Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Η ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ "Της Ελλάδος παιδιά" ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ (21η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ "Ειδόδια της Θεοτόκου")

Δάκρυσε από συγκίνηση & περηφάνια η ψυχή μας...
     Μας έκανε να δακρύσουμε και να αναθαρρέψουμε από υπερηφάνεια, η εκδήλωση που οργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, για να τιμήσει τα στρατευμένα παιδιά της πατρίδας μας και τον ελληνικό Στρατό της, της Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, που όπως μας διαβεβαίωσε  στο τέλος της εκδήλωσης, ο Διοικητής του 3ου Σώματος Στρατού, Στρατηγός κος Αλκιβιάδης Στεφανής, "Οι Έλληνες μπορούν να κοιμούνται ήσυχα υπό την ασφάλεια και την προστασία του Στρατού μας και των ηρωϊκών στρατιωτών του, που θα υπερασπιστούν, αν χρειαστεί, και πάλι με αίματα και θυσίες την πατρίδα μας..." 
      Η προσέλευση του κόσμου, όπως αναμενόταν άλλωστε, ήταν αθρόα με πρωταγωνιστές τις Ενοριακές Νεανικές Εστίες της Μητροπόλεως μας, αλλά και τους υπευθύνους ιερείς τους, μαζί με τους γονείς και πλήθος κόσμου, που είχαν την ευκαιρία να δουν την έκθεση φωτογραφίας που είχε οργανώσει ο Διευθυντής του Μουσείου Προσφυγικού Πολιτισμού κος Κωνσταντίνος Νίγδελης στην είσοδο του θεάτρου με σχετικό φωτογραφικό υλικό, αλλά και να παρακολουθήσουν από κοντά αυτήν την όμορφη συνεργασία Στρατού και Εκκλησίας, δύο Θεσμών της Πατρίδος μας που βοηθούν τα μάλα, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα μας, στην ενότητα του ταλαιπωρημένου λαού μας, στην ασφάλεια του από τους εχθρούς που τον περικυκλώνουν ολόγυρα, στον πόνο του σημερινού Έλληνα από την ένδεια που υπάρχει, αλλά και στην αισιοδοξία του για ένα λαμπρό μέλλον.
      Η Φιλαρμονική του 3ου Σώματος Στρατού, υπό την Διεύθυνση του Ταγματάρχη κου Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου, με παρουσιαστές τον π. Νικηφόρο Καλαϊτζίδη και τον Ταγματάρχη Πεζικού κο Χρήστο Φέλλια και τραγουδιστές την κα Εύη Κουτσαυτάκη, τον Αρχιλοχία Κατέχη Δημήτριο και τον Στρατιώτη Μπεκηρόπουλο Ιωάννη, ήταν μια όμορφη έκπληξη σε όλους μας, αφού είδαμε ιδίοις όμμασι τον Στρατό μας σε έναν άλλο ρόλο, εξίσου σημαντικό, με μοναδικά "όπλα" στα χέρια του, μουσικά όργανα, που χωρίς να απειλούν τον όποιο ενδεχόμενο εχθρό της πατρίδας μας, μπορούν να εμψυχώσουν τον Στρατό και τους πολίτες της για να αντισταθούν και να την προασπίσουν από οποιαδήποτε απειλή, όπως και έγινε στην πραγματικότητα, το κρύο αυτό βράδυ της Δευτέρας της 28ης Νοεμβρίου στο Κέντρο Πολιτισμού Δυτικής Θεσσαλονίκης "Λαζαριστές".
      Μουσική, τραγούδια, στρατιωτικά Εμβατήρια, μας θύμισαν την αίγλη της Ελλάδος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η Αρχαία και η Βυζαντινή ιστορία του τόπου μας, η επί 500 χρόνια σκλαβιά στους Τούρκους και η Επανάσταση του΄21 με τους ήρωες απελευθερωτές της, οι Μακεδονικοί Αγώνες με τις ηρωϊκές θυσίες του Στρατού μας, το Αλβανικό μέτωπο και τις μανάδες της Πίνδου που κουβαλούσαν πολεμοφόδια και τρόφιμα στα παλικάρια μας, τους απίστευτους ήρωες μας που καθυστέρησαν τον μεγαλύτερο και δυνατότερο στρατό του κόσμου και έσωσαν την Ευρώπη που γονάτιζε, χώρα την χώρα, υπό τον γερμανικό ζυγό.
       Επίλογος, αλλά και επισφράγισμα της εκδήλωσης αυτής, που παρακολούθησαν οι κάτοικοι της ταλαιπωρημένης και ξεχασμένης Δυτικής Θεσσαλονίκης, όπως χαρακτηριστικά και επανειλημμένα τόνισε ο Επίσκοπος μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ Βαρνάβας ανεβαίνοντας τελευταίος στο βήμα, ήταν η παρουσία της Νικηφόρου Παναγίας μας, της προστάτιδος Θεοτόκου, σε όλη αυτή την ηρωϊκή πορεία της ιστορίας της χώρας μας, της γενναίας πατρίδας μας, της όμορφης και γλυκιάς Ελλάδας, που αγκάλιαζε και έκρυβε προστατευτικά όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, κάτω από την Φωτοφόρο Σκέπη της, τους 'Ελληνες Κυβερνήτες, Βασιλιάδες, Αυτοκράτορες, Στρατηγούς, τους απλούς Στρατιώτες και τους Αξιωματικούς, τους φαντάρους μας στο μέτωπο, τον ένδοξο Στρατό μας, αλλά και τους Πολίτες, την Χώρα, και την Εκκλησία μας. 
