Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ & Ο ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΔΡΑΜΑ
"...ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ. ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; Κύριος τῶν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.   
  (Ψαλμός 24ος)
Ο ορισμός των Εγκαινίων και η ιστορία τους.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ    Εγκαίνια είναι η τελετή με την οποία καθιερώνεται και καθαγιάζεται ένας ναός και από απλό κτίσμα μεταβάλλεται σε οίκο λατρείας και προσευχής και η τράπεζά του σε ιερό θυσιαστήριο και αγία τράπεζα. Άλλωστε η ίδια η λέξη Εγκαίνια φανερώνει πως ένα πράγμα από παλαιό γίνεται καινούργιο και από μη ιερό, άγιο. Η καινούργια αυτή διάσταση όσον αφορά το ναό είναι ολοκάθαρη σ’ όλες τις ευχές και τα τροπάρια της ακολουθίας. Χωρίς εγκαίνια δεν είναι δυνατή η τέλεση κανενός μυστηρίου παρά μόνο με τη χρήση του Αντιμηνσίου, λινού δηλαδή υφάσματος, που μπορεί να αντικαταστήσει την Αγία Τράπεζα μέχρι να γίνουν κανονικά τα εγκαίνια, αφού σ’ αυτό υπάρχουν τμήματα λειψάνων αγίων.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ    Όσον αφορά την ιστορία των εγκαινίων είναι σημαντικό πως από την Παλαιά ακόμη Διαθήκη γίνεται λόγος γι’ αυτά. Η σκηνή του μαρτυρίου που ήταν αφιερωμένη στη λατρεία του Θεού, είχε«δικαιώματα λατρείας» όπως μας λέει ο Απ. Παύλος, (εβρ. δ 1), αγιάσθηκε από τον Μωϋσή κατά προτροπή του Θεού με μυσταγωγικές πράξεις· «και λήψη το έλαιον της χρίσεως, και χρίσεις την σκηνή και πάντα τα εν αυτή, και έσται αγία…» (Έξοδ. 40, 9-11). Το ίδιο έγινε και με το ναό του Σολομώντος. Οι Εβραίοι μάλιστα είχαν και έχουν ακόμη ειδική γιορτή των Εγκαινίων, όπως λέγεται, στην οποία γιορτάζουν και θυμούνται τα εγκαίνια και την κάθαρση του ναού του Σολομώντος, την οποία έκαμε ο Ιούδας ο Μακκαβαίος το 165 π. Χ. μετά τη βεβήλωσή του από τον Αντίοχο Δ' τον Επιφανή. 
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥΕκείνο όμως που έχει σημασία είναι πως η εκκλησία από τη στιγμή που έπαψε να καταφεύγει στις κατακόμβες και να προσφέρει την αναίμακτη θυσία επάνω στους τάφους των μαρτύρων, άρχισε να καθιερώνει ναούς και μάλιστα με μεγαλοπρεπείς τελετές, όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Ευσέβιος. Ήταν πανηγύρι τα εγκαίνια τότε, όπως ακριβώς και σήμερα. Πνευματικό πανηγύρι που στηρίζεται στην πίστη του λαού, αλλά και τη ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ      Τα εγκαίνια είναι οπωσδήποτε συνδεδεμένα με τη σημασία που δίνει η Εκκλησία στο Ναό ως λειτουργικό χώρο και οίκο προσευχής του λαού αφ’ ενός και αφ’ ετέρου με τη σημασία που δίνει στον άνθρωπο ως λειτουργικό ον και προσωπικότητα με σκοπό τον αγιασμό και τη θέωση. Γι’ αυτό και στο πανηγύρι των Εγκαινίων καλούμαστε όλοι να συμμετάσχουμε πνευματικά και με πίστη. «Εν πίστει τα εγκαίνια, επιτελούμε φαιδρώς». Η ιερότητα του πανηγυριού αυτού στηρίζεται στην πίστη μας πως ο Ναός είναι έργο του Χριστού και του Παναγίου Πνεύματος· έργο όλης της Παναγίας Τριάδος πιστεύουμε, όπως λέει το τροπάριο, πως «τούτον τον οίκον ο Πατήρ ωκοδόμησε· τούτον τον οίκον ο Υιός εστερέωσε· τούτον τον οίκον το Πνεύμα το Άγιον ανεκαίνισε, το φωτίζον, και στηρίζον, και αγιάζον τας ψυχάς ημών» (απόστιχο του Εσπερινού). Ο Ναός είναι ασφαλώς ο οίκος του Θεού, αλλά και το δικό μας σπίτι. Είναι και πρέπει να είναι το κέντρο της ζωής μας κι όχι κάτι το δευτερεύον. Είναι η σκηνή η αληθινή, λιμάνι των χειμαζόμενων, ιατρείο παθών, καταφυγή ασθενών, δαιμόνων φυγαδευτήριο τόπος που ο λαός δοξάζει τον Θεό «ψαλμοίς και ύμνοις και μυστικαίς λειτουργίαις» οι οποίες αναφέρονται και φθάνουν στο νοερό θυσιαστήριο και σε μας κομίζουν την αγαθότητα και τη χάρη του Θεού.
Πως γίνονται τα εγκαίνια του Ιερού Ναού;
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ      Η καθιέρωση του Ναού (Εγκαίνια) γίνεται από τον Αρχιερέα, που είναι τύπος του Χριστού, με μια σειρά και μια τάξη, που αναγράφεται στο Τυπικό των Εγκαινίων Ιερού Ναού, ενώ για την όλη τελετή χρησιμοποιούνται αρκετά υλικά στοιχεία, όπως κερί καθαρό, μαστίχη, σμύρνα, θυμίαμα, λείψανα μαρτύρων, άγιο μύρο, μαρμαροσάπουνα, ροδόσταμο, κρασί, κατασάρκιο της αγίας Τραπέζης, Αντιμήνσια κ.α.
      Ας δούμε όμως τον τρόπο και την διαδικασία που τελείται η Ακολουθία των Εγκαινίων ενός Ιερού Ναού, αφού πολύ σύντομα, πρώτα ο Θεός, θα χρειαστεί να την τελέσουμε και στον δικό μας Ναό, αυτόν τον περίλαμπρο Ναό που πρόσφατα αρχίσαμε να χτίζουμε και σε λίγο τελειώνουμε, έναν μοναδικό στον κόσμο Ενοριακό Ναό που φέρει το όνομα των γονέων της Παναγίας Θεοτόκου, των Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, που βρίσκεται στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη.

α) Η λιτανεία των Ιερών λειψάνων.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας, ο Αρχιερεύς μεταφέρει στον Ιερό Ναό που πρόκειται να εγκαινιασθεί τα ιερά λείψανα, τα οποία εναποθέτει σ’ ένα άγιο Δισκάριο, πάνω στην Αγία Τράπεζα.
      Το πρωί αφού τελειώσει ο όρθρος, με την ψαλμωδία σχετικών τροπαρίων γίνεται τριπλή περιφορά γύρω από το Ναό. Ο Αρχιερεύς ντυμένος με λευκή στολή, σύμβολο της καθαρότητας και της αγνότητας, με ιερό δέος φέρει στο κεφάλι του τον ειδικό δίσκο με τα άγια λείψανα σκεπασμένα με το ίδιο κάλυμμα που σκεπάζονται τα θεία δώρα.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ      Οι ιερείς κρατούν το Ευαγγέλιο, το σταυρό και εικόνες, οι δε λαϊκοί προπορεύονται με τις λαμπάδες. Σε κάθε στάση διαβάζονται ορισμένα αναγνώσματα από την Καινή Διαθήκη και στη συνέχεια μπροστά στο Ναό, όπου ήδη έχει τοποθετηθεί ειδικό αναλόγιο γίνεται μία από τις κατανυκτικότερες τελετές της εκκλησίας μας. Η είσοδος δηλαδή πάλι στο Ναό γίνεται με ιδιόμορφο τρόπο. Οι θύρες είναι κλειστές. Ο Αρχιερεύς προστάζει αυτούς που είναι πίσω από τις πόρτες να τις ανοίξουν στο Βασιλέα της δόξης λέγοντας τα λόγια του Δαυίδ. «Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών…» (Ψαλ. 24ος), και ακούγονται από μέσα τα λόγια που οι άγγελοι έλεγαν αναμεταξύ τους κατά την Ανάληψη του Κυρίου. «Τις εστιν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης»
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Έχουμε εδώ μίμηση ακριβώς των αγγέλων τη στιγμή τη ς Ανάληψης. Και όπως τονίζει ο Καβάσιλας «οι πύλες ανοίγονται στην πρόκληση των φωνών ωσάν να επρόκειτο οι φωνές να εισαγάγουν τον Χριστόν εις τον Ναόν». Με λαμπρό και πανηγυρικό λοιπόν τρόπο εισοδεύονται τα άγια λείψανα μέχρι το θυσιαστήριο, όπου ο Αρχιερεύς, πάλι, αφού τα βάλει σε ειδική θήκη με εύοσμο κηρομαστίχη, τα θυμιάζει, τα μυρώνει και τα τοποθετεί στο στυλίσκο που βρίσκεται στο μέσον της Τραπέζης ως το πιο κατάλληλο θεμέλιο. Κανένα άλλο θεμέλιο δεν είναι καλύτερο από τα ιερά λείψανα. Κι αυτό, όπως λέει ο Καβάσιλας γιατί «κανένα από τα μυστήρια δεν είναι πιο συγγενές προς το Χριστό απ’ ότι οι μάρτυρες. Έχουν τα πάντα κοινά με τον Κύριο δηλ. το σώμα και το πνεύμα και το σχήμα του θανάτου… Άλλωστε τα οστά αυτά είναι ο αληθινός Ναός και το θυσιαστήριο του Θεού, και ο αχειροποίητος αυτός Ναός είναι η απομίμηση του αληθινού».
β) Ο καθαρισμός της Αγίας Τραπέζης.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ        Μετά την τοποθέτηση των ιερών λειψάνων στη θέση που προαναφέραμε, ο Αρχιερεύς παίρνει το δοχείο με την κηρομαστίχη και τα αρώματα, που συμβολίζουν τα μύρα με τα οποία ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας άλειψε το σώμα του Κυρίου, και τα εκχύνει στην οπή της αγίας Τραπέζης για τη στερέωση του ανεγειρομένου Τάφου. Κατόπιν τοποθετείται η πλάκα στην οπή της αγίας Τραπέζης, ενώ ψάλλονται δύο ωραίοι ψαλμοί, ο 142ος «Υψώσω σε ο Θεός μου, ο Βασιλεύς μου, και ευλογήσω το όνομά σου εις τον αιώνα» σαν ευχαριστία και ανάμνηση των θαυμασίων του Θεού, και ο 22ος «Κύριος ποιμαίνει, με…», που υμνεί την φιλανθρωπία του Θεού.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Εν, τω μεταξύ ο Αρχιερεύς αφού πάνω από τα αρχιερατικά του άμφια βάλει στο λαιμό του, το λεγόμενο σάβανο, λευκού χρώματος, σύμβολο της σινδόνης με την οποία τυλίχθηκε το άγιο σώμα του Κυρίου, διαβάζει γονατιστός την ευχή «ο Θεός ο άναρχος και αΐδιος…» με την οποία παρακαλεί τον Θεό να αποστείλει το Πανάγιό του Πνεύμα και να αγιάσει το νέο Ναό. Ακολουθεί η πλύση και ο καθαρισμός της αγίας Τραπέζης με σαπούνι και νερό ζεστό, σύμβολο κι αυτό του Αγίου Πνεύματος του οποίου από δω και πέρα πλέον θα είναι όργανο η Αγία Τράπεζα. Η όλη τελετή θυμίζει βάπτισμα.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Η αγία Τράπεζα εικονίζει το Σωτήρα και δέχεται τα του βαπτίσματος όπως Εκείνος. Τονίζει και πάλι ο Καβάσιλας «Είναι δε ανάγκη  να γίνει κάποια κάθαρση ενάντια στη δύναμη του πονηρού, κι όπως ο Αρχιερεύς με προσευχές αποκαθαίρει από κάθε επήρεια των δαιμόνων το ύδωρ με το οποίο βαπτίζει τον άνθρωπο, έτσι και σ’ αυτή την τελετή διαλέγει τις κατάλληλες προσευχές και με τον ίδιο τρόπο, όπως και πριν, με το νερό αποκλείει το πονηρόν».
