Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ του Ζακχαίου (Λουκ. ιθ΄1-10)

"Ιδού τα ημίση των υπαρχόντων μου,

Κύριε δίδωμι τοις πτωχοίς, 
και εί τινός τι εσυκοφάντησα, 
αποδίδωμι τετραπλούν.

     Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Ζακχαίου, που θα ακουστεί στις εκκλησιές όλης της Ορθοδοξίας από τους ιερείς μας, σύμφωνα με τα "Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος", δηλαδή το τυπικό της, την Κυριακή της 31ης Ιανουαρίου του 2016, καταγράφει μια έκπληξη, ένα θαυμαστό γεγονός. Μας μιλάει για έναν τελώνη, έναν άνθρωπο του συμφέροντος και του κέρδους που κατόρθωσε να νικήσει το «εγώ» του και να το ρίξει μπροστά στα πόδια του Κυρίου, ζητώντας έλεος.
       Ο Κύριος πορεύεται με δόξα προς την Ιερουσαλήμ και το Πάθος και περνάει μέσα από την πόλη Ιεριχώ. Ένα ετερόκλητο πλήθος αποτελούμενο από μαθητές, εορταστές, περίεργους, εχθρούς και φίλους τον περιβάλει. Η προσδοκία αυτού του λαού δεν καταγράφεται στην περικοπή αλλά είναι φανερό τι ζητάει αυτή η συνοδεία από τον Κύριο. Περιμένει από Αυτόν να ανέβει στο θρόνο της μεσσιανικής δόξας , να αποκαταστήσει μία κοσμική βασιλεία και να τους δικαιώσει ως έθνος. Τα ίδια συναισθήματα τρέφουν και οι μαθητές. 
        Άλλοι εχθρικά διακείμενοι περιμένουν την ευκαιρία ή την αφορμή να τον πειράξουν και να Τον μειώσουν και οι περισσότεροι βρίσκονται δίπλα Του για να δουν τέρατα και σημεία. Άνθρωποι θρησκευόμενοι και μη, οπωσδήποτε όμως Ισραηλίτες που θεωρούνται θρησκευτικώς καθαροί και άψογοι.

     Μέσα στους καθαρούς ξεπροβάλει η μορφή ενός «ακαθάρτου». Είναι ο αμαρτωλός και άρπαγας Ζακχαίος που ζει με συκοφαντίες, κλοπές, καταπίεση των άλλων. Αυτός λοιπόν ο δακτυλοδεικτούμενος αμαρτωλός, ανεβαίνει σε μια συκομουριά για να δει τον Κύριο, γιατί ήταν λέει κοντός. Αδιαφορεί για την κοινωνική του θέση, για τους ψιθύρους, για την αποδοκιμασία των αξιοπρεπών και επιζητεί την προσοχή και το έλεος του Σωτήρα. 
      Γιατί η βασιλεία των ουρανών ανήκει στους «βιαστές» και «βιαστές» είναι αυτοί που τελικά την "αρπάζουν". Σηκώνει τα μάτια ο Κύριος σε αυτή την προσωποποίηση της κραυγής για σωτηρία και τον ανταμείβει με το "Ζακχαίε, σπεύσε και κατέβα, γιατί σήμερα πρέπει να μείνω στον οίκο σου». Και ο Ζακχαίος , αδιαφορώντας ταπεινά για τους γογγυσμούς των γύρω: "Ιδού, τα μισά των υπαρχόντων μου, Κύριε, τα δίνω στους φτωχούς, και αν κάποιον φορολόγησα κάτι παράνομα, το αποδίδω τετραπλάσια". Και ο Κύριος: "Σήμερα έγινε σωτηρία στον οίκο τούτο, καθότι και αυτός είναι γιος του Αβραάμ, γιατί ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να ζητήσει και να σώσει το χαμένο".

