Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Ο ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΕΝ ΠΑΤΜΩ

Είδησις:
Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ...Η Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, τελεί την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017, από ώρας 8.30 μ.μ έως 12.30 π.μ, Αγρυπνία προς τιμήν και μνήμην του Οσίου πατρός ημών Χριστοδούλου του εν Πάτμω και για την επέτειο της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του. Στο τέλος της Ιεράς Αγρυπνίας θα τελεστεί Τρισάγιο στην μνήμη του μακαριστού  Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και θα μοιραστεί το κόλλυβο μαζί με άλλα κεράσματα στο φιλόξενο Αρχονταρίκι της φιλόξενης κατακόμβης του Ιερού Ναού μας. Σας περιμένουμε...     
Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΧΈΔΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Την 21ην του μηνός Οκτωβρίου μνήμην επιτελούμεν  της Ανακομιδήν των Ιερών Λειψάνων του Οσίου πατρός ημών Χριστοδούλου του εν Πάτμω, του Θαυματουργού, ενώ την 16ην του μηνός Μαρτίου επιτελούμεν εορτήν της σεπτής κοιμήσεως του. 
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιοσ χριστοδουλοσ εν πατμω  Ο  Όσιος Χριστόδουλος γεννήθηκε στην Μ. Ασία, στα περίχωρα της Νικαιας της Βιθυνίας περί το 1024. Οι ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του Θεόδωρος και Άννα, του έδωσαν το όνομα Ιωάννης.
   Ο νεαρός Ιωάννης διδάχτηκε από μικρός τα γράμματα, και εντρύφησε με ζήλο στην μελέτη των θείων γραφών. Από την εφηβική του ηλικία φλεγόταν από τον πόθο να ακολουθήσει την οδό του μοναχικού βίου, και οι γονείς του φοβούμενοι μήπως τον χάσουν από κοντά τους επέμεναν να νυμφευθεί, αλλά πριν από τον γάμο αποφάσισε να ακολουθήσει την κλήση του Θεού και έφυγε κρυφά από το χωριό του, καταφεύγοντας στο όρος Όλυμπος της Μυσίας όπου υπήρχαν πολλά μοναστήρια και κελιά.


   Εκεί στον Όλυμπο, ο Ιωάννης έγινε δόκιμος "τεθείς υπό την διδασκαλίαν και την διαπαιδαγώγησιν του προηγουμένου της ιεράς εκείνης ποίμνης ", ο οποίος βλέποντας τον ζήλο του τον έκειρε μοναχό και του έδωσε το όνομα Χριστόδουλος, εξ αιτίας της μεγάλης του αγάπης για τον Ιησού Χριστό. Τρία χρόνια αργότερα ο γέροντας πέθανε και ο μοναχός Χριστόδουλος, έφυγε για την Ρώμη με σκοπό να προσκυνήσει τους τάφους των Αγίων Αποστόλων, Πέτρου και Παύλου. Από εκεί μετέβη για προσκύνημα στούς Αγίους Τόπους και στην συνέχεια στην Παλαιστίνη, όπου πιθανώς εγκαταβίωσε στη μονή του Αγίου Σάββα. 
    Όμως, το σχέδιο του Θεού ήταν διαφορετικό. Κύμα επιθέσεων των Αγαρηνών στα μοναστήρια της Παλαιστίνης, ανάγκασε τούς μοναχούς να εγκαταλείψουν την έρημο. Ο Όσιος, μαζί με άλλους κατευθύνθηκε στο όρος Λάτρος, όπου είχαν καταφύγει πολλοί μοναχοί της Αιγύπτου από τις περιοχές του Σινά και της Ραϊθώ, μετά από τις φονικές επιθέσεις των Βλεμμύων Αράβων. 


