Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΑΚΟ ΤΟΝ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗ

Η Ενορία μας αγαπά τις Αγρυπνίες.

       Έτσι μόλις γυρίσαμε από την Αγρυπνία στην Αγία Άννα στο Άγιον Όρος, κάναμε και εμείς εδώ την προγραμματισμένη από την αρχή του μήνα ακόμα Αγρυπνία μας για να τιμήσουμε τον Άγιο Κυριακό τον Αναχωρητή.
       Αστεία βεβαίως η σύγκριση της αγιορείτικης δεκάωρης και πλέον Αγρυπνίας με την δική μας που κρατά τρεις περίπου ώρες, όπως δεν μπορεί να γίνει και καμία σύγκριση με την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο Άγιο Όρος σε σχέση με την πολύβουη και αγχώδη καθημερινότητα της ζωής στην πόλη ή στον "κόσμο " όπως λένε οι μοναχοί για τον έξω του Αγίου Όρους χώρο.
        Όμως η προσέλευση των πιστών στις Αγρυπνίες μας και η γνήσια κατάνυξη του κατά την διάρκεια τους, μας δείχνει πως ο κόσμος διψά για την πνευματικότητα και για μοναστηριακές ακολουθίες και μπορούν έστω και στον "κόσμο" να ξεδιψάσουν, αν εμείς βεβαίως τους προσφέρουμε το νερό του Χριστού, αυτό που αν το πιεις δεν θα ξαναδιψάσεις ποτέ.
         Στην Ενορία μας ο Άγιος Κυρικός ο αναχωρητής εορτάστηκε με Αγρυπνία αυτόν τον μήνα και για τον άλλο μήνα θα εορταστεί η Άγία Χρυσή η νεομάρτυς,την Παρασκευή 12 του Οκτώβρη και πάλι την ίδια ώρα 9 το βράδυ θα χτυπήσουν οι καμπάνες για να προσκαλέσουν τους πιστούς και μέχρι τις 12.30,το πολύ 1 το πρωΐ θα έχουμε τελειώσει.
        Και πάντα στο τέλος κάθε Αγρυπνίας η καθιερωμένη Τράπεζα που αυτήν την φορά ήταν και εορταστική αφού είχε όλα τα κεράσματα επάνω της για την εορτή του κ. Κυριάκου Καραϊσαρίδη, που η σύζυγος του κ. Σουλτάνα, μέλος του φιλοπτώχου της Ενορίας μας είχε ετοιμάσει επιμελώς για να κεραστεί όλο το εκκλησίασμα και για την κόπωση της Αγρυπνίας.Όμως και άλλος Κυριάκος υπήρχε στην παρέα μας αυτός από την Ενορία του Αγίου Ραφαήλ στα Μετέωρα που ήρθε να συμπροσευχηθεί μαζί μας στην ονομαστική του εορτή.Χρόνια τους πολλά και ευλογημένα!!!
        Στην συνέχεια της ανάρτησης μας θα δείτε λίγες φωτογραφίες της Ακολουθίας της Αγρυπνίας που τραβήχτηκαν με πολύ αγάπη για να σας κάνουμε μέτοχους και αν σας αρέσει και συμμέτοχους της λατρευτικής μας ζωής εδώ στο "πατρικό" της Παναγιάς, στο σπίτι των γονιών της των Θεοπατόρων, του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην όμορφη Δυτική Θεσσσαλονίκη.

Ευχόμαστε στους αναγνώστες και σε όλο τον κόσμο,
μια όμορφη και ευλογημένη Κυριακή!!!


Η θυμίασις προ της Αγρυπνίας.


Ο ιεροψάλτης μας έτοιμος για να αρχίσουμε.

«Δόξα τῇ ἁγίᾳ, καὶ ὁμοουσίῳ, καὶ ζωοποιῷ, καὶ ἀδιαιρέτῳ Τριάδι...»

Εισοδεύθηκε η εικόνα του Αγίου Κυριακού κατά την διάρκεια της Λιτής και ο ιερεύς την εναποθέτει στο τρισκέλι στο κέντρο του ναού.
Η Αρτοκλασία που έφερε ο κ.Κυριάκος για την εορτή του, τελείτε εκ του ιερέως.

Στους Αίνους, χρίζει ο ιερέας τους πιστούς με το έλαιο της εικόνος του Αγίου Κυριακού"είς ίασιν ψυχής τε και σώματος".
Ο ιερεύς παίρνει "καιρό", προ της Θείας Λειτουργίας,στον Όρθρο.

Και ο άλλος εορτάζων ο κ.Κυριάκος από την Ενορία του Αγ. Ραφαήλ,ο οποίος βοηθά τον ψάλτη μας στο αναλόγιο.

"Πάντων ημών και πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών..."


Ο ιερέας μας π.Χρυσόστομος διαβάζει την ευχή του κολλύβου του Αγίου Κυρικού...
...Μοιράζει το αντίδωρο...Χρόνια πολλά Θείο Κυριάκο!!!...
...και όλοι στο Αρχονταρίκι του Ναού μας για την καθιερωμένη και σήμερα εορταστική Τράπεζα.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥΣ!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ (Λκ. στ΄ 31-36)


"Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως."
      Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, εἶναι ἕνα τμῆμα τῆς περίφημης «ἐπὶ τοῦ Ὅρους ὁμιλίας» τοῦ Κυρίου, ὅπου κωδικοποίησε καὶ συνόψισε ὅλη τὴν ἠθική Του διδασκαλία. Σήμερα ἀναφέρεται στὴν κεντρική Του διδασκαλία, στὸ θέμα τῆς ἀγάπης, ποὺ δὲν ἔχει ὅρια, καὶ φτάνει μέχρι καὶ τοὺς ἐχθρούς μας. «Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες» τονίζει μὲ ἔμφαση καὶ καταλήγει «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστίν».
           Θέλοντας ὁ Χριστὸς νὰ συνοψίσει τὴν ἠθική Του διδασκαλία σὲ ἕνα σύντομο καὶ πρακτικὸ κανόνα εἶπε: «καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσι ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως». Ἡ κοινὴ χριστιανικὴ συνείδηση ἐκτιμώντας τὴν συντομία καὶ τὴν περιεκτικότητα τῆς διδασκαλίας αὐτῆς τὴν ὀνόμασε «χρυσοῦν κανόνα τῆς συμπεριφορᾶς» καὶ πράγματι εἶναι χρυσὸς κανόνας, γιατί ἀποτελεῖ τὸν πυρήνα, τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς ἀτομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἁρμονίας καὶ προόδου.
        χρυσὸς κανόνας εἶναι δίπλευρος. Ἔχει τὴν θετικὴ καὶ τὴν ἀρνητική του ὄψη. Ἀρνητικά προλαμβαίνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ κάθε κακὸ καὶ ἐπιφέρει στὴν κοινωνία τὴν γαλήνη, τὴν τάξη καὶ τὴν ἁρμονία. Παίρνει σὰν μέτρο τὴν κρίση καὶ ἐκτίμηση, τὸν ἴδιο τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἐνεργεῖ. Ὁ Κύριος, σὰν Θεὸς καὶ δημιουργός τοῦ ἀνθρώπου, κάνει μία βυθομέτρηση καὶ ἀναφέρει ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου τὸν καλύτερο ἑαυτό του καὶ τὸν τοποθετεῖ «ἐνώπιος ἐνωπίῳ» μπροστά Του. Εἶναι λοιπὸν Νόμος βαθύτατα ψυχολογικός. Κάθε φορά ποὺ θὰ ἔρθεις σὲ σχέση καὶ ἐπαφὴ μὲ τὸν συνάνθρωπό σου βάλε σὰν κριτή τῶν σκέψεων, τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἐνεργειῶν σου γενικά, τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό σου καὶ τοποθέτησέ τον στὴν θέση τοῦ συνανθρώπου σου. Τί θὰ ἤθελες, στὴν προκείμενη περίπτωση νὰ σκεφτοῦν, νὰ ἐπιθυμήσουν καὶ νὰ ἐνεργήσουν γιὰ σένα οἱ ἄλλοι;
            Τὰ πολυτιμότερα ἀγαθὰ κάθε ἀνθρώπου εἶναι ἡ ζωή, ἡ τιμὴ καὶ ἡ περιουσία. Γιὰ τὴν διασφάλιση ὅλων αὐτῶν ἀγωνίζεται ὁ κάθε ἄνθρωπος. Ἡ δὲ ὀργανωμένη κοινωνία, ἡ πολιτεία, ἔχει θεσπίσει ὄργανα τάξης, τὰ δικαστήρια, τοὺς νόμους κλ.π. γιὰ τὴν περιφρούρηση τῶν ἀγαθῶν αὐτῶν στὰ μέλη του.
        ν τούτοις τὰ ἐγκλήματα καὶ κακουργήματα ἐναντίον τῶν βασικῶν αὐτῶν ἀγαθῶν του ἀνθρώπου δὲν λείπουν καὶ ἀπὸ τὴν πλέον ἀναπτυγμένη πολιτεία. Γιατί; Γιατί ὁ Νόμος εἶναι ἐξωτερικός, βίαιος, ἀναγκαστικὸς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ προλάβει ὅλα.
             νῶ ὁ «χρυσὸς κανόνας» ποὺ εἶναι Νόμος ἐσωτερικὸς καὶ ἐνσυνείδητος, ἐὰν ἐφαρμοσθεῖ ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς κοινωνίας, εἶναι σὲ θέση νὰ κάνει θαύματα.
              ρωτᾶ λοιπὸν ὁ «χρυσὸς κανόνας»: θέλεις, ἄνθρωπε, νὰ ἐπιβουλεύονται οἱ ἄλλοι τὴν ζωὴ σου, τὴν ὑγεία σου, νὰ τὴν ἐκθέτουν σὲ κίνδυνο ἄμεσο ἢ ἔμμεσο; Θέλεις νὰ νοθεύουν τὰ τρόφιμά σου, τὰ φάρμακά σου κ.λ.π.. Θέλεις νὰ ἐπιβουλεύονται οἱ ἄλλοι τὴν τιμή σου, τὴν ἠθική σου ὑπόσταση, τὸ καλό σου ὄνομα; Νὰ περιφέρονται ἀπὸ γειτονιὰ σὲ γειτονιὰ καὶ νὰ σὲ διαβάλλουν καὶ νὰ σὲ συκοφαντοῦν; Σὲ ἀκούω νὰ ἀπαντᾶς μ’ ἕνα μεγάλο ὄχι. Ε, λοιπόν, σεβάσου καὶ σὺ καὶ περιφρούρησε μὲ ὅλες σου τὶς δυνάμεις τὰ πολύτιμα αὐτὰ ἀγαθά τοῦ συναθρώπου σου.
         χει ὅμως καὶ τὴν θετική του πλευρὰ ὁ Νόμος. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ἐπικρατήσει ἡ τάξη καὶ ἡ δικαιοσύνη στὴν κοινωνία. Δὲν ἀρκεῖ νὰ μὴν ἀδικοῦμε τοὺς ἄλλους καὶ νὰ σεβόμαστε τὰ ἀγαθά του. Χρειάζεται ἀκόμη, καὶ αὐτὸ κυρίως, νὰ προσφέρουμε καὶ νὰ συμπαραστεκόμαστε στὶς ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων μας. Τί θὰ ἤθελες, συνεχίζει τὶς ἐρωτήσεις ὁ Νόμος, ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἐὰν βρισκόσουν σὲ δύσκολες στιγμὲς στὴν ζωή σου; Ἐὰν ὁ θάνατος καί ἡ ἀρρώστεια ἐπισκεφτόταν τὴν οἰκογένειά σου; ἐὰν ἡ φτώχεια καὶ ἡ δυστυχία σὰν ἀπρόσκλητος ἐπισκέπτης κτυποῦσε τὴν πόρτα σου;
          σφαλῶς θὰ περίμενες ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς καὶ φίλους καὶ τοὺς συγγενεῖς σου καὶ ἀπὸ κάθε συνάνθρωπό σου γενικὰ νὰ σοῦ φανεῖ χρήσιμος, νὰ σὲ παρηγορήσει, νὰ σὲ ἐνισχύσει καὶ νὰ σὲ βοηθήσει μὲ κάθε τρόπο γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσεις τὴν δύσκολη στιγμή. Τὸ ἴδιο κάνε κι ἐσὺ στὴν δυστυχία τοῦ ἄλλου.
            Μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ «χρυσοῦ κανόνα» ἀρνητικὰ μὲν θὰ ἐξαφανιζόταν τὸ κακὸ ἀπὸ τὶς κοινωνίες τῶν ἀνθρώπων, θετικὰ δὲ θὰ ἐπικρατοῦσε τὸ καλὸ καὶ ἡ θεληματικὴ προσφορὰ τῆς ἀγάπης, ὁπότε θὰ ἐπικρατοῦσε ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. Εὐχὴ ὁλόψυχη, αὐτῆς τῆς Βασιλείας κληρονόμοι νὰ γίνουμε ὅλοι. 
Αμήν.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Αγρυπνία του Τιμίου Σταυρού στο Κυριακό της Αγίας Άννας.

