Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

  
τη πίστις τν ποστόλων, ατη πίστις τν Πατέρων, ατη πίστις τν ρθοδόξων, ατη πίστις τν Οκουμένην στήριξεν"

      Κατά την τάξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας,την Κυριακή Α΄των Νηστειών, γίνεται η Λιτάνευσις των ιερών εικόνων των εκκλησιών γύρω από τους ναούς και η ομολογία της πίστης μας στον Θεό, στον  Υιό Του τον Χριστό, σε όλους τους προφήτες, στην Παναγία μας και στην πλειάδα των οσίων, αγίων και μαρτύρων της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας Του.
      Και οι ιερείς εκφωνούν κατά την διάρκεια της Λιτανείας: Προφται ς εδον, ο πόστολοι ς δίδαξαν, κκλησία ς παρέλαβεν, ο Διδάσκαλοι ς δογμάτισαν, Οκουμένη ς συμπεφώνηκεν, χάρις ς λαμψεν, λήθεια ς ποδέδεικται, τ ψεδος ς πελήλαται, σοφία ς παρρησιάσατο, Χριστς ς βράβευσεν, οτω φρονομεν, οτω λαλομεν, οτω κηρύσσομεν Χριστόν τν ληθινν Θεν μν, κα τος Ατο γίους ν λόγοις τιμντες, ν συγγραφας, ν νοήμασιν, ν θυσίαις, ν Ναος, ν Εκονίσμασι, τν μν ς Θεν κα Δεσπότην προσκυνοντες κα σέβοντες, τος δ δι τν κοινν Δεσπότην ς Ατο γνησίους θεράποντας τιμντες κα τν κατ σχέσιν προσκύνησιν πονέμονες". 
      Και συνεχίζουν οι ιερείς μας:
τη πίστις τν ποστόλων, ατη πίστις τν Πατέρων, ατη πίστις τν ρθοδόξων, ατη πίστις τν Οκουμένην στήριξεν. π τούτοις τος τς εσεβείας Κήρυκας δελφικς τε κα πατροποθήτως ες δόξαν κα τιμν τς εσεβείας, πρ ς γωνίσαντο, νευφημομεν κα λέγομεν· Τν τς ρθοδοξίας προμάχων εσεβν Βασιλέων, γιωτάτων Πατριαρχν, ρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, μολογητν, Αωνία μνήμη".
Λίγα λόγια για την εικονομαχία και την Αναστήλωση των εικόνων.      
    Υπήρξε μια σκοτεινή περίοδος της εκκλησιαστικής ιστορίας, όπου κάποιοι χριστιανοί, επηρεασμένοι από την ειδωλολατρική παράδοση και πρακτική, νόμιζαν πως οι εικόνες είναι σαν τα είδωλα. Έτσι, μερικοί από αυτούς τις λάτρευαν με έναν τρόπο παγανιστικό, ειδωλολατρικό, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αντικαθιστούν την Θεία Κοινωνία με ξύσματα από τα υλικά των εικόνων που τα διέλυαν στο νερό. Κάποιοι άλλοι δε χριστιανοί, βλέποντας αυτές τις ακρότητες, τις απέρριπταν εντελώς.
      Έτσι άρχισε η περίεργη περίοδος των εικομαχιών, που προσπάθησε να την
σταματήσει το 787 μ.Χ, η  Ζ΄Οικουμενική Σύνοδο στην Νίκαια της Βιθυνίας, που συγκλήθηκε από την ευσεβέστατη Αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, με την συμμετοχή 350 περίπου Επισκόπων, με προεδρεύοντα τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιο, και πλήθους μοναχών. Η Εικονομαχία καταδικάστηκε ως αίρεση και αποφασίστηκε η αναστήλωση των Ιερών Εικόνων. Η τιμή και προσκύνηση των Εικόνων διαχωρίστηκε από αντίστοιχες εκδηλώσεις των ειδωλολατρών με την διευκρίνιση και τον λεπτομερή προσδιορισμό του τελικού αποδέκτη της προσκύνησης: προσκυνάμε βέβαια την εικόνα, όμως η προσκύνηση δεν αναφέρεται στην εικόνα αλλά στο εικονιζόμενο πρόσωπο. 
      Έμελλε όμως η αίρεσις αυτή να ταλαιπωρήσει την Εκκλησία και την Αυτοκρατορία για πάνω από έναν αιώνα, μέχρι το 843μ.Χ. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου πολλές εικόνες βεβηλώθηκαν και καταστράφηκαν με ποικίλους τρόπους, μοναστήρια διαλύθηκαν, μοναχοί εξορίστηκαν και βασανίστηκαν για την στάση τους υπέρ των εικόνων. Τελικά η αναστήλωση των εικόνων και η αποκατάσταση της τιμής τους πραγματοποιήθηκε από την Θεοδώρα και τον ανήλικο γιο της αυτοκράτορα Μιχαήλ τον Μάρτιο του 843. Από τότε, ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας γιορτάζεται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την Κυριακή της Ορθοδοξίας.
      Έτσι την Κυριακή της 1ης Μαρτίου του 2015, Κυριακή της Ορθοδοξίας, εορτάζοντας και εμείς στην Ενορία μας την θεμελιώδη ημέρα αυτή στην εκκλησιαστική ιστορία, την αναστήλωση των ιερών εικόνων, δεν θα κάνουμε την Λιτάνευση τους σύμφωνα με το Τυπικό της Εκκλησίας μας, που επιτάσσει την τέλεση της μετά την Δοξολογία, αλλά στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, για να μπορέσουν όλοι οι χριστιανοί μας να συμμετάσχουν στην όμορφη αυτή τελετή, όπως άλλωστε κάναμε και πέρυσι, ξεκρεμώντας τις εικόνες από τους τοίχους της εκκλησιάς μας και περιφέροντας τες στον περίβολο του ναού βροντοφωνάζοντας και ομολογώντας την Πίστη μας στον Τριαδικό Θεό, (όλο το φωτογραφικό υλικό της ανάρτησης μας είναι από την Κυριακή της Ορθοδοξίας του 2014, ενώ σε επόμενη ανάρτηση της ιστοσελίδας μας θα δείτε τις φετινές) εδώ στην δική μας ταπεινή και υπόγεια προς το παρόν εκκλησιά, που κάθε χρόνο ψηλώνει και μεγαλώνει περισσότερο όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες, στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Αννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, στην Δυτική Θεσσαλονίκη.
Καλή δύναμη...καλή Σαρακοστή!!! 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΩΡΟΙ

Η παράδοσις τους θέλει μαζί.

      Στην Ελλαδική Εκκλησία οι Άγιοι Θεόδωροι τιμώνται μαζί το πρώτο Σάββατο των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ημέρα μνήμης του δια κολλύβων θαύματος του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος 
(υπάρχει μάλιστα η συνήθεια των πιστών να διαβάζονται κόλλυβα το Σάββατο αυτό, στις εκκλησιές και στα κοιμητήρια, θεωρώντας το ως Ψυχοσάββατο, κάτι που δεν υφίσταται στο Τυπικό της Εκκλησίας μας, έτσι ο ιερέας διαβάζει πρώτα το κόλλυβο στην μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, μνημονεύοντας τα ονόματα των ζώντων και των οικείων τους, οι οποίοι προσκόμισαν τους καρπούς και τα δώρα τους και κατόπιν κατ΄οικονομίαν διαβάζει και τα κόλλυβα των κεκοιμημένων αδελφών μας) 
και όχι στη μέρα μνήμης τους την 8η Φεβρουαρίου για τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη και την 17η Φεβρουαρίου για τον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα. Αυτό το βλέπουμε επίσης και  στην εντεταγμένη ακολουθία τους από το Τριώδιο, η οποία ψάλλεται στους Ναούς κανονικά εκείνο το Σάββατο τῆς Α’ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν.
Το δια κολλύβων Θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος.
     Όταν έγινε βασιλιάς ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363) έκανε πολλά και διάφορα εναντίον των Χριστιανών και προσπάθησε να αναστήσει την παλαιά ειδωλολατρική θρησκεία των Ελλήνων. Στην εποχή του είχαν ουσιαστικά ξαναρχίσει οι διωγμοί των Χριστιανών και τα βασανιστήρια...
      Ο Ιουλιανός, γνώριζε πολύ καλά τα ήθη των Χριστιανών και ότι την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τηρούν αυστηρή νηστεία και εξαγνίζονται μ' αυτή και τη θερμή προσευχή. Θέλησε, λοιπόν, να τους μιάνει με τις ειδωλολατρικές θυσίες. Γι' αυτό και κάλεσε τον έπαρχο της πόλεως και του ανέθεσε να επιβλέψει στην εκτέλεση της εξής εντολής του: Να σηκωθούν από την αγορά όλα τα τρόφιμα και να μην υπάρχουν σ' αυτήν παρά μόνον εκείνα πού θα ήταν ραντισμένα με το αίμα των θυσιών πού έγιναν στα είδωλα. Με τον τρόπο αυτό αναγκαστικά, ή θα αγόραζαν όλοι να φάνε και έτσι να γευθούν από τη θυσία προς τους θεούς, ή αν δεν υπακούσουν, να πεθάνουν από την πείνα.
       Ο έπαρχος έθεσε αμέσως σε εφαρμογή τη διαταγή του Ιουλιανού και αποσύρθηκαν από την αγορά τα τρόφιμα. Αντικαταστάθηκαν βέβαια από τα μιασμένα από τις θυσίες τρόφιμα. Φάνηκε έτσι προς στιγμήν ότι κέρδιζε ο διάβολος, ο υποκινητής και εμπνευστής και Πατέρας του Ιουλιανού. Ο Θεός όμως είναι και Παντοδύναμος και Πάνσοφος. Δεν άφησε ούτε εγκατέλειψε το λαό Του. Για τη σωτηρία του από τις μεθοδεύσεις του διαβόλου έστειλε το Μεγαλομάρτυρά Του Θεόδωρο, πραγματικά ως δώρο Θεού για να Τον δοξάσει με ένα θαύμα.
   Και παρουσιάζεται ο Άγιος στον Πατριάρχη Ευδόξιο (360-369) και του φανερώνει το σχέδιο του Ιουλιανού με τα έξης λόγια:
«Σήκω γρήγορα, Πατριάρχη, συγκέντρωσε το Χριστεπώνυμο πλήρωμα, και διαφύλαξε το από τον μολυσμό των ειδώλων, παραγγέλοντάς το να μην αγοράσει κανείς από τα τρόφιμα που υπάρχουν στην αγορά».
Ο Πατριάρχης απορώντας είπε προς τον Άγιο:
«Πώς είναι δυνατόν, Κύριε μου, να γίνει αυτό; Διότι, οι μεν πλούσιοι μπορεί να το εφαρμόσουν γιατί έχουν τρόφιμα στις αποθήκες τους, οι φτωχοί όμως, που δεν θα έχουν ούτε μιας ημέρας τρόφιμα, τί θα κάνουν μπροστά σ' αυτή την ανάγκη»;
Και ο Άγιος του είπε:
«Να τους προσφέρεις κόλλυβα, για να καλύψεις την ανάγκη τους».
Και επειδή ο Πατριάρχης άκουγε για πρώτη φορά το λόγο για τα κόλλυβα, τον ρώτησε με απορία:
«Τί είναι αυτά τα κόλλυβα δεν το γνωρίζω». 
Ο Μάρτυρας τότε του αποκρίθηκε:
«Είναι σιτάρι. Να το βράσεις και να το μοιράσεις στους Χριστιανούς».
Και για να δείξει ο Άγιος από που ήλθε, πρόσθεσε:
«Γι' αυτό το βρασμένο σιτάρι στα Ευχάϊτα συνηθίζουμε να το λέμε κόλλυβα. Κάνε, λοιπόν, έτσι και σώσε το ποίμνιο του Χριστού από το μιασμό».
Λέει ο Πατριάρχης προς τον Άγιο:
«Ποιος είσαι εσύ Κύριε μου, πού φροντίζεις με αγάπη και ευσπλαχνία για τη σωτηρία μας»;
Και ο Άγιος του αποκρίθηκε:
«Εγώ είμαι ο Μάρτυρας του Χριστού Θεόδωρος, και με έστειλε για τη σωτηρία και βοήθειά σας».
    Ο Άγιος έγινε άφαντος και ο Πατριάρχης σηκώθηκε με θαυμασμό και χαρά και συγκέντρωσε το λαό του Χριστού και του φανέρωσε την παρουσία και βοήθεια του Μάρτυρα. Συγχρόνως έκανε σύμφωνα με το λόγο του. Δηλαδή έβρασε σιτάρι και μοίρασε στο λαό και διαφυλάχθηκε έτσι το ποίμνιο του Χριστού. Στην αγορά, αν και τελείωνε η εβδομάδα, η μηχανορραφία του Ιουλιανού έμεινε ανενέργητη, γιατί κανένας Χριστιανός δεν αγόρασε από τα μιασμένα τρόφιμα. Κι' αφού ο Ιουλιανός νικήθηκε ολοφάνερα απέσυρε από την αγορά τα μιασμένα τρόφιμα και επανέφερε τα συνηθισμένα.
    Οι Χριστιανοί ύμνησαν και δοξολόγησαν το Θεό και το Μάρτυρά Του Θεόδωρο και για χάρη του έκαναν λαμπρή γιορτή.
   Έτσι καθιερώθηκε από τότε και το Σάββατο της πρώτης Εβδομάδος των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να γιορτάζεται στην Εκκλησία μας το θαύμα το δια κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος.
Από το βιβλίο: 
«Οι Άγιοι Μεγαλομάρτυρες Θεόδωρος ο Στρατηλάτης και Θεόδωρος ο Τήρων» 
του Αρχιμ. Γεωργίου Μαραγκού Ηγουμένου Ι.Μ. Αγίων Θεοδώρων Αροανίας Καλαβρύτων