       Μετά την κάθαρση της αγίας Τραπέζης για τους λόγους που αναφέραμε, ραντίζει ο Αρχιερεύς το ιερό θυσιαστήριο με ροδόσταμο, με το οποίο κάνουμε την Τράπεζα να ευωδιάζει και όπως λέει ο Καβάσιλας, μ’ αυτό δείχνουμε πως «φέραμε όλα όσα είναι απαραίτητα για να συμπληρώσουν την ανθρώπινη ζωή, δηλαδή φέραμε κι από τα αναγκαία κι από τα ευχάριστα κι απ’ αυτά κάναμε τη θυσία μας». Κατόπιν όπως και μετά το Βάπτισμα ακολουθεί η Χρίση με το άγιο μύρο, το οποίο φέρνει τη χάρη του Θεού στη γη. Το μύρον είναι η δύναμη του θυσιαστηρίου. Δύναμη που ενεργοποιείται, όπως τονίζει ο Καβάσιλας, με την παρουσία και τη χάρη των ιερών λειψάνων για τα οποία αναφέραμε πριν.
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Αφού επλύθη (εβαπτίσθη), εμυρώθη η αγία Τράπεζα, τώρα ήλθε η ώρα να βάλει τα καλά της. Αρχικά στην κάθε μια από τις τέσσερις της γωνίες τοποθετείται ένα κομμάτι λινό ύφασμα στο οποίο είναι αγιογραφημένος κι ένας Ευαγγελιστής, επειδή η αγία Τράπεζα εικονίζει όλη την Εκκλησία στη στερέωση της οποίας συνέβαλαν οι Ευαγγελιστές, με τα Ευαγγέλιά τους. Κατόπιν τυλίγεται σταυροειδώς στην αγία Τράπεζα το πρώτο ένδυμα το λεγόμενο κατασάρκιο, σύμβολο της σινδόνης με την οποία τυλίχθηκε το σώμα του Χριστού. Στη συνέχεια τοποθετείται ο επενδύτης, η αγία ενδυτή η τραπεζόφορον κατά τον Συμεών Θεσσαλονίκης. Είναι το βασικό άμφιο της αγίας Τραπέζης, πολυτελές σύμβολο δόξης κατά τον Συμεών, αφού κατά τον ίδιο η αγία Τράπεζα «τάφος εστι και θρόνος του Ιησού»
Σχετική εικόνα       Τέλος τοποθετείται το λεγόμενο ειλητό, το οποίο εισήχθη στους βυζαντινούς χρόνους και αργότερα αντικατεστάθη από το γνωστό Αντιμήνσιο. Λέγεται πως το ειλητό δηλώνει το σουδάριο το οποίο έφερε ο Χριστός στο κεφάλι Του το χρόνο που βρισκόταν στο μνημείο και συμβολίζει την υπέρ ημών νέκρωση και Ανάσταση του Κυρίου. Επάνω σ’ αυτό
τοποθετείται το ιερό Ευαγγέλιο και η τελετή τελειώνει με τη μύρωση και θυμίαση όλου πια του Ναού. Οι ευχές δε που διαβάζονται στο τέλος είναι γεμάτες ευχαριστία στο Θεό και παράκληση να γεμίζει με δόξα, αγιασμό και χάρη το νέο θυσιαστήριο έτσι ώστε πάνω σ’ αυτό να μεταβάλλεται η αναίμακτη θυσία σε σώμα και αίμα Χριστού και να αγιάζεται ο λαός του Θεού με τη συμμετοχή του σ’ αυτό το μυστήριο.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΝΑΟΥ       Τελικά δηλαδή ο σκοπός των εγκαινίων δεν είναι μόνο ο αγιασμός του Ναού αλλά και δικός μας με τον πνευματικό αγώνα και την αληθινή ζωή. «Ούτως εγκαινίζεται ο άνθρωπος· ούτω τιμάται η των Εγκαινίων ημέρα». Σ’ αυτόν τον αγώνα έχουμε οπωσδήποτε οδηγό το Χριστό. Άλλωστε το λυχνάρι που στο τέλος της ακολουθίας ανάβει ο Αρχιερεύς πάνω στην αγία Τράπεζα συμβολίζει, κατά τον Άγιο Γεώργιο τον εν Δράμα, Καβάσιλα, το δικό Του Φως. «Αυτό το φως μπορεί να ανακαλύψει και να φέρει στο φως τα πάντα, όπως ακριβώς γέμισε τον Άδην το φως, όταν έφθασε εκεί ο Χριστός."
Πηγή: Από το Περιοδικό «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός»


**************
Η ιστορία ανέγερσης της εκκλησιάς μας από το 2007 μέχρι σήμερα...
