Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , 2/6/2013 ( Της Σαμαρείτιδος)

"...πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· 

ὃς δι’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, 

οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα..." 

«τό ὕδωρ τό ζῶν» 

    Είναι καταμεσήμερο και λίγο έξω από την πόλη της Σαμάρειας Συχάρ, στο πηγάδι του Ιακώβ, ο Κύριος κάθεται να ξεκουραστεί. Ο τόπος έρημος, μα κάποια Σαμαρείτισσα πλησιάζει με τη στάμνα της για να πάρει νερό.
    Καθώς την βλέπει ο Κύριος, της λέει: «Δώσε  μου να πιω». Η γυναίκα απορεί: «Πώς εσύ τολμάς και ζητάς νερά από μένα, μια Σαμαρείτισσα;» Και ο Χριστός της αποκρίνεται: «Εάν γνώριζες τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και ποιος σου ζητά νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε νερό που δεν στερεύει ποτέ». Η γυναίκα δεν κατάλαβε και ρωτά: «Κύριε, ούτε στάμνα έχεις και το πηγάδι είναι βαθύ· από πού λοιπόν έχεις το αστείρευτο νερό;» Και ο Χριστός της απαντά: «Καθένας που πίνει από το νερό αυτό του πηγαδιού, θα διψάσει πάλι. Εκείνος όμως που θα πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ, δεν θα διψάσει ποτέ, αλλά θα αναβλύζει από την ψυχή του αστείρευτο νερό για να του χαρίζει ζωή αιώνια».
"Κύριε, δώσε μου το νερό αυτό", παρακαλεί έκπληκτη η γυναίκα, για να μη διψώ ποτέ.
Ο Κύριος τότε της λέει: «Πήγαινε και φέρε εδώ και τον άνδρα σου». 
«Δεν έχω άνδρα», απαντά εκείνη.
     Κι ο παντογνώστης Κύριος της αποκαλύπτει όλη της τη ζωή: «Αλήθεια είπες. Πέντε άνδρες έχεις πάρει κι αυτός που τώρα έχεις δεν είναι άνδρας σου».
Η γυναίκα σαστίζει: «Κύριε, καταλαβαίνω ότι είσαι προφήτης. Πες μου, πού πρέπει να προσκυνούμε τον Θεό, στο βουνό μας, όπως έκαναν οι πατέρες μας, ή στα Ιεροσόλυμα;» Και ο Κύριος απαντά: «Σε λίγο καιρό ούτε μόνο στο βουνό ούτε μόνο στα Ιεροσόλυμα θα λατρεύετε τον Θεό. Ο Θεός είναι πνεύμα, κι όσοι Τον λατρεύουν, πρέπει να Τον προσκυνούν με αφοσίωση και επίγνωση».
Λέει σ’ αυτόν η γυναίκα: «Γνωρίζω ότι έρχεται ο Μεσσίας. Όταν έλθει εκείνος, θα μας τα διδάξει όλα».
"Εγώ είμαι ο Μεσσίας" απαντά ο Κύριος.
    Η γυναίκα τότε ενθουσιασμένη άφησε τη στάμνα της εκεί, έφυγε στην πόλη και άρχισε να φωνάζει: «Ελάτε να δείτε έναν άνθρωπο που μου είπε όλα όσα έκανα. Μήπως είναι αυτός ο Χριστός;» Και οι Σαμαρείτες άρχισαν να έρχονται προς το πηγάδι, να δουν τον Κύριο σαν τα διψασμένα ελάφια προς την πηγή.
    Ποιο όμως είναι «τό ὕδωρ τό ζῶν» για το οποίο μίλησε ο Κύριος στη Σαμαρείτιδα; Είναι η Χάρις του Θεού. Ο Κύριος πήρε αφορμή από το φυσικό νερό του πηγαδιού και τη φυσική δίψα κάθε ανθρώπου για να διδάξει το μυστήριο της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Η ζέστη του μεσημεριού, ο έρημος τόπος, το πηγάδι, η στάμνα, το νερό, η δίψα, όλα συντέλεσαν ως εικόνες για να περιγράψει ο Κύριος το μυστήριο της θείας Χάριτος, χωρίς την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει. Και ονομάζει ο Κύριος τη χάρη του Αγίου Πνεύματος «ὕδωρ ζῶν», διότι η Χάρις του Θεού καθαρίζει την ψυχή του ανθρώπου από κάθε μολυσμό, την ξεκουράζει και τη δροσίζει από το λίβα της αμαρτίας. Και τη ζωογονεί, ικανοποιεί όλους τους ανώτερους πόθους της, τη γεμίζει με όλες τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, της μεταγγίζει ζωή αιώνιο.
    Και το νερό αυτό της ζωής, μας το παρέχει ο Κύριος όχι στο πηγάδι του Ιακώβ αλλά στην αγία του Εκκλησία. Εκεί με τα ιερά Μυστήρια μας μεταγγίζει ζωή, μας παρέχει άφεση, λύτρωση, χορτασμό, σωτηρία. Μας αναγεννά σε νέα ζωή, όπως συνέβη και με τη Σαμαρείτιδα, η οποία έγινε στο εξής αφοσιωμένη μαθήτρια του Κυρίου, ισαπόστολος, αγία, η αγία Φωτεινή. Και έτρεξε στα πέρατα της γης για να μεταδώσει το μυστήριο που έζησε, το μυστήριο της θείας Χάριτος.

Οι ψυχές, μας περιμένουν...