       Αυτόν τον ρόλο της Παναγίας Θεοτόκου μας, προστάτιδος των Ενόπλων Δυνάμεων και όλων των Ελλήνων, ανέφερε στον σύντομο χαιρετισμό του και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ Νικόλαος, αλλά για το ίδιο ακριβώς στοιχείο της προστασίας της χώρας μας από την Παναγία μας, εξήρε αιφνιδιάζοντας μας ευχάριστα, ακόμα και η Πολιτεία, που εκπροσωπήθηκε από την Υπουργό Μακεδονίας Θράκης κα Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, η οποία ανεβαίνοντας στο βήμα ευχαρίστησε τον Στρατό για την παρουσία του στην ζωή μας όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια, αλλά και την Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, που με πρωτοβουλίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου, κ.κ Βαρνάβα, φροντίζει πάντα να θυμίζει στους πολίτες αυτού του μικρού κομματιού της χώρας μας, της ξεχασμένης Δυτικής Θεσσαλονίκης και της Μητροπολιτικής περιφερείας του, την αξία του Στρατού και των Ενόπλων Δυνάμεων, σε καιρό ειρήνης αλλά και πολέμου. 

       Η Παναγία λοιπόν ήταν η πρωταγωνίστρια ανά τους αιώνες, στους αγώνες των Ελλήνων για την Ελευθερία της. Όμως και η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ αχάριστη στα δώρα της. Η Παναγία ζει μαζί της καθημερινά μέσα στις εκκλησιές που φέρουν το όνομα της, μέσα από τα ατελείωτα προσωνυμία που της έδωσε αγαπητικά ο λαός της, τα μοναστήρια και τα παρεκκλήσια της, Μάνα την αποκαλούν οι κάτοικοι της στις προσευχές τους και επικαλούνται παρακλητικά τις πρεσβείες της στον Υιό της Χριστό. Και ο Στρατός μας, προστάτιδα την έκανε, Νικηφόφο Στρατηγό την ονόμασε και την γιορτάζει στα Εισόδια της, την 21η Νοεμβρίου κάθε έτους, με εκδηλώσεις σαν και την σημερινή που μας έκανε όλους να ριγήσουμε από υπερηφάνεια για αυτόν τον Στρατό, της Ένοπλες Δυνάμεις μας στην ξηρά, στην θάλασσα και στον αέρα, τον Στρατό Ξηράς, την Αεροπορία μας και το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό μας και για την ασφάλεια που νοιώθουμε ότι μας παρέχει, αλλά και την ετοιμότητα του σε καιρό ειρήνης αλλά και ενδεχόμενου πολέμου αν χρειαστεί.
        Η Ενορία μας και ο φωτογραφικός φακός της για να αποθανατίσει τις όμορφες αυτές στιγμές, ήταν εκεί, εκπροσωπούμενη και ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του Επισκόπου της, από τον ιερέα μας και Πρόεδρο της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας, π. Χρυσόστομο Τελίδη, με αρκετά από τα μέλη της και τους κατηχητές και τις καταχήτριες της, οι οποίοι και παρακολούθησαν την όμορφη αυτή εκδήλωση  από το θεωρείο της κατάμεστης Αίθουσας "Καραντινός" του Κ.Θ.Β.Ε του Κέντρου Πολιτισμού Δυτικής Θεσσαλονίκης στην παλαιά Μονή Λαζαριστών, την Δευτέρα 28η Νοεμβρίου 2016 στις 6.30 μ.μ. 
        Αποχωρήσαμε όλοι δυο ώρες αργότερα με τις καλύτερες εντυπώσεις, έχοντας δει μια διαφορετική πτυχή του Στρατού μας από την Φιλαρμονική ορχήστρα του 3ου Σώματος Στρατού και ακούγοντας όμορφη μουσική, τραγούδια και εμβατήρια, που συνόδευσαν τους ηρωϊκούς αγώνες των Ελλήνων, ενώ στο τέλος ακούσαμε όλοι τον Ύμνο στην Παναγία μας "Τη Υπερμάχω..." από χορωδία ιεροψαλτών της Μητροπόλεως μας, υπό την διεύθυνση του Χοράρχου της, Πρωτοψάλτου κου Ανδρέα Δερβίση, για να κλείσει η βραδιά με τον Εθνικό μας Ύμνο από την μπάντα του Στρατού, τον οποίο και ψάλλαμε συγκινημένοι όλοι μαζί.
        Θα κλείσουμε το σημερινό άρθρο μας, το οποίο είναι αφιερωμένο στην εκδήλωση αυτή της Ιεράς Μητροπόλεως μας σε συνεργασία με  το 3ο Σ.Σ,  με την ιαχή που ακούστηκε στο τέλος του λόγου της, από την Υπουργό Μακεδονίας Θράκης...
 "Ζήτω η Ελλάς"
*παρακάτω ακολουθεί ένα μικρό βίντεο με το τραγούδι "Παιδιά της Ελλάδος Παιδιά", που πρωτοτραγούδησε η Βέμπο, εμψυχώνοντας το μέτωπο της Αλβανίας και τα παλληκάρια μας που έδωσαν νικηφόρες μάχες αφήνοντας την παγκόσμια κοινή γνώμη με ανοιχτό στόμα από θαυμασμό και τον τότε Πρωθυπουργό της Αγγλίας, τον  Ουίνστον Τσόρτσιλ, να μιλήσει για "...ήρωες που πολεμούν σαν Έλληνες" 

Τραγουδά η Εύη Κουτσαυτάκη.