        Την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου πανηγύριζε, με το παλαιό ημερολόγιο, η Ιερά Καλύβη του Τιμίου Σταυρού στην Αγία Άννα και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το προσκύνημα ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του πατρός Νεκταρίου από την Αδελφότητα των Αναναίων.
        Έτσι, την Τετάτρτη 26/9,ο ιερέας του ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, π.Χρυσόστομος, οι δύο Επίτροποι του ναού, ο κ. Χρήστος Χακίδης με τον γιο του τον Κυριάκο, ο οποίος και θα παντρευτεί στον ναό μας το Σάββατο 6 Οκτωβρίου και ο κ. Αθανάσιος Σαμαρίνας, ξεκίνησαν για το διήμερο αυτό προσκύνημα, υποσχόμενοι σε όλους μας πως γυρίζοντας θα μας διηγηθούν όλα όσα συνέβησαν στο προσκύνημα τους και θα μας φέρουν πολλές φωτογραφίες για να "πάρουμε" και εμείς έστω και από μακρυά την ευωδία του Αγίου Όρους, του "Περιβολιού της Παναγιάς".
         Μας διηγείται λοιπόν ο π.Χρυσόστομος:
"Η συγκίνηση όλων μας ήταν μεγάλη γιατί δεν θα πηγαίναμε απλώς στο Άγιον Όρος, αλλά στο σπίτι της "Γιαγιάς" μας, όπως αναφέρουν την Αγία Άννα οι καλόγεροι μεταξύ τους και που για εμάς είναι η προστάτιδα Αγία μας μαζί με τον σύζυγο της, τον Άγιο Ιωακείμ στην Ενορία μας που έχει το όνομα τους και που τους τιμούμε ιδιαιτέρως προσπαθώντας να τους φτιάξουμε το νέο τους"σπιτικό", τον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους όμορφους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη.
        Με μεγάλη κατάνυξη πατήσαμε την ευλογημένη γη  του Αγίου Όρους φτάνοντας στην Σκήτη της Αγίας Άννα και ανηφορίσαμε προς την Καλύβη της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, όπου μας περίμενε ο π.Νεκτάριος, εγώ πιο τολμηρός και πιο έμπειρος καβάλα στο μουλάρι, αφού συχνά έρχομαι στον ευλογημένο αυτό τόπο και ιδιαίτερα στην Αδελφότητα των Θωμάδων στην Μικρά Αγία Άννα και οι υπόλοιποι της συνοδείας μου,πεζοί.
          Ο π.Νεκτάριος μας υποδέχθηκε με πολύ αγάπη, ενώ οι διακονητές της πανηγύρεως του μας πρόσφεραν το παραδοσιακό κέρασμα του Αγίου όρους,το τσίπουρο με το λουκούμι και δροσερό νερό, το πιο νόστιμο όλης της οικουμένης αφού το ευλογεί η Παναγία και η Αγία μητέρα της στον τόπο αυτόν, η Αγία Άννα.
         Ξεκουραστήκαμε λίγο, πήραμε μια ανάσα και ανηφορίσαμε και πάλι προς το Κυριακό της Αγίας Άννας, όπου και θα καταλύαμε μέχρι να αρχίσει η Αγρυπνία. Κεραστήκαμε και εκεί φάγαμε κάτι ελαφρύ και πήγαμε στα δωμάτια μας για να αναπαυτούμε.
         Γύρω στις 8 το βράδυ οι καμπάνες του Κυριακού της Αγίας Άννας χτυπούσαν χαρμόσυνα για πολύ ώρα, σημάδι πως μόλις κατέφθασε ο Μητροπολίτης Βρεσθένης κ.Θεόκλητος, όπου και του επιφυλάχθηκε λαμπρή υποδοχή από τους πατέρες των Αδελφοτήτων των κελιών της Αγίας Άννας, μαζί με τον Ηγούμενο της Μονής της Μεγίστης Λαύρας και πλήθος ιερέων και μοναχών και αμέσως άρχισε το Απόδειπνο, κατόπιν ο Πανηγυρικός Εσπερινός της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ο Όρθρος και κατόπιν, τις πρώτες πρωϊνές ώρες στην Δοξολογία, έγινε η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού με το Αγιορείτικο τυπικό, πήραμε "καιρό" από τον Δεσπότη οι ιερείς που θα συμμετείχαμε στην Θεία Λειτουργία, ξημερώνοντας έγινε το Μνημόσυνο του μακαριστού π. Κυρίλλου από την αδελφότητα των Αναναίων και πάλι με το ιδιαίτερο τυπικό του Αγίου Όρους, με την συμμετοχή τριάντα και πλέον ιερέων,που κρατά περισσότερο της μισής ώρας και το πρωΐ, γύρω στις οκτώ με την παρότρυνση των πατέρων, κατευθυνθήκαμε στην Πανηγυρική μα νηστίσιμη Τράπεζα που ακολούθησε και που με περισσή αγάπη είχαν ετοιμάσει οι τραπεζάρηδες.
        Πρώτος ο Δεσπότης κάθισε στην Τράπεζα έχοντας δίπλα του τον Ηγούμενο της Λαύρας κ. Πρόδρομο, μετά πέρασε η συνοδεία του Δεσπότη, ο διάκονος του π. Γερβάσιος και ο π. Αχίλλειος, κατόπιν οι επισκέπτες ιερείς και μετά οι υπόλοιποι προσκυνητές που με δέος παρακολουθούσαν τα τεκταινόμενα και προσπαθούσαν να γίνουν και αυτοί μέρος αυτών που εξελίσσονταν μπροστά τους. Έγινε η προσευχή και ο Αναγνώστης άρχισε τα αναγνώσματα επιλέγοντας ένα κήρυγμα του Αγίου Ανδρέα Επισκόπου Κρήτης, και κατόπιν χτύπησε το πρώτο καμπανάκι ο Δεσπότης, δίνοντας την ευλογία του για να αρχίσουμε να τρώμε. 
        Η Τράπεζα ήταν στρωμένη με την παραμικρή λεπτομέρεια, αν και ήταν λιτή, απολύτως νηστίσιμη, λόγω της ημέρας της Υψώσεως του Σταυρού, αλλά τα φαγητά καλομαγειρεμένα με αγιορίτικες συνταγές και με καλογερικές τεχνικές και έτσι σε όλους μας, που είχαμε αφήσει πίσω μας μία εξουθενωτική μα ευλογημένη αγρυπνία, φαίνονταν σαν το καλύτερο γεύμα όλου του κόσμου και το τυπικό της Τράπεζας, όπως το κρατούν αναλλοίωτο στους αιώνες που υφίσταται το Αγιώνυμον Όρος, οι μοναχοί μας και φύλακες της Ορθοδοξίας, μας δημιουργούσε την σιγουριά πως ο κόσμος όλος να αναποδογυρίσει, το Άγιον Όρος θα κρατήσει την θρησκεία μας ζωντανή και ίδια στους αιώνες.
        Ακολούθησε το δεύτερο καμπανάκι που μας έδινε την ευλογία ο Δεσπότης για να πιούμε κρασί, που λόγω της κόπωσης της Αγρυπνίας, επιτρέπει το αγιορείτικο τυπικό την ημέρα της Υψώσεως και όχι αλλιώς.
       Μετά ακούστηκε το τρίτο καμπανάκι που δήλωνε το τέλος της Τραπέζης, ελέχθη εκ του Αναγνώστου η προσευχή, όπου ευλογήθηκαν τα περισσεύματα της Τραπέζης, μας έψαλλαν οι Θωμάδες, γνωστοί και καλλικέλαδοι ψάλτες του Αγίου Όρους τα τροπάρια της Υψώσεως αλλά και την φήμη του Μητροπολίτου Βρεσθένης κ.Θεόκλητου, και που έψαλλαν στο δεξιό αναλόγιο σε όλην την διάρκεια της Αγρυπνίας,  και τέλος πραγματικά "χορτάτοι" και από αυτήν την εμπειρία αποχωρήσαμε.