      Το 2002, κατόπιν συντονισμένων προσπαθειών του τότε Επισκόπου μας, μακαριστού Διονυσίου και του νυν, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, κ. Βαρνάβα, από την θέση τότε του Πρωτοσυγκέλου,αλλά και του Προϊσταμένου του Ιερού Ναοό του Αγίου Γεωργίου της Νέας Ευκαρπίας, π. Ιωάννη Δημητριάδη, ήταν που ξεκίνησαν οι προσπάθειες για ίδρυση Ενορίας στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας και αργότερα ήταν που ανακονώνονταν με τον πιο επίσημο τρόπο, με την δημοσίευση δηλαδή του  Προεδρικού Διατάγματος υπ’ αριθμόν 190, της 14ης Σεπτεμβρίου του 2007, στο Φύλλο Εφημερίδας Κυβέρνησης της ίδιας ημέρας, η ύπαρξη Ενορίας, στην γειτονιά αυτή του νοτιότερου άκρου της Νέας Ευκαρπίας, τους Ανθόκηπους. Δεν άργησε πολύ από εκεί και μετά η θεμελίωση του Ιερού Ναού αυτής της νεοϊδρυθέισας Ενορίας, που έγινε τον Ιούνιο του 2005, για να ξεκινήσει αμέσως μετά η κατασκευή της κατακόμβης του, των οποίων τα Θυρανοίξια τελέστηκαν πανηγυρικά και παρουσία και ευλογία του νέου Μητροπολίτου μας πια, του κ. Βαρνάβα, που διαδέχθηκε στον Επισκοπικό Θόκο τον γέροντα του και όλων μας, Διονυσίου που παραιτήθηκε.
      Κατόπιν η διοίκηση της μικρής αυτής Ενορίας πέρασε μέσω του Επισκόπου μας από τα χέρια αρκετών και καλών κληρικών για να καταλήξει σήμερα να διοικείται, μαζί με την Ερανική Επιτροπή, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, τα μέλη της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας και αυτά του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου μας, από εμένα. Όλα αυτά όμως τα ιστορικά στοιχεία, με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες, μπορείται με ένα κλικ στον σύνδεσμο μας, να τα βρείτε από 
το Ιστορικό της Ενορίας μας, που βέβαια τώρα, και κάτω από την πίεση των γεγονότων της ανοικοδόμησης και των Θυρανοιξίων της που επίκεινται συντώμως, θα πρέπει να συμπληρωθεί. Εδώ σε αυτήν την ανάρτηση της ιστοσελίδας μας θα αρκεστώ να σας ευχαριστήσω όλους και ιδιαίτερα μερικούς ανθρώπους που σε αυτούς χρωστάμε την απλόχερη βοήθεια του Θεού στην εκπλήρωση των ονείρων μας.   
      Ήταν τον Μαϊο του 2010 που εκλήθην εκ του Επισκόπου μου, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, κ. Βαρνάβα, να διακονήσω ως ιερέας στην Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, και στην κατακόμβη που μόνο αυτή τότε υπήρχε για να καλύπτει τις λατρευτικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, και τότε δεν μπορούσα να φανταστώ πως σε λίγα χρόνια, σήμερα, αυτήν την στιγμή και με αυτό το άρθρο που ανεβάζω στην ιστοσελίδα μας, θα αναφερόμουν στα Εγκαίνια του μεγαλόπρεπου και περίλαμπρυ Ναού, που τώρα δεσπόζει επάνω από αυτήν την κατακόμβη, αλλά οσονούπω, πρώτα ο Θεός, σε λίγο καιρό θα τελεστούν τα Θυρανοίξια του και σε αυτόν πια θα μπορούμε δοξάζουμε τον Θεό μας όπως θα θέλαμε και όπως του αξίζει, σε αυτόν θα βρίσκεται το "πατρικό σπίτι" της Παναγίας μας από εδώ και εμπρός, αφού αυτό θα είναι το "σπίτι" που κατοικούν οι γονείς της, οι Άγιοι και Δίκαιοι Θεοπάτορες, ο Ιωακείμ και η Άννα, και σε αυτόν τον όμορφο και καλαίσθητο Ιερό Ναό κάθε Κυριακή, γιορτή και σχόλη, θα τελώ την Θεία Ευχαριστία και όλοι μαζί, κλήρος και λαός θα γευόμαστε από το Κοινό Αγιο Ποτήριο, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας και Εγγονού τους.
      Ζώντας λοιπόν τις τελευταίες αυτές στιγμές εδώ κάτω, στην υπόγεια κατακόμβη των Αγίων μας, η οποία προσωρινά μας φιλοξένησε από το 2007 μέχρι σήμερα, και σε λίγο καιρό θα αξιοποιηθεί ως ορμητήριο της "Ιθάκης" μας, της Ενοριακής Νεανικής Εστίας των κατηχητόπουλων μας, αλλά και του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου μας, κοιτώ ψηλά στον ουρανό και ευχαριστώ τον Θεό για το Δώρο Του, αυτόν τον όμορφο Ναό που μας χάρισε για να  δοξάζουμε τον Υιό Του και ιδρυτή της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας Του, αλλά και να τιμούμε τις μνήμες των μυριάδων Αγίων Του, και να πανηγυρίζουμε κάθε χρόνο τις εορτές των "προγόνων" του, των δικών μας Αγίων, των Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στην Σύναξη τους, την 9η Σεπτεμβρίου με το μεγάλο ετήσιο πανηγύρι τους, αλλά και την Κοίμηση της Αγίας Άννας, της "Γιαγάς" Του, την 25η Ιουλίου, μα και την Σύλληψη της Παναγίας μας από αυτήν, την 9η Δεκεμβρίου, "...που 'χει η Άννα την γιορτή της", όπως τραγουδά ο ελληνικός λαός και παραδοσιακά την εορτάζει εξ' αιτίας του θαύματος της τεκνοποιΐας "ἐν ἡλικία προβεβηκυία", όπως λέει και η ευχή της λύσις εκ των δεσμών της ατεκνίας και της στειρότητος, που με αξίωσε ο Θεός να διαβάζω και να δίνω χαρά στα νεαρά ζευγάρια που έρχονται και κλείνουν το γόνυ στην χάρη των Αγίων μας, των προστατών τους, και προσκυνούν τα Ιερά Λείψανα τους, που θησαυρίζονται στο μικρό παρεκκλήσι της τρίχρονης κόρης τους, της Θεοτόκου Παναγιάς μας.