    Μόλις επέστρεψαν οι μαθητές στο πηγάδι, παρακάλεσαν τον Κύριο να φάει κάτι. Αυτός όμως τους είπε: «Δική μου τροφή είναι να κάνω το θέλημα του Πατρός μου, να εργάζομαι τη σωτηρία των ανθρώπων. Σηκώστε τα μάτια σας και κοιτάξτε τα πλήθη των Σαμαρειτών που έρχονται. Όλοι αυτοί είναι πνευματικά χωράφια έτοιμα για θερισμό. Οι προφήτες πριν από εμένα κι εγώ κατόπιν έσπειρα σ’ αυτά και θα θερίσετε εσείς. Όπως και στο μέλλον, θα σπείρετε εσείς και θα θερίσουν οι διάδοχοί σας».
    Όταν οι Σαμαρείτες έφθασαν στο πηγάδι, άκουγαν με πόθο τα λόγια του Μεσσία· και Τον παρακαλούσαν να μείνει για πάντα μαζί τους. Και ο Κύριος έμεινε στην πόλη τους δυο μέρες και τους δίδαξε μεγάλες αλήθειες. Και πίστεψαν σ’ Αυτόν πολλοί και ομολογούσαν ότι αυτός είναι ο Μεσσίας, ο Χριστός.
    Οι Σαμαρείτες ήταν ένα πνευματικό χωράφι έτοιμο για θερισμό. Πλήθος ψυχών που ποθούσαν να ακούσουν το κήρυγμα του Χριστού και να σωθούν. Γι’ αυτό παρακάλεσαν τον Κύριο να μείνει στην πόλη τους. Δεν είχαν δει πολλά θαύματα. Ένα τους συγκλόνισε, η μεταστροφή της συμπατριώτισσάς τους. Και ο Κύριος με το λόγο του και με τη χάρη του τους βοήθησε να πιστέψουν και να μετανοήσουν.
    Αλλά οι Σαμαρείτες εκείνοι αποτελούσαν μία προτύπωση, μια εικόνα όλης της ανθρωπότητας. Μιας ανθρωπότητας που χωρίς συχνά να το συνειδητοποιεί, διψά να ακούσει το μήνυμα της λυτρώσεως, να ξεδιψάσει από το ύδωρ της ζωής. Πόσοι άνθρωποι και σήμερα βρίσκονται στην άγνοια, στην πλάνη, στο σκοτάδι! Και ζητούν λίγη χαρά, λίγη ανάπαυση. Ζητούν κάπου να πιαστούν, κάπου να βρουν λίγη ελπίδα, λίγο φως. Κι έχουμε χρέος όλοι μας να κάνουμε το έργο της Σαμαρείτιδος. 
    Να μιλήσουμε σ’ αυτούς με το λόγο μας και με το παράδειγμά μας, γονείς, δάσκαλοι, ιερείς, κατηχητές, απλοί άνθρωποι, επώνυμοι ή και ανώνυμοι...όλοι μας πρέπει να μιλήσουμε για την εμπειρία της εν Χριστῷ ζωής. Οι ψυχές είναι πολλές και περιμένουν, έχουν καρποφορήσει και είναι έτοιμες για θερισμό. 
    Κάποιος πρέπει να τρέξει κοντά τους, για να τους δώσει το νερό αυτό που αν το πιούν δεν θα ξαναδιψάσουν ποτέ πιά!!!

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

"Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω".

     Την εορτή της Μεσοπεντηκοστής την εορτάζουμε για την τιμή των δύο μεγάλων εορτών, δηλαδή του Πάσχα και της Πεντηκοστής, επειδή αυτή, και ενώνει και συνδέει τις δύο αυτές εορτές. Αλλά η εορτή της Μεσοπεντηκοστής θεσπίστηκε και για έναν ακόμη λόγο: Για να μας κρατά σε εγρήγορση και να μας θυμίζει πως η Ανάστασις του Κυρίου μας δεν είναι γιορτή μιας μόνο ημέρας.
     Μετά το υπερφυές θαύμα που έκαμε ο Χριστός στο παράλυτο, οι Ιουδαίοι, σκανδαλισμένοι δήθεν για το Σαββάτου (διότι πράγματι, Σάββατο θεράπευσε ο Κύριος τον παράλυτο), Τον καταδίωκαν και ζητούσαν να τον σκοτώσουν. Για το λόγο αυτό ο Ιησούς έφυγε από τα Ιεροσόλυμα και πήγε στη Γαλιλαία, όπου και διέμενε στα όρη της περιοχής εκείνης με τους μαθητές Του. Εκεί έκανε το υπερφυές θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων, και έφαγαν και χόρτασαν πέντε χιλιάδες άνδρες, χωρίς να υπολογίζονται στον αριθμό αυτό γυναίκες και παι­διά. Μετέπειτα, κατά την εορτή της Σκηνοπηγίας (ήταν δε και αυτή μεγάλη εορτή των Ιουδαίων), ο Ιησούς ανέβηκε και πάλι στα Ιεροσόλυμα και περπατούσε στα κρυφά.  Στο μέσο όμως της εορτής ανέβηκε στο Ναό και δίδασκε· και όλοι έμεναν έκπληκτοι από τη διδαχή Του.

    Αλλά, επειδή Τον φθονούσαν, έλεγαν: «Πώς αυτός ξέρει γράμματα, ενώ δεν έχει σπουδάσει;». Αλλά ο Ιησούς, όντας πράγματι νέος Αδάμ, όπως εκείνος ο πρώτος ήταν κατάμεστος από σοφία, έτσι και Αυτός, όντας επιπλέον και Θεός, ήταν παντογνώστης (που βέβαια ο πρώτος Αδάμ δεν ήταν). Γόγγυζαν λοιπόν όλοι κατά του Χριστού και επιδίωκαν να Τον σκοτώσουν οπωσδήποτε. Εκείνος δε, ελέγχοντάς τους ότι μάχονταν δήθεν υπέρ του Σαββάτου, είπε: «Γιατί ζητάτε να με σκοτώσετε;». Και στρέφοντας τη σκέψη των Ιουδαίων στο μωσαϊκό Νόμο, τους είπε επιπρόσθετα ότι δεν είχαν κανένα λόγο να θυμώνουν εναντίον του, επειδή θεράπευσε κατά την ημέρα του Σαββάτου τον παράλυτο, διότι και ο Μωυσής έχει νομοθετήσει ότι το Σάββατο μπορεί να καταλύεται, στη περίπτωση που πρόκειται για περιτομή, (όταν η όγδοη ημέρα από τη γέννηση του αρσενικού παιδιού, κατά την οποία έπρεπε αυτή να γίνει, συνέπιπτε με την ημέρα του Σαββάτου. Και συνεχίζοντας ο Κύριος, είπε: «Αν ένας άνθρωπος περιτέμνεται το Σάββατο, για να μην παραβιαστεί ο Νόμος του Μωυσή, εσείς θυμώνετε εναντίον μου, επειδή θεράπευσα έναν ολόκληρο άνθρωπο κατά την ημέρα του Σαββάτου;»). 