      Ποιος είναι αυτός ο Ζακχαίος της περικοπής; Ένας άνθρωπος της αγοράς, των οικονομικών υποθέσεων, ένας άνθρωπος που ζει μέσα στην διαφθορά και ίσως στην πολυτέλεια. Σε μια πλούσια Ιεριχώ που γνωρίζει κοινωνικές ανισότητες. Από τη μια οι καταπιεστές , από την άλλη οι καταπιεζόμενοι. Περιφρονεί τον Νόμο του Θεού και των ανθρώπων. Φορολογεί τον συμπατριώτη του και τον αδικεί. Ζει ενδεχομένως με σπατάλες και ζει για τον εαυτό του. Έχει οικοδομήσει την ευτυχία του πάνω στον άδικο πλούτο, την καταδυνάστευση των άλλων. Παράλληλα, μοιάζει ξένος με θρησκευτικές και μεταφυσικές ανησυχίες. Τα κρίνει όλα με το ζύγι και τα σταθμά.
     Ένας ρεαλιστής έμπορος θα λέγαμε. Στα ευαγγέλια έχουμε ακόμα ένα παράδειγμα τέτοιου άδικου τελώνη που μεταστρέφεται. Είναι ο Λευίς, τελώνης στην Καπερναούμ που μετά την κλήση και μεταστροφή του γίνεται απόστολος και ευαγγελιστής και ονομάζεται Ματθαίος από τον Κύριο της νέας του Ζωής που σημαίνει «δώρον Θεού».

    Και αυτός σαν τον Ζακχαίο ζει μια πώρωση εξωτερική όμως και φαινομενική όπως αποδεικνύεται . Τι κρυβόταν στις ψυχές αυτών των δύο αμαρτωλών; Ποια πάλη ανάμεσα στο πνεύμα του Θεού και το πνεύμα του μαμωνά βίωνε η ψυχή τους; Θα μπορούσαμε να πούμε πως η παρουσία του Χριστού στις ζωές τους ήταν καταλυτικά θαυματουργική. Μια ματιά έφτανε για να τα ανατρέψει όλα. Είναι όμως έτσι; Και που βρίσκεται η ελευθερία της προσωπικής επιλογής; Γιατί ο Κύριος να τον ονομάσει «γιο του Αβραάμ» αν ο ίδιος ήταν μόνο «γιος της απωλείας»;

      Ο Ζακχαίος χωμένος στις υποθέσεις του, κορεσμένος από την αμαρτία, παραδομένος στις απολαύσεις που καμιά ευχαρίστηση δεν του έδιναν και κανένα κενό δεν συμπλήρωναν στη ζωή του, είχε μέσα του όπως κάθε άνθρωπος μια ανάμνηση Θεού.
      Ένα νύγμα φιλοτίμου που δεν τον άφηνε ήσυχο. Μία δίψα που έπρεπε να κορεστεί: Η επιστροφή στην αγιότητα , στη γνησιότητα του τέκνου του Θεού, στη χαρά του Πατέρα. Ενώ ήταν «απολωλός» δεν παραδόθηκε χειροπόδαρα στην απώλεια. Ήταν σκλάβος στη συνήθεια την οποία όμως ενδόμυχα αποστρεφόταν και μισούσε.
    Όταν άκουσε πως ο Χριστός περνούσε από κει τα έπαιξε όλα για όλα. Το πνεύμα της εμπορικότητας που κάποτε τον έκανε άδικο και άρπαγα τώρα λειτούργησε προς το πραγματικό όφελος. Όλα τα έθεσε στα πόδια του Χριστού και δεν έχασε μα κέρδισε αυτόν τον πολύτιμο μαργαρίτη που μνημονεύουν τα ευαγγέλια.
          Ο άνθρωπος , αδερφοί μου, αρέσκεται να βάζει «ταμπέλες» στον καθένα αδιαφορώντας για τις δικές του αδυναμίες και πτώσεις. Πολλές φορές και εμείς πέφτουμε στον πειρασμό να χαρακτηρίσουμε κάποιον «πόρνο», «τοκογλύφο», «ανάλγητο», «τομάρι χαμένο» χωρίς να έχουμε το δικαίωμα του Κριτή και την διάκριση να δούμε τις δικές μας αδυναμίες. 