Την συνοδεύει η Φιλαρμονική ορχήστρα του Γ΄Σώματος Στρατού.
**************** 

Συγκινηθήκαμε, δακρύσαμε, νοιώσαμε περηφάνια, χαρήκαμε, λυπηθήκαμε, μα περισσότερο από όλα νοιώσαμε πολύ όμορφα, νοιώσαμε ζωντανοί και πάλι, νοιώσαμε και εμείς ήρωες μαζί με όλους τους ελληνικούς θρύλους, τους αγώνες της Πατρίδας μας για την Ελευθερία της και την Πίστη στην Ορθοδοξία.
Αυτά μας διηγήθηκε μέσα από την μουσική, τα τραγούδια, τα στρατιωτικά εμβατήρια, τον Ύμνο στην Παναγία μας "Τη Υπερμάχω..." και τον Εθνικό μας Ύμνο, η Φιλαρμονική του Γ΄ Σώματος Στρατού, σε μια ξεχωριστή εκδήλωση που διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως μαζί με το Γενικό Επιτελείο Στρατού στα πλαίσια των εορτασμών για τις Ένοπλες Δυνάμεις, που εορτάζουν την 21η Νοεμβρίου, εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Ήμασταν και εμείς εκεί με την Ενοριακή Νεανική Εστία μας, την "Ιθάκη" μας, όπως πρόσφατα ονόμασαν τα ίδια τα παιδιά μας και με τον φωτογραφικό φακό της, αποθανατίσαμε μερικές στιγμές και σας τις προβάλλουμε με χαρά στην ιστοσελίδα της, για να σας κάνουμε και εσάς μέρος της προσπάθειας μας να δείξουμε στα παιδιά της πατρίδος μας μια άλλη Ελλάδα, λίγο καλύτερη από αυτήν που τους δείχνουν τα Μ.Μ.Ε, μια Ελλάδα όπως θα έπρεπε να είναι.
Αγαπάμε τον Στρατό και τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, που είναι άλλωστε κομμάτι της ζωής όλων μας, αφού σε αυτόν υπηρετούν τα παιδιά και τα εγγόνια μας, τα νιάτα και το μέλλον της πατρίδας μας. 

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ.

Ότι γνωρίζουμε για τον βίο του.



      Ήταν γιός του Ιωνά, από τη Βηθσαϊδά και αδερφός του Σίμωνα Πέτρου (Ιωάννης 1:44). Ήταν ψαράς στην Καπερναούμ μαζί με τον αδερφό του και μαθητής του Ιωάννη του Βαπτιστή, ο οποίος τον οδήγησε στον Ιησού (Ιωάννης 1:35-40). Αυτός οδήγησε τον αδερφό του Πέτρο στο Χριστό (Μάρκος 1:29, Ιωάννης 1:35-42).
    Ήταν ο πρώτος που διάλεξε ο Ιησούς να τον ακολουθήσουν, κάτι που έκανε αμέσως, εγκαταλείποντας το επάγγελμα του ψαρά (Ματθαίος 4:18,19, 10:2, Μάρκος 3:18). Εξ αιτίας αυτής της πρωτιάς ονομάσθηκε και Ανδρέας ο "Πρωτόκλητος". Αυτός υπέδειξε στον Ιησού το μικρό παιδί με τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, τα οποία ευλόγησε ο Ιησούς, πολλαπλασιάζοντας τα (Ιωάννης 6:8-9). Σ’ αυτόν και τον Φίλιππο απευθύνθηκαν Έλληνες προσκυνητές για να μεσολαβήσουν να δουν τον Ιησού (Ιωάννης 12:22).
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ανδρεας        Στους καταλόγους των αποστόλων, αναφέρεται πάντοτε μαζί με τον Φίλιππο, ο οποίος επίσης καταγόταν από τη Βηθσαϊδά. Η τελευταία φορά που αναφέρεται το όνομα του Ανδρέα στη Καινή Διαθήκη είναι στις Πράξεις 1:13-14, όταν ανέβηκε με άλλους μαθητές στο ανώγειο στην Ιερουσαλήμ για προσευχή και δέηση.
      Η Αγία Γραφή δεν αναφέρει περισσότερα για τη ζωή και τη δράση του. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο κήρυξε στη Σκυθία της Μικράς Ασίας, ενώ κατά τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό στην Ήπειρο, κατά τον Ιερώνυμο στην Αχαΐα, και κατά τον Θεοδώρητο σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. 
      Σύμφωνα με την παράδοση πέθανε με μαρτυρικό θάνατο, αφού τον κρέμασαν σε σταυρό σχήματος Χ και μάλιστα με το κεφάλι προς τα κάτω. Η κατά μία παράδοση φερόμενη ως Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα, φυλάσσεται στον ομώνυμο Μητροπολιτικό Ναό της Πάτρας, καθώς επίσης και λείψανα του σταυρού του μαρτυρίου του.
Η Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία μας, τιμά την μνήμη του Αγίου Ανδρέα, την 30η Νοεμβρίου εκάστου έτους.