      Και βέβαια ο Κύριος έκαμε διάλογο πολλή ώρα με τους Ιουδαίους περί του θέματος αυτού και τους τόνισε ότι δοτήρας του Νόμου ήταν αυτός ο ίδιος και ότι ήταν ίσος προς τον Πατέρα. Και αυτό το τόνισε  ιδιαίτερα κατά την τελευταία και πιο επίσημη ημέρα της εορτής (λέγοντας τους: «Εάν κανείς διψάει, ας έλθει σ’ εμένα και ας πιει»). Μετά ο Ιησούς τους είπε και πάρα πολλά άλλα, και ιδιαίτερα βαρυσήμαντα. Τότε εκείνοι πήραν στα χέρια τους πέτρες, για να τις ρίξουν καταπάνω Του, πλην όμως πέτρα δεν Τον άγγιξε ούτε κατ’ ελάχιστον. Και τούτο, διότι ο Ιησούς χάθηκε θαυματουργικά από τα μάτια τους και, περνώντας από ανάμεσά τους απαρατήρητος, έφυγε από το Ναό. Φεύγοντας δε από εκεί ο Κύριος και διαβαίνοντας από το μέσο της πόλεως, είδε κάποιον που είχε γεννηθεί τυφλός και τον θεράπευσε, κάνοντας τα μάτια του να βλέπουν.
    Πρέπει δε να ξέρουμε ότι οι μέγιστες εορτές των Ιουδαίων είναι τρεις: 
Πρώτη είναι η εορτή του Πάσχα, η οποία τελείται κατά τον πρώτο μήνα, προς ανάμνηση της διάβασης της Ερυθράς θάλασσας. 
Δεύτερη είναι η Πεντηκοστή, η οποία θεσπίστηκε προς ανάμνηση της παραμονής τους στην έρημο επί πενήντα ημέρες, μετά τη διάβαση της Ερυθράς θάλασσας -πενήντα ημέρες, πράγματι, πέρασαν από τη διάβαση της Ερυθράς μέχρι που έλαβαν το μωσαϊκό Νόμο. (Συνολικά βέβαια στην έρημο έμειναν σαράντα χρόνια). Η εορτή αυτή γίνεται και προς τιμήν του αριθμού εφτά, ο οποίος θεωρείται από αυτούς ιερός. 
Τρίτη είναι η εορτή της Σκηνο­πηγίας, η οποία θεσπίστηκε προς ανάμνηση της σκηνής, την οποία ο Μωυσής κατασκεύασε και έστησε με αρχιτέκτονα τον Βεσελεήλ και έχοντας ως πρότυπο τη σκηνή που είδε (που του περιέγραψε ο Θεός) στη νεφέλη στο όρος Σινά. Η εορτή αυτή διαρκεί εφτά ημέρες και, εκτός από τον παραπάνω λόγο, θεσπίστηκε και προς ανάμνηση της επί σαράντα χρόνια παραμονής των Εβραίων στην έρημο. Αλλά και με τη συγκομιδή των καρπών σχετίζεται η εορτή της Σκηνοπηγίας. 
     Τότε, λοιπόν, ενώ τελούνταν η εορτή αυτή, στάθηκε όρθιος ο Χριστός και έκραξε με φωνή μεγάλη: «Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω». Εάν δηλαδή κάποιος αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έρχεται προς έμενα διά της πίστεως και ας πίνει ελεύθερα. Πλησίον μου θα ικανοποιηθούν όλοι οι ευγενείς του πόθοι και θα βρει ανάπαυση η ψυχή του.
     Επειδή λοιπόν με τη διδασκαλία Του αυτή ο Χριστός απέδειξε ότι είναι Μεσσίας (δηλαδή χρισμένος από το Θεό Πατέρα βασιλέας και λυτρωτής), αφού έγινε μεσίτης και συμφιλιωτής των ανθρώπων και του αιώνιου Πατέρα Του, γι’ αυτήν ακριβώς την αιτία, εορτάζοντας την εορτή αυτή και ονομάζοντάς την Μεσοπεντηκοστή, ανυμνούμε και τον Μεσσία Χριστό, αλλά συνάμα δηλώνουμε και τη μεγάλη σημασία που έχει η εορτή αυτή ευρισκόμενη στο μέσο μεταξύ των δύο μεγάλων εορτών της Εκκλησίας μας, δηλαδή του Πάσχα και της Πεντηκοστής. 
     Ίσως δε για το λόγο αυτό θεσπίστηκε να γίνεται μετά την εορτή αυτή η εορτή της Σαμαρείτιδας, διότι και σ’ εκείνη την εορτή γίνεται λόγος για το Μεσσία Χριστό και περί ύδατος και δίψας, όπως και κατά την παρούσα εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Πέραν δε τούτου, κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη, ο διάλογος με τη Σαμαρείτιδα έγινε αρκετά πριν από τη θεραπεία του εκ γενετής τυφλού.
Η Μεσοπεντηκοστή μας θυμίζει 
πως η Ανάσταση του Κυρίου μας συνεχίζεται...
      Τρεισήμισι  εβδομάδες από την εορτή της Ανάστασης. 
Μπορεί στη σκέψη μας να έχει ξεθωριάσει η λαμπρότητά της, μετά από τόσες μέρες...
Όμως η εορτή της Μεσοπεντηκοστής, στο μέσον της περιόδου των πενήντα ημερών από την Ανάσταση ως τη Πεντηκοστή, την διατηρεί ζωντανή.
Ο Κύριος καλεί: 
«ο διψών ερχέσθω πρός με και πινένω». 
Και η Εκκλησία υπογραμμίζει ότι :
* Ή Ανάσταση του Χριστού δεν είναι γιορτή μιας μέρας
* Δεν είναι η συνήθεια των Πασχαλινών διακοπών.  
* Δεν είναι το σύνολο των "πασχαλινών εθίμων". 
* Είναι το γεγονός που δίνει νόημα στην πίστη μας.
* Είναι το θαύμα της κατάλυσης του θανάτου
Γι’ αυτό:
- Εξακολουθούμε και λέμε "Χριστός Ανέστη - Αληθώς Ανέστη",αντί άλλου   
   χαιρετισμού στις μεταξύ μας συναντήσεις.
- Σε κάθε ιερή ακολουθία στους ναούς, στη Θεία Λειτουργία και σε κάθε 
  μυστήριο που τελείται,ξεκινάμε και τελειώνουμε με τον ύμνο "Χριστός Άνέστη εκ νεκρών".
Στην προσωπική μας προσευχή καθημερινάτο Χριστός Ανέστη αποτελεί αφετηρία και τέλος.
   Η Ανάσταση του Χριστού,
* Αποτελεί κυρίαρχο γεγονός της πίστης μας. 
* Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο.
* Χωρίς Ανάσταση η πίστη μας δεν έχει νόημα, δεν έχει αξία.
Ας συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας με συνοδοιπόρο την αναστάσιμη χαρά!!!


Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΟΙ ΛΗΞΕΙΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

"Το τερπόν μετά του ωφελίμου".
      Στην μικρή και νεοσύστατη Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη, η έντονη λατρευτική ζωή μας είναι εμφανής και γνωστή σε όλους, μια και υποστηρίζεται από τους ενορίτες μας πρωτίστως,  αλλά και από διαφόρους προσκυνητές από την γειτονιά μας αλλά και από άλλα σημεία της Θεσσαλονίκης, μερικές φορές δε και από πιο μακριά.

     Στα πλαίσια αυτής της λατρευτικής ζωής και των συχνών ιερών Ακολουθιών αλλά και δραστηριοτήτων μας, έχουμε εντάξει και την Ακολουθία της Αγρυπνίας τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, τιμώντας κάθε φορά και διαφορετικό Άγιο, Ακολουθία που γρήγορα αγκαλιάστηκε από τους κατοίκους των Ανθοκήπων, και όχι μόνο, και έτσι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του μηνιαίου προγράμματος της Ενορίας μας.