     Πόσες φορές αφορίζουμε τον αμαρτωλό από το κοινωνικό αλλά και το εκκλησιαστικό σώμα χωρίς να μπορούμε να δούμε ή μάλλον παραθεωρώντας τη δική μας αστοχία και κατάσταση που μπορεί να είναι βαρύτερη και πλέον φορτισμένη. Και όμως υπάρχουν γύρω μας «άνθρωποι της αμαρτίας», δακτυλοδεικτούμενοι και περιθωριοποιημένοι με τη δίψα του παραδείσου, με τη φλόγα της μετάνοιας να τους ματώνει καθημερινά τη συνείδηση και πολλές φορές ο στιγματισμός από μας τους αποκλείει τον δρόμο επιστροφής. 
     Γιατί ίσως και εμείς σαν το πλήθος της περικοπής έχουμε σχηματίσει εγωιστικά και ανόητα έναν αντί-χριστό κομμένο και ραμμένο στις δικές μας προσδοκίες και άρα εχθρικά διακείμενο σε αυτούς που αποκαλούμε εχθρούς και μισητούς. Ξένο δε από κάθε σωτηριολογία, οικείο μόνο σε αυτούς που ιδεολογούν με βάση το εγώ τους.
    Μπορεί κάλλιστα βέβαια να βρισκόμαστε από την άλλη πλευρά, παραδομένοι στον εμπαιγμό του εχθρού, απελπισμένοι πως δεν θα τα καταφέρουμε και όμως ο Κύριος είπε «ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να βρει και να σώσει το χαμένο πρόβατο»...

Θάρρος....
*παρακάτω ακολουθεί με ένα κλικ στο "διαβάστε περισσότερα" το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Ζακχαίου στο πρωτότυπο και στο νεοελληνικό κείμενο...

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Η ΤΡΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΜΑΣ

Η ΤΡΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΜΑΣ
Πρόγραμμα
1. 7.30 π.μ-10.00 π.μ :  Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. 
2. 10.00 π.μ-1.00 μ.μ : Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΑΣ.
3. 1.00 μ.μ -1.45 μ.μ :   Η ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ.
4. 1.45 μ.μ -2.30 μ.μ :   Η ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ.
5. 2.30 μ.μ -3.00 μ.μ :  Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΤΩΝ                
                                                ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΜΑΣ.
6. 3.00 μ.μ :                 Η ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΑΣ.
Σας περιμένουμε...

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΟΥ 3ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ & 4ου ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΤΩΝ ΑΝΘΟΚΗΠΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ.

Γέμισε η μικρή εκκλησιά μας 
"φώς"!!!
      Η 30η Ιανουαρίου, ημέρα που η Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία εορτάζει τους Τρεις Φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος, τους Θεοφόρους Ιεράρχες της, Βασίλειο τον Μέγα, Γρηγόριο τον Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο, η εκπαίδευση, τα γράμματα και οι επιστήμες γιορτάζουν μαζί τους, τα σχολεία, οι δάσκαλοι και οι μαθητές τιμούν τους Αγίους προστάτες τους και επισφραγίζουν την εορτή τους αυτή με εκκλησιασμούς, ομιλίες και διάφορες εκδηλώσεις, ενώ η ημέρα αυτή είναι αργία για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλου του Ελληνισμού.
     Φέτος όμως, που η μεγάλη αυτή σχολική εορτή πέφτει ημέρα Σάββατο και τα σχολεία ούτως ή άλλως είναι κλειστά, η εορτή αυτή μεταφέρθηκε με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων, την προηγούμενη ημέρα, χωρίς να ληφθεί υπόψιν ο εκκλησιαστικός χαρακτήρας της και μάλιστα με τον τρόπο που έφθασε στα σχολεία η απόφαση αυτή, περισσότερο μπέρδεψε τους διευθυντές τους παρά τους βοήθησε στο έργο τους.  
      Στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, έχουμε δύο Σχολεία που υπάγονται διοικητικά σε αυτήν, το 3ο Δημοτικό και το 4ο Νηπιαγωγείο, τα οποία και δείχνοντας την σύμπνοια και την αμέριστη συνεργασία τους με την τοπική Ενορία, εκκλησιάστηκαν για την Σχολική εορτή των Τριών Ιεραρχών, κατόπιν υποδείξεως και συνεννοήσεως του προϊσταμένου ιερέως και των διευθυντών τους, την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016, ημέρα που το Συναξάρι της Εκκλησίας μας εορτάζει έναν εκ των Τριών Ιεραρχών, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και συγκεκριμένα την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του, αλλά και γιατί είναι η ημέρα που έχουν την ονομαστική τους εορτή και οι δύο συνονόματοι συνεφημέριοι του ναού.   
* η συνέχεια του άρθρου μας στην ιστοσελίδα της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας "Η Ιθάκη" (www.enetheopatoron.blogspot.gr)

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΜΜΕΛΕΙΑ, ΝΟΝΝΑ & ΑΝΘΟΥΣΑ, ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

"Τη Κυριακή μετά την εορτήν της Υπαπαντής,
αποφάσει της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος,
 ωρίσθη όπως τιμάται η μνήμη των Αγίων Μητέρων 
των Τριών Ιεραρχών, 
Εμμελείας (30/5), Νόννας (5/8) και Ανθούσης (28/1)"
ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣΕίδησις: 
Στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, θα τελεστεί Αγρυπνία προς τιμήν των Αγίων Μητέρων των Τριών Ιεραρχών, της Εμμελείας, της Νόννης και της Ανθούσης, την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 8.30μ.μ έως 12.30 π.μ, εορτή του Αγίου Φωτίου.
Σας περιμένουμε και ...
Καλή Αγρυπνία!!!
    Όποιος μελετά τη ζωή και το έργο 
των Τριών Ιεραρχών διαπιστώνει ότι οι 
μεγάλοι παιδαγωγοί εις την εν Χριστώ 
ζωή και στη σμίλευση κατά Θεό της 
προσωπικότητάς τους υπήρξαν κυρίως
 οι άγιες μητέρες τους. Αυτές υπήρξαν 
σαρκικές μητέρες αλλά και πνευματικές. 
Αυτές τους κυοφόρησαν, τους γέννησαν, 
τους ανέθρεψαν, τους στήριξαν με τις 
προσευχές τους, τις συμβουλές τους, 
το παράδειγμά τους. Στο βίο των Τριών
 Ιεραρχών δεν βρίσκουμε γέροντες και
 πνευματικούς οδηγούς. Αν εξαιρέσουμε
 τον άγιο Χρυσόστομο, ο οποίος αφού 
χειροτονήθηκε αναγνώστης σε ηλικία 21 ετών, έφυγε στην έρημο όπου
 και μόνασε κοντά σε γέροντα 4 έτη, δεν έχουμε άλλο στοιχείο 
καθοδηγήσεως τους. 
             Ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος μόνασαν μόνοι τους στα κτήματά τους, ή συντροφιά μαζί στο κτήμα του Βασιλείου στον Πόντο, παρά τον Ίριν ποταμό, και ανεδείχθησαν δια της ιδιωτικής ασκήσεως τους, όπως και ο Χρυσόστομος, ο οποίος μόνασε και 2 έτη μόνος του σε σπήλαιο, της θεολογικής κατά μόνας μελέτης τους, και οπωσδήποτε βάσει των γνωριμιών αγίων ανδρών που συνάντησαν, κυρίως ο Βασίλειος, στα ταξίδια και τις περιηγήσεις τους.
       Οι κατά σάρκα πατέρες τους, του μεν Βασιλείου απέθανε όταν ήταν σε ηλικία 15 ετών, αφήνοντάς τον έτσι αβοήθητο στην δύσκολη περίοδο της εφηβείας, του δε Γρηγορίου ήταν στην αρχή αιρετικός (Υψιστάριος· θρήσκευμα που αποτελείτο από ιουδαϊκά και εθνικά στοιχεία και η λατρεία του υψίστου Θεού συνδυαζόταν με τη λατρεία του πυρός) και αργότερα χώλαινε στην διάκριση των θεολογικών εννοιών μ’ αποτέλεσμα να υπογράψει και φιλοαρειανικό σύμβολο πίστεως ως επίσκοπος. Γι’ αυτό βοηθήθηκε από τον υιό του στη διαποίμανση χωρίς αυτός να τον βοηθήσει ουσιαστικά. Και ο πατέρας του Χρυσοστόμου πέθανε λίγους μήνες μετά τη γέννησή του. Συνεπώς οι πατέρες των Τριών Ιεραρχών δεν μπόρεσαν ν’ ασκήσουν ουσιαστική αγωγή στα παιδιά τους.
       Οι μητέρες τους λοιπόν ήταν αυτές που διαμόρφωσαν μετά το Θεό τις προσωπικότητές τους και τον χαρακτήρα τους και ουσιαστικά δημιούργησαν...θεμελίωσαν, συν Θεώ αυτούς τους μεγάλους Αγίους μας, αυτούς τους Φωστήρες της Ορθοδοξίας. Γιαυτό προς τιμήν τους η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησία της Ελλάδος, καθιέρωσε με απόφαση της, εκτός των προσωπικών εορτών τους και μια όπου θα εορτάζουν όλες μαζί όπως και οι γιοί τους οι Τρεις Ιεράρχες. Αυτή η ημέρα είναι η πρώτη Κυριακή μετά την Υπαπαντή του Κυρίου, δηλώνοντας και με αυτόν τον τρόπο η Εκκλησία μας την ημέρα της Υπαπαντής ως την επίσημη ημέρα της εορτής της Μητέρας Η 2α Φεβρουαρίου λοιπόν εκάστου έτους, προς τιμήν της Μεγαλυτέρας των Μητέρων, της Παναγίας μας, αλλά και των μητέρων των Τριών Ιεραρχών, Εμμελείας, Νόννης και Ανθούσης, θεωρείτε από την Εκκλησία μας ως η ημέρα όπου εορτάζουν οι μητέρες μας.
Ας δούμε όμως ξεχωριστά την επίδραση που είχε κάθε μητέρα στον υιό της.
Η ΕΜΜΕΛΕΙΑ 
Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
     Από τη μητέρα του Εμμέλεια ομολογεί ότι γνώρισε το 
Θεό. Η μητέρα του γέννησε δέκα παιδιά, από τα οποία το 
ένα δεν επέζησε. Τέσσερα αγόρια και πέντε κορίτσια. 
Όλα τ’ αγόρια και μία κόρη, η Μακρίνα, αφιερώθηκαν. 
Τρεις επίσκοποι (Βασίλειος, Γρηγόριος, Πέτρος) και δύο 
μοναχοί (Ναυκράτιος και Μακρίνα).
        Η Εμμέλεια είχε κάνει το σπίτι Εκκλησία ενώ οι περισσότερες μητέρες και γονείς το κάνουν θέατρο. Τους δίδαξε Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Τα έμαθε να προσεύχονται. Τα στήριξε στην κατά Θεό αφιέρωση. Πρώτη αυτή, μετά το θάνατο του συζύγου της, μαζί με τη κόρη της Μακρίνα συνέπηξε μονή στα κτήματα της οικογενείας στον Πόντο. Κοντά τους πήγε και ο Ναυκράτιος, ο οποίος μόνασε σε ανάλογη ανδρική. Αργότερα μετά το τέλος των σπουδών του ακολούθησε και ο Βασίλειος.
         Η Εμμέλεια είχε σύντροφο πιστό και μόνιμο σ’ όλη τη ζωή της τον πόνο. Πέθανε ο πατέρας της σαν μάρτυρας στους διωγμούς, πέθανε ο άνδρας της νέος, ο γιος της Ναυκράτιος σκοτώθηκε, 27 ετών, σε κυνήγι, και ο Βασίλειος ήταν μόνιμα άρρωστος και καταβεβλημένος. Κι όμως παρέμεινε στητή και ολόρθη. Ασκούσε την ελεημοσύνη σε μεγάλο βαθμό και στήριζε τα παιδιά της.
      Η γιαγιά του Μ. Βασιλείου Μακρίνα και η μεγάλη του αδελφή που πήρε το ίδιο όνομα με τη γιαγιά τους ήταν άλλες δύο γυναίκες που στήριξαν και καθοδήγησαν τον Βασίλειο.
Η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη της Αγίας Εμμελείας, την 30η Μαΐου.
Η ΝΟΝΑ
Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ  ΤΟΥ  ΘΕΟΛΟΓΟΥ
        Η μητέρα του Νόννα ήταν δάσκαλος της ευσεβείας όλης της οικογενείας τους. Πέτυχε τον άνδρα της από αιρετικό να τον κάνει ορθόδοξο και μάλιστα να τον καλλιεργήσει τόσο, ώστε αργότερα να γίνει ιερέας και επίσκοπος Ναζιανζού. Επίσης, αν και υπήρξε άτεκνη για πολλά χρόνια και έφθασε σε προχωρημένη ηλικία χωρίς παιδιά, πέτυχε με τις προσευχές και τα δάκρυά της να καταργήσει την ατεκνία της και απέκτησε 3 παιδιά· την Γοργονία, τον Γρηγόριο και τον Καισάριο. Έχασε όμως τον Καισάριο σε ηλικία 38 ετών το 368, και την Γοργονία σε ηλικία 42 ετών το 369. Ο μόνος που επέζησε και τους έκλεισε τα μάτια, αυτήν και τον άνδρα της, ήταν ο Γρηγόριος τον οποίον αφιέρωσαν στον Θεό εξ αρχής, σαν το πρώτο αγόρι τους. Έτσι αυτή ήταν όσο ζούσε το στήριγμά του.
Η Αγία Εκκλησία νας εορτάζει την μνήμη της Αγίας Νόννης, την 5η Αυγούστου.

Η ΑΝΘΟΥΣΑ 
Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
     Η μητέρα του Ανθούσα μένει χήρα στη ζωή της πολύ 
νωρίς, ενώ ήταν 20 ετών. Δεν ξαναπαντρεύτηκε και δεν 
χάρηκε τίποτα, αφού η έγγαμος ζωή της ήταν τόσο
 σύντομος.                  
          Ουσιαστικά έζησε σαν παρθένος έχοντας όμως τα 
βάρη του γάμου· μία κόρη, που μόνο μία φορά την 
αναφέρει ο Παλλάδιος και της οποίας αγνοούμε και το 
όνομά της, και τον Ιωάννη, στον οποίο έκτοτε αφιερώθηκε.
 Του δίδαξε την αγία Γραφή· τον στήριξε με την προσευχή 
και τη συμπαράστασή της· καλλιέργησε την ψυχή. Έμεινε 
μαζί του 23 ολόκληρα χρόνια, ως τον θάνατό της.
 Ο Χρυσόστομος ομολογεί στα έργα του ότι η μητέρα του
 τον έσωσε από τα πάθη του, τον διεφύλαξε από το αισχρό
 και ειδωλολατρικό περιβάλλον της Αντιοχείας, και τον
 στήριξε στην κατά Θεό ζωή.
Η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη της Αγίας 
Ανθούσης, την 28η Ιανουαρίου.

Η ισότητα των δύο φύλων, 
η ιεροσύνη & η μητρότητα.
       Σήμερα γίνεται πολύς λόγος, μέσα στα πλαίσια της πλήρους εξισώσεως ανδρών και γυναικών, να δοθεί από την Εκκλησία ακόμα και η ιεροσύνη στις γυναίκες. Και ήδη μέσα στα ατελείωτα παρακλάδια του προτεσταντισμού θα δούμε να γίνεται αυτό με αποτελέσματα που δεν φαντάζουν όμορφα στα δικά μας ορθόδοξα μάτια, αλλά που δεν συμφωνούν ούτε με τους Κανόνες της Εκκλησίας μας, ακόμα ούτε με την ελληνική εκκλησιαστική αλλά και λαϊκή παράδοση μας. 
    Η καθ’ ημάς όμως Ορθόδοξη Ανατολή έχει ως ιεροσύνη της γυναίκας την μητρότητα και την αγωγή των παιδιών της. 
Αποτέλεσμα εικόνας για γυναικεία ιεροσύνηΗ μητέρα τα φέρνει στον υλικό κόσμο μετά από εννεάμηνη κύηση και η μητέρα καλείται με πνευματικές ωδίνες και πνευματικό τοκετό να τα φέρει και στον πνευματικό κόσμο του ορθοδόξου δόγματος και της ηθικής. Στην μητέρα κυρίως οφείλουμε το ζην, το ευ ζην, και το αιωνίως και κατά Θεό ζην. Η μητέρα είναι ο πρώτος και αναντικατάστατος γέροντάς μας και παιδαγωγός εν Χριστώ. 
Δεν γίνεται ιερεύς η ίδια, γεννά όμως τους ιερείς της Ορθοδοξίας και τους στηρίζει. 
Ο πλούτος της καρποφορίας των μεγάλων αυτών ανδρών και εν γένει όλων των αγίων υπήρξε καρπός, μετά τη χάρη του Θεού βέβαια, της ταπεινώσεως, της αγάπης, της θυσίας, και της ευσεβείας των μητέρων τους, όπως ακριβώς βλέπουμε και παίρνουμε ως παράδειγμα της Αγίες μητέρες των Τριών Ιεραρχών.
Το έργο της μητρότητας και της κατά Χριστόν ανατροφής και αγωγής των παιδιών είναι αναμφισβήτητα πολύ μεγάλο, τόσο που θα μπορούσε υπερβάλλοντας κάποιος να πει, πως είναι σαν και το έργο της ιερωσύνης.
Η ΤΡΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΜΑΣ     Φέτος  η εορτή των Αγίων αυτών γυναικών, της Αγίας Εμμελείας, της μητρός του Αγίου Βασιλείου, της Αγίας Νόννης, της μητρός του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, και της Αγίας Ανθούσης, της μητρός του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που εορτάζεται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά την Υπαπαντή του Κυρίου μας, συνέπεσε  και με την εορτή του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου του θαυματουργού, ο οποίος είναι ο προστάτης των καρκινοπαθών, αγίες προσωπικότητες που εορτάσαμε με κάθε λαμπρότητα στον ναό μας.
        Όμως η Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη, ξεχωριστή μνεία ειδικά στις τρεις αυτές γυναίκες και μητέρες, την Εμμέλεια, την Νόννα, και την Ανθούσα, κάνει πάντα την περίοδο αυτή στο τέλος του Ιανουαρίου και προς την αρχή του Φεβροαυαρίου. 
ΑΦΙΣΑ Ε.Ν.Ε 2015-2016     Έτσι για το έργο και την αξία τους, σε σχέση και με το έργο των Αγίων υιών τους, των Τριών Ιεραρχών, αλλά και σε σχέση με την Υπαπαντή του Κυρίου μας και την γιορτή της μητέρας από την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία, προς τιμήν της μεγαλυτέρας όλων των Μητέρων, της Παναγίας μας, η Ενορία μας προτάσσει στο πρόσωπο της Παναγίας μας και αυτών των Αγίων μητέρων, το γλυκό πρόσωπο όλων των μητέρων και το προτείνει ως παράδειγμα στις νέες και σύγχρονες μάνες της εποχής μας.
      Και όλα αυτά μέσα από την μικρή πανηγυρική γιορτή των κατηχητικών σχολείων μας, το Σάββατο της 30ης του Γενάρη, όπου στους τριπλούς εορτασμούς μας και κόψαμε την βασιλόπιτα της Ενοριακής Νεανικής Εστίας για το νέο, έτος το  2016, και τιμήσαμε τους Τρεις Ιεράρχες, προστάτες της Παιδείας και των Γραμμάτων, με την πρωϊνή Θεία Λειτουργία και κατόπιν με το αφιέρωμα 
μας σε αυτούς, αλλά και θυμηθήκαμε όλοι, μικροί και μεγάλοι, τις δικές μας μητέρες, μέσα από την αναφορά στην μικρή γιορτή μας της Υπαπαντής του Κυρίου μας, την προσφορά από τους γονείς 
Του δηλαδή στον Θεό, από τον Ιωσήφ και την μητέρα Του Θεοτόκο και Παρθένο Μαρία, αλλά και μέσα από τις μητέρες των Τριών Ιεραρχών, της Εμμελείας του Αγίου Βασιλείου, της Νόννας του Αγίου Γρηγορίου και της Ανθούσης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που και γιαυτές είχαμε ετοιμάσει ένα συγκινητικό αφιέρωμα. (με ένα απλό κλικ στον σύνδεσμο που σας ετοιμάσαμε θα δείτε όλες τις λεπτομέρειες από την γιορτή μας, που βρίσκονται στην ιστοσελίδα των παιδιών μας της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας) 
www.enetheopatoron.blogspot.gr
Χρόνια Πολλά 
σε όλες τις μητέρες!!!