* Στην σημερινή ανάρτηση της ιστοσελίδας του Ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, που είναι αφιερωμένη στο Άγιο Ανδρέα που εορτάζει αύριο, φιλοξενούμε ένα όμορφο κείμενο που βρήκαμε "σερφάροντας" στο διαδίκτυο, γραμμένο από τον Αρχιμανδρίτη Ιωήλ Κωνστάνταρο και δημοσιευμένο από την ιστοσελίδα "Ελληνικά και Ορθόδοξα" την Τετάρτη 26η Νοεμβρίου 2014. 
Εμείς απλά εικονογραφήσαμε και επεξεργαστήκαμε την ανάρτηση, αφήνοντας ανέπαφο το κείμενο, το οποίο και αναδημοσιεύουμε...Καλή ανάγνωση σε όλους!!! 

Ο Πρωτόκλητος Ανδρέας 
και η ομολογία της Πίστεως. 
Ίσως δεν έχει εκτιμηθεί όσο πρέπει η ευλογία που έχουμε ως Ελληνικό Έθνος, το να δεχθούμε δηλαδή την πίστη τού Χριστού από αυτούς τους ίδιους τούς Αγίους Αποστόλους.
Θαυμάζει κανείς όταν μελετά τις Πράξεις των Αποστόλων, τα ιερά συναξάρια και αυτή την ιστορία. Θαυμάζει και εκπλήσσεται από το γεγονός ότι τόσο ο ελεύθερος Ελλαδικός χώρος, όσο και αυτές οι αλύτρωτες εισέτι πατρίδες, δέχθηκαν τον σπόρο τού λόγου τού Θεού από τους θεμελίους της πίστεως, τους Αποστόλους.
Όταν όμως ο λόγος στρέφεται στον Πρωτόκλητο Απόστολο, τον Ανδρέα, τότε η συγκίνησις αλλά και το αίσθημα της συνεπείας στην πίστη τού Χριστού και η εφαρμογή τής ζωής τής Εκκλησίας μας, πραγματικά κορυφώνεται. Βλέποντας το μαρτύριο του μεγάλου Αποστόλου στην Πελοπόννησο, στην πόλη των Πατρών, δεν μπορεί παρά να αναθεωρεί πολλά μέσα του που έχουν σχέση με την αυθεντική μας πίστη.
Όμως, μια σύντομη αναφορά στη ζωή τού Αποστόλου Ανδρέου καθίσταται αναγκαία. Έζησε και μεγάλωσε στη μικρή κωμόπολη Βηθσαϊδά, δίπλα στη λίμνη τής Γαλιλαίας, όπου μαζί με τον αυτάδελφό του Σίμωνα έμαθαν και εξασκούσαν το επάγγελμα του ψαρά. Το σκληρό όμως αυτό επάγγελμα δεν στάθηκε εμπόδιο στις υψηλές εφέσεις τής καρδιάς του. Αυτός ο φαινομενικά σκληρός, λόγω του επαγγέλματός του άνδρας, έκρυβε μια ευαίσθητη στα πνευματικά καρδία, γι' αυτό και παρακολουθούσε το κήρυγμα της μετανοίας τού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.
Αυτός δε ήταν και ο λόγος που ως πιστός Ιουδαίος ανέμενε μέρα με την ημέρα, με πόθο άγιο και λαχτάρα σωτηρίας τον ερχομό τού Μεσσία. Και έφθασε η ευλογημένη εκείνη ημέρα όπου ο Τίμιος Πρόδρομος Τον είδε, Τον αναγνώρισε και ομολόγησε: “Ίδε ο αμνός τού Θεού”!
Αυτό ήταν. Ο Ανδρέας με τον φίλο και συνάδελφό του Ιωάννη τρέχουν με ενθουσιασμό να τον γνωρίσουν. “Τι ζητάτε;” τους ρωτά ο Ιησούς και αυτοί τον ανταπαντούν “Ραββί, πού μένεις;” για να πάρουν την απάντηση “Έρχεσθε και ίδετε”. Ελάτε και θα δείτε.
Ήταν μέχρι τότε η συγκλονιστικότερη στιγμή τής ζωής τους. Γι' αυτό και ο Ιωάννης θα σημειώσει στο Ευαγγέλιό του ότι ήταν περίπου τέσσερις η ώρα το απόγευμα. Και έμειναν μαζί με τον Ιησού έως ότου νύχτωσε. Στιγμές μοναδικές και φύσει ανέκφραστες προς όσους πεισματικά παραμένουν άγευστοι της ευαγγελικής, δηλαδή της Ορθοδόξου, παραδόσεως.
Ο Ανδρέας δεν κρατιέται. Ενώ είχε σκοτεινιάσει σπεύδει στον αδελφό του Σίμωνα και του ανακοινώνει ότι βρήκαν Αυτόν που περίμεναν, εκφράζοντας έτσι και την πρώτη ομολογία αυτός ο πρωτόκλητος μαθητής : “Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν”, τον Χριστό. Αυτόν που είχαν προφητεύσει οι προφήτες και αυτόν που αναμένει το Ιουδαϊκό έθνος αλλά και ο κόσμος ολόκληρος.
Φυσικά ο Ανδρέας, όπως και οι άλλοι μαθητές, ακολούθησε τον Κύριο τα τρία έτη που εκήρυσσε και θαυματουργούσε. Είδε από κοντά τα άχραντα πάθη, την ένδοξη Ανάσταση και έζησε το μοναδικό γεγονός τής Αναλήψεως. Η βίωση όμως του γεγονότος τής Πεντηκοστής γεμίζει την ύπαρξή του με τις αποστολικές δωρεές τού Αγίου Πνεύματος, πυρπολεί τον ζήλο του και με τις ευχές και προσευχές τής Κυρίας Θεοτόκου, φεύγει από τα όρια της Παλαιστίνης. Φεύγει γεμάτος Ιερό ζήλο για την διάδοση της Χριστιανικής πίστεως, έχοντας συνάμα και μια ιδιαίτερη σχέση και σύνδεσμο με το σύμβολο της νίκης. Με τον Τίμιο του Κυρίου Σταυρό.
Στη θαρραλέα και ακούραστη αποστολική του δράση, οφείλουν πάρα πολλά οι μαρτυρικές πόλεις και κωμοπόλεις τού Πόντου και της ευρυτέρας περιοχής. Ο Απόστολος Ανδρέας, επίσης είναι ο ιδρυτής τής Εκκλησίας τού Βυζαντίου! Δικαίως λοιπόν καυχώνται όσοι είναι διάδοχοι του Πρωτοκλήτου στην χρονική αποστολική διαδοχή, αλλά η καύχησις επιφέρει την ευλογία και το χάρισμα της πίστεως, όταν βεβαίως συνοδεύεται αδιασπάστως και από την Αποστολική διδαχή στο θέμα της μοναδικότητας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.
Αυτός δε, είναι και ο λόγος που ολόκληρη η πονεμένη Ρωμιοσύνη, βλέποντας και ακούοντας τα αλλοπρόσαλλα κηρύγματα του Οικουμενισμού και τις θεατρικές λειτουργικές παραστάσεις Ορθοδόξων και κακοδόξων, ιδιαιτέρως τον παρακαλεί ώστε να προστατεύσει τους συνειδητούς και ακεραίους στην πίστη ποιμένες με το ποίμνιο, και σε όσα σημεία τής γης υφίσταται η Εκκλησία, ως φάρος της αυγής να λάμπει και να εξαποστέλλει το φως τής πίστεως του Χριστού. Το μοναδικό φως τής Ορθοδοξίας μας.
Το Αποστολικό του κήρυγμα ακούστηκε ακόμη στη Θράκη, στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία, έως και την περιοχή τής Αχαΐας. Έτσι η Πάτρα έχει την ιδιαιτέρα τιμή και ευλογία να δέχεται τις ευλογίες τού πολιούχου της και φυσικά να κατέχει θησαυρό της πολύτιμο την αγία κάρα, αλλά και τμήματα από τα ιερά του λείψανα.
Είναι λοιπόν άξιος ο Πρωτόκλητος Ανδρέας να κατέχει τιμημένη θέση ανάμεσα στους δώδεκα Αποστόλους, τους διαδόχους τού Κυρίου. Είναι ένας από τους πολυτίμους λίθους που στολίζουν αλλά και που στηρίζουν την Εκκλησία μας.
Ένα άλλο όμως σημείο που θα πρέπει να σταθούμε είναι η προσωπική γνωριμία τού Ανδρέου με τον Χριστό. Δεν αρκέσθηκε απλώς στην ομολογία τού Ιωάννου τού Βαπτιστού. Θέλησε να Τον γνωρίσει από κοντά και να Τον ζήσει. Να μείνει κοντά σε Αυτόν που μας γνωρίζει πριν ακόμα έλθουμε στην ύπαρξη. Και τούτο το βλέπουμε στη συνέχεια της Ευαγγελικής περικοπής με τον Φίλιππο και τον Ναθαναήλ. 
"Κύριε, πόθεν με γινώσκεις;" Από που με γνωρίζεις; Και ο Κύριος απαντά: "Πριν σου μιλήσει για μένα ο Φίλιππος, σε είδα με τα θεϊκά μου μάτια κάτω από την συκιά." Και ο Ανδρέας του απαντά: "Διδάσκαλε, εσύ είσαι αληθινά ο υιός τού Θεού, ο βασιλιάς τού Ισραήλ"
Και φυσικά τα λόγια αυτά του Ναθαναήλ δεν αποτελούσαν μια απλή έκφραση εκπλήξεως αλλά συνειδητή ομολογία πίστεως. Ομολογία πίστεως στον Υιό τού Θεού.
 Ναι, ο Χριστός μας γνωρίζει πολύ περισσότερο απ' όσο γνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Μια εκ των ιδιοτήτων τού Θεού είναι και η Παγγνωσία του. Το θέμα όμως είναι εμείς να έχουμε αγαθή διάθεση, καλή προαίρεση, κάτι βεβαίως που εξαρτάται αποκλειστικώς από εμάς. Στην συνέχεια δε με κάθε ειλικρίνεια να στεκόμαστε μπροστά σε Αυτόν, που γνωρίζει τα “άδηλα και κρύφια” των καρδιών μας. Τούτο θα έχει ως συνέπεια την έκφραση και την ομολογία της πίστεως προς όλες τις κατευθύνσεις. Προς όλους τους ανθρώπους και φυσικά μέσα σε όλες τις καταστάσεις που εφ' εξής έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε έως το τέλος τής ζωής μας.