             Ευχαριστώ όμως και όλους τους δωρητές, μικρούς και μεγάλους, που σενέδραμαν σε αυτό το Θαύμα της Ανέγερσης, ιδιαίτερα δε τον μεγάλο ευεργέτη μας, τον π. Ιωάννη, Αγιαννανίτη ιερομόναχο και γέροντα του Ιερού Κελίου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Αγία Άννα, στην χερσόνησο του Άθω, στο Αγιοβάδιστο Όρος και Περιβόλι της Παναγίας μας, που υλικά και πνευματικά μας υποστήριξε και μας καθοδήγησε και συνεχίζει να το κάνει σε κάθε ευκαιρία, προσευχόμενος μαζί με την πολυπληθή και όμορφη συνοδεία του, για την αποπεράτωση και την λειτουργία της εκκλησίας μας, την εκπλήρωση του ονείρου και των προσευχών όλων των Ανθοκηπιωτών και προσκυνητών.
      Σας ευχαριστώ πολύ και συνεχίζω να ζητώ την συνδρομή σας, με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας να συμβάλλει ακόμα μέσα σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες για την πατρίδα μας, η οποία φτωχότερη τα τελευταία χρόνια, ταλαιπωρημένη και κατασυκοφαντιμένη από φίλους και εχθρούς, σφετεριστές γείτονες, όμορους μα κακούς  συγκάτοικους, άσπονδους συμμάχους και άκαρδους τραπεζίτες, παρ' όλα αυτά δυνατότερη παρά ποτέ, δεν σταματά να έχει πίστη στον Χριστό, την Παναγιά και τους Αγίους Του, εκκλησιές όμορφες να τους φτιάχνει και να στεγάζει μέσα σε αυτές την αγάπη και την ελπίδα του για μια καλύτερη ζωή.
      Περιμένω τις ευχές και τις προσευχές σας για τα Θυρανοίξια σε σύντομο χρονικό διάστημα του μοναδικού Ενοριακού Ιερού Ναού μας σε όλον τον κόσμο, εδώ στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, το "σπίτι" των Αγίων Θεοπατόρων, των Δικαίων Ιωακείμ και της Άννας, το "πατρικό σπίτι" της Παναγίας κόρης τους και φυσικά του Χριστού μας και Εγγονού τους, μα και όλων των Αγίων Του, που καθημερινά μνημονεύονται στις Ακολουθίες μας, προσωρινά στην όμορφη, ζεστή και φιλόξενη κατακόμβη μας που εξυπηρετέι τις λατρευτικές ανάγκες μας, και σε λίγο καιρό, πρώτα ο Θεός, όταν μπορέσουμε να μετακομίσουμε, στην επάνω μεγάλη εκκλησία μας που ήδη χτίσαμε και τώρα πυρετωδώς την ετοιμάζουμε εσωτερικά για να μπορέσουμε σύντομα να την λειτουργήσουμε και σε αυτόν πια τον περίλαμπρο Ναό των 15 μέτρων ύψος και το καμπαναριό της στα 23 μέτρα, να τελούμε τις Θείες Λειτουργίες μας και τα Μυστήρια στην Ενορίας μας, ενώ την κατακόμβη μας να την παραδώσουμε στα παιδιά μας της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας, της "Ιθάκης" τους, όπως τα ίδια τα παιδιά την ονόμασαν, αλλά και στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο μας που αγκαλιάζει με στοργή και αγάπη τους αναγκεμένους συνενορίτες μας.
Σας ευχαριστούμε όλους!!! 

Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης

*παρακάτω, με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα..." θα βρείτε σε περισσότερες φωτογραφίες που δείχνουν την πορεία των έργων αποπεράτωσης της εκκλησίας μας από το ξεκίνημα ανοικοδόμησης μέχρι σήμερα... 

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ 2018, Β΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Ιωάν. κ΄ 19-31)

"...ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω."
     Την Κυριακή της 15ης Απριλίου του 2018, η Αγία Ανατολική Ορθόδοξος Εκκλησία του Χριστού θα εορτάσει την Σωτήριο Ομολογία του Αποστόλου Θωμά, ή την Ψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά, όπως την αναφέρει στην καθημερινότητα του  ο λαός του Θεού, κλείνοντας έτσι την λεγόμενη Διακαινήσιμος Εβδομάδα (το γιατί ονομάζετε έτσι η εβδομάδα που ακολουθεί μετά την Ανάσταση του Χριστού, θα το ανακαλύψετε κάνοντας κλικ στον σύνδεσμο που φτιάξαμε για εσάς) δίνοντας την θέση της σε μια άλλη εκκλησιαστική περίοδο, που ήδη άρχισε από την Ανάσταση του Κυρίου μας, αυτήν του Πεντηκοσταρίου, η οποία και περιλαμβάνει την Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, την Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ, την Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, την Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου, την Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος, την Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ την Πέμπτη της Ἀναλήψεως, την Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων της Α´ Οἰκ. Συνόδου, και τέλος την Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς.
   
"...καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· 
ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου. 
λέγει αὐτῷ ὁ  Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες."
        Αργά το απόγευμα της ημέρας της Αναστάσεως οι δέκα μαθητές χωρίς τον Θωμά είναι συγκεντρωμένοι σ’ ένα σπίτι στην Ιερουσαλήμ. Κι ενώ οι καρδιές τους είναι βαθιά πληγωμένες από τα γεγονότα της Παρασκευής και οι θύρες του σπιτιού κλειδαμπαρωμένες, ξαφνικά εμφανίζεται ο αναστημένος Κύριος ανάμεσά τους και τους λέει: «Εἰρήνη ὑμῖν». κι αμέσως τους δείχνει τα σημάδια των πληγών του, για να πεισθούν ότι είναι ο ίδιος ο Διδάσκαλός τους που αναστήθηκε. 
        Πόσο γρήγορα άλλαξαν όλα, πώς τόσο ξαφνικά η χαρά πλημμύρισε τις καρδιές τους! Και ο Κύριος τους ξαναλέει: «Εἰρήνη ὑμῖν»· όπως με απέστειλε ο Πατέρας μου στον κόσμο για το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων, έτσι κι εγώ στέλνω εσάς να συνεχίσετε το έργο μου. Και τους μετέδωσε πνοή ουράνιας ζωής εμφυσώντας στο πρόσωπό τους και λέγοντας: «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον». Όσων ανθρώπων τις αμαρτίες θα συγχωρείτε, θα είναι συγχωρημένες από τον Θεό, και όποιων δεν τις συγχωρείτε, θα μένουν ασυγχώρητες.
          Σε λίγο ο Κύριος έγινε άφαντος. Η ημέρα όμως εκείνη χαράχθηκε ανεξίτηλα στην καρδιά τους ως η ιερότερη της ζωής τους. Ήταν η ημέρα εκείνη, η μία των Σαββάτων, η Κυριακή της Αναστάσεως. Αυτήν ακριβώς τη σημασία της ημέρας θέλει να τονίσει ο ιερός ευαγγελιστής Ιωάννης. Γι’ αυτό και επαναλαμβάνει: «τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων...».
      Βέβαια οι άγιοι Απόστολοι δεν είχαν καταλάβει αμέσως τη σημασία εκείνης της πρώτης Κυριακής στην ιστορία του κόσμου. Όμως ο ίδιος ο Κύριος κατέδειξε την ιερή θέση της, ευθύς εξαρχής. Αυτός την ευλόγησε με την Ανάστασή Του. Αυτός οικονόμησε έτσι τα πράγματα, ώστε να είναι συναγμένοι την ημέρα εκείνη οι άγιοι Απόστολοι για να τους προσφέρει τα αγαθά της Αναστάσεώς Του. Ημέρα Κυριακή πάλι, μετά από οκτώ μέρες, εμφανίζεται στους ένδεκα. Ημέρα Κυριακή κατόπιν αποστέλλει το Άγιο Πνεύμα στους μαθητές του. Ημέρα Κυριακή αργότερα αποκαλύπτεται στην Πάτμο στον ευαγγελιστή Ιωάννη. 
      Ο Αναστάς Κύριος είναι παρών μέσα στο λαό του κάθε μέρα, ιδιαιτέρως όμως κάθε Κυριακή ζητά από τους πιστούς όλων των αιώνων να είμαστε συναγμένοι για να Τον δούμε με τα μάτια της ψυχής μας και να Τον "ψηλαφήσουμε". Κι εκείνος να μας ευλογήσει και να μας μεταδώσει την ειρήνη του. Να εγκαταστήσει μέσα μας ανάπαυση και χαρά. Να μας προσφέρει δια των λειτουργών Του, των ιερέων Του, την συγχώρηση των αμαρτιών μας. Θέλει να μας κάνει συνδαιτυμόνες στο δείπνο Του. Να μας προσφέρει τα ακριβότερα δώρα Του, το Τίμιο Σώμα Του και το Άχραντο Αίμα Του. 
       Μας περιμένει κάθε Κυριακή στην Εκκλησία Του, να μας δώσει δύναμη νέας ζωής. Ώστε να σκορπιστούμε κατόπιν στα σπιτικά μας και να μεταδώσουμε την εμπειρία που ζήσαμε μαζί Του στον Ναό της Ενορίας μας αυτήν την ευλογημένη από τον ίδιο, ημέρα της Κυριακής. Ώσπου να γίνει όλη η ζωή μας μια Κυριακή αιώνια, αληθινή. Μην απουσιάζουμε λοιπόν καμία Κυριακή από το Ναό του Θεού.
   δώ, στο μέσον περίπου της αναρτήσεως στην ιστοσελίδα μας για την Κυριακή του Θωμά, θα ήθελα να ανοίξω μια παρένθεση και να κάνω μια παρατήρηση και χωρίς να επιδιώκω να φανώ αναχρονιστικός ή λεπτολόγος, ή ζηλωτής, θα ήθελα να ρωτήσω ευγενικά μα και με ένα βαθύ παράπονο, όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας του Χριστού, μα ιδιαίτερα αυτούς που εισηγούνται και κάνουν νόμο του Ελληνικού κράτους, το να γίνει η Κυριακή μια οποιαδήποτε εργάσιμη ημέρα, τι άραγε έχουν στο μυαλό τους, τι τους ωθεί να ζητούν από τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό να σβήσει από την μνήμη του την Κυριακή, ως την ημέρα που μπορεί να γευτεί ερχόμενος στην εκκλησιά του, τα Δώρα του Δημιουργού Του, το Σώμα Του και το Αίμα Του, μέσα από το Κοινό Άγιο Ποτήριο της Θείας Κοινωνίας, πρώτα με τον Θεό του και κατόπιν με όλους τους συνανθρώπους του; 
Και καλά, ίσως αυτό να το περιμέναμε από κάποιους που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε και όσιο, να νομοθετούν δηλαδή το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή για την "εξυπηρέτηση του κόσμου" όπως λένε, και για να σωθεί η Ελλάδα όπως ξαναλένε, η χώρα που οι ίδιοι πρόδωσαν, που οι ίδιοι κατέστρεψαν, με την οικονομική κρίση που την μαστίζει, λες και η Κυριακή φταίει γιαυτήν και που οι ίδιοι αναίσχυντα την οδήγησαν, και μάλιστα όπως μαθαίνω τελευταία, μεγάλα χρηματοοικονομικά τραστ και μεγαλοκαταστήματα, κυρίως από το εξωτερικό, επιδιώκοντας περαιτέρω  να  μας  προκαλέσουν, κάνουν  δελεαστικές προσφορές, δίνουν δώρα και κάνουν εκπτώσεις για τις εργάσιμες κυριακές τους, όμως αυτό που εγώ προσωπικά δεν περίμενα ποτέ, ήταν ότι θα τα κατάφερναν να φέρουν τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό στο κατώφλι του μαγαζιού τους, την Κυριακή, την ώρα της Θείας Λειτουργίας, την ώρα που ο Χριστός θα θυσιάζεται και σταυρωμένος από την ίδια την φυλή Του, την αγαπημένη, αρχικά, του Θεού, τους Εβραίους, θα θανατώνεται μα και θα ανασταίνεται και θα μας προσκαλεί σε ένα Δείπνο που δεν θα είναι Μυστικός ούτε ιδιωτικός, μα θα είμαστε προσκαλεσμένοι όλοι. 
Ας αντισταθούμε αδελφοί μου και σε αυτήν την πρόκληση, ας ψωνίζουμε από τις αγορές του κόσμου, όσοι ακόμα έχουμε χρήματα για να ξοδέψουμε, όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, μας φτάνει και μας περισσεύει, και ας μποϊκοτάρουμε την απόφαση τους αυτή να μας αποξενώσουν σιγά-σιγά μα μεθοδικά από την Ορθόδοξη Πίστη μας και μαζί με την υπέροχη Ελληνική γλώσσα μας και την απίστευτη Ελληνική ιστορία μας, που ήδη μεταλλάσσονται καθημερινά από τις περίεργες όψιμες ανακαλύψεις τους, ιδιαίτερα κατά τις μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης, για να μπορέσουν να μας αλέσουν και εμάς που σθεναρά ακόμα αντιστεκόμαστε, στα γρανάζια της παγκοσμιοποίησης, μιας ιδέας όπου η ζωή, το άτομο, η οικογένεια, οι πόλεις και οι χώρες θα χάσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, την ιστορία και τα πιστεύω τους και αριθμοί πλέον θα καταλήξουν βορά στις ορέξεις των λίγων που θέλουν να ελέγχουν όλον τον κόσμο, μιας ειδεχθούς ιδέας που ευαγγελίζονται κάποιοι ισχυροί με τόσο μένος και με τόση αποφασιστικότητα.  Συγχωρέστε με, άθελα μου παρασύρθηκα!!! Κλείνω λοιπόν την παρένθεση)
          Ο Θωμάς δυστυχώς απουσίαζε από τη σύναξη αυτή της Κυριακής. Κι όταν τον είδαν κάποια άλλη στιγμή οι μαθητές και γεμάτοι ενθουσιασμό του είπαν: «τον είδαμε τον Κύριο!», αυτός έλεγε: Εάν δεν Τον δω με τα μάτια μου και δεν βάλω το δάκτυλό μου στο σημάδι των καρφιών, δεν πρόκειται να πιστεύσω. Οκτώ μέρες μαρτυρικές πέρασε ο Θωμάς. Μέχρι την επόμενη Κυριακή· όταν ήταν και πάλι συναγμένοι οι μαθητές, μαζί τώρα με τον Θωμά.
        Οι θύρες του σπιτιού και πάλι κλειστές και ξαφνικά ήλθε και πάλι ο Ιησούς ανάμεσά τους λέγοντας: «Εἰρήνη ὑμῖν». Κι έπειτα στράφηκε στον Θωμά και του είπε: Έλα, Θωμά, φέρε το δάχτυλό σου εδώ στα σημάδια των πληγών μου, δες τα χέρια μου, βάλε το χέρι σου στην πλευρά μου, και μην αφήνεις τον εαυτό σου να κυριευθεί από απιστία, αλλά γίνε πιστός. Τότε ο Θωμάς σε μία έκρηξη χαράς αναφώνησε: Είσαι ο Κύριός μου και ο Θεός μου! Και ο Κύριος του απαντά: Πιστεύεις επειδή με είδες! Είναι μακάριοι αυτοί που θα πιστεύσουν σε μένα χωρίς να με έχουν δει.
     δώ πάλι θαρρώ, ανοίγοντας μια ακόμα μικρή παρένθεση, πως τα λόγια αυτά του Χριστού, είναι σαν να τα απευθύνει μεν στον Θωμά, αλλά μακαρίζει όλους εμάς, τους πιστούς Του στην σημερινή εποχή, τους "νεοχριστιανούς" του 21ου αιώνα, αλλά και όσους ποτέ δεν Τον είδαν με τα ίδια τους τα μάτια αλλά με αυτά της Ορθόδοξης Πίστης τους, Τον είδαν μέσα από την διδασκαλία των μαθητών και Αποστόλων Του, μέσα από τα μαρτύρια και το παράδειγμα των μυριάδων των Αγίων Του, μέσα από την συνεχιζόμενη επί δύο χιλιετίες κατήχηση από τους διαδόχους αυτών, από τους Αρχιερείς, από τους ιερείς, τους απλούς καλογήρους και της προσευχής τους στα μοναστήρια και στα ησυχαστήρια τους, μέσω όλων ημών, που μαζευτήκαμε εδώ αυτό το γλυκό πρωϊνό της Κυριακής του Αντίπασχα, για να δοξάσουμε τον Θεό μας ακόμα μια φορά. 
Φεύγοντας αυτήν την Κυριακή που αύριο ξημερώνει ο Θεός, την Κυριακή του Θωμά, από την υπόγεια μα πανέμορφη εκκλησιά μας, την κατακόμβη των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, που τώρα χτίζουμε τον επάνω περίλαμπρο ναό τους για να τους στεγάσουμε, τον Θεοπροπάτορα Ιωακείμ και την Θεοπρομήτορα Άννα, τους προστάτες των άτεκνων ζευγαριών, των νέων εκείνων που ζητούν από αυτό το ευλογημένο από τον Θεό ζευγάρι της Παλαιάς Διαθήκης που γεφύρωσε όμως τον ουρανό με την γη φέρνοντας στον κόσμο με τις προσευχές του την Παναγία κόρη τους, ζητούν να λάβουν την ευλογία της τεκνογονίας μέσω των πρεσβειών τους τον Εγγονό τους Χριστό, αλλά παράλληλα να στεγάσουμε και εμείς τα δικά μας όνειρα και την Πίστη μας, μέσα σε αυτήν την εκκλησιά που μάλιστα ήδη τελείωσαν όλα τα εξωτερικά έργα της ανοικοδόμησης της και πλέον εσωτερικά μόνο μέρα την ημέρα την τελειοποιούμε για να μπορέσουμε σύντομα και να την λειτουργήσουμε, φεύγοντας λοιπόν θα βγούμε έξω και θα γίνουμε και οι ίδιοι κήρυκες και ιεραπόστολοι του Ευαγγελίου Του, στα σπιτικά μας, στην γειτονιά των Ανθοκήπων, της Νέας Ευκαρπίας...μα και όλου του κόσμου, αν εμείς το θελήσουμε.)
Η Παναγία παραδίδει την Αγία Ζώνη της,
 στον Απόστολο Θωμά. 
        Γιατί όμως ο Θωμάς έδειξε τέτοια δυσπιστία; Πώς δεν θυμήθηκε τις προρρήσεις του Κυρίου για την Ανάστασή του; Πώς δεν θυμήθηκε την ανάσταση του υιού της χήρας της Ναΐν και του Λαζάρου που τις είχε δει με τα μάτια του; Και τώρα γιατί, ενώ οι άλλοι μαθητές τον διαβεβαίωναν, παρέμεινε δύσπιστος;
        Ο Θωμάς βέβαια είχε κάποια δυσκολία. Θυμίζουμε πως έλειψε από την πρώτη επαφή του Χριστού με τους Αποστόλους μετά την Ανάσταση Του, για να έχουμε όμως σήμερα όλοι εμείς την συνταρακτική Ομολογία του, "Ο Κύριος μου και ο Θεός μου", όπως αργότερα ήταν θέλημα Θεού να λείψει και από την Κοίμηση της Παναγίας μας, για να έχουμε σήμερα όμως και πάλι όλοι εμείς της Τιμία Ζώνη της, που του την παρέδωσε παρακαταθήκη και θησαυρό της Πίστης μας. 
Σχετική εικόνα      Ήταν λοιπόν ένας χαρακτήρας συναισθηματικός, ευαίσθητος και μελαγχολικός. Ο θάνατος του λατρευτού του Κυρίου ασφαλώς τον είχε βυθίσει σε κατάσταση απογοητεύσεως και μελαγχολίας. Εδώ όμως ακριβώς έκανε ένα τραγικό λάθος, απομονώθηκε από τους άλλους μαθητές. Γι’ αυτό και ταλανίστηκε πολύ τόσες μέρες. Οι άλλοι πανηγύριζαν κι αυτός υπέφερε. Δεν ήταν βέβαια άπιστος, αλλά βρισκόταν σε κατάσταση κρίσιμη. Κινδύνευε πολύ.
          Και ο Κύριος συγκαταβαίνει στην ολιγοπιστία του Θωμά. Κι έρχεται την ίδια μέρα και ώρα, στον ίδιο τόπο, με τον ίδιο τρόπο, λέγοντας τα ίδια λόγια, για να επαναφέρει το Θωμά στην πίστη. Και με μία τρυφερότητα μοναδική του δείχνει ότι γνωρίζει το δράμα που πέρασε και θέλει να τον οδηγήσει σε πίστη και μετάνοια. 
Αποτέλεσμα εικόνας για αποστολος θωμας
       Διδάσκει όμως ταυτόχρονα κι αυτόν και όλους μας να μην απομονωνόμαστε ποτέ όταν μας ζώνουν λογισμοί αμφιβολιών και απογοητεύσεων. Διότι έτσι κινδυνεύουμε. Αλλά να προστρέχουμε στο έλεος του Κυρίου, μέσα στην κοινωνία των πιστών, στην αγία μας Εκκλησία, για να λάβουμε πίστη και δύναμη, χαρά κι ελπίδα, με την συχνή Θεία Κοινωνία μας μαζί Του, την συχνή εξομολόγηση και όλα τα Ιερά Μυστήρια, τα όπλα δηλαδή που ο ίδιος μας έδωσε για να αντιστεκόμαστε στην κάθε λογής παραπλάνηση του διαβόλου. Και τότε, μα και πάντα να αναφωνούμε μαζί με τον Θωμά:
 «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου»!
Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης
Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ, Β΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΘΩΜΑ
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα" θα δείτε το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Θωμά σε πρωτότυπο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση...