Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ.η΄ 5-13 )

" Ύπαγε, και ώς επίστευσας γεννηθήτω σοι ".


            Στό σημερινό Εὐαγγέλιο, τό θαῦμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἕνα δυνατό καί μυστηριακό χαρακτήρα. Καί γι΄αὐτό διαφέρει ἀπό τ'ἄλλα θαύματα.
         να τέτοιο θαῦμα τό προκάλεσε ἕνας ἐθνικός καί ρωμαῖος ἀξιωματοῦχος, ὁ Ἑκατόνταρχος. Ἡ ἀπαράμιλλη ἀγάπη του, ἡ μοναδική ταπεινοφροσύνη του καί ἡ ὑποδειγματική πίστη του ἔκαναν τόν Χριστόν μας ὄχι μόνο νά τόν ἐγκωμιάσει περισσότερο ἀπ΄ αὐτούς πού ἦταν τριγύρω Του, ἀλλά καί νά τόν βραβεύσει μ΄ἕνα καί μοναδικό θαῦμα.

         Ἑκατόνταρχος παρακάλεσε τόν Χριστό μέ πίστη καί ταπεινοφροσύνη νά μήν ὑποβληθεῖ στόν κόπο νά πάει μέχρι τό σπίτι γιά νά χαρίσει τήν θεραπεία στόν δοῦλο του. Δέν χρειάζεται τοῦ λέει ἡ προσωπική ἐπαφή. Δέν ἔνοιωθε ἄξια τή στέγη τοῦ σπιτιοῦ του γιά νά στεγάσει τόν Χριστό. Πίστευε πώς δέν χρειάζεται νά μετακινηθεῖ ὁ Χριστός μέχρι στό σπίτι γιά νά κάνει τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἕνας λόγος τοῦ Χριστοῦ, ἕνα νεῦμα Του καί ὁ παραλυτικός θά γιατρευθεῖ. 
           Μ' αὐτά τά λόγια ο εκατόνταρχος, και μέ τήν πίστη του συνδυασμένη μέ την ταπείνωση, προκάλεσε τό θαυμασμό τοῦ Χριστοῦ καί καθόρισε τόν ἀφανῆ καί μυστηριακό χαρακτήρα τοῦ θαύματος.Και στο τέλος ο Χριστός,αφού άκουσε τα λόγια του εκατόνταρχου, λέει στον κόσμο: 
      
"Αμίν λέγω υμίν, ουδέ έν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστην εύρον."
"Σας βεβαιώνω πώς τόση πίστη ούτε ανάμεσα στους Ισραηλίτες δεν βρήκα." 

         δελφοί μου, μπορεῖ νά μήν εἶμαστε ἄξιοι καί ἱκανοί γιά μεγάλα πράγματα. Τουλάχιστον ἄς ἔχουμε βαθειά συναίσθηση τῆς ἀναξιότητάς μας. Τό πρόβλημα δέν εἶναι νά κάνουμε τίς τυπικές καί θρησκευτικές πράξεις. Τό πρόβλημα κυρίως εἶναι ἄν ἔχουμε πίστη. Πίστη σάν τοῦ Ἑκατόνταρχου τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου. Καί γιά νά λειτουργήσει σωστά ἡ πίστη χρειάζεται τήν βαθειά ταπείνωση.  


           Εύχομαι ολόψυχα ο Χριστός να είναι στην γειτονιά μας,να είναι κοντά και πάνω από την Ενορία μας,των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,να είναι στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, όταν θα χρειαστεί να του ζητήσουμε να μας θεραπεύσει,να προστατεύσει τα παιδιά μας,να μας ξεκουράσει από τα προβλήματα μας και να μήν τον έχουμε διώξει με την ανάλγητη συμπεριφορά μας.

Καλή και όμορφη Κυριακή σ'όλη την οικουμένη!!!

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Δώδεκα απλοϊκοί άνθρωποι,
που μοίρασαν σ' όλη την οικουμένη
το μεγαλείο του Θεού.

          Στις 30 Ιουνίου η Εκκλησία µας εορτάζει τους Δώδεκα Αποστόλους του Χριστού, την «δωδεκάριθμον φάλαγγα» των πρωταγωνιστών του Πνεύματος, όπως αναφέ­ρει ένας ύμνος της εορτής.
Είναι οι άνθρωποι που τους επέλεξε ο Θεάνθρωπος, για να αποτελέσουν τον πυρήνα της Εκκλησίας και να γίνουν οι συνεχιστές του απολυτρωτικού έργου Του στον κόσμο. Το αποστολικό αξίωμα είναι το πιο τιμητικό αξίωμα στην Εκκλησία. Υπερέχει από κάθε άλλο αξίωμα.
          Έφεραν δε εις πέρας την τιμητική αποστολή τους οι Απόστολοι με τη Χάρη και βοήθεια του Παναγίου Πνεύ­ματος, που έλαβαν κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