        Μετά βγήκαμε στην αυλή συνομιλήσαμε με τους καλογέρους των κελιών, οι συνοδοί μου βρήκαν την ευκαιρία να ρωτήσουν και να συζητήσουν με μοναχούς, να πάρουν την ευχή τους, να αδειάσουν την ψυχή τους από την δύσοσμη πραγματικότητα του κόσμου τους και να την ξαναγεμίσουν με την μυρωδάτη και ευλογημένη ζωή της ερήμου του Αγίου Όρους, με τις ολονύκτιες Ακολουθίες, την αγάπη των μοναχών, την απαράμιλλη αγιορείτικη φιλοξενία, το όμορφο φυσικό περιβάλλον με το απότομο βουνό της Αγίας Άννας, με κορυφή τον Άθωνα, και τα κελιά των μοναχών να κρέμονται ένα-ένα πάνω του, δημιουργώντας αυτήν την όμορφη γειτονιά,την Σκήτη της Αγίας Άννας της "γιαγιάς" όλου του κόσμου και προστάτιδος της ομόνυμης Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, αλλά και προστάτιδος των άτεκνων ζευγαριών, που αγωνίζονται να δημιουργήσουν οικογένεια και προσφεύγουν σ'αυτήν για να μεσητεύσει στον Εγγονό της Χριστό, να λύσει τα δεσμά της ατεκνίας και να φέρει σε αυτά, το πολυπόθητο δώρο της τεκνογονίας.
         Αργότερα το πρωΐ, επιστρέψαμε στο κελί του π. Νεκταρίου, ήπιαμε τον καφέ μας στην βεράντα με την ομορφότερη θέα που είχαμε συναντήσει ποτέ μέχρι εκείνη την στιγμή, συζητήσαμε με τους υπόλοιπους επισκέπτες της Πανηγήρεως και τον Σεβασμιώτατο κ.Θεόκλητο, άνθρωπο γλυκύτατο και καταδεκτικό, έναν ιεράρχη με σοφία και λόγο απλό και εγκάρδιο, έναν γνώριμο πια, που με την ευκαιρία και προπαντός με την ευλογία της γνωριμίας μας, δεν σταματήσαμε να τον ρωτούμε για τα πάντα και αυτός με περισσή υπομονή να μας απαντά για τα πάντα, έως ότου αποσύρθηκε στο κελί του για λίγη ξεκούραση.
         Η παρέα μας μεγάλωσε όταν κατέφθασε και ο Ηγούμενος της Μεγίστης Λαύρας κ. Πρόδρομος, γνώριμος μου από τα Πανηγύρια στην Ιερά Καλύβη της Αδελφότητος των Θωμάδων στην έρημο της Αγίας Άννας και πολύ αγαπητός, που με χαρά τον υποδέχθηκε ο π.Νεκτάριο, του ετοιμάσαμε το τσάι του με το μέλι όπως του αρέσει και κατόπιν τον βομβαρδίσαμε και αυτόν με πάμπολλες ερωτήσεις εκμεταλλευόμενοι, με την καλή έννοια, την ευλογία της παρουσίας του μαζί μας, μέχρι την στιγμή που έπρεπε να αναχωρήσει για την Λαύρα όπου τον περίμεναν τα ηγουμενικά καθήκοντα του.
         Όμως όλοι κάποια στιγμή κουραστήκαμε και αποσυρθήκαμε για ολιγόωρη ξεκούραση μέχρι την στιγμή που θα έπρεπε να κατηφορίσουμε το μεσημέρι για τον αρσανά της Αγίας Άννας, για να πάρουμε το καραβάκι που θα μας γυρνούσε πίσω στην Ουρανούπολη και στον "κόσμο" όπως αναφέρονται οι καλόγεροι για τον εκτός Αγίου Όρους χώρο. 
        Ακόμα ένα προσκύνημα έφθασε στο τέλος του και έχοντας στις αποσκευές μας, την σοφία των αγνών καλογέρων του Αγίου Όρους, μα και την ταπείνωση, την ομορφιά της ψυχής τους, την απλότητα και την αγάπη τους, επιστρέφουμε στην Ενορία μας, στα γνωστά και τετριμμένα, στην καθημερινότητα μας, όμως ψυχικά πλουσιότεροι αφού αισθανόμαστε πως, μόλις σε δύο ημέρες χωρέσαμε στην ψυχή μας την ομορφιά της χερσονήσου του Άθου, το κόσμημα της Χαλκιδικής, το "Περιβόλι της Παναγιάς", την αγιότητα όλου του Αγίου Όρους και την ζεστασιά του, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον γκρίζο και άσχημο κόσμο που εμείς οι ίδιοι φτιάξαμε και που δεν μπορούμε πλέον να ανεχθούμε χωρίς αυτές τις μικρές και ευλογημένες αποδράσεις στα μοναστήρια του". 

        Αυτά μας είπε ο π. Χρυσόστομος όταν τον ρωτήσαμε και ίσως, άν δεν τον σταματούσαμε να μας έλεγε και άλλα, όμως πως να χωρέσουμε όλο το Άγιο Όρος σε μία και μόνο ανάρτηση μας; Θα του ζητήσουμε πάλι να μας πει και άλλα όταν θα ξαναπάει στην Αγία Άννα, στην Αδελφότητα των Θωμάδων και στο μικρό Πανηγύρι τους την 18η  Οκτωβρίου με το δικό μας ημερολόγιο, με το παλιό δε ημερολόγιο την  6η Οκτωβρίου,για την εορτή του Αποστόλου Θωμά.Μέχρι τότε σας έχουμε τις φωτογραφίες από το προσκύνημα του και όσες μπόρεσε να βγάλει από την Αγρυπνία και την διαμονή του εκεί.

Συνεχίζεται...

Παρακάτω θα δείτε και άλλες φωτογραφίες από το μικρό αυτό προσκύνημα της Ενορίας μας...

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΑΚΌ ΤΟΝ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗ

Άλλη μια Αγρυπνία στον Ιερό Ναό μας,
την Παρασκευή 28/9 το βράδυ στις 9.00.

     Καθιερώθηκε πια στην Ενορία μας να τελείτε μια φορά τουλάχιστον τον μήνα, στον Ιερό Ναό μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, η λαοφιλείς και όμορφη  Ακολουθία της Αγρυπνίας.
         Η ακολουθία αυτή που συναντάται κυρίως στα μοναστήρια μας, περιλαμβάνει πολλές ακολουθίες μαζί,που συνήθως είναι το Απόδειπνο, με το οποίο αρχίζει και συνεχίζει με τον Εσπερινό της επόμενης ημέρας για τον εορταζόμενο Άγιο, που προς τιμήν του τελείτε και η Αγρυπνία, έπειτα χωρίς"Απόλυση", αρχίζει ο Όρθρος και καταλήγει με την Θεία Λειτουργία.

         Σε πολλές Ενορίες εμπλουτίζεται η Αγρυπνία και με άλλες μικρές ακολουθίες, όπως αυτή του Αγιασμού ή των Χαιρετισμών, ακόμα και της Παρακλήσεως ή και περισσοτέρων, όπως συμβαίνει στα μοναστήρια μας σχεδόν καθημερινά, ιδιαίτερα δε στο Άγιον Όρος, όμως εδώ στον "κόσμο"όπως συνηθίζουν να αναφέρονται οι μοναχοί και οι μοναχές μας όταν μιλούν για τις Ενορίες,η κόπωση της ημέρας, το άγχος της καθημερινότητος, το πρωϊνό ξύπνημα και οι δουλειές μας δεν μας επιτρέπουν την χαρά της ολονύκτιας   προσευχής,παρά μόνο ένα μικρό αντίγραφο αυτής, όπως σας το περιέγραψα πιο πάνω, που όμως μας επιτρέπει να μυρίσουμε έστω και λίγο την ευωδιά της μοναστηριακής ζωής.

          Γιαυτό τον μήνα λοιπόν η Ενορία μας τιμά με Αγρυπνία τον Άγιο Κυριακό τον Αναχωρητή, την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου.

         Γύρω στις 9 το βράδυ θα σημάνουν οι καμπάνες του ναού για να ειδοποιήσουν τους πιστούς και να τους προσκαλέσουν στην χαρά της νυχτερινής προσευχής, χωρίς τα πολλά φώτα, τους δαιμονιώδης ήχους της ημέρας, χωρίς τις εντάσεις και τους αντιπερισπασμούς της καθημερινότητος μας, αλλά γαλήνια και σε ρυθμούς μοναστηριακούς να προσηλωθούμε ο κάθε ένας μας στο δικό του πρόβλημα και στην δική του αδυναμία και να προσευχηθούμε στον Δημιουργό Πατέρα μας για την σωτηρία την δική μας, των αγαπημένων προσώπων μας αλλά του κόσμου όλου.

          Τα καντηλάκια του ναού με την φλόγα τους να τρεμοπαίζει,οι λαμπάδες της Αγίας Τραπέζης που μόλις και φέγγουν τον ιερέα για να διαβάζει τις ευχές, το προχωρημένο της ώρας, η ιδιαίτερη υμνολογία της Εκκλησίας μας για τις Αγρυπνίες, η βυζαντινή μουσική της εκκλησιαστικής μας παραδόσεως και η απόλυτη ησυχία,δίνουν το κατανυκτικό ύφος που χρειάζεται στην Αγρυπνία ο πιστός για να προσηλωθεί στην ένωση του με τον Θεό,στην κατανόηση της Θείας Λατρείας που εξελίσσεται μπροστά του, στο Μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Χριστού, στην Θυσία Του και τελικά στην Ανάσταση Του, που είναι η υπόσχεση και για την δική μας σωτηρία και ανάσταση.
         Όπως σας ανέφερα και παραπάνω τον Άγιο Κυριακό τον Αναχωρητή τιμούμε αυτόν τον μήνα στον ναό μας, τελώντας την Αγρυπνία του και σας περιμένουμε όλους να έρθετε στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας και να ενώσετε μαζί μας τις προσευχές σας στον Άγιο Κυριακό για να πρεσβεύει στον Θεό για την υγεία και την ευημερία όλου του κόσμου.
Στην προηγούμενη ανάρτηση μας θα βρείτε αρκετά στοιχεία από τον βίο του Αγίου Κυριακού του Αναχωρητού και από την αγία ζωή του...

ΆΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ο ΑΝΑΧΩΡΗΤΗΣ


Ἅγιος Κυριακός ὁ ἀναχωρητής.  (29η Σεπτεμβρίου)
Τά παιδικά του χρόνια
  Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ο Αναχωρητής - SAINT KYRIAKOS Έργο Ι.Μ.Σταυροβουνίου Κύπρου!         Ὅσιος Κυριακός γεννήθηκε τό 448 στήν Κόρινθο. Ὁ πατέρας του Ἰωάννης ἦταν ἱερέας στήν ἐκκλησία τῆς Κορίνθου. Ἀδελφός τῆς μητέρας του Εὐδοξίας, ἦταν ὁ Πέτρος ἐπίσκοπος Κορίνθου.
      Μεγαλωμένος μέσα σὲ ἱερατική οἰκογένεια, ἄρχισε ἀπό μικρός νά ξεχωρίζει ἀπό τά ἄλλα παιδιά τῆς ἡλικίας του.     Ἔτρεφε ἰδιαίτερο ζῆλο στά ἱερά γράμματα γι’ αὐτό καί μελετοῦσε καθημερινά τίς Ἅγιες Γραφὲς. Ὁ θεῖος του τόν χειροθέτησε ἀναγνώστη.
      Κάποια Κυριακή στήν Ἐκκλησία ἄκουσε τά λόγια τοῦ Εὐαγγελίου, πού σημάδεψαν τή ζωή του·«Ὅποιος θέλει νά γίνει μαθητής μου, ἄς ἀρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τό σταυρό του κι ἄς μέ ἀκολουθήσει».
     κείνη τήν ἡμέρα ἀποχαιρέτησε γιά πάντα τούς γονεῖς καί τούς φίλους του κι ἔφυγε γιά τά Ἱεροσόλυμα. Ἦταν τότε μόλις 18 ἐτῶν.
Ἀρχή τῆς μοναχικῆς ζωῆς
     Ὅταν ὁ Κυριακός ἔφτασε στά Ἱεροσόλυμα συνάντησε πρῶτα τόν μέγα Εὐστόργιο.Στή συνέχεια ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τόν ὁδήγησε στόν Μέγα ἀσκητή τῆς ἐρήμου, τόν ἅγιο Εὐθύμιο, ὅπου ἔγινε δεκτός μὲ μεγάλη χαρά. Ἀφοῦ ἀξιώθηκε νά λάβει ἀπόν Μέγα Εὐθύμιο τό μοναχικό σχῆμα, τόν ἔστειλε στόν Ὅσιο Γεράσιμο τόν Ἰορδανίτη. Αὐτός τοῦ ἀνέθεσε διακονία στό μαγειρεῖο, ὅπου ὁ Κυριακός ὑπηρετοῦσε πρόθυμα τούς ἀδελφούς.
Μαθητεία στόν ὅσιο Γεράσιμο
        Ὅσιος Γεράσιμος κάθε χρόνο, τήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, συνήθιζε νά πηγαίνει στήν ἔρημο τοῦ Ρουβᾶ, γιά περισσότερη ἄσκηση καί προσευχή. Αὐτή τή φορά πῆρε μαζί του καί τόν Κυριακό, γιατί τόν εἶχε ἀγαπήσει πολύ γιά τήν ὑπακοή καί τήν ταπείνωσή του· τόν εἶχε σύντροφο στούς ἀγῶνες καί στίς προσευχές του. Κάθε Κυριακή μέχρι τήν ἑορτή τῶν Βαΐων, ὁ μέγας Εὐθύμιος μετέφερε στήν ἔρημο τά Ἄχραντα μυστήρια, γιά νά τούς κοινωνήσει. 
Στό ἀξίωμα τῆς Ἱερωσύνης
        Λίγα χρόνια ἀργότερα, ὅταν ἔγινε 27 ἐτῶν, ἀναπαύτηκε ὁ ὅσιος Γεράσιμος, ὁ πνευματικός του ὁδηγός καί πατέρας. Τότε ἐπέστρεψε στή Λαύρα τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου, καί στή συνέχεια πῆγε τότε στή Μονή τοῦ Σουκᾶ. Ἐκεῖ ὑπηρέτησε σὲ πολλά διακονήματα, φανερώνοντας τήν ἀπεριόριστη ὑπομονή καί τήν μεγάλη ταπείνωσή του. Σὲ ἡλικία 40 ἐτῶν χειροτονήθηκε ἱερέας καί διακόνησε στή Μονή ἐκείνη πενῆντα ὁλόκληρα χρόνια.
Ἀναχωρητής τῆς ἐρήμου
         πόθος του γιά περισσότερη ἄσκηση καί ἡσυχία τόν ἔκανε νά φύγει ἀπό τήν μονή, ὅταν ἦταν ἤδη 77 ἐτῶν. Γιά εἰκοσιπέντε χρόνιαπαρέμεινε ἀσκητεύοντας στήν ἔρημο· συνεχῶς ὅμως ἄλλαζε μέρη, γιατί οἱ ἄνθρωποι δὲν τόν ἄφηναν νά ἡσυχάζει καί νά προσεύχεται ἀνενόχλητος στό Θεό. Κι ἐπειδή συνεχῶς ἀναχωροῦσε ἀπό τόπο σέ τόπο, ὀνομάστηκε Ἀναχωρητής.
Τό τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς του
       Παρόλο πού ἔφτασε σὲ βαθειά γηρατειά, ποτέ δὲν ἔλλειψε ἀπό τίς ἀκολουθίες· ποτὲ δὲ σταμάτησε νά διακονεῖ καί νά ὑπηρετεῖ τούς ἀδελφούς. Τά δυό τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, τά πέρασε στό σπήλαιο τοῦ ἁγίου Χαρίτωνος.
       Λίγες μέρες μόνο κράτησε ἡ ἀσθένεια τοῦ σώματός του. Ὁ Θεός τόν ἀξίωσε γιά τήν ἀσκητική ζωή του, νά διατηρήσει σ’ ὅλη του τή ζωή ἕνα ὑγιαίστατο σῶμα, μέχρι τό θάνατό του.
Παρέδωσε δέ τή ψυχή του στό Θεό, σὲ ἡλικία 108 ἐτῶν.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἀπαλῶν ἐξ ὀνύχων τῷ Χριστῷ ἠκολούθησας, τὴν ἀγγελικὴν πολιτείαν ὁλοτρόπως ἑλόμενος· διὸ ἐν ταῖς ἐρήμοις προσχωρῶν, τῶν θείων ἠξιώθης δωρεῶν, θεραπεύων πᾶσαν νόσον Κυριακέ, τῶν πίστει προσιόντων σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ.ε΄1-11)

Ο Χριστός ανταμώνει ψαράδες 
και τους μετατρέπει σε "αλιείς ανθρώπων"


