Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ κγ΄ (ΙΓ΄ΛΟΥΚΑ) "Ο πλούσιος νέος και ο Χριστός" (εκ του κατά Λουκά ιη΄18-27)

Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγγέλιο ιγ΄λουκά
"...περίλυπος εγένετο
 ήν γαρ πλούσιος σφόδρα".
      Από τις περιγραφές και των τεσσάρων Ευαγγελιστών βλέπουμε πως πολλοί ήταν αυτοί που είτε από καλή είτε από κακή πρόθεση, ακούγοντας τα λόγια του Χριστού κατά την διάρκεια της διδασκαλίας Του, τον πλησίαζαν και τον ρωτούσαν διάφορα πράγματα που τους απασχολούσαν στην ζωή τους, αλλά και πέρα από αυτήν. 
      Μεταξύ αυτών των ανθρώπων που πλησίασαν και μίλησαν με το Χριστό ήταν και ένας πλούσιος νέος ο οποίος ζήτησε να μάθει τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών. Ο Κύριος του υπέδειξε να τηρεί τις εντολές του Θεού στην καθημερινή του ζωή και εκείνος απάντησε ότι όλα αυτά τα εφαρμόζει από την παιδική του ηλικία. Τότε ο Κύριος του είπε ότι, εάν θέλει να είναι τέλειος, να πουλήσει τα υπάρχοντά του, να τα δώσει στους φτωχούς, και να τον ακολουθήσει, δηλαδή να γίνει μαθητής Του. Ο πλούσιος όμως στο άκουσμα αυτό λυπήθηκε πολύ και απομακρύνθηκε από το Χριστό, γιατί είχε κτήματα πολλά.

      Δυστυχώς η κάθε εποχή έχει να παρουσιάσει τους δικούς της τύπους πλουσίων που επιδίδονται με μανία στον υλικό θησαυρισμό. Μολονότι ο ψαλμωδός λέει: "και εάν ακόμη ρέει ο πλούτος, να μη προσκολληθεί η καρδιά σας σ' αυτόν", παρά ταύτα πολλών ανθρώπων η καρδιά και η σκέψη βρίσκεται αιχμαλωτισμένη στον πλούτο. Λέγεται μάλιστα, μέσω της εκκλησιαστικής παράδοσης, ότι το πάθος αυτό είναι τόσο δυνατό που συνοδεύει την ψυχή και πέραν του τάφου, όπου και την βασανίζει αιώνια. Πόσο δίκαιο είχε αυτός που είπε ότι όποιος έχει δεμένη την καρδιά του στο χρήμα, μπορεί να αγοράσει ένα κρεβάτι, αλλά όχι τον ήσυχο ύπνο του, βιβλία, αλλά όχι μυαλό, γιατρικά, αλλά όχι υγεία, διασκέδαση, αλλά όχι ευτυχία, θρησκεία, αλλά όχι σωτηρία, και φυσικά, διαβατήριο για οπουδήποτε θελήσει, εκτός όμως από τον Παράδεισο.
      Εξ άλλου η καθημερινή πείρα διδάσκει ότι ο πλούτος δεν παραμένει μόνιμα στον άνθρωπο, αλλά αλλάζει αφεντικό, αφού «Πλούσιοι ἐπτώχευσανκαί ἐπείνασαν, οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ», όπως λέει και ο όμορφος αυτός ύμνος της Εκκλησίας μας, που ακούγεται στο τέλος της τελετής της Αρτοκλασίας στους ναούς μας. Ειδικά στις μέρες μας και στην περίεργη και αποκαλυπτική εποχή που ζούμε και που βλέπουμε τους Έλληνες συνανθρώπους μας να ταλαιπωρούνται από την νέα τάξη πραγμάτων που μας επιβλήθηκε εν μια νυκτί και χωρίς καμιά προειδοποίηση, η ισχύς αυτών των λόγων γίνεται μεγαλύτερη και η ανάγκη για φιλανθρωπία γίνεται επιτακτικότερη.
          Σημασία λοιπόν έχει η διαχείριση του πλούτου και όχι ο θησαυρισμός. Εάν ο πλούτος χρησιμοποιείται κατά τρόπο φιλάνθρωπο, αποβαίνει εις σωτηρίαν του ανθρώπου, όπως φαίνεται από πολλά παραδείγματα πλουσίων της Παλαιάς και Καινής διαθήκης και όχι μόνο. Πολλοί Πατριάρχες αγωνίστηκαν με αυτοθυσία και υπάκουσαν στο κέλευσμα του Θεού χάριν της επουρανίου Βασιλείας.