    Ο Όσιος Χριστόδουλος μόνασε στη Λαύρα του Στύλου. Στην περιοχή του Λάτρους άλλοι ζούσαν κοινοβιακά στη Λαύρα και άλλοι σε κελιά  Ο μοναχισμός στο όρος Λάτρος βρισκόταν την περίοδο εκείνη σε μεγάλη ακμή και ο Όσιος επιδόθηκε με ζήλο στην προσευχή και την νηστεία. Διακρίθηκε στην πνευματική ζωή με το ήθος του, τους ασκητικούς του αγώνες και την πνευματική του κατάρτιση, γεγονός που οδήγησε τούς αδελφούς να τον εκλέξουν ηγούμενο της Λαύρας και έγινε πνευματικός όλων των μοναχών του όρους Λάτρος. Ο Όσιος διοίκησε πολλά χρόνια την μοναστική πολιτείακαι η φήμη του εξαπλώθηκε στα πέρατα της αυτοκρατορίας, του εδόθη δε το επίθετο Λατρηνός. 
  Την περίοδο αυτή της ακμής του Λατρηνού μοναχισμού διέκοψαν επιδρομές Αγαρηνών και ο Όσιος, αποφάσισε να εγκαταλείψει το όρος Λάτρος. Μαζί με μια ομάδα μοναχών κατέφυγε στην Κω, όπου κάποιος ευσεβής άρχοντας τούς δώρησε μια έκταση κοντά στο βουνό Δίκαιο. Εκεί, ο Όσιος Χριστόδουλος, άρχισε να οικοδομεί Μονή αφιερωμένη στην Θεοτόκο, και ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Βοτανειάτης του παραχώρησε φορολογική απαλλαγή για να ολοκληρώσει το έργο του. 
Τις απαλλαγές συνέχισε  και ο αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνήνος, ο οποίος με χρυσόβουλλο έγγραφο όρισε να είναι αυτοδέσποτη η μονή της Θεοτόκου και παραχώρησε το νησί Λειψώ, δύο προάστια στη Λερο - το Παρθένι και τα Τεμένια - και την περιοχή Παντέλι.


   Η φήμη του εξηντάχρονου χαρισματούχου γέροντα οδήγησε αρκετούς μοναχούς κοντά του, και οι ντόπιοι έκαναν πολλές δωρεές, έτσι που σε μικρό χρονικό διάστημα η νέα Μονή απέκτησε μεγάλη περιουσία. Όμως, παρά την μεγάλη ακμή στην οποία περιήλθε η Μονή της Θεοτόκου, ο Όσιος δεν ήταν ευχαριστημένος. Το μοναστήρι ήταν κοντά σε κατοικημένη περιοχή και τα μετόχια του συνόρευαν με τα κτήματα των ντόπιων, με αποτέλεσμα οι μοναχοί να έχουν μεγάλο συγχρωτισμό με τούς λαϊκούς, γεγονός που έκανε τον γέροντά τους να ανησυχεί για την πνευματική τους πορεία. Και ήταν τόσο μεγάλη η ανησυχία του, ώστε πήρε μια μεγάλη απόφαση χωρίς να υπολογίσει το κόστος. Να μεταναστεύσει και πάλι και να εγκαταβιώσει σε τόπο άγονο και χέρσο, στο ερημωμένο από τις λεηλασίες νησί Πατμος.  
    Το 1088, ο Όσιος Χριστόδουλος πήγε στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε από τον Αλέξιο Κομνηνό να του παραχωρηθεί η ερημωμένη εξ αιτίας των πειρατικών επιδρομών Πάτμος  για να οικοδομήσει Μοναστήρι. Σεβόμενος τον Όσιο, ο αυτοκράτορας του παραχώρησε την Πάτμο με Χρυσόβουλο λόγο (σώζεται στην μονή της Πάτμου), όπου ορίζεται να δωριθεί η Πάτμος για να γίνει Μονή, καταργεί οποιαδήποτε φορολογία, απαγορεύει κατόπιν επιθυμίας του Οσίου την εγκατάσταση λαϊκών στο νησί και το ανακηρύσσει άβατον.Με ένα δεύτερο Χρυσόβουλο  ο Κομνηνός όρισε να δίδονται ως ενίσχυση στην Μονή ετησίως ,τριακόσιοι μόδιοι σίτου και εικοσιτέσσερα Κομνηνάτα Θεοτόκια. 
    Έτσι, για μία ακόμα φορά στην ζωή του, ο Όσιος Χριστόδουλος μεταναστεύει, αυτή την φορά σε τόπο αφιλόξενο και ερημικό. Από καιρό έχει σκεφτεί πως η ερειπωμένη από τις επιθέσεις των πειρατών και απροσπέλαστη για τα εμπορικά πλοία νήσος Πάτμος  θα του πρόσφερε τις ιδανικές συνθήκες για να διασφαλίσει την πνευματική ζωή της συνοδείας του. Εξ' άλλου την επιθυμία του να ζήσει στην Πάτμο ενισχύει το ότι εκεί έζησε και συνέγραψε την Αποκάλυψη ο Απόστολος Ιωάννης.
   Μετά την παράδοση της Πάτμου  ο Όσιος και όλη η συνοδεία του ξεκίνησαν την ανέγερση της Νέας Μονής στην κορυφή του βουνού, όπου ευρίσκοντο ερείπια αρχαίου ναού της Σκυθίας Αρτέμιδος.
     Η οικοδόμηση της Μονής ήταν έργο δύσκολο και πολύ κοπιαστικό για την μοναστική αδελφότητα, αφού ο Όσιος δεν ήθελε να προσλάβει εργάτες. Για να εμψυχώνει τούς μοναχούς, παρά τα εβδομήντα του χρόνια κουβαλούσε ο ίδιος πέτρες και ασβέστη και πρωτοστατούσε στις εργασίες, δίνοντας θάρρος στους υπόλοιπους. Παρ' όλα αυτά η σκληρή εργασία και η άνυδρη, αφιλόξενη γη, κούρασαν γρήγορα τούς μοναχούς. Έτσι προσέλαβε έγγαμους λαϊκούς και τούς έφερε στην Πάτμο μαζί με τις οικογένειες τους, αφού ήταν δύσκολο να βρει πολλούς αγάμους που να επιθυμούν να ζήσουν στο άγονο νησί. Για να αποφύγει τα προβλήματα που από την αρχή φοβόταν, εγκατέστησε τις οικογένειες στην άλλη πλευρά του νησιού ώστε να μην ενοχλούν τούς μοναχούς. Απαγόρευσε στις γυναίκες και τα παιδιά να πλησιάζουν το μοναστήρι και όρισε πενθήμερο εργασίας για τούς άνδρες, κατά την διάρκεια του οποίου αυτοί έμεναν με τούς μοναχούς και επέστρεφαν το Σαββατοκύριακο στις οικογένειές τους. Η πρόσληψη των εργατών, όχι μόνο επιτάχυνε τις οικοδομικές εργασίες, αλλά και έδωσε την δυνατότητα στην μοναχική συνοδεία να αρχίσει να ζει και πάλι ησυχαστικά. 
   Την εποχή εκείνη ο ιερός Χριστόδουλος ήταν ήδη μεγάλος σε ηλικία, αλλά οι δυνάμεις του με την Χάρη του Θεού δεν τον είχαν εγκαταλείψει. Η ακτινοβολία του ως πνευματικού είχε εξαπλωθεί σε όλο το Αιγαίο και μεγάλος αριθμός προσκυνητών μετέβαινε στην Πάτμο για να προσκυνήσει το σπήλαιο της Αποκαλύψεως, να επισκεφτεί το Μοναστήρι και να τον συμβουλευθεί.
      Όμως, το σχέδιο του Θεού και πάλι ήταν διαφορετικό για τον Άγιο. Πίστευε πως θα τερμάτιζε τον βίο του στην  Πάτμο, αλλά πέντε περίπου χρόνια μετά την εγκατάσταση του στο νησί, το 1092, εξ αιτίας της Τουρκικής απειλής, πήρε την απόφαση όλη η συνοδεία της Μονής να εγκαταλείψει το νησί μέχρι να περάσει ο κίνδυνος. 
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιοσ χριστοδουλοσ εν πατμω  Η μοναχική αδελφότητα κατέφυγε στον Πορθμό του Ευρίπου, όπου χάρις στην βοήθεια ενός άρχοντα, ο οποίος ήταν πνευματικό τέκνο του Οσίου, εγκαταστάθηκαν σε ένα μεγάλο αρχοντικό το οποίο μετατράπηκε σε μοναστήρι. Έτσι, ο Θεοφόρος Πατήρ, έμελλε να ζήσει και στην Εύβοια, και "αντικείμενον του θαυμασμού πάντων γενόμενος και ως τις άγγελος εν θνητώ σώματι της προσηκούσης τιμής αξιωθείς", να στηρίξει πνευματικά και εκεί τούς ανθρώπους, και να κηρύξει την αγάπη του Χριστού. 
     Στις 10 Μαρτίου του έτους 1093, ο Όσιος κάλεσε τον πρεσβύτερο και Νοτάριο Ευρίπου Γεώργιο Στροβηλίτη και άλλους επτά αξιωματούχους, για να υπογράψουν ως μάρτυρες στην Διαθήκη του.
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιοσ χριστοδουλοσ εν πατμω    Μετά από μερικές μέρες, στις 15 Μαρτίου, συνετάχθη ένας συμπληρωματικός κωδίκελος της διαθήκης, όπου μεταξύ άλλων, ορίζονται ζητήματα της Μονής, όπως θέματα τυπικού, προσωπικές παραινέσεις σε μοναχούς, αλλά και πληροφορίες σχετικές με την βιβλιοθήκη, το αρχείο της και τον τρόπο αποκτήσεως των βιβλίων και τις δωρεές των αυτοκρατόρων στο Μοναστήρι.
    Λίγο χρόνο αργότερα, και αφού είχε πληροφορηθεί "εκ Θεού" για την αποδημία του, ο Όσιος κάλεσε τούς μοναχούς και αφού τούς προέτρεψε να επιστρέψουν όλοι στην Πατμο, τους ζήτησε να τον πάρουν από την ξένη γη και να τον ενταφιάσουν στο ναο της Μονής για την οποία τόσο πολύ είχε μοχθήσει. Και αφού τούς είπε αυτά τα λόγια "και δια λόγων αποχαιρετιστηρίων καθαγιάσας τους παρόντας, παρέδωκε το πνεύμα τω Θεώ, την ις΄του μηνός Μαρτίου."
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιοσ χριστοδουλοσ εν πατμω
    Λιγο καιρό μετά την κήδευση του πνευματικού τους πατρός, οι μοναχοί της Πάτμου έμαθαν πως ο κίνδυνος από τούς Τούρκους είχε περάσει και ετοιμάστηκαν να επιστρέψουν στο νησί μαζί με το σκήνωμα του γέροντά τους. 
    Θα περίμενε κανείς το τελευταίο ταξίδι του Οσίου Χριστοδούλου να είναι ειρηνικό. Όμως, ακόμα και αυτή η τελευταία του μετακίνηση ήταν περιπετειώδης, όπως όλες οι μετακινήσεις του βίου του. Η αιτία όμως αυτή την φορά δεν ήταν η κακία του κόσμου τούτου, αλλά η αγάπη των ανθρώπων που στο πρόσωπο του Λατρηνού μοναχού είχαν γνωρίσει την αγάπη του Ιησού Χριστού. Οι κάτοικοι της Ευβοίας, όταν έμαθαν ότι οι μοναχοί θα έπαιρναν το σκήνωμα στην Πάτμο  ξεσηκώθηκαν και απέκλεισαν το μέρος όπου εφυλάσσετο ο Όσιος, ο οποίος ήταν γι' αυτούς "σωτήρ, ιατήρ, και πάσης νόσου θεραπευτής". Οι μοναχοί όμως, αποφασισμένοι να μεταφέρουν το λείψανο στην Πάτμο  κατά την διάρκεια της νύχτας έβγαλαν κρυφά τον Όσιο από την πόλη και αφού επιβιβάστηκαν στο πλοίο της Μονής, κατέπλευσαν στην Πάτμο.
   Με αυτόν τον τρόπο τελείωσε η πολύχρονη περιπλάνηση του Οσίου πατρός Χριστοδούλου ο οποίος σε ολόκληρο τον βίο του αναζητούσε έναν ήσυχο τόπο για να ζήσει "εν προσευχαίς και ύμνοις πνευματικοίς".
    Στην ιερά Πάτμο  στο δεξιό μέρος του εσωνάρθηκα της Μονής του Ιωάννου του Θεολόγου, τοποθετήθηκε σε μαρμάρινη λάρνακα το σκήνωμά του και σχεδόν χίλια χρόνια τώρα, "αναβλύζει θαυμάτων πηγάς και ως τινα οσμήν μύρου αισθάνονται οι πιστώς απτόμενοι αυτού και δια μόνης της αφής καθαγιάζονται και από πάσης σωματικής βλάβης ελευθερούνται".
   Η Εκκλησία τον κατέταξε στην χορεία των Οσίων. Τον τιμά δύο φορές τον χρόνο, στις 16 Μαρτίου, ημέρα της κοιμήσεως του και στις 21 Οκτωβρίου, ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του.
**************
Χριστοδούλου Αρχιεπισκόπου, μακαρία η μνήμη!!!
Αποτέλεσμα εικόνας για Χριστόδουλος    Και τις δυο αυτές ημέρες, πολλές Ενορίες και Ιεροί Ναοί, τελούν μνημόσυνο στην μνήμη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, που είχε την εορτή του και ο πιστός λαός του Θεού, προσεύχεται για την ψυχή του και αποδίδει και με αυτόν τον τρόπο, φόρο τιμής στον εκλιπόντα ιεράρχη του, ο οποίος στα λίγα χρόνια της Αρχιεροσύνης του κατάφερε να διεγείρει το θρησκευτικό και πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων, κατάφερε να εμψυχώσει τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό και να ανυψώσει την Εκκλησία στο ύψος των περιστάσεων, δημιουργώντας με τον ιδιαίτερο τρόπο που χειριζόταν τα εκάστοτε προβλήματα της Εκκλησίας, πολλές φιλίες και την υπέρμετρη αγάπη του Ορθοδόξου Ελληνικού λαού, αλλά και την έντονη εχθρότητα και τα ποικίλα κακόβουλα σχόλια των διωκτών του. 
Αποτέλεσμα εικόνας για Ο ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΕΝ ΠΑΤΜΩ
   Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, μακαριστός Χριστόδουλος, έβαλε το σημάδι του στην εκκλησιαστική ιστορία, σημάδι ανεξίτηλο μέσα στον χρόνο, και όλοι εμείς σήμερα δεν μπορούμε παρά να του αναγνωρίσουμε, το ήθος του, τον πατριωτισμό του, την έντονη προσωπικότητα του, την προώθηση των αξιών και της ελληνικής παραδόσεως καθ' όλην την μικρή διάρκεια που παρέμεινε στον Αρχιεπισκοπικό  θώκο, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως με αυτόν Αρχιεπίσκοπο στο τιμόνι της Εκκλησίας της Ελλάδος, αυτή δεν θα έχανε μεγάλο μέρος από την αίγλη και την δύναμη της, ούτε θα μπορούσε η εκάστοτε κυβέρνηση να φέρνει στην Βουλή των Ελλήνων, να ψηφίζει και να νομοθετεί, και μάλιστα για θέματα που άπτονται ευθέως των αρμοδιοτήτων της, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν της την δυναμική που απορρέει από το 90% των βαπτισμένων Ελλήνων που εκπροσωπεί.
Ο Θεός ας τον αναπαύσει!!!
******

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ


Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ευαγγελιστής λουκάς
Ο περιληπτικός βίος του
 Αγίου Λουκά, του Ευαγγελιστού.

     Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής   καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Είναι ο συγγραφέας του ομώνυμου Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων, βιβλία τα οποία περιλαμβάνονται στην Αγία Γραφή. 
    Ήταν γιατρός στο επάγγελμα (Κολ. 4,14), όμως γνώριζε πολύ καλά τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της, καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. 
     Ο Λουκάς αναφέρεται ονομαστικά τρεις φορές στη Καινή Διαθήκη και είναι λίγα τα στοιχεία που υπάρχουν για το πρόσωπό του, δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας των όσων είπε και έκανε ο Ιησούς (Λουκ. 1,1-4), αν και αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα να ήταν ένας από τους ακολούθους του Ιησού. 

 Μερικοί υποστηρίζουν ότι ήταν ένας από τους εβδομήντα μαθητές που ο Κύριος απέστειλε (Λουκ. 10,1). Κάποιοι άλλοι, πως ήταν από τους Έλληνες που ζήτησαν να δουν τον Κύριο (Ιω. 12,20-21). Ο Λουκάς υπήρξε στενός συνεργάτης του Παύλου και τον συνόδεψε σε πολλές από τις περιοδείες του. Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον ίδιο τον Παύλο και έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.  Ο Παύλος τον χαρακτηρίζει "αγαπητό" (Κολ. 4,14) και ως το "μόνο πιστό συνεργάτη του" (Β' Τιμ. 4,11). Ο Λουκάς παρέμεινε πιστός και αφοσιωμένος στον Παύλο, μέχρι το τέλος της ζωής του Αποστόλου.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ευαγγελιστής λουκάς          Ο Λουκάς είναι ο συγγραφέας του τρίτου Ευαγγελίου  το οποίο διακρίνεται από τα άλλα Ευαγγέλια για την ακριβέστατη ιστορική τοποθέτηση των γεγονότων, αλλά και το γλωσσικό του χαρακτήρα, είναι δε και ο συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων. 
     Τι απέγινε ο Λουκάς μετά το μαρτύριο του Παύλου, τον οποίο συνόδευσε μέχρι το τέλος της ζωής του (Β' Τιμ. 4,11) και πως ολοκλήρωσε το βίο του δεν είναι γνωστό. Η παράδοση τον αναφέρει να εγκαταλείπει τη Ρώμη και να γίνεται επίσκοπος της ιταλικής πόλης Βρέσκιας και τελικά να ζεί στην Πάτρα. 
    Σύμφωνα με τον Γρηγόριο το Θεολόγο, ο Λουκάς συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων μαρτύρων της Εκκλησίας. Σύμφωνα με άλλη πηγή, ο Λουκάς πέθανε στη Θήβα της Βοιωτίας σε ηλικία 84 ετών, ενώ άλλη πηγή αναφέρει πως, ο ευαγγελιστής κοιμήθηκε στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας σε ηλικία 74 ετών, και άλλη πάλι πως υπέστη μαρτυρικό θάνατο, αφού τον κρέμασαν σε ένα ελαιόδεντρο στην Έφεσο σε ηλικία 80 ετών

    Το 357 μ.Χ., το ιερό λείψανό του μετακομίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων, μαζί με τα οστά του Αποστόλου Ανδρέα. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάει τη μνήμη του
 Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά
 στις 18 Οκτωβρίου.
Η Πανήγυρις της Ενορίας 
του Αγίου Λουκά Σταυρουπόλεως.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος λουκάς σταυρουπόλεως
    Όμορη και αγαπημένη η Ενορία του Αγίου Λουκά της Σταυρουπόλεως, εορτάζει και πανηγυρίζει τον Άγιο της, τον Ευαγγελιστή Λουκά στην όμορφη εκκλησία του, την 17η 7 18η Οκτωβρίου 2017 και μας προσκαλεί όλους να πάμε και να συμμετάσχουμε στην χαρά της γιορτής και της Πανήγυρης της, αλλά και στις υπόλοιπες εκδηλώσεις της, όπως είναι αυτή της Αιμοδοσίας την παραμονή της εορτής 17 Οκρωβρίου 2017 στο υπόγειο του Ναού.
    Η δική μας Ενορία, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, θα εκπροσωπηθεί στην Πανήγυρη αυτή από τον εφημέριο του Ναού της, π. Χρυσόστομο Τελίδη, μαζί με μέλη του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου μας, στον Αρχιερατικό Πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής την παραμονή 17 Οκτωβρίου 2017.
    Ευχόμαστε από καρδιάς στους αγαπητούς πατέρες του Ιερού Ναού του Αγίου Λουκά Σταυρουπόλεως 
Καλή και ευλογημένη Πανήγυρη!!!