιτας που φτιάχνουμε προς τιμήν του Αγίου Φανουρίου.
    "Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, ο της βρώσεως της μενούσης εις τον αιώνα πλουσιοπάροχος χορηγός, ο δοτήρ των αγαθών, ο δέ Ηλιού τροφήν αγεώργητον πηγάσας, η ελπίς των απηλπισμένων, η βοήθεια των αβοηθήτων και ευλόγησον τα δώρα ταύτα και τους ταύτα σοι προσκομίσαντας, εις δόξαν σήν και τιμήν του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Φανουρίου.
     Παράσχου δέ αγαθέ, τοις ευπρεπίσασι τους πλακούντας τούτους, πάντα τά εγκόσμια καί υπερκόσμια αγαθά σου.
     Εύφρανον αυτούς εν χαρά μετά του προσώπου σου, δείξον αυτοίς οδούς προς σωτηρίαν. 
    Τα αιτήματα τών καρδιών αυτών καί πάσαν τήν βουλήν αυτών ταχέως πλήρωσον, οδηγών αυτούς προς εργασίαν τών εντολών σου, ίνα διά παντός εν ευφροσύνη καί αγαλλιάσει υμνώσι καί δοξάσωσι το πάντιμον καί μεγαλοπρεπές όνομά σου, πρεσβείαις της υπερευλογημένης Θεοτόκου, του αγίου ένδοξου 
νεομάρτυρος Φανουρίου, του Θαυματουργού, καί πάντων σου τών αγίων. 
Αμήν.
Ο Άγιος Φανούριος ο μεγαλομάρτυς
Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ
    Ο Άγιος Φανούριος είναι αναμφίβολα μια άγια, σημαντική νεανική μορφή, που ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο ανάμεσα στους άλλους Αγίους της χριστιανοσύνης, γιατί δεν τιμάται απλώς σε μια μόνον ημε­ρομηνία, αλλά με την γνωστή σε όλους τους χριστιανούς φανουρόπιτα κάνει συχνά την παρουσία του,οποιαδήποτε ημέρα του χρόνου.
    Ο Άγιος Φανούριος, που έζησε στα Ρω­μαϊκά χρόνια, συγκρούσθηκε τότε θαρρετά με τον κόσμο της ειδωλολατρίας, γιατί το χριστιανικό πνεύμα του θεανθρώπου, δεν του επέτρεπε ν' αρνηθεί τις αναμφισβήτη­τα ενάρετες αρχές του. Έτσι τα 12 μαρτύ­ρια που υπόφερε ο Άγιος, αποτελούν για μας ένα δυνατό κίνητρο για αντοχή και προ­σκόλληση στις ηθικές αξίες του χριστιανι­σμού, για να βγούμε νικητές από ένα αδιά­κοπο αγώνα, ενάντια στην απιστία και αδικία της εποχής μας. Ο Άγιος μας δίδαξε με την πραγματική θυσία του, πως εμείς τώ­ρα δεν παλεύουμε βέβαια με στρατοκράτες Ρωμαίους και απαίσιους Αγαρηνούς, αλλά έχομε ν' αντιμετωπίσουμε τις πιο έντεχνα στημένες παγίδες του υλισμού και αθεϊσμού, που προσπαθούν μαζικά να σαρώσουν τις τάξεις των χριστιανών.
         Ο Άγιος Φανούριος ακόμα μας δίδαξε, πως το στεφάνι της ενάρετης ζωής δεν κερ­δίζεται εύκολα, αλλά μόνον με συνεχείς δο­κιμασίες, με θάρρος, υπομονή και αντοχή. Επομένως σαν αληθινοί αγωνιστές της πί­στεως ας μιμηθούμε την υποδειγματική και άμεμπτη ζωή του Αγίου, για να καταξιωθούμε κάποτε κι εμείς να τιμήσουμε το χρι­στιανικό όνομα που φέρουμε, όπως κι αυ­τός επάξια το τίμησε.
 Γενικά για τη ζωή του
      Για την καταγωγή και τη ζωή του Αγίου Φανουρίου δεν υπάρχει τίποτε συγκε­κριμένο, επειδή όλα τα στοιχεία της ζωής του χάθηκαν σε καιρού


       Τα μόνα στοιχεία που έχομε αναφορικά με τον Άγιο ς ανωμαλίας.είναι η εύρεση της εικόνας του, γύ­ρω στα 1500 μ.Χ., σύμφωνα με τα συναξά­ρια, ή κατ' άλλους γύρω στα 1355-1369 μ.Χ. Άλλοι υποστηρίζουν πως η εικόνα του Αγίου βρέθηκε στη Ρόδο και άλλοι στην Κύ­προ.