     Για τον μήνα Απρίλιο η Αγρυπνία μας έγινε την Τετάρτη, ξημερώνοντας Πέμπτη του Μεγάλου Κανόνος και μέσα στο κατανυκτικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ψάλλαμε με την καθοδήγηση του π. Παύλου Ιωσηφίδη, που είχε τα πρωτεία στο αναλόγιο του ναού μας και που πάντα ανταποκρίνεται στην αγάπη μας και στο κάλεσμα μας, ενώ για τον μήνα Μαΐο, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ετοίμασε ο προϊστάμενος του ναού, π. Χρυσόστομος Τελίδης, η Αγρυπνία μας έγινε την Παρασκευή 24η Μαΐου προς Σάββατο, όπου η Εκκλησία μας εορτάζει την 3η εύρεση της τιμίας κάρας του Αγίου Ιωάννου του Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου μας.

    Κατά την διάρκεια της Αγρυπνίας μας και κατά την συνήθη τακτική μας, τέθηκε προς προσκύνηση το ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, που θησαυρίζεται από χρόνους πολλούς στον ναό μας και που σκοπεύουμε προς τιμήν του να τελέσουμε την επόμενη Αγρυπνία μας,  την Παρασκευή 7η Ιουνίου προς Σάββατο, μεταθέτοντας έτσι την εορτή του, που κανονικά είναι την 11η Ιουνίου.

       Όμως κατά την Αγρυπνία του Μαΐου, που τελέσαμε προς τιμήν του Τιμίου Προδρόμου, τέθηκαν προς προσκύνηση και ρινίσματα του Τιμίου Ξύλου από τον Σταυρό του Κυρίου μας, πέτρες από τον Γολγοθά Του, λουλούδια από τον Επιτάφιο Του, βουλοκέρι με το οποίο σφραγίστηκε η πόρτα με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο και κατόπιν έγινε η Αφή του Αγίου Φωτός, ακόμα άναψε και μας φώτισε κατά την διάρκεια της Αγρυπνίας, μια από τις 33 λαμπάδες του Πατριάρχη μας, που μετέφεραν φέτος το Άγιο Φώς στα Ιεροσόλυμα και σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο, όλα ευλογίες από τον Πανάγιο Τάφο και από τον π. Ευθύμιο Μερτζάνη, όπου τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται και λειτουργεί εκεί, φίλος και αυτός της Ενορίας μας και προσωπικός φίλος του π. Χρυσοστόμου Τελίδη, Θεία Δώρα τα οποία και θα μείνουν για πάντα στον ναό μας προς καθαγιασμό και ευλογία της Ενορίας, των ανθρώπων της και του τόπου μας, της όμορφης αυτής συνοικίας των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας. 

    Την Αγρυπνία μας όμως αυτόν τον μήνα την είχαμε συνδυάσει και με μια ακόμα εκδήλωση, την λήξη των Κύκλων του Ναού μας, και τον "Κύκλο νέων γυναικών και μητέρων" που από πέρυσι αρχίσαμε με μεγάλη επιτυχία και με προσέλευση νεαρών γυναικών και καινούργιων μητέρων της Ενορίας, που με την προστασία και την ευλογία του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας, προστατών της οικογένειας και των ζευγαριών που αποζητούν το Θείο Δώρο της τεκνοποιΐας, γέμισαν με παιδιά τις γειτονιές μας,  αλλά και τον "Κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής" που από το 1999 λειτουργεί, τότε που οι Ανθόκηποι ήταν μια γειτονιά μόνο και ούτε ναός υπήρχε, παρά μόνο πίστη και θέληση και που σήμερα το 2013 πλέον μετρά πάνω από εικοσιπέντε κυρίες και συνεχώς αυξάνει καθημερινά με την αγάπη νέων μελών.

    Έτσι μετά το πέρας της Αγρυπνίας, μαζευτήκαμε στο όμορφο Αρχονταρίκι του Ναού μας, όπου οι κυρίες των Κύκλων είχαν ετοιμάσει για όλους όσους άντεξαν μέχρι την 1.00 τα ξημερώματα και "δια τον κόπον της Αγρυπνίας", σύμφωνα με την αγιορείτικη παράδοση, αλλά και για την γιορτή της λήξης των Κύκλων μελέτης, "του Αβραάμ και του Ισαάκ τα καλά", όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου όταν έβλεπε γιορτινά τραπέζια με χαριτωμένους ανθρώπους για καλεσμένους και οικοδεσπότες φιλόξενους και πρόσχαρους,  διάφορα κεράσματα, γλυκίσματα και πίτες και δροσερά ροφήματα, όλα φτιαγμένα με τα χρυσά τους χέρια και ο ιερέας μας π. Χρυσόστομος Τελίδης, υπερήφανος για τις κυρίες των Κύκλων του ναού του, ευχήθηκε Καλό Καλοκαίρι σ' όλους  και μοίρασε ευλογίες στα μέλη των Κύκλων και στις κυκλάρχισσες, αλλά μαζί με τις αόρατες ευλογίες και μια ορατή, όπως ήθελε ο μακαριστός Δεσπότης μας, Διονύσιος, ένα μικρό και πρακτικό προσευχητάρι με καθημερινές προσευχές, για να τις συντροφεύει στις καλοκαιρινές δραστηριότητες τους.

    Οι Αγρυπίες μας όμως δεν σταματούν ποτέ, αλλά θα συνεχίσουν για όλους τους καλοκαιρινούς μήνες και εμείς θα σας περιμένουμε εδώ στην όμορφη και ταπεινή κατακόμβη του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης και στους φιλόξενους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, πάντα με αγάπη, για να ενώσουμε μαζί με τις δικές σας προσευχές, τις προσευχές μας και να ζητήσουμε από τους εκάστοτε τιμωμένους Αγίους μας να πρεσβεύουν στον Κύριο και Θεό μας, για την σωτηρία όλων των ανθρώπων.

 Καλό και ευλογημένο Καλοκαίρι!!!

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

"ΑΓΙΟΡΓΙΤΙΚΑ 2013"

Πρόγονοι και απόγονοι, αντάμα !!!
     Ακόμα ένα πανηγύρι είχαμε την εβδομάδα που μας πέρασε στην Ευκαρπία της Θεσσαλονίκης, με αφορμή την εορτή των Αγίων και Θεοστέπτων Βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου την παραμονή της μνήμης τους, την 20η Μαΐου του 2013, τους πανηγυρίσαμε μεγαλόπρεπα, μαζί όμως και με τον άλλο Άγιο της Ευκαρπίας, τον καβαλάρη και Μεγαλομάρτυρα Άγιο Γεώργιο, που μεταφέρθηκαν οι πανηγυρισμοί του λόγω των πολλών εκδηλώσεων της διακαινησίμου εβδομάδος και της μεγάλης εορτής της Αναστάσεως για να εορταστούν τώρα και μαζί, στο μεγάλο πάρκο της εκκλησιάς των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κέντρο της Ευκαρπίας.

    Πηγαίνοντας την ιστορία ενενήντα χρόνια πίσω, θα δούμε σε αυτόν τον τόπο, το '22, να έρχονται και να εγκαθίστανται άνθρωποι ανέστιοι και ταλαιπωρημένοι, βασανισμένοι από τους διωγμούς και τις απίστευτες περιπέτειες που πέρασαν, από την Μικρά Ασία και συγκεκριμένα από το Ουσάκ, την αρχαία Ευκαρπία και πριν προλάβουν τα σπίτια τους να φτιάξουν, δυο εκκλησιές κατασκευάζουν όλοι μαζί, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και μετά του Αγίου Γεωργίου, όπως υπήρχαν και στην πατρίδα τους, το Ουσάκ, για να τους θυμίζει την ζωή τους εκεί, αλλά και για να στεγάσουν την ακλόνητη πίστη τους στον Θεό και τους Αγίους Του, και Νέα Ευκαρπία τον ονομάζουν για να μην αισθάνονται ξένοι σε αυτόν τον νέο τόπο.

    Αργότερα, το 1940, στον τόπο αυτό καταφθάνουν εκδιωγμένοι από τους Γερμανούς, που τους έκαψαν τα σπίτια και τους ξερίζωσαν και οι Βλάχοι, που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν την Ευκαρπία για καταφύγιο από τον τσουχτερό χειμώνα και προστασία για τα ζωντανά τους, προερχόμενοι από διαφορετικά σημεία της Ελλάδας και συγκεκριμένα από την Βλάστη Κοζάνης, από την Κλεισούρα Καστοριάς, από τα Μεγάλα Λιβάδια στο Πάικο και το Κοκκινοπλό στους πρόποδες του Ολύμπου  και εγκαθίστανται μόνιμα πια εδώ με τις οικογένειες τους για να δημιουργήσουν έτσι το νέο πληθυσμιακό μείγμα και την νέα ιστορία της Ευκαρπίας, που κάθε μέρα πια μεγαλώνει, αυξάνει και ωριμάζει.

    Και όπως η παράδοση ήθελε, όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν οι πρόγονοι μας εδώ, γιόρταζαν με πανηγύρια, γλέντια και χαρές τους Αγίους τους, Μικρασιάτες και Βλάχοι αρχικά, γύρω από τις εκκλησιές και τα παρεκκλήσια τους με χορούς κυκλωτικούς και τραγούδια, όπως τότε στις αλησμόνητες πατρίδες τους, σαν να μην άλλαξε τίποτε.

    Και τώρα στις μέρες μας πια, οι απόγονοι τους και πατεράδες μας, αλλά και εμείς τα παιδιά τους, το ίδιο κάνουμε κάθε φορά που γιορτάζουν οι Άγιοι μας, μαζευόμαστε στις πλατείες, γεμίζουμε τις εκκλησιές μας, ψάλλουμε και πανηγυρικά τελούμε τις Ακολουθίες τους και μετά χέρι-χέρι σέρνουμε τον χορό, τρώμε και γλεντάμε, διασκεδάζουμε και τραγουδάμε για τις πατρίδες που χάσαμε αλλά και για αυτές που βρήκαμε και τις κάναμε δικές μας ξανά, όμορφες και εύκαρπες, όπως την Ευκαρπία μας, στο δυτικό μέρος της Θεσσαλονίκης, στον Δήμο Παύλου Μελά.

    Φέτος αποφασίστηκε από τον προϊστάμενο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Δημητριάδη και έτσι έγιναν με πολύ μεγάλη επιτυχία, οι εορτασμοί για τον Άγιο Γεώργιο μαζί με τους πανηγυρισμούς των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, την Δευτέρα 20η Μαΐου στο μεγάλο και όμορφο πάρκο όπου βρίσκεται το εκκλησάκι τους στο κέντρο της Ευκαρπίας, τα γνωστά πλέον "Αγιοργίτικα 2013", με Πανηγυρικό Εσπερινό Λιτή και Αρτοκλασίες και την επομένη, ανήμερα της εορτής, Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και λαμπρή Λιτανεία της ιεράς εικόνος των Αγίων μας.
    Την παραμονή, μόλις τελείωσαν οι Ακολουθίες της Πανηγύρεως, άρχισαν οι καλλιτεχνικές
 εκδηλώσεις, με πρώτους καλεσμένους την χορωδία της Μητροπόλεως μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, που μας τραγούδησε όμορφα λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια του τόπου μας, και κατόπιν τους Λαογραφικούς και Πολιτιστικούς Συλλόγους της Ευκαρπίας, τον Μικρασιατικό Σύλλογο"Ουσάκ",  τον Σύλλογο Βλάχων "Άγιο Πνεύμα" και τον Σύλλογο "Μακεδονία" από τις εργατικές κατοικίες της Ευκαρπίας, που λεβέντικα μας χόρεψαν με τα τμήματα των μικρών αλλά και των μεγαλύτερων χορευτών τους, θυμίζοντας στον καθένα μας, με χορούς όλης της Ελλάδος, αφού πλέον η Ευκαρπία έχει γεμίσει με νέους ανθρώπους από όλες τις περιοχές της πατρίδας μας, αλλά και "Ευκαρπιώτες" αν αυτοί το θελήσουν από άλλες χώρες, να μας θυμίσουν λοιπόν την καταγωγή και τις ρίζες μας.

     Στις Πανηγυρικές Ακολουθίες των Αγίων Κωνσταντίνου και ΄Ελένης, αλλά και του ενδόξου καβαλάρη και Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου και στην προσπάθεια της Ενορίας για αναβίωση και συνέχιση της παράδοσης του τόπου μας, συμμετείχαν και οι δικοί μας ιερείς από την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, Αρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Τελίδης και πρωτοπρεσβύτερος π. Χρυσόστομος Κοτσίδης, ανταποδίδοντας έτσι την αγάπη και την συμμετοχή των ιερέων της γειτονικής μας Ενορίας, στα δρώμενα που ποτέ δεν λείπουν και από την δική μας Ενορία, της συνοικίας των Ανθοκήπων και τις εκδηλώσεις που πάντοτε ετοιμάζουν και οι δύο καλοί μας ιερείς μας, με πιο πρόσφατες αυτές στα παρεκκλήσια μας, του Αγίου Χριστοφόρου την 8η Μαΐου και του Αγίου Παχωμίου του Ευκαρπιώτου, την 18η Μαΐου.

    Παρόντες, συμμέτοχοι και προσκυνητές ήταν και οι αρχές του τόπου μας, ο Δήμαρχος μας κος Διαμαντής Παπαδόπουλος με τους Αντιδημάρχους του Δήμου Παύλου Μελά και πολλά μέλη από το Δημοτικό Συμβούλιο του, αλλά και τον πρόεδρο της Δημοτικής Ενότητος Ευκαρπίας κο Δομενικιώτη Μανώλη με τους συνεργάτες του  και πολλούς ακόμα, αλλά και πλήθος ανωνύμων και επωνύμων προσκυνητών, που έσπευσαν να προσκυνήσουν στην χάρη των Αγίων μας και να ζήσουν μαζί μας και από κοντά το παραδοσιακό γλέντι που ετοίμασαν γι' αυτούς οι ιερείς της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου και Ιωάννου Χρυσοστόμου Ευκαρπίας.