      Ο Ιωσήφ προτίμησε φυλακίσεις και στερήσεις χάριν του ουράνιου θησαυρού. Ο Μωυσής αρνήθηκε την πριγκιπική του ιδιότητα και τους θησαυρούς της Αιγύπτου χάριν της ουράνιας πατρίδας. Ο Πατριάρχης Δαυίδ προσευχόταν να του δώσει ο Θεός "καρδίαν καθαράν", την οποία όσοι την έχουν θα δουν το Θεό, σύμφωνα με την διαβεβαίωση του Κυρίου. 
      Αλλά και από την Καινή Διαθήκη πληροφορούμαστε ότι οι Απόστολοι εγκατέλειψαν τα πάντα και ακολούθησαν το Χριστό για να γίνουν μέτοχοι της αιωνιότητας. Ο Ζακχαίος έδωσε τα μισά από τα υπάρχοντά του και ο Κύριος δεν το αρνήθηκε αλλά τον βεβαίωσε για τη σωτηρία του. Πολλοί από τους πατέρες της Εκκλησίας διαμοίρασαν τα πλούτη τους στους φτωχούς και έζησαν σε φτώχεια και άσκηση για να κατακτήσουν τον ουράνιο θησαυρό. Το Ορθόδοξο Συναξάριο είναι γεμάτο με πλουσίους, τιτλούχους, μορφωμένους, σημαντικούς ανθρώπους που είτε μαρτύρησαν ρακένδυτοι για τον Χριστό τους, είτε φτωχοί και ασήμαντοι έφυγαν αθόρυβα από την ζωή αυτήν για να στεφανωθούν ως Άγιοι πια στην αιώνια επουράνια Βασιλεία του Θεού. 
      Όμως και σήμερα πολλοί, όχι μόνο φτωχοί αλλά και πλούσιοι, έχουν σφοδρή επιθυμία να αποκτήσουν τους ουράνιους θησαυρούς. Και δε γίνεται ο πλούτος εμπόδιο στο σκοπό αυτό, αντίθετα γίνεται εργαλείο φιλανθρωπίας, γιατί τον χρησιμοποιούν σαν να είναι όχι δικός τους, αλλά του Θεού, όπως και πράγματι είναι. Όπως ο ταμίας που διαχειρίζεται χρήματα δεν τα θεωρεί δικά του, έτσι και οι πλούσιοι πρέπει να αισθάνονται σαν διαχειριστές των αγαθών που τους έδωσε ο Θεός. 
     Και εδώ ας θυμηθούμε και τον άλλον πλούσιο, του εκ του κατά Λουκά Ευαγγελίου του Χριστού μας, που ακούστηκε από τα χείλη των ιερέων όλης της Ορθοδοξίας την προηγούμενη Κυριακή, ο οποίος ήθελε να γκρεμίσει τις παλιές αποθήκες του για να χτίσει καινούργιες και να χωρέσουν τα υπάρχοντα του, αγνοώντας όμως τους συνανθρώπους του και άκουσε τον Θεό να του λέει: "Άφρων ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού, ά δε ητοίμασες τίνι έσται;  
     Ο άνθρωπος πρέπει να έχει υπ' όψη του ότι τίποτα δεν έφερε στη ζωή αυτή και τίποτα δεν θα πάρει μαζί του φεύγοντας απ' αυτή. Πρέπει να αρκείται σε όσα του δίνει ο Θεός με την τίμια εργασία του, γιατί πλούσιος πρέπει να αισθάνεται κανείς, όταν δεν είναι πλεονέκτης. Οι πλούσιοι όμως πρέπει να σκέπτονται και τους ουράνιους θησαυρούς οι οποίοι αποκτώνται, όταν χορταίνουν πεινασμένους, όταν ντύνουν γυμνούς, όταν θεραπεύουν ασθενείς και ελευθερώνουν φυλακισμένους. 
     Και δόξα τω Θεώ υπάρχουν και σήμερα πλούσιοι που σκέπτονται και ενεργούν έτσι, και όχι όπως ο πλούσιος νέος του σημερινού ευαγγελίου, που στο άκουσμα των προτροπών του Ιησού, που του είπε πως για να κερδίσει την αιώνια ζωή, πρέπει να μοιραστεί τα πλούτη του με τους φτωχούς και να τον ακολουθήσει, "περίλυπος εγένετο ήν γαρ πλούσιος σφόδρα".