 Η εύρεση της εικόνας 
       Επιστρέφουμε στο παρελθόν, όταν οι Αγαρηνοί εξουσίαζαν τη Ρόδο και απο­φάσισαν να ξαναχτίσουν τα τείχη της πόλης, που βάρβαρα κατέστρεψαν και κατεδάφισαν στον πόλεμο λίγα χρόνια πριν.
      Άρχισαν λοιπόν να στέλλουν εργάτες έξω απ' το νότιο μέρος του φρουρίου και να μαζεύουν πέτρες απ' τα μισογκρεμισμένα σπί­τια των κατοίκων, για να ξαναφτιάξουν τα νέα και ισχυρά τείχη της πόλης τους. Ξαφ­νικά μέσα στα χαλάσματα βρήκαν μια ωραιό­τατη, αλλά μισοχαλασμένη στη μια πλευρά εκκλησία κι εκεί μέσα βρήκαν ένα σωρό ει­κόνες, που απ' την πολυκαιρία δεν ξεχώρι­ζαν τις μορφές των Αγίων καθώς και τα γράμματα, που είχανε επάνω τους.
      Μια μόνο καταπληκτική εικόνα ξεχώριζε απ' όλες, που ο χρόνος δεν την άγγιξε και παρίστανε ένα νέο ντυμένο σαν στρατιώτης. Ο Μητροπολίτης της Ρόδου Νείλος έτρεξε αμέσως επί τόπου και διάβασε καθαρά το όνομα του Αγίου, που λεγόταν Φανούριος. Συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος, για τη φανέρωση του Αγίου, παρατήρησε, πως ήταν ντυμένος σαν Ρωμαίος στρατιωτικός, κρα­τώντας στο αριστερό χέρι του ένα σταυρό και στο δεξιό μια αναμμένη λαμπάδα. Ο α­γιογράφος ακόμα ολόγυρα της εικόνας ζω­γράφισε σε δώδεκα παραστάσεις τα μαρτύ­ρια, που υπόφερε ο Άγιος και, που εξιστορούν ολοφάνερα την όλη ζωή του.
Οι παραστάσεις αυτές είναι οι ακόλουθες:
Α΄. Ο Άγιος παρουσιάζεται όρθιος μπρο­στά στο Ρωμαίο ανακριτή του και φαίνεται ν' απολογείται με θάρρος και να υπερασπίζει την χριστιανική πίστη του.
Β΄. Οι στρατιώτες εδώ επεμβαίνουν και χτυ­πούν με πέτρες στο κεφάλι και στο στόμα τον Φανούριο, για ν' αναγκασθεί να υποκύ­ψει και ν' αρνηθεί τον Κύριο.
Γ΄. Οι στρατιώτες έχουν εξαγριωθεί πια απ' την επιμονή του Φανουρίου, γι' αυτό τον έριξαν κάτω και τον χτυπούν τώρα άγρια με ξύλα και ρόπαλα, για να κάμψουν το ακμαίο ηθικό του.
Δ΄. Ο Φανούριος είναι στη φυλακή κι εκεί βασανίζεται με αποτρόπαιο τρόπο. Φαίνε­ται εντελώς γυμνός κι οι στρατιώτες ολόγυ­ρα του ξεσχίζουν τις σάρκες του με αιχμη­ρά σιδερένια εργαλεία. Ο Άγιος υπομένει αγόγγυστα το τρομερό μαρτύριό του.
Ε΄. Ο Φανούριος βρίσκεται και πάλι στη φυ­λακή και προσεύχεται στον θεό, για να τον ενισχύσει ν' αντέξει μέχρι τέλους τα βασανι­στήρια.
ΣΤ΄. Ο Άγιος παρουσιάζεται και πάλιν μπροστά στον Ρωμαίο ανακριτή για ν' απο­λογηθεί για τη στάση του. Απ' την ατάρα­χη έκφραση του προσώπου του φαίνεται, πως ούτε τα βασανιστήρια που υπόφερε, ούτε οι μελλοντικές απειλές του τυράννου του εκλόνισαν την πίστη και έτσι απτόητος περιμένει ακόμη χειρότερα μαρτύρια.
Ζ΄. Οι δήμιοι του Φανουρίου με μανία και σκληρότητα καίουν με αναμμένες λαμπάδες το ολόγυμνο σώμα του, που φαίνεται έτσι η ανυπέρβλητη θυσία του για τον Εσταυ­ρωμένο. Ο Άγιος νικά και πάλιν με την α­δάμαστη θέληση και καρτερία του στον Κύ­ριο.
Η΄. Εδώ οι άγριοι βασανιστές του χρησιμο­ποιούν και μηχανικά μέσα για να φθάσουν στο κορύφωμα του μαρτυρίου του. Έχουν δέσει τον Άγιο πάνω σ' ένα μάγκανο κι αυ­τό σαν περιστρέφεται, του συντρίβει τα κόκκαλα. Υποφέρει εκείνος αγόγγυστα αλλά στο ωραίο πρόσωπό του είναι ζωγραφισμέ­νη ανέκφραστη αγαλλίαση, γιατί υποφέρει για χάρη του Κυρίου.
Θ΄. Ο Φανούριος ρίπτεται σ' ένα λάκκο, για να γίνει βορά άγριων θηρίων κι οι δήμιοί του από πάνω παρακολουθούν να δούνε το τέ­λος του. Τα θηρία όμως έχουν κυριολεκτι­κά εξημερωθεί απ' τη χάρη του Θεού, γι' αυ­τό τον περιτριγυρίζουν ήσυχα σαν αρνάκια και απολαμβάνουν θαυμάσια τη συντροφιά του.
Ι΄. Οι δήμιοί του δεν ικανοποιούνται απ' το προηγούμενο αποτέλεσμα κι έτσι τον βγάζουν απ' τον λάκκο και τον καταπλακώνουν μ' ένα μεγάλο λίθο, βέβαιοι πια πως θα τον αποτελειώσουν. Τίποτε όμως δεν πετυχαίνουνε κι αυτή τη φορά.
ΙΑ΄. Η σκηνή παρουσιάζει τον Άγιο μπρο­στά σε βωμό, όπου οι δήμιοί του τον προτρέπουν να θυσιάσει, βάζοντας στις παλά­μες του αναμμένα κάρβουνα. Ο Φανούριος βγαίνει και απ' αυτή τη δοκιμασία νικητής και αυτό διακρίνεται από ένα διάβολο, που έχει τη μορφή δράκου, που πετά στον αέ­ρα και κλαίει για την αποτυχία του.
ΙΒ΄. Η τελευταία σκηνή είναι το τέλος του μαρτυρίου του, με τον Φανούριο ριγμένο σ' ένα μεγάλο καμίνι να στέκεται όρθιος πάνω σ' ένα σκαμνί και να τον περιζώνουν φλό­γες και καπνοί. Ο Άγιος φαίνεται να προ­σεύχεται αδιάκοπα στον Θεό, χωρίς να εκ­φράζει κανένα παράπονο ή γογγυσμό κι έ­τσι άκαμπτος κι ανυποχώρητος πέταξε στα ουράνια, γεμάτος ικανοποίηση για όσα βά­σανα υπόφερε για χάρη του Κυρίου.
    Το χτίσιμο του ναού
         Ο Μητροπολίτης τότε του νησιού, ο Νεί­λος, όταν μελέτησε επισταμένα την ει­κόνα που βρέθηκε, αποφάνθηκε, πως ο Φα­νούριος ήταν ένας απ' τους σπουδαιότε­ρους μεγαλομάρτυρες της Πίστεώς μας. Α­μέσως έστειλε αντιπροσωπεία στον ηγεμό­να του νησιού και τον παρακαλούσε να του δώσει άδεια για ν' ανακαινίσει την εκκλησία. Όταν όμως ο ηγεμόνας αρνήθηκε, τότε ο Μητροπολίτης μετέβη ο ίδιος προσωπικά στην Κωνσταντινούπολη και κατόρθωσε να εξασφαλίσει απ' τον Σουλτάνο την άδεια που ζητούσε. Επέστρεψε σύντομα στη Ρό­δο κι αναστήλωσε το ναό ακριβώς στην πα­λιά θέση του, έξω από τα τείχη του. Ο να­ός σώζεται ως τα σήμερα και αποτελεί από τότε ιερό προσκύνημα όλων των Χριστια­νών.
    Στοιχεία απ' την εύρεση της εικόνας 
      Βλέποντας την εικόνα του Αγίου Φανου­ρίου που βρέθηκε στη Ρόδο, εξάγουμε πολλά αξιόλογα στοιχεία που είναι τα ακό­λουθα:
  • 1.   Σαν διαβάσουμε στην εικόνα το όνομα του Αγίου συμπεραίνομε αμέσως, πως εί­ναι ελληνικής καταγωγής.
  • 2. Επίσης συμπεραίνομε πως οι γονείς του ήταν πολύ ευσεβείς, για να του δώσουν ένα τόσο χριστιανικό όνομα.
  • 3. Ο νέος αυτός ακόμα θα ήταν πολύ μορ­φωμένος για να γίνει στρατιωτικός.
  • 4. Υπολογίζουμε ακόμα πως τα μαρτύρια του Αγίου Φανουρίου έγιναν τον β' και γ' αιώνα, όταν οι διωγμοί των χριστιανών βρί­σκονταν στο αποκορύφωμά τους.
  • 5. Ο Φανούριος ολοφάνερα αποδεικνύε­ται πως ήταν Μεγαλομάρτυρας απ' τα πολ­λά και φοβερά μαρτύρια που υπέφερε.
  • 6. Βεβαιωνόμαστε επίσης πως ετιμάτο απ' τους πιστούς χριστιανούς απ' τα χρόνια του μαρτυρίου του σε χριστιανικούς ναούς, για να βρεθεί μάλιστα ένας τέτοιος ναός και στη Ρόδο.
  • 7.   Απ' την απεικόνιση του Αγίου φαίνεται πως ο Φανούριος μαρτύρησε σε νεαρά
    ηλικία.
 Η πίτα του Αγίου Φανουρίου 
         Η μεγάλη τιμή που τρέφουν οι χριστιανοί στον Άγιο Φανούριο, έγινε αιτία να δημιουργηθεί στο λαό το παραδοσιακό έθι­μο της πίττας του Αγίου ή καλύτερα της φανουρόπιτας. 
          Η πίτα συνήθως είναι μικρή και στρογ­γυλή και γίνεται από καθαρό αλεύρι, ζάχα­ρη, κανέλλα, λάδι κι αφού όλα αυτά τα υλι­κά ανακατευθούν, ζυμώνονται, μπαίνουν σε στρογγυλή φόρμα και η πίττα ψήνεται σε μέτρια θερμοκρασία στο φούρνο. 
          Η πίτα γίνεται για να φανερώσει ο Ά­γιος σε κάποιον ένα χαμένο αντικείμενο, κά­ποια δουλειά αν ένας είναι άεργος, κάποια χαμένη υπόθεση, την υγειά σε κάποιο άρ­ρωστο και άλλα παρόμοια. 
Η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου.

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ.ιδ΄22-34)

"Θαρσεῖτε , ἐγώ εἰμί, μή φοβεῖστε."   
Στο πέλαγος της δικής μας ζωής.
    Αμέσως μετά το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων, ο Κύριος κατά την σημερινή Ευαγγελική διήγηση, ζήτησε από τους μαθητές Του να μπουν στο πλοιάριο και να περάσουν στην απέναντι όχθη, έως ότου εκείνος διαλύσει τα πλήθη. 
     Μέσα στην νύχτα και ενώ το πλοίο βρισκόταν στο μέσον της λίμνης, οι μαθητές Τον είδαν να τούς προσεγγίζει περπατώντας πάνω στα κύματα και φοβήθηκαν, νομίζοντας ότι πρόκειται για φάντασμα. Εκείνος τούς καθησύχασε και τούς ζήτησε να μη φοβούνται. 
     Ο Πέτρος, μάλλον για να πειστεί ότι είναι ο Διδάσκαλος, ζήτησε να Τον πλησιάσει περπατώντας και ο ίδιος πάνω στα νερά, πράγμα που έγινε. Ο φόβος όμως που τον διακατείχε από τη δύναμη των ανέμων, έκαμψε την πίστη του και άρχισε να καταποντίζεται, ζητώντας βοήθεια από τον Χριστό. Ο εύσπλαχνος Κύριος, άκουσε την κραυγή του, άπλωσε το χέρι και τον έσωσε. Όλοι τότε στο πλοιάριο ομολόγησαν δοξολογικά ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Υιός του Θεού. 
    Ολόκληρη η ανθρώπινη ζωή είναι ένα πέλαγος, μία αφρισμένη θάλασσα που καλούμαστε να διαπλεύσουμε αναζητώντας απήνεμα λιμάνια. Τα κύματα των θλίψεων, των δοκιμασιών, των πειρασμών, των ποικίλων προβλημάτων του βίου, ξεσπούν πάνω μας, συχνά με ιδιαίτερη μανία, προσπαθώντας να μάς καταποντίσουν και να μάς βυθίσουν στην απόγνωση και στην απελπισία. 
    Σήμερα μια αρρώστια, αύριο μια αδικία, την άλλη ένα οικογενειακό πρόβλημα, ύστερα το άγχος της αποκατάστασης των παιδιών, αργότερα η αστοργία των δικών μας, τα οικονομικά αδιέξοδα, τα εργασιακά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε καθημερινά πια, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, συχνά η κακοήθεια και η συκοφαντία των ανθρώπων που μας συναναστρέφονται, όλα αυτά φέρνουν τον κάματο στην ψυχή και στο σώμα. 
      Έχοντας αφήσει το μεγαλύτερο κομμάτι του παρόντος βίου πίσω μας και αναλογιζόμενοι το παρελθόν μας, διαπιστώνουμε ότι στη ζωή μας κυριαρχούν περισσότερο οι στιγμές του προβληματισμού και της δυστυχίας, παρά εκείνες της ευτυχίας, της ευδαιμονίας και της ανεμελιάς. Και αυτό συμβαίνει είτε επειδή οι ευρύτερες κοινωνικές και οικογενειακές συνθήκες το θέλησαν, είτε γιατί εμείς, με τα προσωπικά λάθη και τις αστοχίες του βίου, το επιλέξαμε.    
     Σε τέτοιες στιγμές νιώθουμε το έδαφος να κλονίζεται κάτω από τα πόδια μας, τα λυσσασμένα κύματα έτοιμα να καταπιούν τη σχεδία της ζωής πάνω στην οποία προσπαθούμε να κρατηθούμε όρθιοι. Και τότε ακούγεται και πάλι, στα ώτα εκείνων που έχουν τις αισθήσεις της ψυχής τους ανοικτές, η φωνή του Χριστού, πατρική και παρηγορητική: «έχετε θάρρος, μη φοβάστε».
     Το θάρρος προς το οποίο μας προτρέπει ο Κύριος "δεν αποτελεί απλώς ένα ψυχικό προτέρημα. Κυρίως είναι δώρο και χάρισμα του Θεού. Πηγάζει από την ακλόνητη πίστη στον ζώντα και αληθινό Θεό. Και αποτελεί έναν από τους ευλογημένους καρπούς της εν Χριστώ ζωής". Αυτό διακηρύσσει κατηγορηματικά ο Απόστολος Παύλος: «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ». Όπως και αλλού σημειώνει ο ίδιος Απόστολος, "οι πιστοί είμαστε αυτοί που παίρνουν δύναμη από τον ισχυρό και δοξασμένο Θεό. Έτσι μπορούμε να έχουμε, σε κάθε περίσταση υπομονή και μακροθυμία. Μετέχοντας στην ισχύ του Αναστημένου Χριστού, που κάθεται στα δεξιά του Πατρός μπορούμε και εμείς οι χριστιανοί να νικούμε τον κόσμο". 
     Για τους αγωνιστές της ζωής, που δεν θα καμφθούν από το μένος των βιοτικών κυμάτων και δε θα νικηθούν από το βάρος της καταστροφικής απελπισίας, ο μόνος δρόμος είναι η μάχη, ο αγώνας, η διαρκής και θαρραλέα πάλη με την τρικυμία του βίου.        
   Σ’ αυτό τον αγώνα ασφαλές και υπήνεμο λιμάνι και σίγουρο καταφύγιο αγάπης είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Εκείνος που είναι πάντα έτοιμος να απλώσει το χέρι σε όποιον ολιγοπιστεί και καταποντίζεται, που στέκεται πάντα δίπλα μας τις στιγμές του κλονισμού και της δοκιμασίας. 
    Ας Τον πλησιάσουμε με εμπιστοσύνη, αφήνοντας στα έμπειρα και σίγουρα χέρια Του την πορεία της ζωής μας. Αρκεί να Τον ζητούμε διαρκώς, να έχουμε πάντα προσηλωμένα τα μάτια της ψυχής μας πάνω Του και να προσευχόμαστε να μην αποστρέψει το δικό του βλέμμα από τα πλάσματά Του, εξ αιτίας των αμαρτιών μας. 

    Και αυτό για να γίνει πρέπει να έρθουμε πρώτοι εμείς στο σπίτι Του, να γεμίζουμε τις Κυριακές τις εκκλησιές Του, να πηγαίνουμε παρακλητικά στον ναό της Ενορίας μας και μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς συνενορίτες μας να υψώνουμε την προσευχή μας και να Τον βάζουμε μέσα στην ψυχή μας και μέσα στην ζωή μας.
   Τότε θα γαληνέψει η φουρτουνιασμένη ζωή μας, τότε θα γίνουμε ευτυχισμένοι...Αμήν!!!