Και του χρόνου!!!

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ "ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΝΕΑΝΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ 2013"


Καταλάβαμε την 7η 
από τις 16 θέσεις της κατηγορίας μας!!!
     Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια νικήσαμε και στον τελικό του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος "Ενοριακά Νεανικά Παιχνίδια 2013", ο οποίος έγινε την 18η Μαΐου του 2013, στο Δημοτικό γήπεδο "Μιγκοζίδη" των Αμπελοκήπων στις 4.00 μ.μ, αντιμετωπίζοντας την ομολογουμένως καλή ομάδα της Ενορίας της Ζωοδόχου Πηγής, πετυχαίνοντας σκορ 2-0 και ανεβάζοντας τους βαθμούς μας από επτά σε δέκα, παίρνοντας έτσι την 7η θέση σε σύνολο 16 της Β΄κατηγορίας, δηλαδή των παιχτών που είναι γεννημένα το 1999 και το 2000.
     Την ίδια ημέρα η Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, γιόρταζε τον Άγιο της, τον Όσιο Παχώμιο τον Ευκαρπιώτη, στο μικρό και όμορφο παρεκκλησάκι του, που του έχουμε φτιάξει από το 2010, έτσι ούτε ο ιερέας μας μπόρεσε να παρευρεθεί στον αγώνα, λόγω των πανηγυρικών προετοιμασιών, αλλά ούτε και να έχουμε την κερκίδα που είχαμε στις προηγούμενες αναμετρήσεις μας. 

Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΟΙ ΛΗΞΕΙΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

"Το τερπόν μετά του ωφελίμου".
      Στην μικρή και νεοσύστατη Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη, η έντονη λατρευτική ζωή μας είναι εμφανής και γνωστή σε όλους, μια και υποστηρίζεται από τους ενορίτες μας πρωτίστως,  αλλά και από διαφόρους προσκυνητές από την γειτονιά μας αλλά και από άλλα σημεία της Θεσσαλονίκης, μερικές φορές δε και από πιο μακριά.

     Στα πλαίσια αυτής της λατρευτικής ζωής και των συχνών ιερών Ακολουθιών αλλά και δραστηριοτήτων μας, έχουμε εντάξει και την Ακολουθία της Αγρυπνίας τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, τιμώντας κάθε φορά και διαφορετικό Άγιο, Ακολουθία που γρήγορα αγκαλιάστηκε από τους κατοίκους των Ανθοκήπων, και όχι μόνο, και έτσι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του μηνιαίου προγράμματος της Ενορίας μας.

     Για τον μήνα Απρίλιο η Αγρυπνία μας έγινε την Τετάρτη, ξημερώνοντας Πέμπτη του Μεγάλου Κανόνος και μέσα στο κατανυκτικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ψάλλαμε με την καθοδήγηση του π. Παύλου Ιωσηφίδη, που είχε τα πρωτεία στο αναλόγιο του ναού μας και που πάντα ανταποκρίνεται στην αγάπη μας και στο κάλεσμα μας, ενώ για τον μήνα Μαΐο, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ετοίμασε ο προϊστάμενος του ναού, π. Χρυσόστομος Τελίδης, η Αγρυπνία μας θα γίνει την Παρασκευή 24η Μαΐου προς Σάββατο, όπου η Εκκλησία μας εορτάζει την 3η εύρεση της τιμίας κάρας του Αγίου Ιωάννου του Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου μας.

    Κατά την διάρκεια της Αγρυπνίας μας και κατά την συνήθη τακτική μας, θα τεθεί προς προσκύνηση το ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, που θησαυρίζεται από χρόνους πολλούς στον ναό μας και που σκοπεύουμε προς τιμήν του να τελέσουμε την επόμενη Αγρυπνία μας,  την Παρασκευή 7η Ιουνίου προς Σάββατο, μεταθέτοντας έτσι την εορτή του, που κανονικά είναι την 11η Ιουνίου.

       Όμως κατά την Αγρυπνία του Μαΐου προς τιμήν του Τιμίου Προδρόμου, θα τεθούν προς προσκύνηση και ρινίσματα του Τιμίου Ξύλου από τον Σταυρό του Κυρίου μας, πέτρες από τον Γολγοθά Του, λουλούδια από τον Επιτάφιο Του, βουλοκέρι με το οποίο σφραγίστηκε η πόρτα με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο και κατόπιν έγινε η Αφή του Αγίου Φωτός, ακόμα θα ανάβει και θα μας φέγγει κατά την διάρκεια της Αγρυπνίας, μια από τις 33 λαμπάδες του Πατριάρχη μας, που μετέφεραν φέτος το Άγιο Φώς στα Ιεροσόλυμα και σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο, όλα ευλογίες από τον Πανάγιο Τάφο και από τον π. Ευθύμιο Μερτζάνη, όπου τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται και λειτουργεί εκεί, φίλος και αυτός της Ενορίας μας και προσωπικός φίλος του π. Χρυσοστόμου Τελίδη, Θεία Δώρα τα οποία και θα μείνουν για πάντα στον ναό μας προς καθαγιασμό και ευλογία της Ενορίας, των ανθρώπων της και του τόπου μας, της όμορφης αυτής συνοικίας των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας. 

    Την Αγρυπνία μας όμως αυτόν τον μήνα θα την συνδυάσουμε και με την λήξη των Κύκλων του Ναού μας, και αυτόν τον "Κύκλο νέων γυναικών και μητέρων" που φέτος αρχίσαμε με μεγάλη επιτυχία και με προσέλευση νεαρών γυναικών και καινούργιων μητέρων της Ενορίας, που με την προστασία και την ευλογία του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας, προστατών της οικογένειας και των ζευγαριών που αποζητούν το Θείο Δώρο της τεκνοποιΐας, γέμισαν με παιδιά τις γειτονιές μας,  αλλά και αυτόν τον "Κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής" που από το 1999 λειτουργεί, τότε που οι Ανθόκηποι ήταν μια γειτονιά μόνο και ούτε ναός υπήρχε, παρά μόνο πίστη και θέληση και που σήμερα το 2013 πλέον μετρά πάνω από εικοσιπέντε κυρίες και συνεχώς αυξάνει καθημερινά με την αγάπη νέων μελών.
    Έτσι μετά το πέρας της Αγρυπνίας, θα μαζευτούμε στο όμορφο Αρχονταρίκι του Ναού μας, όπου οι κυρίες μας θα έχουν ετοιμάσει για όλους διάφορα κεράσματα και δροσερά ροφήματα και οι ιερείς μας θα μοιράσουν ευλογίες στις κυρίες των Κύκλων και ένα μικρό προσευχητάρι με τις καθημερινές μας προσευχές, για να τις συντροφεύει στις καλοκαιρινές δραστηριότητες τους.
    Σας περιμένουμε λοιπόν όλους στην Αγρυπνία μας, για να ενώσουμε μαζί με τις δικές σας προσευχές, τις προσευχές μας και να ζητήσουμε από τον Τίμιο Πρόδρομο που το Σάββατο τιμούμε την μνήμη του και εορτάζουμε την 3η εύρεση της τιμίας κάρας του, να πρεσβεύει στον Κύριο και Θεό μας, για την σωτηρία όλων των ανθρώπων.