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ 2015
      Και θα δοξάσω τον Θεό και πάλι, αφού εδώ στην μικρή και φτωχή Ενορία μας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, η παραίνεση του Χριστού μας βρήκε πρόσφορο έδαφος και με την παρότρυνση των ιερέων του ναού, ο ένας προσέχει και βοηθά τον άλλον και έτσι όσοι μπορούν και έχουν ακόμα περίσσευμα το μοιράζονται με τους αναγκεμένους συνανθρώπους τους, μα περισσότερο ευλογημένο είναι πως στην γειτονιά μας, στους Ανθόκηπους, το υστέρημα είναι αυτό που μοιραζόμαστε πια γεμίζοντας έτσι όσο μπορούμε τις αποθήκες του ναού μας με τα τρόφιμα που θα μοιραστούν λίγο πριν τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν και με αυτόν τον θεάρεστο τρόπο καλλιεργούν οι ενορίτες μας την ψυχή τους, μαλακώνοντας όμως έτσι παράλληλα και τον πόνο κάποιων ανθρώπων που ζουν κοντά μας, μπορεί και δίπλα μας και δυσκολεύονται πραγματικά. 
Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ 2015
     Για όλα αυτά όμως θα χρειαστούμε και πάλι την βοήθεια σας, όταν σε μια εβδομάδα από τώρα, από τις 4 έως τις 14 Δεκεμβρίου, θα βγουν οι κυρίες του Φιλοπτώχου Ταμείου της Ενορίας μας και με τα συνεργεία του ετήσιου Εράνου της Αγάπης 2016 της εκκλησίας μας, από γειτονιά σε γειτονιά, από σπίτι σε σπίτι, από πόρτα σε πόρτα, από ψυχή σε ψυχή,  θα "ζητιανέψουμε" την αγάπη σας, θα απλώσουμε το χέρι στο αίσθημα της φιλανθρωπίας σας για να μπορέσουμε και φέτος να σταθούμε και πάλι αντάξιοι των προσδοκιών του Χριστού μας, που στο πρόσωπο Του καθρεπτίζεται η ανάγκη και η ένδυα των συνανθρώπων μας που ταλαιπωρούνται λίγο περισσότερα από εμάς αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας.  
     Σας ευχαριστώ για την καλοσυνάτη καρδιά σας και τα ευγενικά  πρόσωπα σας και υποκλίνομαι στη αγάπη που δείχνεται στους συνανθρώπους σας, με κάνετε πραγματικά υπερήφανο που ζω και συναναστρέφομαι μαζί σας. Ας συνεχίσουμε την προσπάθεια που κάνουμε για όσο ακόμα μπορούμε και ας μην γίνει ο μικρός ή ο μεγαλύτερος πλούτος του κανενός από εμάς εμπόδιο στην κληρονομιά της αιώνιας ζωής που μας ετοίμασε ο Θεός και μας περιμένει παρακάτω.
    Τώρα στην ερώτηση του πλουσίου νέου της κυριακάτικης περικοπής του Ευαγγελίου, που θα ακουστεί στις εκκλησιές όλης της Ορθοδοξίας, την Κυριακή της 27ης Νοεμβρίου 2016 από τους ιερείς μας αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι της ιστοσελίδας μας, "...τί ποιήσας ζων αώνιον κληρονομήσω;" την απάντηση του την δίνει ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας του: «Τα αδύνατα παρά ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ εστίν». Δηλαδή αν ο άνθρωπος, αφήσει την χάρη του Θεού να πνεύσει μέσα στην πορωμένη του καρδιά, αν είναι δεκτικός και καλοπροαίρετος στις παραινέσεις και στην διδασκαλία του Χριστού, τότε ο Θεός Πατέρας όλων μας, θα λύσει τους δεσμούς του χρήματος, θα εκδιώξει τον δαίμονα της φιλοχρηματίας και έτσι θα τον αναδείξει άξιον της σωτηρίας του.
Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγγέλιο ιγ΄λουκά
        Πιο απλά, είναι ανάγκη, ο πλούσιος που είναι προσκολλημένος στο χρήμα, να αφήσει ελεύθερα "τα χέρια" του Θεού, ώστε και ο Θεός στη συνέχεια να τον ελευθερώσει. Το μικρόβιο της υπερβολικής αγάπης στο χρήμα και της προσκολλήσεως μετά μανίας σε αυτό, είναι από από τα πιο δυνατά αμαρτήματα που έχει να παλέψει ο χριστιανός και στην σπάνια περίπτωση που θα εξέλθει νικητής από αυτήν την αδηφάγα αρρώστια δια της προσφοράς, της φιλανθρωπίας και της περιφρονήσεως του πλούτου, τότε ο πιστός  αυτός «εξαγοράζει» την Βασιλεία του Θεού.