          Δεν είχαν κατά κόσµον προσόντα, στα οποία θα μπορούσαν να βασισθούν και να προχωρήσουν στο έργο της διαδόσεως του Ευαγγελίου. Ωραία ερωτά ο Ιερός Χρυσόστομος: «Tίνι γάρ θάρρουν;». Πού μπορούσαν να στηριχθούν και να έχουν θάρρος για το έργο τους; «Τ δεινότητι τν λόγων;», στη ρητορική τους μήπως ικανότητα; «λλά πάντων σαν μαθέστεροι», απαντά ο ίδιος ιερός Πατήρ. Ήσαν αγράμματοι ψαράδες. Αλλά μήπως μπορούσαν να βασισθούν, συνεχίζει ο Χρυσόστομος, «τ περιουσί τν χρημάτων;», στον πλούτο τους; «λλ’ οδέ ράβδον, οδέ ποδήματα εχον», ήσαν δηλαδή πάμπτωχοι υλικά. «λλά τ περιφανεί του γένους;», επιμένει να ερωτά ο Άγιος. Μήπως κατήγοντο από κάποιο ξακουστό γένος και αυτό τους έδινε «αέρα» και θάρρος; «λλ’ ετελες σαν καί ξ ετελν», απαντά. Ήσαν άνθρωποι άσημοι του άπλου λαού, παιδιά φτωχών γονέων με τίπο­τε το εντυπωσιακό κατά κόσµο.

         Και όμως αυτοί οι άσημοι, οι αγράμματοι και φτωχοί, με τη χάρη και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος ανέτρεψαν το κατεστημένο των αιώνων, φώτισαν τη σκοτισμένη ανθρωπότητα, άνοιξαν την μετά Χριστόν εποχή στην ιστορία του κόσμου, εξευγένισαν με το κήρυγμα του Ευαγγελίου τα ήθη και εξαγίασαν με τη Χάρη των Μυστηρίων της Εκκλησίας τους ανθρώπους.
         Η προσφορά των Αγίων Αποστολών στην ιστορία του πολιτισμού είναι θεμελιώδης. Έθεσαν τα ισχυρά και αδιάσειστα θεμέλια, για να μπορεί να ζει ο κόσμος µας. Και αν σήμερα παραπαίει ο κόσμος, είναι γιατί δεν θέλει να στηρίζεται στα ακλόνητα εκείνα θεμέλια, τα οποία έθεσαν βαθιά στη γη μας οι Αγιοπνευματοκίνητοι εκείνοι άνθρωποι, οι οποίοι κήρυξαν στην τότε γνωστή οικουμένη το Ευαγγέλιο. Υπέγραψαν δε το κήρυγμά τους με το αίμα τους, με την ζωή τους. Σύμφωνα με τον «Συναξαριστή» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, οι άγιοι Απόστολοι περάτωσαν την αποστολή τους ως εξής:
  • Οι πρωτοκορυφαίοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν στη Ρώμη , ο πρώτος με σταυρικό θάνατο, με την κεφαλή του προς τη γη, και ο δεύτερος με αποκεφαλισμό.
  • Ο άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος μαρτύρησε στην Πάτρα, σε σταυρό με σχήμα Χ.
  • Ο άγιος Ιάκωβος, ο αδελφός του αγίου Ιωάννου, θανατώθ­ηκε, πρώτος από όλους τους Αποστόλους, από τον Ηρώδη τον Αγρίππα με αποκεφαλισμό στα Ιεροσόλυμα.
  • Ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής εξορίσθηκε στην Πάτμο και τελικά πέθανε στην Έφεσο.
  • Ο άγιος Φίλιππος σταυρώθηκε στην Ιεράπολη της Συρίας.
  • Ο άγιος Θωμάς τρυπήθηκε με ακόντια και λόγχες στη χώρα των Ινδών και παρέδωσε εκεί την ψυχή του.
  • Ο άγιος Βαρθολομαίος σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη της Ινδίας.
  • Ο άγιος Ματθαίος μαρτύρησε διά λιθοβολισμού και πυρός στην Ιεράπολη της Συρίας.
  • Ο άγιος Ιάκωβος ο του Αλφαίου περάτωσε το αποστολικό έργο του κρεμασμένος σ’ ένα σταυρό.
  • Ο άγιος Σίμων ο Ζηλωτής και Κανανίτης παρέδωσε το πνεύμα του καρφωμένος σ’ ένα σταυρό στη Μαυριτανία της Αφρικής.
  • Ο άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος θανατώθηκε με τόξα στη Μεσοποταμία κρεμασμένος σ’ ένα δέντρο.
  • Τέλος, ο άγιος Ματθίας, που πήρε τη θέση του προδότη Ιούδα, παρέδωσε την ψυχή του με φρικτά βασανιστήρια στην Αιθιοπία.
        Αυτοί ήσαν οι άγιοι Απόστολοι, τα εκλεκτά δοχεία της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, οι Φωτοδότες που με το κήρυγμα και τη ζωή τους έδωσαν υψηλό, ουσιαστικό νόημα στη ζωή των ανθρώπων. Οι αληθινά πνευματικοί άνθρωποι, που εμπνέουν και σήμερα όσους θέλουν να ζουν μια ζωή αληθινά πνευματική.

 Ἀπολυτίκιον  
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ὡς δωδεκάπυρσος, λυχνία ἔλαμψαν, οἱ Δωδεκάριθμοι, Χριστοῦ Ἀπόστολοι, Πέτρος καὶ Παῦλος σὺν Λουκᾶ, Ἀνδρέας καὶ Ἰωάννης, Βαρθολομαῖος Φίλιππος, σὺν Ματθαίω καὶ Σίμωνι, Μᾶρκος καὶ Ἰάκωβος, καὶ Θωμὰς ὁ μακάριος, καὶ ηὔγασαν τοὺς πίστει βοώντας χαίρετε Λόγου οἱ αὐτόπται.




Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

ΟΙ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ

Οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος 


Ο απόστολος Πέτρος, ένας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού, καταγόταν από τη Βασθαϊδά της Γαλιλαίας και ήταν γιος του Ιωνά και αδελφός του αποστόλου Ανδρέα. Ονομαζόταν αρχικά Σίμων και μετονομάστηκε από τον Κύριο Κηφάς, δηλαδή Πέτρος.Ήταν έγγαμος και φτωχός ψαράς στο επάγγελμα, όταν κλήθηκε από το Χριστό στο αποστολικό έργο. Άφησε τα πάντα και ακολούθησε προθυμότατα το Χριστό. Κατά την ημέρα της Πεντηκοστής παίρνει πρωτοβουλία και κηρύττει το Χριστό στα Ιεροσόλυμα και ιδρύει την πρώτη χριστιανική Εκκλησία. πραγματοποιεί αποστολικές περιοδείες και κυρύσσει το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία, στην Αντιόχεια, στον Πόντο, στη Γαλατία, στην Καππαδοκία, στη Βιθυνία, για να καταλήξει στη Ρώμη, όπου είχε μαρτυρικό τέλος, σταυρώθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω επί Νέρωνος το 67μ.Χ.

Ο απόστολος Παύλος, Ιουδαίος γεννήθηκε στην Ταρσό, της Κιλικίας. Ήταν από τους Ιουδαίους της διασποράς, είχε εκ γενετής το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη και γνώριζε καλά την ελληνική γλώσσα. Η μεγάλη μεταστροφή του Παύλου έγινε με τρόπο θαυμαστό, όταν βάδιζε προς τη Δαμασκό, να οδηγήσει δέσμιους στα Ιεροσόλυμα όσους χριστιανούς έβρισκε.
Ύστερα από προπαρασκευαστική περίοδο ετών πήγε στην Αντιόχεια και πραγματοποίησε τις αποστολικές του περιοδείες στην Κύπρο, Μ. Ασία, Ελλάδα, για να καταλήξει, στη Ρώμη, όπου είχε μαρτυρικό θάνατο, αποκεφαλίστηκε επί Νέρωνος.
Στις 14 θεόπνευστες επιστολές του και στις Πράξεις των Αποστόλων του ευαγγελιστή Λουκά μπορεί κανείς να θαυμάσει και να ζήσει τον ένθερμο ζήλο του Παύλου και τους αμέτρητους κόπους και τους κινδύνους που διέτρεξε.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις 29 Ιουνίου.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ (Λουκ. α΄1-25, 57-68, 76, 80)














Τη αυτή Κυριακή 24η Ιουνίου, 
μνείαν ποιούμεθα του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. 



  Απολυτίκιον

"Προφήτα και Πρόδρομε, της παρουσίας Χριστού, αξίως ευφημήσαι σε, ουκ ευπορούμεν ημείς, οι πόθω τιμώντές σε, στείρωσις γαρ τεκούσης, και πατρός αφωνία, λέλυται τη ενδόξω, και σεπτή σου γεννήσει, και σάρκωσις Υιού του Θεού, κόσμω κηρύττεται"

       Τό πνεῦμα τῆς πρό Χριστοῦ ἐποχῆς στήν Παλαιστίνη, ἀγαπητοί ἀδελφοί, εἶναι βαρύ γιά τά ἀνδρόγυνα ἐκεῖνα πού δέν ἔχουν παιδιά. Θεωροῦσε τήν ἀτεκνία ἀποτέλεσμα τῆς ἁμαρτίας τους, γι’ αὐτό ὅπου κι ἄν πήγαιναν ἔφεραν τό στίγμα τῆς ἀτεκνίας.
 