Καλή Αγρυπνία!!! 

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΟΣΙΟΥ ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΤΟΥ ΕΥΚΑΡΠΙΩΤΟΥ 2013

Ένας Άγιος... ο δικός μας Άγιος, 
Νεομάρτυρας της Ορθοδοξίας, βρήκε "σπίτι".
     Εμείς του το φτιάξαμε, οι Ευκαρπιώτες, απόγονοι των Ουσακιωτών πατεράδων μας, που εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους το '22 και ο Θεός τους έστειλε εδώ για να φτιάξουν μια νέα πατρίδα, την Νέα Ευκαρπία και πριν καλά-καλά χτίσουν τα σπίτια τους, έχτισαν τις εκκλησιές τους, για τον Αι-Γιώργη και τους Αγίους Βασιλείς τους, τον Κωνσταντίνο και την Ελένη, όπως ήταν και στο Ουσάκ στην πατρίδα τους στην Μικρά Ασία, για να βάλουν τα κειμήλια που έφεραν μαζί τους, όχι θησαυρούς και χρήματα, όχι κοσμήματα και άλλα τιμαλφή, αλλά τα λείψανα των Αγίων τους, τις εικόνες και τα τάματα, τον θησαυρό της ψυχής τους.

    Και πέρασαν σαν νερό ενενήντα και πλέον χρόνια σε αυτόν τον όμορφο τόπο, με αυτό το όμορφο όνομα και κάρπισε και ζωντάνεψε η Ευκαρπία, γέμισε ανθρώπους και παιδιά, που και αυτά μεγάλωσαν και μετά έφτιαξαν τις δικές τους οικογένειες, όμως οι παραδόσεις δεν χάθηκαν σαν τις παλιές πατρίδες, αλλά έμειναν αλησμόνητες και μάλιστα αναβίωσαν και συνεχίζουν να αναβιώνουν, μέσω του Μικρασιατικού Συλλόγου"Ουσάκ"που ιδρύθηκε από αυτούς.

    Στα πλαίσια αυτής της αναβίωσης από το 2010 τοποθετήθηκε από την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων, όμορφο ξωκκλήσι, με την άδεια του Δήμου Ευκαρπίας τότε, στο πάρκο των Μικρασιατών που βρίσκεται στους Ανθόκηπους και στην συμβολή των οδών Δασκαλίσσης Αθηνάς Τσακίρη και Εγνατίας, το οποίο τιμάται στο όνομα του Οσίου Παχωμίου του Αγιορείτη και πάλι ενός Αγίου που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Ουσάκ της Μικράς Ασίας και μετά η Παναγία τον οδήγησε στο περιβόλι της, στο Άγιον Όρος,  όπου ασκήτεψε με άλλους Αγίους της Ορθοδοξίας μας και τελικά γύρισε πίσω στο Ουσάκ για να ομολογήσει την ακλόνητη πίστη του και να πεθάνει για τον Χριστό του, που λάτρεψε.

    Σ' αυτό το μικρό και όμορφο παρεκκλησάκι του εορτάστηκε και φέτος ο Άγιος μας την μέρα της γιορτής του, που κανονικά είναι την 7η Μαΐου, όμως εμείς μεταφέραμε την πανήγυρη του για το Σάββατο 18η Μαΐου, την οποία και τελέσαμε με κάθε ευλάβεια και λαμπρότητα.

    Από την αρχή της εβδομάδος που μας πέρασε σημαιοστολίστηκε όλο το πάρκο των Μικρασιατών, καθαρίστηκε το παρεκκλήσι με επιμέλεια από τις κυρίες της διακονίας του ναού μας όπως και όλος ο χώρος του πάρκου με την βοήθεια του Δήμου μας και την ημέρα της πανηγύρεως φωταγωγήθηκε, μπήκαν οι ηχητικές εγκαταστάσεις και οι καρέκλες για τους πανηγυριστές, που από νωρίς άρχισαν να προσέρχονται για να λάβουν μέρος στις Ακολουθίες μας.

    Η μικρή καμπάνα του παρεκκλησίου μας, σήμανε χαρμόσυνα και ο Αρχιμανδρίτης π. Παύλος
Ιωσηφίδης, απεσταλμένος της Μητροπόλεως μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και εκπρόσωπος του Δεσπότη μας κ.κ Βαρνάβα, υποδέχθηκε εν πλήρη κατανύξι το ιερό λείψανο του Οσίου Παχωμίου του Αγιορείτου και Ευκαρπιώτου, που με πολύ αγάπη μας παραχωρεί κάθε χρόνο τέτοια ημέρα η Ενορία του Αγίου Γεωργίου και Ιωάννου Χρυσοστόμου Ευκαρπίας και ο προϊστάμενος του ναού και πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Δημητριάδης, πρός προσκύνηση και ευλογία των πιστών και της συνοικίας των Ανθοκήπων.

   Κατόπιν άρχισε ο Πανηγυρικός Εσπερινός, έγινε η Λιτή και η Αρτοκλασία, με πρωτόπαπα τον π. Παύλο, και συμμετέχοντες τον π.Ιωάννη που συνόδευσε το ιερό λείψανο και την εικόνα του Οσίου Παχωμίου στο ξωκκλήσι μας, τους δύο ιερείς του Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, π.Χρυσόστομο Τελίδη και π.Χρυσόστομο Κοτσίδη, τον ιεροψάλτη μας, τον κο Κωνσταντίνο Παπαγερούδη και τους μικρούς βοηθούς του στο αναλόγιο της Πανηγύρεως μας, από την Ενορία της Αγίας Ειρήνης  Χρυσοβαλάντου της Ευκαρπίας, που επαξίως εκπροσώπησαν, τους ιερόπαιδες που με μεγάλη υπερηφάνεια φόρεσαν τις ιερατικές στολές τους και τάχθηκαν στο πλάι των ιερέων τους σαν βοηθοί τους, αφού πρώτα, νωρίτερα το μεσημέρι με τις όμορφες βυσσινί ποδοσφαιρικές στολές τους εκπροσώπησαν την Ενορία τους στο Πρωτάθλημα της Μητροπόλεως μας"Ενοριακά Νεανικά Παιχνίδια 2013" νικώντας στον τελικό αγώνα του, την ομάδα της Ζωοδόχου Πηγής των Αμπελοκήπων, με σκόρ 2-0, αλλά και αρκετούς προσκυνητές που ήρθαν για να προσκυνήσουν στην χάρη του Αγίου μας.