    Φίλοι μου, είναι αδύνατον να αποφύγουμε την ομολογία τού Χριστού ενώπιον των ανθρώπων. Αντιθέτως μάλιστα, αυτό αποτελεί τιμή και καύχημά μας και οπωσδήποτε σηματοδοτεί αυτή την σωτηρία μας. Είτε η ζωή μας είναι πολυκύμαντη, είτε ταπεινή, ήρεμη και ήσυχη, οι περιστάσεις μέσω των πνευματικών νόμων θα μας φέρουν σε στιγμές που είτε θα ομολογήσουμε την θεότητα του Χριστού και την μοναδικότητα της Εκκλησίας Του, είτε θα αρνηθούμε ό,τι πολυτιμότερο μπορούμε να δώσουμε για την αγάπη Του, δηλ. την πίστη Του.
Απομένει λοιπόν στον καθένα μας να παρακολουθήσουμε την Αποστολική και καρτερική πορεία αλλά και το θριαμβευτικό τέλος διά του Σταυρού τού Αποστόλου Ανδρέου, ή αλλοίμονο να αισχυνθούμε για τον Σταυρό και την πίστη μας με όλες τις συνέπειες επιλέγοντας μια νοθευμένη πίστη. Μια πίστη “χριστιανική” που αποσυνδέει την Ανάσταση από τον Σταυρό και καταντά την πίστη ένα απλό συναίσθημα. Μια δηλαδή κατάσταση που μπορεί να περιέχει εξωτερικό φολκλόρ με φορτισμένο συναίσθημα και αγαπολογική συνθηματολογία, που όμως ουδεμία σχέση μπορεί να έχει με την Αποστολική πίστη. Την πίστη που μας παρέδωκαν οι άγιοι Απόστολοι. Την πίστη για την οποία σταυρώθηκε ο Πρωτόκλητος Ανδρέας. Την πίστη που μας διασώζουν οι επίσημοι Άγιοι μέσα στο Σώμα τής Εκκλησίας μας.
Αμήν.
Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε παρακάτω" ακολουθεί το Ευαγγέλιο της εορτής του Αγίου Ανδρέου στο αρχαίο κείμενο, αλλά και σε  νεοελληνική απόδοση...

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ κγ΄ (ΙΓ΄ΛΟΥΚΑ) "Ο πλούσιος νέος και ο Χριστός" (εκ του κατά Λουκά ιη΄18-27)

Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγγέλιο ιγ΄λουκά
"...περίλυπος εγένετο
 ήν γαρ πλούσιος σφόδρα".
      Από τις περιγραφές και των τεσσάρων Ευαγγελιστών βλέπουμε πως πολλοί ήταν αυτοί που είτε από καλή είτε από κακή πρόθεση, ακούγοντας τα λόγια του Χριστού κατά την διάρκεια της διδασκαλίας Του, τον πλησίαζαν και τον ρωτούσαν διάφορα πράγματα που τους απασχολούσαν στην ζωή τους, αλλά και πέρα από αυτήν. 
      Μεταξύ αυτών των ανθρώπων που πλησίασαν και μίλησαν με το Χριστό ήταν και ένας πλούσιος νέος ο οποίος ζήτησε να μάθει τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών. Ο Κύριος του υπέδειξε να τηρεί τις εντολές του Θεού στην καθημερινή του ζωή και εκείνος απάντησε ότι όλα αυτά τα εφαρμόζει από την παιδική του ηλικία. Τότε ο Κύριος του είπε ότι, εάν θέλει να είναι τέλειος, να πουλήσει τα υπάρχοντά του, να τα δώσει στους φτωχούς, και να τον ακολουθήσει, δηλαδή να γίνει μαθητής Του. Ο πλούσιος όμως στο άκουσμα αυτό λυπήθηκε πολύ και απομακρύνθηκε από το Χριστό, γιατί είχε κτήματα πολλά.

      Δυστυχώς η κάθε εποχή έχει να παρουσιάσει τους δικούς της τύπους πλουσίων που επιδίδονται με μανία στον υλικό θησαυρισμό. Μολονότι ο ψαλμωδός λέει: "και εάν ακόμη ρέει ο πλούτος, να μη προσκολληθεί η καρδιά σας σ' αυτόν", παρά ταύτα πολλών ανθρώπων η καρδιά και η σκέψη βρίσκεται αιχμαλωτισμένη στον πλούτο. Λέγεται μάλιστα, μέσω της εκκλησιαστικής παράδοσης, ότι το πάθος αυτό είναι τόσο δυνατό που συνοδεύει την ψυχή και πέραν του τάφου, όπου και την βασανίζει αιώνια. Πόσο δίκαιο είχε αυτός που είπε ότι όποιος έχει δεμένη την καρδιά του στο χρήμα, μπορεί να αγοράσει ένα κρεβάτι, αλλά όχι τον ήσυχο ύπνο του, βιβλία, αλλά όχι μυαλό, γιατρικά, αλλά όχι υγεία, διασκέδαση, αλλά όχι ευτυχία, θρησκεία, αλλά όχι σωτηρία, και φυσικά, διαβατήριο για οπουδήποτε θελήσει, εκτός όμως από τον Παράδεισο.
      Εξ άλλου η καθημερινή πείρα διδάσκει ότι ο πλούτος δεν παραμένει μόνιμα στον άνθρωπο, αλλά αλλάζει αφεντικό, αφού «Πλούσιοι ἐπτώχευσανκαί ἐπείνασαν, οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ», όπως λέει και ο όμορφος αυτός ύμνος της Εκκλησίας μας, που ακούγεται στο τέλος της τελετής της Αρτοκλασίας στους ναούς μας. Ειδικά στις μέρες μας και στην περίεργη και αποκαλυπτική εποχή που ζούμε και που βλέπουμε τους Έλληνες συνανθρώπους μας να ταλαιπωρούνται από την νέα τάξη πραγμάτων που μας επιβλήθηκε εν μια νυκτί και χωρίς καμιά προειδοποίηση, η ισχύς αυτών των λόγων γίνεται μεγαλύτερη και η ανάγκη για φιλανθρωπία γίνεται επιτακτικότερη.
          Σημασία λοιπόν έχει η διαχείριση του πλούτου και όχι ο θησαυρισμός. Εάν ο πλούτος χρησιμοποιείται κατά τρόπο φιλάνθρωπο, αποβαίνει εις σωτηρίαν του ανθρώπου, όπως φαίνεται από πολλά παραδείγματα πλουσίων της Παλαιάς και Καινής διαθήκης και όχι μόνο. Πολλοί Πατριάρχες αγωνίστηκαν με αυτοθυσία και υπάκουσαν στο κέλευσμα του Θεού χάριν της επουρανίου Βασιλείας.
      Ο Ιωσήφ προτίμησε φυλακίσεις και στερήσεις χάριν του ουράνιου θησαυρού. Ο Μωυσής αρνήθηκε την πριγκιπική του ιδιότητα και τους θησαυρούς της Αιγύπτου χάριν της ουράνιας πατρίδας. Ο Πατριάρχης Δαυίδ προσευχόταν να του δώσει ο Θεός "καρδίαν καθαράν", την οποία όσοι την έχουν θα δουν το Θεό, σύμφωνα με την διαβεβαίωση του Κυρίου. 
      Αλλά και από την Καινή Διαθήκη πληροφορούμαστε ότι οι Απόστολοι εγκατέλειψαν τα πάντα και ακολούθησαν το Χριστό για να γίνουν μέτοχοι της αιωνιότητας. Ο Ζακχαίος έδωσε τα μισά από τα υπάρχοντά του και ο Κύριος δεν το αρνήθηκε αλλά τον βεβαίωσε για τη σωτηρία του. Πολλοί από τους πατέρες της Εκκλησίας διαμοίρασαν τα πλούτη τους στους φτωχούς και έζησαν σε φτώχεια και άσκηση για να κατακτήσουν τον ουράνιο θησαυρό. Το Ορθόδοξο Συναξάριο είναι γεμάτο με πλουσίους, τιτλούχους, μορφωμένους, σημαντικούς ανθρώπους που είτε μαρτύρησαν ρακένδυτοι για τον Χριστό τους, είτε φτωχοί και ασήμαντοι έφυγαν αθόρυβα από την ζωή αυτήν για να στεφανωθούν ως Άγιοι πια στην αιώνια επουράνια Βασιλεία του Θεού. 
      Όμως και σήμερα πολλοί, όχι μόνο φτωχοί αλλά και πλούσιοι, έχουν σφοδρή επιθυμία να αποκτήσουν τους ουράνιους θησαυρούς. Και δε γίνεται ο πλούτος εμπόδιο στο σκοπό αυτό, αντίθετα γίνεται εργαλείο φιλανθρωπίας, γιατί τον χρησιμοποιούν σαν να είναι όχι δικός τους, αλλά του Θεού, όπως και πράγματι είναι. Όπως ο ταμίας που διαχειρίζεται χρήματα δεν τα θεωρεί δικά του, έτσι και οι πλούσιοι πρέπει να αισθάνονται σαν διαχειριστές των αγαθών που τους έδωσε ο Θεός. 
     Και εδώ ας θυμηθούμε και τον άλλον πλούσιο, του εκ του κατά Λουκά Ευαγγελίου του Χριστού μας, που ακούστηκε από τα χείλη των ιερέων όλης της Ορθοδοξίας την προηγούμενη Κυριακή, ο οποίος ήθελε να γκρεμίσει τις παλιές αποθήκες του για να χτίσει καινούργιες και να χωρέσουν τα υπάρχοντα του, αγνοώντας όμως τους συνανθρώπους του και άκουσε τον Θεό να του λέει: "Άφρων ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού, ά δε ητοίμασες τίνι έσται;  
     Ο άνθρωπος πρέπει να έχει υπ' όψη του ότι τίποτα δεν έφερε στη ζωή αυτή και τίποτα δεν θα πάρει μαζί του φεύγοντας απ' αυτή. Πρέπει να αρκείται σε όσα του δίνει ο Θεός με την τίμια εργασία του, γιατί πλούσιος πρέπει να αισθάνεται κανείς, όταν δεν είναι πλεονέκτης. Οι πλούσιοι όμως πρέπει να σκέπτονται και τους ουράνιους θησαυρούς οι οποίοι αποκτώνται, όταν χορταίνουν πεινασμένους, όταν ντύνουν γυμνούς, όταν θεραπεύουν ασθενείς και ελευθερώνουν φυλακισμένους. 
     Και δόξα τω Θεώ υπάρχουν και σήμερα πλούσιοι που σκέπτονται και ενεργούν έτσι, και όχι όπως ο πλούσιος νέος του σημερινού ευαγγελίου, που στο άκουσμα των προτροπών του Ιησού, που του είπε πως για να κερδίσει την αιώνια ζωή, πρέπει να μοιραστεί τα πλούτη του με τους φτωχούς και να τον ακολουθήσει, "περίλυπος εγένετο ήν γαρ πλούσιος σφόδρα".
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ 2015
      Και θα δοξάσω τον Θεό και πάλι, αφού εδώ στην μικρή και φτωχή Ενορία μας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, η παραίνεση του Χριστού μας βρήκε πρόσφορο έδαφος και με την παρότρυνση των ιερέων του ναού, ο ένας προσέχει και βοηθά τον άλλον και έτσι όσοι μπορούν και έχουν ακόμα περίσσευμα το μοιράζονται με τους αναγκεμένους συνανθρώπους τους, μα περισσότερο ευλογημένο είναι πως στην γειτονιά μας, στους Ανθόκηπους, το υστέρημα είναι αυτό που μοιραζόμαστε πια γεμίζοντας έτσι όσο μπορούμε τις αποθήκες του ναού μας με τα τρόφιμα που θα μοιραστούν λίγο πριν τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν και με αυτόν τον θεάρεστο τρόπο καλλιεργούν οι ενορίτες μας την ψυχή τους, μαλακώνοντας όμως έτσι παράλληλα και τον πόνο κάποιων ανθρώπων που ζουν κοντά μας, μπορεί και δίπλα μας και δυσκολεύονται πραγματικά. 
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ 2015
     Για όλα αυτά όμως θα χρειαστούμε και πάλι την βοήθεια σας, όταν σε μια εβδομάδα από τώρα, από τις 4 έως τις 14 Δεκεμβρίου, θα βγουν οι κυρίες του Φιλοπτώχου Ταμείου της Ενορίας μας και με τα συνεργεία του ετήσιου Εράνου της Αγάπης 2016 της εκκλησίας μας, από γειτονιά σε γειτονιά, από σπίτι σε σπίτι, από πόρτα σε πόρτα, από ψυχή σε ψυχή,  θα "ζητιανέψουμε" την αγάπη σας, θα απλώσουμε το χέρι στο αίσθημα της φιλανθρωπίας σας για να μπορέσουμε και φέτος να σταθούμε και πάλι αντάξιοι των προσδοκιών του Χριστού μας, που στο πρόσωπο Του καθρεπτίζεται η ανάγκη και η ένδυα των συνανθρώπων μας που ταλαιπωρούνται λίγο περισσότερα από εμάς αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας.  
     Σας ευχαριστώ για την καλοσυνάτη καρδιά σας και τα ευγενικά  πρόσωπα σας και υποκλίνομαι στη αγάπη που δείχνεται στους συνανθρώπους σας, με κάνετε πραγματικά υπερήφανο που ζω και συναναστρέφομαι μαζί σας. Ας συνεχίσουμε την προσπάθεια που κάνουμε για όσο ακόμα μπορούμε και ας μην γίνει ο μικρός ή ο μεγαλύτερος πλούτος του κανενός από εμάς εμπόδιο στην κληρονομιά της αιώνιας ζωής που μας ετοίμασε ο Θεός και μας περιμένει παρακάτω.
    Τώρα στην ερώτηση του πλουσίου νέου της κυριακάτικης περικοπής του Ευαγγελίου, που θα ακουστεί στις εκκλησιές όλης της Ορθοδοξίας, την Κυριακή της 27ης Νοεμβρίου 2016 από τους ιερείς μας αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι της ιστοσελίδας μας, "...τί ποιήσας ζων αώνιον κληρονομήσω;" την απάντηση του την δίνει ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας του: «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ εστίν». Δηλαδή αν ο άνθρωπος, αφήσει την χάρη του Θεού να πνεύσει μέσα στην πορωμένη του καρδιά, αν είναι δεκτικός και καλοπροαίρετος στις παραινέσεις και στην διδασκαλία του Χριστού, τότε ο Θεός Πατέρας όλων μας, θα λύσει τους δεσμούς του χρήματος, θα εκδιώξει τον δαίμονα της φιλοχρηματίας και έτσι θα τον αναδείξει άξιον της σωτηρίας του.
Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγγέλιο ιγ΄λουκά
        Πιο απλά, είναι ανάγκη, ο πλούσιος που είναι προσκολλημένος στο χρήμα, να αφήσει ελεύθερα "τα χέρια" του Θεού, ώστε και ο Θεός στη συνέχεια να τον ελευθερώσει. Το μικρόβιο της υπερβολικής αγάπης στο χρήμα και της προσκολλήσεως μετά μανίας σε αυτό, είναι από από τα πιο δυνατά αμαρτήματα που έχει να παλέψει ο χριστιανός και στην σπάνια περίπτωση που θα εξέλθει νικητής από αυτήν την αδηφάγα αρρώστια δια της προσφοράς, της φιλανθρωπίας και της περιφρονήσεως του πλούτου, τότε ο πιστός  αυτός «εξαγοράζει» την Βασιλεία του Θεού.
Όλοι τον νου μας λοιπόν από τις 4 έως τις 14 Δεκεμβρίου 2016 για να υποδεχθούμε τον ίδιο τον Χριστό που θα χτυπήσει την πόρτα και του δικού μας σπιτιού, στο πρόσωπο των ηρωΐδων γυναικών του Φιλοπτώχου Ταμείου μας και του Εράνου της Αγάπης 2016.
Καλή και ευλογημένη Κυριακή!!!