     Βέβαια στις μέρες μας αυτό δεν συμβαίνει, πάντα όμως υπάρχει η προκατάληψη και η τάση για απομόνωση των άτεκνων ζευγαριών στην κοινωνία του σήμερα.
     Η ατεκνία είναι μια κατάσταση που εδώ στην γειτονιά μας, τους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, την γνωρίζουμε από κοντά, μια και η εκκλησία μας είναι αφιερωμένη σε ένα τέτοιο άτεκνο ζευγάρι, τους Αγίους  Θεοπάτορες, τον Ιωακείμ και την Άννα, που επειδή από τον Θεό θεωρήθηκε ως το πιο ενάρετο ζευγάρι της εποχής εκείνης, έφερε στον κόσμο θαυματουργικά ένα παιδί, ένα πανέμορφο κοριτσάκι που θα γινόταν η αιτία της σωτηρίας όλου του κόσμου, την Παναγία Θεοτόκο και Μητέρα του Χριστού μας.
      να άλλο τέτοιο άτεκνο ζευγάρι, εἶναι καί ὁ Ζαχαρίας μέ τήν Ἐλισάβετ, συγγενείς της Παναγίας, που όπως ο Ιωακείμ και η Άννα, έτσι και αυτοί διαλέχτηκαν από τον Θεό για να φέρουν στον κόσμο ένα αγόρι που το ονόμασαν Ιωάννη,  τον Πρόδρομο του Χριστού μας.
       Βλέπουμε ο Θεός να τους δίνει την ίδια δοκιμασία, αυτήν της ατεκνίας, όμως και αυτοί έδειξαν  πως εἶχαν μεγάλη πίστη, γι’ αὐτό πάντα προσεύχονταν, πάντα Τόν παρακαλοῦσαν νά τούς βοηθήσει. Ἔκαναν ὑπομονή, εμπιστεύθηκαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ὄχι μόνο δέν ἀπίστησαν ἀλλά ἐπιβραβεύτηκαν μέ τό νά γεννήσουν τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο, μεγαλύτερος ἀπό τόν ὁποῖο δέ γενήθηκε ποτέ στήν ἱστορία τοῦ κόσμου κατά τό λόγο τοῦ Χριστοῦ.
       Η πίστη και η επιμονή στην αρετή, η προσευχή και η εμπιστοσύνη στον Θεό, βλέπουμε και στις δύο αυτές περιπτώσεις των ζευγαριών, του Ιωακείμ και της Άννας, του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, να επιβραβεύονται, ένα παράδειγμα για τα νέα ζευγάρια μας, που συχνά έρχονται εδώ, στην ταπεινή εκκλησιά μας και ζητούν την βοήθεια τους, να πρεσβεύσουν στον Θεό για  να δώσει και σ’αυτούς το πολυπόθητο δώρο της ευτεκνίας, της τεκνοποιΐας και της καλλιτεκνίας, δώρα που ο Θεός δεν θα αργήσει να τους δώσει.
        
       Ἰωάννης ὑπῆρξε δῶρο Θεοῦ καί γιά τό λαό τοῦ Ἰσραήλ, γιατί τόν προετοίμασε γιά τήν ἀναγνώριση καί ὑποδοχή τοῦ ἀναμενόμενου Μεσσία στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Προετοίμασε τό ἔδαφος, καλλιέργησε τίς καρδιές, πρόσφερε τά βάπτισμα τῆς μετάνοιας καί ἄνοιξε τό δρόμο γιά τό Σωτῆρα, ἀρνούμενος νά ὑποκύψει στίς ἀπειλές τῆς ἐξουσίας φθάνοντας μέχρι καί αὐτοῦ τοῦ μαρτυρίου. Ὑπήρξε ὅμως δῶρο Θεοῦ καί γιά τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία τόν ξεχώρισε καί τόν κατέταξε ἀμέσως μετά τίς Ἐπουράνιες Ἀγγελικές δυνάμεις, χαρακτηρίζοντάς τον «ἐπίγειο ἄγγελο καί οὐράνιο ἄνθρωπο».
     Ἰωάννης ὑπῆρξε ἡ προσωποποίηση τῆς ταπείνωσης. Γνώρισε τήν ἀποδοχή καί τήν ἀγάπη τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ὅσο λίγοι ἐκείνη τήν ἐποχή. Δέν τήν ἐκμεταλλεύτηκε ὅμως γιά ν’ αποκτήσει κοσμική δύναμη καί νά καταστεῖ χειραγωγός τῶν σκέψεων καί τῶν ἐνεργειῶν του. Ἀρνήθηκε ἰδιότητες πού ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου τοῦ ἀπέδιδε, θεωρώντας τον, ἄλλοτε τόν Προφήτη Ἠλία, ἄλλοτε ἕναν ἄλλο μεγάλο προφήτη καί ἄλλοτε τόν ἴδιο τό Μεσσία. Ἔδιωχνε τά φῶτα τοῦ κόσμου ἀπό πάνω του καί τά ἔστρεφε πρός τήν προσδοκία τῶν Ἐθνῶν, στόν ἀναμενόμενο λυτρωτή τοῦ κόσμου γιά τόν ὁποῖο εἶπε, μόλις τόν ἀντίκρισε: ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
       Στό πρόσωπο τοῦ Προδρόμου συγκεντρώνονται ὅλες οἱ ἐκφάνσεις τῆς ἁγιότητας, ὅλες οἱ μορφές τοῦ ἁγιασμένου βίου, ὁ μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν. Ὑπῆρξε προφήτης, ὁ μοναδικός «προφητευθείς προφήτης» και μάλιστα «μείζων προφήτου», ὅπως ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος τόν ἀποκάλεσε. Ὁ Ἰωάννης ὑπῆρξε κήρυκας μετανοίας. Αὐτήν ἔθεσε ὡς προϋπόθεση προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά μπορέσει νά ἑνωθεῖ μέ τό Χριστό καί νά σωθεῖ. Εἶναι αὐτή πού συνιστᾶ τήν πεμπτουσία τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, πού δίδει νόημα στόν Ἐκκλησιαστικό μας βίο, οὐσία καί καρποφορία στόν ἀγῶνα γιά τήν κατάκτηση καί πραγμάτωση τῶν ἀρετῶν. Χωρίς μετάνοια ἡ πνευματική μας ζωή ἀπονευρώνεται καί ἡ προοπτική τῆς σωτηρίας μας καταστρέφεται. Τό κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου περί μετανοίας εἶναι σήμερα ἐπίκαιρο, περισσότερο ἀπό ποτέ. Ὁ κόσμος στήν ἐποχή μας πνίγεται στό σκοτάδι τῆς ἀποστασίας ἀπό τό Θεό. Βυθίζεται στό τέλμα τῆς ποικιλόμορφης καί ποικλώνυμης κρίσης.
       Γι’ αὐτό χρειάζεται νά τήν καλλιεργήσουμε μέ ἐπιμέλεια, ἐπιστρατεύοντας τό σύνολο τῶν πνευματικῶν μας δυνάμεων. Ν’ ἀλλάξουμε τρόπο σκέψης καί ζωῆς. Νά πάρουμε ἄλλο δρόμο, τό δρόμο τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας, γιά νά ξαναβροῦμε τίς ἀξίες, τήν πίστη καί τίς ἀρχές μας, πού εὔκολα λησμονήσαμε γιά χάρη τοῦ κόσμου καί φθάσαμε στήν πνευματική παρακμή τῶν ἡμερῶν μας.
Μακάρι νά τό καταφέρουμε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, διά πρεσβειῶν τοῦ Προφήτου Προδρόμου καί βαπτιστοῦ Ἰωάννου.
Ἀμήν.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ ( Ματθ.δ' 18-23 )

«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων.
Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ» 
(Ματθ. δ΄ 19-20)
Ο Χριστός παραδίδει το ευαγγέλιό του στους Αποστόλους, τους οποίους κάνει αλιείς των ανθρώπων. Συνεργός στο έργο αυτό είναι το Αγ. Πνεύμα, το οποίο αποκαλύπτει στους Αποστόλους το μυστήριο του Χριστού και τους φωνάζει να το μαρτυρήσουν στον κόσμο. Σε άλλο σημείο της Αγ. Γραφής γίνεται πάλι λόγος, ότι άλλοι απόστολοι σπέρνουν την θεία σπορά και άλλοι την ποτίζουν. Ωστόσο εκείνος που αυξάνει την σπορά είναι ο Θεός .

Το έργο της ιεραποστολής ολοκληρώνεται με την εγκατάσταση της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας, που είναι και αυτό έργο του Αγ. Πνεύματος .

Η ιεροσύνη είναι διακονία που δόθηκε από τον Θεό στους ιερείς ως θείο χάρισμα. Και ενώ ασκείται στη γη ανήκει στην τάξη των επουράνιων. Γι’ αυτό το ιερατικό αξίωμα χαρακτηρίζεται «αγγελικό».

Το λειτούργημα της ιεροσύνης δεν το ίδρυσε ούτε άγγελος, ούτε καμία άλλη κτιστή δύναμη, αλλά αυτός ο Παράκλητος. Και ενώ οι ιερείς είναι αδύναμοι άνθρωποι, το Άγ. Πνεύμα τους κατέστησε ικανούς να επιτελούν αγγελικό έργο. Το ύψιστο έργο της τελέσεως της Θ. Ευχαριστίας και των ιερών μυστηρίων τελετουργεί το Αγ. Πνεύμα δια των χειρών και της γλώσσας των ιερέων. (Ν. Καβάσιλας )

Ο Άγ. Σιλουανός μπροστά στο αξίωμα του ιερουργού έλεγε «Αν θα έβλεπαν οι άνθρωποι σε ποια δόξα λειτουργεί ο ιερέας, θα έπεφταν καταγής μπροστά στο όραμα αυτό. Κι αν ο ίδιος ο ιερέας έβλεπε την εικόνα του, σε ποια ουράνια δόξα βρίσκεται όταν λειτουργεί, τότε θα γινόταν μεγάλος ασκητής και θα αγωνιζόταν να μην λυπήσει ποτέ την χάρη του Αγ. Πνεύματος που ζει μέσα του .

Ο επίσκοπος είναι ο φύλακας της αποστολικής παραδόσεως .

Το χάρισμα της αλήθειας που αποδίδει ο Αγ. Ειρηναίος στους επισκόπους, δεν αποτελεί ατομικό χάρισμα του επισκόπου, αλλά θεωρείται ως η αυθεντική έκφραση της υπ’ αυτού αποστολικής παραδόσεως που βιώνεται από την εκκλησία και αποδεικνύεται με την αδιάκοπη αποστολική διαδοχή του επισκόπου .

Ο επίσκοπος θεωρείται ως αντιπρόσωπος του Χριστού στην Εκκλησία, όχι με την έννοια της νομικής, αλλά της παραστατικής εκπροσωπήσεως, γιατί η εκκλησία δεν αντιπροσωπεύει τον Χριστό, είναι ο Χριστός επί της γης « ὅπου ἄν φανῇ ὁ ἐπίσκοπος , ἐκεῖ καί τό πλῆθος ἐστίν, ὥσπερ ὅπου ἄν ῇ Χριστός, ἐκεῖ καί ἡ καθολική ἐκκλησία» (αγ. Ιγνάτιος ). Γι αυτό και ο επίσκοπος αποτελεί την ορατή κεφαλή του σώματος του Χριστού σε κάθε τοπική εκκλησία.