    Λίγο αργότερα τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέησις για τους προγόνους μας Μικρασιάτες από το  Ουσάκ, αλλά και ιδρυτές της Νέας Εκαρπίας Θεσσαλονίκης, διαβάστηκε κόλλυβο στην μνήμη τους και τέλος έγινε κατάθεσις στεφάνου προς τιμήν τους από την κα Τσολοζίδου Σοφία, εκπρόσωπο του Μικρασιατικού Συλλόγου μας.

    Ο π. Παύλος Ιωσηφίδης έγραψε τον επίλογο στην Πανηγυρική Ακολουθία του Εσπερινού κηρύττοντας τον Θείο Λόγο και θυμίζοντας σ'όλους μας τον βίο του Αγίου Παχωμίου του Ευκαρπιώτου, "μαλώνοντας μας" δικαίως που πάντα στις πανηγύρεις των Αγίων μας ερχόμαστε προς το τέλος της Ακολουθίας και στην αρχή των πανηγυρικών μουσικοχορευτικών εκδηλώσεων, αλλά παράλληλα ευχαρίστησε τις αρχές του τόπου μας, τον Δήμαρχο Παύλου Μελά κο Διαμαντή
Παπαδόπουλο, τον Γενικό Γραμματέα του κο Χριστόδουλο Σταματίου, τον Αντιδήμαρχο καθαριότητος κο Πρόδρομο Δαμάσκο, τον αντιδήμαρχο Πολιτισμού κο Κυριάκο Τσαταλμπασίδη, τον πρόεδρο της Δημοτικής Ενότητος Ευκαρπίας, κο Δομενικιώτη Μανώλη, τον υπεύθυνο Παιδείας και Σχολικής Στέγης του Δήμου μας κο Δεληγιάννη Δημήτριο με την σύζυγο του και πόσους ακόμα, που ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του προϊσταμένου του ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, π. Χρυσόστομου Τελίδη, τίμησαν τον συντοπίτη Ευκαρπιώτη Άγιο μας, τους ανθρώπους που κοπίασαν για να γίνει αυτή η τόσο άρτια και κοπιώδης υπαίθρια πανήγυρις, τους οικοδεσπότες της όμορφης αυτής βραδιάς, τους ίδιους τους κατοίκους της συνοικίας των Ανθοκήπων, που πάντα στο πλευρό των ιερέων τους δίνουν το παρόν και συμβάλλουν με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας στην πολιτιστική άνοδο αυτού του βασανισμένου τόπου.

     Η ημέρα όμως έδωσε την θέση της στην νύχτα και κάτω από τον ανοιξιάτικο ουρανό του Μαΐου, τα φώτα άναψαν, οι υπεύθυνοι από τον Δήμο μας για τον ήχο πήραν τις θέσεις τους, οι δασκάλες χορού του Μικρασιάτικου Συλλόγου μας, γέμισαν την πλατεία των Μικρασιατών με κάθε ηλικίας χορευτές των παραδοσιακών χορών της πατρίδας μας, που ανυπόμονα περίμεναν το σύνθημα για να αρχίζουν να ξεδιπλώνουν το ιδιαίτερο μικρασιατικό ταμπεραμέντο και τις γνώσεις τους στο χορό και το τραγούδι.

    Έτσι γιόρταζαν οι πρόγονοι μας στις γιορτές και στα πανηγύρια των Αγίων τους, έτσι και εμείς έχοντας κρατήσει οτιδήποτε ήρθε με τους γονείς μας από τις αλησμόνητες πατρίδες της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα από το Ουσάκ, την αρχαία Ευκαρπία, αναβιώνοντας, αναδεικνύοντας και προβάλλοντας το, φθάσαμε σε μέρες δύσκολες και εποχές που δεν αφήνουν χώρο για τον Θεό και τους Αγίους Του, που προσπαθούν λυσσαλέα να διαγράψουν την πίστη, τα ήθη, την παράδοση και το παρελθόν αυτού του λαού, εμείς αντίθετα στις "Κασσάνδρες" που λένε πως όλα αυτά θα σβήσουν για να δώσουν την θέση τους σε μια άλλη παγκοσμιοποιημένη ιστορία, πιάνουμε τα χέρια και "με χορούς κυκλωτικούς", όπως μας τραγουδά και ο Διονύσης Σαββόπουλος, γύρω από εκκλησιές και παρεκκλήσια δείχνουμε στα παιδιά μας μια άλλη Ελλάδα, όμορφη και μυρωδάτη, διαφορετικά σύγχρονη.

     Αυτήν την διαφορετικότητα θέλουμε να σας δείξουμε και εμείς μέσα από την ιστοσελίδα του ναού μας και από το άρθρο αυτό που αναρτήσαμε και που αφορά το μικρό αυτό Πανηγύρι μας του Αγίου Παχωμίου του Ευκαρπιώτη, του δικού μας Αγίου, μια σύγχρονη και διαφορετική προσέγγιση του διαδικτύου, του κατά πολλούς "σατανικού internet", που μπορεί να σε εισάγει σε λάθος ατραπούς και να σου διδάξει το μίσος και την κακία, μπορεί όμως με την ίδια ευκολία και κάτω από κατάλληλες προϋποθέσεις, να μεταφέρει την χριστιανική, αδελφική αγάπη σ'όλη την οικουμένη και ακόμα περισσότερο να μεταστρέψει το κακό σε καλό, αλλά και το αντίθετο.(τι λέτε, θα το ρισκάρουμε;)

     Ευχόμαστε ολόψυχα στους αναγνώστες μας, που δεν κατάφεραν να έρθουν στην χαρά μας, αλλά και όλους τους συντοπίτες μας Ανθοκηπιώτες, ο Άγιος προστάτης αυτός της Ευκαρπίας, ο Όσιος Παχώμιος ο Αγιορείτης, ή Καυσοκαλυβίτης, ή Ουσακιώτης ή Ευαρπιώτης, που πλέον στεγάζεται στην γειτονιά μας, στην αλλαγμένη πια Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης του 2013, στο όμορφο αυτό παρεκκλήσι που του φτιάξαμε γιατί τον αγαπάμε, να μας προστατεύει, εμάς, εσάς και τα παιδιά μας...όλους!!!

Και του χρόνου!!!
      Ακολουθεί όλο το φωτογραφικό υλικό της πανηγύρεως μας, ένα-δύο βίντεο της Ακολουθίας και των εκδηλώσεων και ακόμα, μερικά πιπεράτα σχόλια ...
Παρακαλώ, ακολουθείστε μας...