        Ο Κύριος περιδιαβαίνει την ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και τα πλήθη τρέχουν με πόθο κοντά του. Και καθώς βλέπει δυο μικρά πλοία αραγμένα στη λίμνη, μπαίνει σ’ ένα από αυτά· είναι το πλοίο του Σίμωνα.
           Και τον παρακαλεί να το σύρει λίγο πιο μέσα στη λίμνη για να διδάξει τα πλήθη μέσα από το πλοίο αυτό. Όταν τελείωσε τη διδασκαλία του ο Κύριος, λέει στον Σίμωνα: Φέρε πάλι το πλοίο στα βαθιά νερά της λίμνης και ρίξτε τα δίχτυα σας. Ο Σίμων όμως με έκπληξη του αποκρίνεται: Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε ρίχνοντας τα δίχτυα και δεν πιάσαμε τίποτε. Αφού όμως το λες εσύ, θα ρίξω το δίχτυ. 
            Και το θαύμα που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακό. Το δίχτυ τους γέμισε τόσο πολλά ψάρια, ώστε άρχισε να σχίζεται. Οι ψαράδες τότε φώναξαν αμέσως τους συνεταίρους τους που ήταν στο άλλο πλοίο, να βοηθήσουν να σύρουν το δίχτυ επάνω. Αλλά τα ψάρια ήταν τόσο πολλά, ώστε τα δυο πλοία κινδύνευαν να βυθισθούν.
          Τι νόημα όμως είχε αυτό το τόσο εντυπωσιακό θαύμα; Και γιατί ο Κύριος πριν το επιτελέσει ζήτησε από τους ψαράδες να ρίξουν τα δίχτυα τους και μάλιστα σε ακατάλληλη ώρα; 
            Διότι ο Κύριος μέσα από το θαύμα αυτό ήθελε να διδάξει πολύ μεγάλες αλήθειες στους ψαράδες της Γαλιλαίας, τους οποίους σε λίγο θα καλούσε να γίνουν αλιείς ανθρώπων και να σαγηνεύουν στα πνευματικά τους δίχτυα όλη την οικουμένη. 
           Αυτό το θαύμα ήταν τύπος της πνευματικής αλιείας τους. Και έπρεπε να χαραχθεί βαθιά στην ψυχή τους. Έπρεπε να το θυμούνται πολύ καλά οι Απόστολοι του Κυρίου όταν αργότερα στο τιτάνιο έργο τους θα συναντούσαν δυσκολίες και απογοητεύσεις. Να θυμούνται και να συναισθάνονται ότι στην πνευματική τους διακονία χωρίς τον Κύριο δεν θα μπορούσαν τίποτε να επιτύχουν, ενώ με τη δική του δύναμη θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Άδεια τα δίχτυα χωρίς την ευλογία του. Γεμάτα όταν τα ευλογούσε ο Χριστός.
          Έπρεπε ακόμη να καταλάβουν οι μαθητές μέσα από το θαύμα αυτό ότι για να έχουν καρποφορία στο έργο τους θα έπρεπε να έχουν τυφλή υπακοή στα προστάγματα του Κυρίου. Ακόμη και σ’ αυτά που δεν κατανοούσε η περιορισμένη τους λογική. Και να μην υπολογίζουν κόπο και θυσίες. Αυτοί να δίνουν το χρόνο τους, τον κόπο τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία του Κυρίου, για να τα μεταχειρισθεί όπως Αυτός ήθελε· έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος θα επιβραβεύει τη θυσία τους, την πρόθυμη υπακοή τους, την αδιάσειστη πίστη τους στη δύναμή του.
           Όταν είδε ο Πέτρος το πρωτοφανές αυτό και ανέλπιστο πλήθος των ψαριών, έπεσε στα γόνατα του Χριστού και είπε: Βγες από το πλοίο μου και φύγε από μένα, Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και δεν είμαι άξιος να Σ’ έχω στο πλοίο μου. Ο Κύριος όμως τον καθησύχασε και του είπε: Μη φοβάσαι. Από τώρα θα σαγηνεύεις ανθρώπους, τους οποίους με το κήρυγμά σου θα οδηγείς στη σωτηρία. Κατόπιν αφού όλοι μαζί οι ψαράδες επανέφεραν τα πλοία στη στεριά, άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν.
      Η στάση όμως του αποστόλου Πέτρου μας δημιουργεί κάποιον προβληματισμό. Γιατί αντί να πανηγυρίσει για το μεγαλειώδες θαύμα, παρακάλεσε τον Κύριο να φύγει από το πλοίο του; Αυτός που από τα παιδικά του χρόνια περίμενε τον Μεσσία, τώρα Του ζητά να φύγει από τη ζωή του; Ασφαλώς το αίτημα του Πέτρου δεν εκφράζει μια διάθεση αρνήσεως και αποδιώξεως του Χριστού. Αντίθετα. 
          Ο άδολος αυτός ψαράς της Γαλιλαίας ένιωσε την ώρα εκείνη ένα φοβερό συγκλονισμό στην ψυχή του. Κατάλαβε μέσα στην ευλογία του θαύματος ότι δεν έχει μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, αλλά ένα μοναδικό διδάσκαλο που έχει θεία δύναμη. Και αισθανόμενος το μεγαλείο του δεν αντέχει να ατενίσει το θεϊκό του πρόσωπο, αλλά πέφτει συντετριμμένος και Τον προσκυνά. Διότι αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο της παρουσίας του. Αισθάνεται του Χριστού την αγιότητα και τη δική του μικρότητα και αμαρτωλότητα.
             Αυτό ακριβώς συμβαίνει σε κάθε πνευματικό άνθρωπο κάθε φορά που αισθάνεται ιδιαιτέρως έκδηλη την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Είναι ένα βίωμα που το νιώθουμε οι πιστοί καθώς βρισκόμαστε σε μία ιερή ώρα της λατρείας ή σε στιγμές που αισθανόμαστε τον Θεό ολοζώντανο στη ζωή μας, και αφυπνίζεται η συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας. Μας συνέχει τότε ο φόβος του Θεού. 
           Τρέμουμε, φοβόμαστε την παρουσία του Θεού, αλλά ταυτόχρονα και την ποθούμε και τη λαχταρούμε. Πώς να πλησιάσουμε τον πάναγνο Κύριο οι ρυπαροί και ανάξιοι; Αισθανόμαστε πόσο αμαρτωλοί είμαστε και ότι δεν αξίζουμε των ευλογιών του Κυρίου. 
           Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουμε ίσως είναι ότι όσο περισσότερο αναγνωρίζουμε την αμαρτωλότητά μας, τόσο περισσότερο ελκύουμε το έλεος και την αγάπη του Κυρίου. 
         Γι’ αυτό ας στεκόμαστε με δέος και φόβο ενώπιόν του και ας Τον παρακαλούμε ταπεινά και ολοκάρδια να μη φύγει ποτέ από κοντά μας λόγω της μεγάλης αμαρτωλότητός μας, αλλά να μένει πάντοτε στη ζωή μας και να την γεμίζει με τις ευλογίες του.
Αμήν.

Από τον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων
 Ιωακείμ και Άννης,στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, 
σας ευχόμαστε ολόψυχα να έχετε,
   μια όμορφη και ευλογημένη Κυριακή!!!