Ποιος γνωρίζει σήμερα, όταν ο επίσκοπος εισέρχεται στο ναό να λειτουργήσει, ότι το γεγονός αυτό είναι ένα μέγα τελετουργικό γεγονός, διότι εικονίζει τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο; ( Α και Β παρουσία Του )-(Αγ. Μάξιμος ομολογητής )

Η ενότητα του επισκόπου με την τοπική εκκλησία στηρίζεται στο πρότυπο της ενότητας του Ιησού Χριστού με την εκκλησία και γι αυτό ο Άγ. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος παραγγέλλει στους πιστούς ότι « ὁ Κύριος ἄνευ πατρός οὐδέν ἐποίησεν, ἠνωμένος ὤν, οὔτε δι’ ἐαυτού , οὔτε διά τῶν ἀποστόλων , οὔτε καί ἡμεῖς ἄνευ τοῦ ἐπισκόπου καί τῶν πρεσβυτέρων μηδέν πράσσετε …» αλλά « ὑποτάγητε τοῦ ἐπισκόπου καί ἀλλήλοις ὡς ὁ Χριστός τῷ Πατρί κατά σάρκα , καί οἱ ἀπόστολοι ταῷ Χριστῷ καί ταῷ Πατρί καί τῷ Πνεύματι , ἵνα ἡ ἕνωσις ἡ σαρκική τε καί πνευματική».

Ας προσευχόμαστε για τους ποιμένες μας, λοιπόν και ας παρακαλάμε το Θεό να μας χαρίζει πνεύμα αληθείας και υπακοής προς εκείνους οι οποίοι ιερουργούν το μυστήριο της Θ. Οικονομίας . 


Τη αυτή ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ μνήμην επιτελούμεν και πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων πατέρων.






Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 2012

"Μιά φορά στην Μπουφοχώρα"

       Υπέροχη βραδιά μας επιφύλασσαν τα παιδιά του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ανθοκήπων Ευκαρπίας,ανεβάζοντας στο Πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Παύλου Μελά, "Χρήστος Τσακίρης",στην Σταυρούπολη, μία παράσταση τόσο σύγχρονη και επίκαιρη,μα και τόσο καλά προετοιμασμένη,με πανέμορφα κουστούμια και υπέροχα σκηνικά,που μας συγκίνησαν όλους και μας έκαναν περήφανους που είναι τα δικά μας τα παιδιά,του δικού μας σχολειού.

       Ταλαντούχοι πρωταγωνιστές οι συντελεστές της παράστασης,που δεν θύμιζαν καθόλου πως είναι απλοί μαθητές του Δημοτικού, εντεκάχρονα και δωδεκάχρονα κορίτσια και αγόρια,που ξεδιπλώνοντας το θεατρικό ταμπεραμέντο τους "επί σκηνής",άφησαν ένα κοινό άφωνο και αποσβολωμένο,που το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να τα χειροκροτεί και να επευφημεί.

       Μαθητές,Δάσκαλοι,ο Σύλλογος Γονέων και η Διευθύντρια κα Μαρία Μπαζιάκου, του 3ου Δημοτικού μας Σχολείου,στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας,ενθαρρύνοντας για ακόμα μια φορά τα παιδιά μας,έβγαλαν από μέσα τους ότι καλό είχαν, το μετέτρεψαν σε τέχνη και το παρουσίασαν στον κόσμο,στους γονείς,στους συγγενείς και φίλους, στους άρχοντες του τόπου τους, στον ιερέα της εκκλησιάς τους,των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,π.Χρυσόστομο,σ' όλους τους Ανθόκηπους,δείχνοντας τον δρόμο για να βγούμε από την μιζέρια μας στο φως,από την εσωτερική φτώχεια μας στον πολιτιστικό πλούτο που έχουμε και θα έχουμε όσο υπάρχουν τα παιδιά αυτά.

       Μόνα τους τα παιδιά του σχολειού μας, έκαναν τα κουστούμια τους και έγιναν οι πιο όμορφοι "μπούφοι" που έχω δει ποτέ μου,μόνοι έκαναν τα σκηνικά της πιο γλυκιάς και διδακτικής παράστασης που έχω παρακολουθήσει ως τα τώρα,με την καθοδήγηση της κας Ελένης Καραγκιαούρη, της δασκάλας τους, στην σκηνοθεσία, έφτιαξαν μια όμορφη χώρα,την Μπουφοχώρα και μετά ήρθε ο πολιτισμός και τους  κατέκτησε, τους έκανε υπηρέτες του, τους κατέστρεψε την ήσυχη και ευτυχισμένη ζωή που είχαν πριν,αλλά μετά οι πανέξυπνοι αυτοί "μπούφοι" μας, ανέλαβαν δράση και σταμάτησαν το κατεστημένο,περιόρισαν το κακό,το έκαναν καλό,έδωσαν ένα μάθημα σε αυτούς που κατέστρεψαν την χώρα τους,την ξανάχτισαν και έγιναν πάλι ευτυχισμένοι.

       Μήπως αυτό το παραμύθι το γνωρίζουμε;

        Aκόμα χειρότερα, μήπως το ζούμε;

        Γιατί, μου φαίνεται, πως εκτός από το" happy end "της παράστασης, όλα τα άλλα που είδα να διαδραματίζονται πάνω στην σκηνή, την ζωή που ζούμε όλοι μας τώρα αφορούν, και η Μπουφοχώρα σαν να "μου φέρνει" λίγο την Ελλάδα.

        Το μόνο που μένει λοιπόν,μας διδάσκει η παράσταση, είναι να ενωθούμε όλοι μας,να γίνουμε "μπούφοι",να διώξουμε την κακία των ανθρώπων και να την μετατρέψουμε σε αγάπη και τότε θα νικήσουμε τους εχθρούς  μας,που τις περισσότερες φορές είμαστε εμείς οι ίδιοι.


Από σήμερα, αυτοί οι "μπούφοι" θα είναι τα αγαπημένα μου "πουλιά".

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!!!

ένα πολύ μικρό δείγμα από την δουλειά των παιδιών,
ένα μικρό βιντεάκι της παράστασης τους.
video
Οι δύο ποντικοί μας ο Μάριος με τον Παναγιώτη,πρώτοι στην σειρά μαζί με την Ανδρομάχη τη μέλισσα.


Ο ιερέας μας με τον Αντιδήμαρχο Παιδείας κο Δεληγιάννη

Στον ρόλο του Μπάμπη του μπούφου,ο Δημήτρης Αμοιρίδης.

Η δολοπλόκα κίσσα με τον άκαρδο εκπρόσωπο του κεφαλαίου, Χρήστο Ντίκα.

Η ξελογιάστρα κα κίσσα κοροϊδεύει τους μπούφους μας και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

Νομίζω πως αυτό το όμορφο βατραχάκι είναι ο Δημήτρης ο Χορευτός(διορθώστε με αν κάνω λάθος)




Μεγάλο ταλέντο!!!

Όλα τα παιδιά έπαιξαν σαν πραγματικοί ηθοποιοί.

Δύο μέλισσες,η μία σίγουρα είναι η Ανδρομάχη...η άλλη;

Οι μπούφοι μας, κατάλαβαν γρήγορα τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα της επικίνδυνης κίσσας...

...που ήταν και αυτή θύμα του αδηφάγου "Κεφαλαίου "(όπου Κεφάλαιο= Χρήστος Ντίκας) και τους συνέλαβαν.


Καταπληκτικά παιδιά...
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!!!

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ κ.κ ΒΑΡΝΑΒΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΣ κ.κ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.

Τη 11η του μηνός Ιουνίου, 
μνήμην επιτελούμεν 
των αγίων ενδόξων 
και πανευφήμων αποστόλων,
Βαρθολομαίου εκ των δώδεκα 
και Βαρνάβα εκ των εβδομήκοντα...

Έτη πολλά, ευχόμαστε από καρδιάς στον Δεσπότη και Ποιμενάρχη μας,στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας κ.κ Βαρνάβα, ο Θεός να του δίνει την φώτιση και την δύναμη για να ποιμαίνει αυτόν τον δύσκολο και παραμελημένο τόπο όπως είναι η Δυτική Θεσσαλονίκη.

Έτη πολλά, ευχόμαστε και στον Οικουμενικό  Πατριάρχη μας κ.κ Βαρθολομαίο,που στα χέρια του χωρά όλη την Ορθοδοξία, περιτριγυρισμένος από ξένους και όχι πάντα φίλους.

ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ Ε.Ν.Ε ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ
 ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ
ΕΚΔΡΟΜΗ
ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΠΟΣΕΙΔΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
9.00                  : ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ
11.00                : ΑΦΙΞΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΣΕΙΔΙ
11.00 -12.00  : ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ
12.30 -13.00  : ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ
13.00 -14.00  : ΓΕΥΜΑ (το κάθε παιδί θα έχει μαζί του ότι θέλει για φαγητό)
14.30                : ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΝΟΜΗ ΜΕΤΑΛΙΩΝ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ 
 ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ ΘΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΟΥΝ 
 ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
ΑΡΓΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ.
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΩΡΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ  ΠΕΡΙΠΟΥ 20.00 
ΤΟ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

ΔΩΡΕΑΝ: ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
6.00 € : ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ
12.00 € : ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2310808550  & 6972873274
*όσοι γονείς δεν θα συνοδεύσουν τα παιδιά τους, θα πρέπει να εγκαίρως να υπογράψουν την υπεύθυνη δήλωση ότι επιτρέπουν τα παιδιά να έρθουν μόνα τους στην εκδρομή.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ"ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠAΝΤΩΝ"

"ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΕΟ"
 
       «Ὁ φιλῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπέρ ἐμέ
οὐκ ἔστι μου ἄξιος∙ καί ὁ φιλῶν υἱόν ἤ
θυγατέρα ὑπέρ ἐμέ οὐκ ἔστι μου ἄξιος»
(Ματθ.10,37) 
           Στό σημερινό Ἀνάγνωσμα τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁ Ἴδιος ὁ Σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός προσδιορίζει τούς ἀληθινά ἀξίους ἐνώπιόν Του, καταγράφοντας τίς ἀπαραίτητες γι' αὐτό προϋποθέσεις.
          τσι, μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας, ὅτι ὅποιος ἀγαπάει τόν πατέρα του ἤ τήν μητέρα του περισσότερο ἀπό Ἐκεῖνον, δέν εἶναι  ἄξιός του χριστιανός. Κι ὅποιος ἀγαπάει τόν γιό του ἤ τήν θυγατέρα του παραπάνω ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο, δέν εἶναι ἐπίσης ἄξιος. Καί στή συνέχεια λέγει ὅτι ὅποιος δέν σηκώνει τόν σταυρό του καί δέν τόν ἀκολουθεῖ δέν εἶναι ἄξιος ἀκόλουθός του.
        Προσέξτε, ἀδελφοί μου, δέν λέγει ἐδῶ ὁ Χριστός μας νά μήν ἀγαπᾶτε τόν πατέρα καί τήν μητέρα σας, τόν γιό ἤ τήν θυγατέρα σας. Θέλει νά τονίσῃ ὅτι ἡ ἀγάπη πρός τόν πατέρα καί τήν μητέρα, τόν γιό καί τήν θυγατέρα, πού πρέπει ὁπωσδήποτε νά ὑπάρχῃ, δέν πρέπει ἐπ' οὐδενί λόγῳ νά ξεπερνάει ἤ νά ὑπερφαλαγγίζει τήν ἀγάπη πρός τόν Ἰησοῦ Χριστό καί κατ' ἐπέκτασιν εἰς τόν ἅγιο Τριαδικό Θεό μας, καί στά ἄλλα δύο πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος.
          Αὐτό σημαίνει ὅτι ποτέ χάριν τῆς ἀγάπης τῶν οἰκείων μας προσώπων δέν θά θυσιάσωμε τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστό. Ποτέ δέν θά περιφρονήσωμε τόν Χριστό καί τόν θεῖο νόμο του γιά χάρι τους καί ποτέ δέν θά τόν ἐγκαταλείψωμε καί δέν θά τόν ἀρνηθοῦμε. Αὐτό, ἀκόμη, δηλώνει ὅτι ἡ λατρεία ἀνήκει μόνο στόν Κύριο καί ὄχι στά ἀγαπημένα οἰκογενειακά μας πρόσωπα, στά ὁποῖα, ὅμως, πρέπει νά δίνουμε τήν ἁγνή καί ἄδολη ἀγάπη μας, τήν θυσιαστική ἀγάπη καί προσφορά.
        Οἱ Ἅγιοι Πάντες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, οἱ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς ἐναρέτως βιώσαντες καί μαρτυρικῶς ἤ ὁσιακῶς τελειωθέντες, οἱ ἐπώνυμοι καί οἱ ἀνώνυμοι, οἱ Ἅγιοι πού ἔζησαν σέ ὅλες τίς ἐποχές, σέ ὅλα τά μήκη καί τά πλάτη τοῦ πλανήτη μας, αὐτοί πού ἀνῆκαν σέ κάθε φυλή, γλῶσσα καί ἔθνος καί ἦταν κάθε ἡλικίας καί κάθε κοινωνικοῦ στρώματος ἦσαν οἱ κατ' ἐξοχήν φίλοι καί οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ, οἱ ἄξιοι καί καταξιωμένοι τοῦ Κυρίου. Καί τό κατόρθωσαν αὐτό γιατί μπροστά στίς δοκιμασίες, τίς ἀπειλές καί τόν φόβο τοῦ θανάτου προέταξαν τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Δέν ἐδείλιασαν ἐνώπιον τῶν τυράννων καί τῶν βασανιστηρίων, δέν ἐγκατέλειψαν καί δέν ἀρνήθηκαν τόν Χριστό, ἀλλά καρτερικά καί μέ τήν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως τῆς αἰωνίου ζωῆς ὑπέμειναν τόν πρόσκαιρο χωρισμό καί τήν στέρησι τῶν ἀγαπημένων τους προσώπων.
         ταν τούς ἐρωτοῦσαν : Ποιός εἶσαι, ἀπαντοῦσαν : εἶμαι χριστιανός, ποιά ἡ πατρίδα σου ἀποκρίνονταν τό ἴδιο, ποιο τό ἐπάγγελμά τους, Χριστιανός ἔλεγαν. Ὅταν σέ κάποιες ἔγκυες καί ἐπίτοκες γυναῖκες, φυλακισμένες καί προωρισμένες γιά τό μαρτύριο, ἔλεγαν οἱ τύραννοι : καλά δέν λυπᾶσαι τή ζωή σου, δέν λυπᾶσαι καί αὐτό τό ἀθῶο πλᾶσμα, πού θά ἔλθη στόν κόσμο, ἀπαντοῦσαν : ἔχει τόν Θεόν πού τό ἐγέννησε γιά νά τό φροντίση. Ὅλα ὅσα ὑπέμειναν οἱ «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες καί Προφῆται, Ἱεράρχαι, Ὅσιοι καί Δίκαιοι, οἱ καλῶς τόν ἀγῶνα τελέσαντες καί τήν πίστιν τηρήσαντες...» τά ὑπέμειναν μόνον καί μόνον διά τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, γι' αὐτό καί ἀνεδείχθησαν οἱ ἄξιοι καί οἱ ἐκλεκτοί τοῦ Θεοῦ. 

          Μέ τίς εὐχές καί τίς πρεσβεῖες τῶν ἀξίων αὐτῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ, τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, εἴθε ἀδελφοί μου νά μᾶς ἀναδείξη ἡ Θεία Χάρις Του ἀξίους καί πιστούς δούλους Του καί κληρονόμους τῆς αἰωνίου Του Βασιλείας καί μακαριότητος.