Όλοι τον νου μας λοιπόν από τις 4 έως τις 14 Δεκεμβρίου 2016 για να υποδεχθούμε τον ίδιο τον Χριστό που θα χτυπήσει την πόρτα και του δικού μας σπιτιού, στο πρόσωπο των ηρωΐδων γυναικών του Φιλοπτώχου Ταμείου μας και του Εράνου της Αγάπης 2016.
Καλή και ευλογημένη Κυριακή!!!
Το Ευαγγέλιο 
της Κυριακής ΙΓ΄Λουκά

27ης Νοεμβρίου 2016 
(Λουκ. ιη´ 18-27) 
Πρωτότυπο κείμενο:
Τ καιρ κείνρχων τις προσλθε τ᾿Ιησο λέγων· Διδάσκαλε γαθέ, τί ποιήσας ζων αώνιον κληρονομήσω; Επε δ ατ ᾿Ιησος· Τί με λέγεις γαθόν; οδες γαθς ε μ ες  Θεός. Τς ντολς οδας· «μὴ μοιχεύσς, μ φονεύσς, μ κλέψς, μὴ ψευδομαρτυρήσς, τίμα τν πατέρα σου καὶ τν μητέρα σου». Ο δ επε· Τατα πάντα φυλαξάμην κ νεότητός μου.᾿Ακούσας δ τατα  ᾿Ιησος επεν ατ· Ετι ν σοι λείπει· πάντα σα χεις πώλησον κα διάδος πτωχος, κα ξεις θησαυρν ν οραν, καὶ δερο κολούθει μοι. Ο δ κούσας τατα περίλυπος γένετο· ν γρ πλούσιος σφόδρα. ᾿Ιδν δ ατν  ᾿Ιησος περίλυπον γενόμενον επε· Πς δυσκόλως ο τ χρήματα χοντες εσελεύσονται ες τν βασιλείαν τοῦ Θεο! Εκοπώτερον γάρ στι κάμηλον δι τρυμαλις αφίδος εσελθεν πλούσιον ες τν βασιλείαν το Θεο εσελθεν. Επον δ ο κούσαντες· Κα τίς δύναται σωθναι; Ο δ επε· Τ δύνατα παρ νθρώποις δυνατπαρ τ Θε στιν. 

Απόδοση σε απλή γλώσσα:
Εκενο τν καιρό, κάποιος ρχοντας πλησίασε τν᾿Ιησο κα το επε· «᾿Αγαθὲ Διδάσκαλε, τί ν κάνω γι ν κληρονομήσω τν αώνια ζωή;» Ο ᾿Ιησος το πάντησε· «Γιατί μ ποκαλες “γαθό”; Κανένας δν εναι γαθός, παρ μόνο νας,  Θεός. Ξέρεις τς ντολές· μ μοιχεύσεις, μ σκοτώσεις, μν κλέψεις, μν ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τν πατέρα σου κα τ μητέρα σου». Κι κενος το επε· «Ολα ατ τ τηρ π τ νιάτα μου». Οταν τ’ κουσε ᾿Ιησος το επε· «Ενα κόμη σο λείπει· πούλησελα σα χεις κα δσε τ χρήματα στος φτωχούς, κι τσι θ χεις θησαυρ κοντ στν Θεό· κι λα ν μ κολουθήσεις». Μόλις κενος τ’κουσε ατά, πολ στενοχωρήθηκε, γιατ ταν πάμπλουτος. Οταν ᾿Ιησος τν εδε τόσο στενοχωρημένον, επε· «Πόσο δύσκολα θ μπον στ βασιλεία το Θεο ατο πο χουν τ χρήματα! Εκολότερο εναι νπεράσει καμήλα μέσα π βελονότρυπα, παρ ν μπε πλούσιος στβασιλεία το Θεο». Οσοι τν κουσαν επαν· «Τότε ποις μπορε νσωθε;» Κι κενος τος πάντησε· «Ατ πο γι τος νθρώπους εναιδύνατα, γι τν Θε εναι δυνατά».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου