Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

" Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ "

    Σήμερα, Πέμπτη 30 Απριλίου του 2015, παραμονή της εργατικής Πρωτομαγιάς και ημέρα παγκόσμιας απεργίας και όχι αργίας, αλλά και ημέρα Παρασκευή και νηστείας, τελειώνει ο μήνας Απρίλιος που διανύσαμε και με την Ακολουθία του Εσπερινού το απόγευμα και τον Αγιασμό που θα ακολουθήσει, μπαίνουμε σε έναν νέο μήνα, τον μήνα της Άνοιξης και της αναγέννησης της φύσης, τον μήνα Μαΐο. 
(Συγκεκριμένα για τον μήνα Μαΐο, ενημερώνουμε όλους τους αναγνώστες και φίλους της ιστοσελίδας του Ναού μας, www.intheopatoron.blogspot.grότι στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, τον αφιερώνουμε σε δύο ξεχωριστούς για όλους εμάς, Αγίους και προστάτες μας που εορτάζουν, τον Άγιο Χριστόφορο και τον Όσιο Παχώμιο τον  Ευκαρπιώτη, που προς τιμήν τους οι Ανθοκηπιώτες έχουν φτιάξει και μικρά παρεκκλήσια στα όρια της Ενορίας τους και τους πανηγυρίζουμε με κάθε λαμπρότητα και ευλάβεια. 
*Τον Άγιο Χριστόφορο στο όμορφο παρεκκλήσι του που βρίσκεται στην οδό Καραϊσκάκη και Ανθοκήπων, την Παρασκευή 8 Μαΐου το απόγευμα με υπαίθριο πανηγυρικό Εσπερινό και Αγιασμό για τα οχήματα μια και είναι ο προστάτης των οδηγών.
* Τον Άγιο Παχώμιο τον Αγιορείτη ή Ευκαρπιώτη, ο οποίος μαρτύρησε στο Ουσάκ της Μικράς Ασίας στις 7 Μαΐου του 1730, ημέρα Πέμπτη της Αναλήψεως, από όπου καταγόμαστε οι περισσότεροι εκ των Ευκαρπιωτών, στο καινούργιο παρεκκλήσι του στην άλλη άκρη της Ενορίας μας, στο πάρκο των Μικρασιατών, στην συμβολή των οδών, Δασκαλίσσης Αθηνάς Τσακίρη και Εγνατίας, το Σάββατο 9 Μαΐου (μετάθεσις της εορτής του) και πάλι με υπαίθριο πανηγυρικό Εσπερινό, την Υποδοχή των Ιερών Λειψάνων  και της Εικόνος του από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Νέας Ευκαρπίας και πολλές μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις από τον Μικρασιατικό Σύλογο "ΟΥΣΑΚ" του τόπου μας.
      Ο υπό κατασκευή Ιερός Ναός των Αγίων Θεοπατόρων
         Ιωακείμ & Άννης, Ανθοκήπων Νέας Ευκαρπίας.
   Μετά από αυτήν την μεγάλη παρένθεση που κάναμε, ας μπούμε στο θέμα της σημερινής ανάρτησης μας στην ιστοσελίδα του ναού μας, που είναι ο Αγιασμός. 
  Στους ναούς όλης της Ορθοδοξίας την τελευταία ημέρα του μήνα μετά τον Εσπερινό, ή την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα το πρωΐ στον Όρθρο, τελείτε από τους ιερείς μας η Ακολουθία του Μικρού Αγιασμού ή της πρωτομηνιάς, όπως συνηθίζει να τον αναφέρει ο λαός, λαμβάνοντας έτσι όλοι μας την ευλογία της Εκκλησίας του Χριστού για όλον τον μήνα που θα ακολουθήσει.
    Στον δικό μας Ιερό Ναό, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Ευκαρπίας, ο Μικρός Αγιασμός της πρωτομηνιάς τελείτε παραδοσιακά από τους ιερείς μας την τελευταία μέρα του μήνα μαζί με τον Εσπερινό, όπου ραντίζεται με το καθαγιασμένο αυτό νερό όλος ο ναός και οι πιστοί που παρίστανται στην Ακολουθία. Τέλος ο Αγιασμός τοποθετείτε σε ειδικό σκεύος στην είσοδο της μικρής προς το παρόν κατακόμβης του υπό κατασκευή ναού μας, από όπου και τον παίρνουν οι Ενορίτες μας για να ευλογήσουν τα σπίτια τους, ή τον πίνουν σε κάθε Θεία Λειτουργία μετά την Θεία Κοινωνία και το αντίδωρο.
Η Βάπτισις του Ιησού Χριστού
και ο καθαγιασμός των υδάτων.
    Καλό είναι όμως, παρότι είναι γνωστό στους περισσοτέρους από εμάς, να γνωρίζουμε μερικά βασικά πράγματα για την Ακολουθία του Αγιασμού, τον σκοπό του, τον τρόπο τέλεσης του, αλλά και το τι χρειαζόμαστε κάθε φορά που καλούμε τον ιερέα στον σπίτι μας ή όπου αλλού τον χρειαζόμαστε, για να μας ευλογήσει.
   Έτσι αποφασίσαμε, σήμερα που τελειώνει ο μήνας να αναρτήσουμε στη ιστοσελίδα του ναού μας αυτό το μικρό άρθρο, το οποίο με απλά και κατανοητά λόγια, θα βοηθήσει τους αναγνώστες και όλους μας, να γίνουμε πιο ευσυνείδητοι χριστιανοί και γνώστες της πίστης μας. Αλλά επίσης προς ενημέρωση όλων και ιδιαιτέρως των ενοριτών μας μοιράζονται κατά καιρούς στον ναό μας από τους Επιτρόπους μας και ειδικά δίπτυχα φυλλάδια στο εκκλησίασμα για τον Αγιασμό, την Αρτοκλασία αλλά και άλλες Ακολουθίες, μα και για διάφορα θέματα που μπορεί να απασχολήσουν τους πιστούς μας.
Λίγα λόγια γενικά για τον Αγιασμό.
      Η Αγία μας Εκκλησία εκτός από τα επτά Μυστήρια δια των οποίων χαρίζεται, μετοχετεύεται, προσφέρεται και παρέχεται η αγιαστική Χάρις του Αγίου Πνεύματος έχει και κάποιες άλλες τελετές με τις οποίες παρέχεται χάρις, ευλογία, θεραπεία και πνευματική ωφέλεια στους πιστούς αλλά και στην κτίση ολόκληρη.
      Μεταξύ αυτών είναι και ο Αγιασμός των Υδάτων, Ακολουθία που όπως και οι περισσότερες τελετές της Εκκλησίας μας έχει για αρχή τον ιδρυτή της, τον Χριστό, ο οποίος και ο ίδιος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη ποταμό καθαγιάζοντας τα ύδατα.
Αγιασμός στα σπίτια
τα Άγια Θεοφάνεια.
   Κατά την Ακολουθία αυτή του Αγιασμού, με τις ευχές που περιέχονται στο Ευχολόγιο, ο Ιερέας παρακαλεί τον Θεό όπως το νερό αγιασθεί και αποκτήσει «δύναμη καθαρτική και ενέργεια, γίνει δώρο αγιασμού, αμαρτημάτων λυτήριον, ίαμα ψυχών και σωμάτων, προς πάσαν ωφέλειαν επιτήδειον». Επίσης παρακαλεί τον Θεό, το νερό του Αγιασμού να διώχνει μακριά τον κίνδυνο από ορατούς και αόρατους εχθρούς ,έτσι ώστε εκείνοι που το λαμβάνουν να το χρησιμοποιούν για την ευλογία των σπιτιών τους, για τον αγιασμό των  ψυχών και των σωμάτων τους και να παίρνουν πλούσια την  χάρη της Αγίας Τριάδος που είναι «η πηγή του αγιασμού και πάσης χάριτος».
Πότε τελείται ο Αγιασμός
Έναρξις της νέας κατηχητικής χρονιάς
της Ε.Ν.Ε των Αγίων Θεοπατόρων
Ιωακείμ και Άννης
    Κάθε πρώτη του μηνός η Εκκλησία τελεί στους Ναούς της τον Αγιασμό της πρωτομηνιάς, ενώ κατά την επιθυμία των πιστών καλούμε τον ιερέα κάθε μήνα ή όποτε άλλοτε τον χρειαζόμαστε και στην οικία μας για να μας ευλογήσει με τον Μικρό Αγιασμό, τελείται δε η Ακολουθία αυτή και σε άλλες περιπτώσεις της καθημερινής μας ζωής, όπως κατά την θεμελίωση νέου σπιτιού, εκκλησίας ή άλλης οικοδομής, κατά τα Θυρανοίξια ιερού ναού, ή εγκαίνια του νέου σπιτιού, του νέου καταστήματος, του νέου αυτοκινήτου, του Σχολικού έτους, του Κατηχητικού έτους και άλλων πνευματικών δραστηριοτήτων, τελείται δε και για ευόδωση της εργασίας, για ίαση ασθενειών, κατά της βασκανίας και των άλλων δαιμονικών επιθέσεων κ.τ.λ. Στα Ευχολόγια της Εκκλησίας μας (Μεγάλο και Μικρό) υπάρχουν πάρα πολλές ευχές η οποίες λέγονται ανάλογα με την περίσταση που ο Ιερέας τελεί τον Αγιασμό, ενώ είναι αυτονόητο ότι για να υπάρξουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα μετά την τέλεση του, απαιτείται η ενσυνείδητη συμμετοχή του πιστού και η επιθυμία του να προσελκύσει με τον προσωπικό του αγώνα την Θεία Χάρη.
Τι είναι Αγιασμός;
Αγιασμός
του 3ου Δημοτικού Σχολείου
 Ανθοκήπων Νέας  Ευκαρπίας.
    Αγιασμός των Υδάτων είναι η τελετουργική πράξη δια  της οποίας το νερό καθαγιάζεται με ορισμένες Ευχές και επικλήσεις της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, καθώς και με την σταυροειδή ευλογία και εμβάπτιση του Τιμίου Σταυρού. Η Τελετή αυτή λέγεται Αγιασμός ακριβώς γιατί με το ευλογημένο νερό, με την μετάληψη και τον ραντισμό πιστεύουμε ότι αγιαζόμαστε και καθαριζόμαστε από τις αμαρτίες μας. Γι΄ αυτό παρακαλούμε τον Θεό όπως το αγιασμένο νερό  θεραπεύσει τις ψυχές και τα σώματα μας και να αποτρέψει κάθε σατανική δύναμη.
Πανήγυρις Παρεκκλησίου
Αγ. Χριστοφόρου 2013
& Αγιασμός οχημάτων
στον Ι.Ν Αγ.Θεοπατόρων
    Η χρησιμοποίηση αγιασμένου νερού συναντάται σε πολύ παλαιούς χρόνους της ζωής των χριστιανών. Από αρχαίους Εκκλησιαστικούς ιστορικούς μαθαίνουμε για θαύματα που έγιναν με τον ραντισμό του αγιασμένου νερού. Επίσης υπάρχει μαρτυρία η οποία μας πληροφορεί ότι Αγιασμός γινόταν κάθε μήνα στο παλάτι της Κωνσταντινουπόλεως παρουσία των Βασιλέων. Έτσι εξηγείται και το τροπάριο «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου…νίκας τοις βασιλεύσι..» (το οποίο και πολύ ταλαιπώρησε και σκανδάλισε πιστούς τε και απίστους κατά τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας μια παράξενη αναστάτωση στους κόλπους κάποιων κύκλων ανθρώπων, με αποτέλεσμα σοφά η Αγία Εκκλησία μας να αποφασίσει να παροτρύνει τους ιερείς της να τροποποιούν λίγο το εν λόγω τροπάριο στις Ακολουθίες που τελούν, χρησιμοποιώντας την λέξη "...τοίς ευσεβέσι", για την αποφυγή περαιτέρω έντασηςπου ψάλλεται όταν βαπτίζεται ο Τίμιος Σταυρός στο νερό.
Υπάρχει διαφορά Μικρού και Μεγάλου Αγιασμού;
Θυρανοίξια Ι.Ν Αγ.Θεοπατόρων
Ιωακείμ & Άννης
Ανθοκήπων Νέας Ευκαρπίας.
   Ο Αγιασμός είναι Αγιασμός, είτε δίδεται την παραμονή των Φώτων, είτε την ίδια ημέρα είτε στο σπίτι, είτε οπουδήποτε. Δεν έχει διαφορά ο μικρός από τον μεγάλο αγιασμό. Λέγεται Μικρός η Μεγάλος, επειδή οι ευχές είναι μικρότερες ή μεγαλύτερες και επειδή παρατείνεται περισσότερο η λιγότερο η σχετική ακολουθία.  Το αγιασμένο νεράκι του Μικρού Αγιασμού, διατηρείται χρόνια αναλλοίωτος, όπως και αυτό του Μεγάλου λεγομένου Αγιασμού. Τον δε Μεγάλο Αγιασμό των Θεοφανείων, οι ιερείς μας τον κρατούν στην Αγία Πρόθεση των ναών και τον δίνουν στους πιστούς αντί Θείας Κοινωνίας σε ορισμένες περιπτώσεις κατά την κρίση τους.
Η Ακολουθία.
Αγιασμός ποδοσφαιρικής ομάδος
 της Ε.Ν.Ε των Αγ. Θεοπατόρων
Ιωακείμ & Άννης.
      Η ακολουθία του μικρού Αγιασμού που τελείται τακτικότερα (ενώ του Μεγ. Αγιασμού τελείται δύο φορές τον χρόνο παραμονή και ανήμερα των Θεοφανείων) ξεκινά με την ανάγνωση του «Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου..» και συνεχίζεται με την ψαλμωδία τροπαρίων της Παναγίας μας καθώς και του Αγίου μας. Αφού διαβαστεί  ο ψαλμός « Ελέησον με ο Θεός…» ψάλλεται ο Κανόνας της Παναγίας τα τροπάρια του οποίου αντιστοιχούν στα 24 γράμματα της Αλφαβήτου (Ακροστιχίδα). Κατόπιν αφού ψαλλούν και άλλα τροπάρια (επί το πλείστον της Παναγίας) ακολουθεί ο Τρισάγιος Ύμνος, ο Απόστολος ο οποίος αναφέρεται στην επιθυμία του Κυρίου να μας αγιάσει και να μας σώσει σαν αδελφούς και παιδιά του και το Ευαγγέλιο το οποίο αναφέρεται στο νερό της κολυμβήθρας της Βηθεσδά το οποίο αφού αγιαζόταν με την παρουσία Αγγέλου θεράπευε τις σωματικές ασθένειες των ανθρώπων. Στην συνέχεια λέγονται οι δεήσεις και οι ευχές δια των οποίων αγιάζεται το νερό και ιδιαιτέρως την στιγμή που ο Ιερέας το ευλογεί σταυροειδώς με το χέρι του. Ακολουθεί η «Βάπτιση» του Τιμίου Σταυρού στο αγιασμένο νερό, ο ραντισμός του χώρου που τελείται η ακολουθία, η ευλογία των πιστών με το αγιασμένο νερό και η προσκύνηση του τιμίου Σταυρού. Κατόπιν διαβάζεται η για την περίσταση κατάλληλη Ευχή, μνημονεύονται τα ονόματα για χάρη των οποίων τελείται ο Αγιασμός και γίνεται Απόλυση.
Τι χρειάζεται;
Θεοφάνεια 2013
στον Ι.Ν Αγ. Θεοπατόρων
Ιωακείμ & Άννης των Ανθοκήπων
της Νέας Ευκαρπίας.
    Για να τελεσθεί ο Αγιασμός χρειάζεται ένα τραπέζι με καθαρό τραπεζομάντηλο και πάνω του, να υπάρχουν: 
*μια γυάλινη μικρή λεκάνη με καθαρό νερό, 
*λίγο βασιλικό η δενδρολίβανο,
*εικόνα από το εικονοστάσι του σπιτιού μας,
*το θυμιατήρι αναμμένο, 
*και αναμμένο επίσης και το κανδήλι μας. 
*Σε ένα χαρτί γράφουμε τα ονόματα της    
  οικογενείας μας η οποία πρέπει να είναι    
  παρούσα και συμπροσευχόμενη στην Ακολουθία.
Ο Ιερέας θα έχει μαζί του το επιτραχήλιο, το Ευαγγέλιο, τον Σταυρό και το «Ευχολόγιο». 
 Επίλογος
Αγιασμός για την έναρξη
του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος
 της Ι.Μ.Ν & Στ. 2012
    Μπορούμε στο σπίτι μας να φυλάμε μόνο τον Μικρό Αγιασμό, αν και προτιμότερο θα ήταν, όποτε τον χρειαζόμαστε να τον προμηθευόμαστε από τον ναό της Ενορίας μας και κατόπιν να μην τον ξεχνάμε παρατημένο στο εικονοστάσι του οποίου το καντηλάκι του πρέπει να είναι πάντα αναμμένο, αλλά να τον χρησιμοποιούμε κάθε φορά που παρουσιάζεται ανάγκη στο σπιτικό μας. Είναι ευλογία και μια «καλή και ευλογημένη συνήθεια» να πίνουμε καθημερινά Αγιασμό πριν πάρουμε το πρωινό μας και αφού έχουμε πλύνει το πρόσωπο μας εκτός βέβαια  αν έχουμε να "κοινωνήσουμε" των Αχράντων Μυστηρίων. Αν κοινωνήσουμε τότε τρώμε πρώτα το Αντίδωρο μας και ύστερα πίνουμε τον Αγιασμό ο οποίος βρίσκεται μόνιμα στον πρόναο της Εκκλησίας μας.
Αγιασμός για τα έργα
αποπεράτωσης του ναού μας.
    Με την καθημερινή επαφή μας με τον Αγιασμό βάζουμε ολόκληρη την ημέρα μας κάτω από την ευλογία του Θεού, ενώ δεν παραλείπουμε την συμμετοχή μας τακτικά στο Ποτήριο της Ζωής με την Κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού μας γεγονός που μας χαρίζει τον κατ΄ εξοχήν Αγιασμό, την Ευλογία και την Σωτηρία.
Ευχόμαστε σε όλους τους αναγνώστες μας, 
καλό και ευλογημένο μήνα Μαΐο, 
αλλά και Καλές μας Πανηγύρεις 
για τον Άγιο Χριστόφορο και για τον Άγιο Παχώμιο που πλησιάζουν!!
Αρχιμανδρίτης Χρυσόσοτμος Τελίδης

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ & ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ.

Η ιστορία του Σχίσματος:
      Το Σχίσμα του 1054, γνωστό επίσης ως Μεγάλο Σχίσμα, ήταν το γεγονός που διαίρεσε το Χριστιανισμό σε Δυτικό Καθολικισμό και Ανατολική Ορθοδοξία. Αν και εντοπίζεται χρονολογικά στο έτος 1054, όταν ο Πάπας Λέων Θ΄ και ο Πατριάρχης Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος αντάλλαξαν μεταξύ τους αναθέματα, το σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης ήταν στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα μιας εκτεταμένης περιόδου αποξένωσης μεταξύ των δύο Εκκλησιών.
             Οι αρχικές αιτίες του σχίσματος ήταν οι διαφωνίες σχετικά με την παπική αρχή (ο Πάπας απαιτούσε να έχει εξουσία ανώτερη των τεσσάρων Πατριαρχών της Ανατολής και να ασκεί δικαιοδοσία πάνω τους, ενώ οι τέσσερις Πατριάρχες υποστήριζαν ότι η πρωτοκαθεδρία του Πατριάρχη Ρώμης ήταν μόνο τιμητική, και έτσι είχε δικαιοδοσία μόνο πάνω στους Χριστιανούς της Δύσης) και την εισαγωγή του όρου filioque στο Σύμβολο της Νικαίας. Υπήρχαν και άλλοι, λιγότερο σημαντικοί καταλύτες για το σχίσμα, συμπεριλαμβανομένης της διαφοράς στη λειτουργική πρακτική και των συγκρουόμενων αξιώσεων περί της αρμοδιότητας.
      Η διάσπαση των εκκλησιών με βάση δογματικά, θεολογικά, γλωσσικά, πολιτικά και γεωγραφικά σύνορα, και το θεμελιώδες ρήγμα δεν θεραπεύτηκαν ποτέ. Αν και θεωρείται ότι οι δύο εκκλησίες επανασυνδέθηκαν το 1274 (με τη Β΄ Σύνοδο της Λυών) και το 1439 (με τη Σύνοδο της Φερράρας - Φλωρεντίας), αυτές οι Σύνοδοι αποκηρύχθηκαν από τον Ορθόδοξο κόσμο συνολικά, δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες Ιεράρχες είχαν υπερβεί την αρμοδιότητά τους με τη συγκατάθεση σε αυτές τις αποκαλούμενες «ενώσεις». Οι περαιτέρω προσπάθειες να συμφιλιωθούν οι δύο εκκλησίες έχουν αποτύχει. 
       Εντούτοις, διάφορες εκκλησιαστικές κοινότητες, που πλαισίωσαν αρχικά την ανατολική ορθόδοξη εκκλησία έπειτα προσκολλήθηκαν στο Βατικανό, και καλούνται τώρα Ελληνόρυθμες Καθολικές εκκλησίες (Ουνία). Ως επί το πλείστον όμως, οι δυτικές και ανατολικές Εκκλησίες βρίσκονται ακόμα σε πλήρη διάσταση και οι διαχριστιανικές προσπάθειες και οι διαθρησκευτικοί διάλογοι που γίνονται τελευταία, αλλά και οι ένθα κείθε επισκέψεις των αρχηγών τους, μάλλον δεν ξεγελούν κανένα, αφού εκτός των δογματικών διαφορών τους που είναι αδιαπραγμάτευτες, η πάροδος του χρόνου και οι αιώνων της ιστορίας που πέρασαν, αλλά και η αδιαλλαξία του εκάστοτε Πάπα έναντι της Ορθοδοξίας, έχει δημιουργήσει αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ τους. Παρά ταύτα όμως, προσωπική μου γνώμη είναι πως, καλώς γίνονται οι διαχριστιανικοί διάλογοι αυτοί, και ας φωτίσει ο Θεός τους Αρχηγούς των δύο Εκκλησιών, ειδικά τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας, ο οποίος βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί και στον οποίο έχει πέσει όλο το βάρος αυτής της προσπάθειας, για το καλύτερο όλης της Χριστιανοσύνης.
Οι διαφορές μας με τους δυτικούς:
      Πολύ απλοϊκά και χωρίς ιδιαίτερους σχολιασμούς και τυπικότητες, σας παραθέτουμε δέκα από τις διαφορές μας με του δυτικούς. Άν θέλουμε βέβαια εμείς να εμβαθύνουμε περισσότερο σε ότι μας ενώνει με τους Ρωμαιοκαθολικούς και σε ότι μας χωρίζει θα βρούμε πολύ περισσότερες, από ασήμαντες πρακτικές διαφορές, μέχρι και πολλές θεολογικές, άλλες δογματικές, μερικές ιστορικές αλλά και πολιτικές και γλωσσικές, ακόμα και γεωγραφικές. Ας δούμε τις σημαντικότερες:
1)Ενώ τό Ευαγγέλιο μας λέει ότι “το Πνεύμα το Άγιο εκπορεύεται μόνον εκ τού Πατρός”, οι Ρωμαιοκαθολικοί το αλλάζουν και προσθέτουν στο Σύμβολο της Πίστεως, ότι το πνεύμα το Άγιο εκπορεύεται και από τον Υιό , αλλοιώνοντας και ανατρέποντας την δομή της Αγίας Τριάδας. Είναι το γνωστό Filioque.
2)Ο εκάστοτε πάπας θεωρείται μοναδικός αντιπρόσωπος του Χριστού στη γη…(και μόνο για την αλαζονεία αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα λόγια του Χριστού). Κάνει ότι θέλει και επιβάλει ότι θέλει. Είναι το γνωστό «πρωτείο» του πάπα.
3)Ο πάπας έχει το «αλάθητο» (! Αυτό δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο ! για μας ισχύει-και ισχύει για όλους μας : ουδείς γαρ αναμάρτητος πλην σου Κύριε)
4)Καταργήθηκε η Θ. Κοινωνία και οι πιστοί λαμβάνουν ένα βιομηχανοποιημένο ψωμάκι την «όστια» χωρίς «αίμα Κυρίου» Πρόσφορα σταμάτησαν να χρησιμοποιούν και δεν κάνουν προσκομιδή. (Η ακολουθία που γίνεται κατά την διάρκεια του όρθρου κατά την οποία προετοιμάζονται τα τίμια Δώρα – Άρτος και Οίνος – για την τέλεση της Θ. Ευχαριστίας).
5)Κατά παράβαση της Αποστολικής Παράδοσης επέβαλαν στους κληρικούς την υποχρεωτική αγαμία στερώντας τους το δικαίωμα της οικογένειας.

6)Χρησιμοποιούν για να κάνουν το Σταυρό τους πέντε δάκτυλα και όχι τρία (4ο για την Θεοτόκο και 5ο για τον Πάπα, όμως μόνο ο Τριαδικός Θεός λατρεύεται και κανείς άλλος δεν εξομοιώνεται με Αυτόν).
"Ουδέν σχόλιον"
7)Πιστεύουν στήν “αξιομισθία τών Αγίων”, στο “καθαρτήριο πύρ”, στόν “απόλυτο προορισμό” των ανθρώπων.
8)Στό βάπτισμα, ραντίζουν και δέν βυθίζουν τά παιδιά μέσα στό νερό ( Ταφή καί Ανάσταση), τρείς φορές στόν τύπο τής Αγίας Τριάδας. Επίσης, δεν χρίεται ο βαπτιζόμενος την ίδια στιγμή με την βάπτιση του αλλά πολύ αργότερα.
9)Τό μυστήριο τής εξομολογήσεως γίνεται μέσω παραβάν μεταξύ εξομολόγου καί πιστού και όχι με θαρραλέα μετάνοια (που είναι και το κλειδί της μετάνοιας τού ανθρώπου)
10)Δημιούργησαν ένα εκκλησιαστικό σχήμα την Ουνία με Ρωμαιοκαθολικούς ιερείς ντυμένους όπως οί Ορθόδοξοι καί παρόμοιο λειτουργικό τυπικό. Η δράση τους βρίσκεται κυρίως στο εξωτερικό ενώ πολύ εύκολα μπορεί να ξεγελαστεί κάποιος που δεν γνωρίζει καλά τα πράγματα.
    Μένει μόνο σε εμάς να διαπιστώσουμε και να προβληματιστούμε ξεφυλλίζοντας την ιστορία της Δύσης και της Ανατολής, μα και εμβαθύνοντας στην περισσότερο "εσωτερική" Ορθόδοξη Ανατολική και Αποστολική Εκκλησία, από την "κοσμικότητα" της Ρωμαιοκαθολικής, την ιστορική ζημιά από αυτό το Σχίσμα, ενθυμούμενοι την βάρβαρη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204 και αργότερα την Άλωση της και πάλι το 1453 και το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και προεκτείνοντας τα ιστορικά αυτά γεγονότα ακόμα και την επί 500 χρόνια σκλαβιά της δικής μας χώρας από τους Τούρκους, αλλά και την ανυπολόγιστη πρακτική ζημιά και το χάος που δημιουργήθηκε από αυτές τις αποκλίσεις και τις παρερμηνείες (μεταρρύθμιση του Μαρτίνου Λούθηρου Ζβίγγλιου, και του Καλβίνου) με την δημιουργία των προτεσταντών και την περαιτέρω διάσπαση τους σε πάνω από 400 λεγόμενες «Εκκλησίες», αντιμαχόμενες μεταξύ τους.
Τις πρόσφατες προσπάθειες Ανατολής & Δύσης της σίγουρα
Μίας Καθολικής & Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού μας,
αφήνουμε να τις κρίνει η Ιστορία, έχοντας όμως και τις
προσωπικές και σίγουρα όχι αδικαιολόγητες επιφυλάξεις μας.
     Στην σημερινή εποχή βλέπουμε την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με εμμονή, πονηρία και τεχνάσματα να προσπαθεί να κρατήσει τα πρωτεία της έναντι της Ορθοδοξίας, αλλά και γενικότερα, μέσα σε δογματικά τέλματα και σε ποικίλα σκάνδαλα, ενώ έχοντας χάσει παντελώς την Αποστολική Διαδοχή της, τις ρίζες της δηλαδή που την ενώνουν με την πρώτη Εκκλησία των Αποστόλων, ουσιαστικά και με τον ίδιο τον Ιδρυτή της Χριστό, να ζητά από τα εκατομμύρια ομολογουμένως των "πιστών" της να την ακολουθήσουν σε έναν σαφώς πιο εύκολο δρόμο από αυτόν της Ορθοδοξίας, που όμως ίσως να μην καταλήγει όπως θα έπρεπε στον Σταυροθέντα και Αναστάντα Χριστό μας και να μην στοχεύει στην σωτηρία της ψυχής μας. που πράγματι, αδελφοί μου... είναι πολύ μεγάλο πράγμα!!!  
Χριστός Ανέστη!!!
Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

ÔÏ ÉÅÑÏÍ ÌÕÓÔÇÑÉÏÍ
 ÔÇÓ ÌÅÔÁÍÏÉÁÓ
   (Ç ÅÎÏÌÏËÏÃÇÓÉÓ)
Η Εξομολόγησις, ανάγκη και ελπίδα του κάθε χριστιανού.
         Πολλοί προσερχόμενοι στην εξομολόγηση, δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για αυτήν ή νομίζουμε πως δεν έχουμε κάτι να πούμε στον ιερέα, ή μπορεί να φέρνουμε σαν δικαιολογία την αδύναμη μνήμη μας. Γι’ αυτό και ζητάμε από τον ιερέα να μας βοηθήσει, ο οποίος έχοντας την χάρη του Θεού και την εντολή του Επισκόπου του, γνωρίζει τι πρέπει να πει και να κάνει σε κάθε περίπτωση.
            Είναι απαραίτητο πριν προσέλθουμε στον πνευματικό, να καθίσουμε σ’ ένα ήσυχο μέρος, να προσευχηθούμε θερμά στον Θεό να μας δώσει αληθινή μετάνοια  να φωτίσει τα κρυπτά των  καρδιών μας και να κάνουμε μια, όσο το δυνατόν, πιο τίμια βυθοσκόπηση
        Ένας από τους κύριους σκοπούς αυτού του μικρού άρθρου της ιστοσελίδας της Ενορίας μας, για να είναι πάντα στην διάθεση των πιστών, των φίλων και των αναγνωστών μας, είναι να βοηθήσει σε μια καλύτερη προετοιμασία και σ’ ένα τίμιο αυτοέλεγχο. Στην προσπάθειά μας αυτή θα μας βοηθήσουν πολύ μερικά κείμενα της εκκλησίας μας, όπως π.χ. η ανάγνωση των Δέκα Εντολών και η  Επί του όρους ομιλία του Κυρίου. Επίσης μεγάλη βοήθεια μπορεί να μας προσφέρει η ανάγνωση των ευχών της Θείας Μεταλήψεως και άλλα.      
      Όλ’ αυτά είναι ένας καθρέπτης μέσα από τον οποίο μπορούμε να δούμε τον εσωτερικό μας κόσμο, όπως επίσης και ποιες πράξεις ή και καταστάσεις είναι αμαρτωλές και ίσως να τις αγνοούμε. Πόσοι από μας εξομολογούμαστε ασήμαντα πράγματα στον Πνευματικό μας και αφήνουμε τα βαρύτερα και σημαντικότερα, είτε από άγνοια, είτε επειδή εν γνώσει μας δεν θέλουμε να πολεμήσουμε.
        Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να γνωρίζουμε ως χριστιανοί είναι πως η Εξομολόγησις είναι απαραίτητη για την Θεία Κοινωνία και πως ο Πνευματικός είναι αυτός που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στον τρόπο που θα προσέλθουμε σε αυτήν ή και όχι. Επίσης καθοριστικό ρόλο στην ζωή μας έχει η επιλογή του Πνευματικού μας, ο οποίος και τις περισσότερες φορές θα πρέπει να είναι ισόβιος και όχι να αλλάζουμε εξομολόγο κατά το δοκούν και ανάλογα με τα επιτίμια, τον κανόνα μας,  που μπορεί να μας επιβάλλει ή την βολική ελαστικότητα του σε κάποια αμαρτήματα που μας βαραίνουν.
         Η συγχωρητική ευχή που μας διαβάζει ο πνευματικός μας στο τέλος του Μυστηρίου, είναι μια ιερή στιγμή, όπου ο ιερέας τοποθετεί πάνω στο κεφάλι μας το πετραχήλι , το «εργαλείο» του κάθε ιερέως από όπου και στα κρόσσια του κρέμονται οι ψυχές του ποιμνίου του και με την ανάγνωση της εξαλείφονται οι ειλικρινώς εξομολογούμενες αμαρτίες μας και ανοίγει ο δρόμος μας προς την καθαρότητα της ψυχής και σώματος και φυσικά η πορεία μας προς την Θεία Μετάληψη.   
         Μια σημαντική μερίδα ανθρώπων νοιώθουν απόγνωση από το πλήθος ή το μέγεθος των αμαρτιών τους. Πιστεύουν πως δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας ή πως οι αμαρτίες τους είναι τόσο μεγάλες και φοβερές, που θα καταπλήξουν τον πνευματικό. Αυτή η διαπίστωση είναι μια από τις αιτίες για τις οποίες πολλοί είναι οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, που στο συγγραφικό τους έργο, με κυριότερο εκπρόσωπο τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, αναφέρονται και καταγράφουν σχετικά με την εξομολόγηση, όλων των λογιών τις ανθρώπινες αμαρτίες, τους τρόπους, δηλαδή, με τους οποίους απομακρύνεται ο άνθρωπος από τον Θεό.
         Η ανάγκη του ανθρώπου για ειλικρινή αυτογνωσία, πριν από το Ιερό Μυστήριο της Εξομολόγησης, αυτογνωσία που σήμερα με την άμβλυνση των συνειδήσεων γίνεται επιτακτικότερη, μας παρακινεί να καταγράψουμε, όσο μπορεί φυσικά αυτό να γίνει, μερικές από τις αμαρτίες, που πιστεύουμε ότι η καταγραφή αυτή θα βοηθήσει σε μια καλύτερη ψυχική προετοιμασία.
       Την εξαγόρευσή μας, την αποκάλυψη των μυστικών μας και την άνευ όρων εξομολόγηση των αμαρτιών στον Πνευματικό μας, μπορούμε να την υποδιαιρέσουμε σε τρεις βασικούς τομείς:
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ
* Έλλειψη ζωντανής σχέσης με τον Θεό.
Αποτέλεσμα εικόνας για εξομολόγηση μετάνοια* Κλονισμός πίστεως κι εμπιστοσύνη στον Θεό και στην πρόνοιά Του.
* Ζητήματα πίστεως, αδυναμίας, αμφιβολίας, ολιγοπιστίας.
* Αδιαφορία για την προσευχή, την νηστεία, την Θεία Λατρεία, το εκκλησιασμό και την συχνή Θεία Μετάληψη.
* Αδιαφορία για τη μελέτη της αγίας Γραφής και πνευματικών βιβλίων.
* Γογγυσμός κατά του Θεού, βλασφημία ή λογισμοί βλασφημίας.
* Όρκος, επιορκία, ψευδορκία, ταξίματα.
* Μαγεία, μαντεία, αστρολογία, κ.λπ., πίστη στις προλήψεις, στην τύχη, στα όνειρα.
    Όλα αυτά τα αμαρτήματα έχουν το καθένα τη σοβαρότητά τους. Εμείς λόγω συντομίας, θα σταθούμε μόνον σε τρία από αυτά, στα οποία οι χριστιανοί δεν δίνουν πάντοτε την πρέπουσα σημασία:
Η αποχή μας από την Θεία Μετάληψη. Η πλειοψηφία των χριστιανών ζει μακριά από το Ποτήριον της Ζωής, πολλές φορές χωρίς λόγο και αυτό είναι περιφρόνηση της Θυσίας του Χριστού και βέβαια είναι μεγάλη αμαρτία. 
Η παντελής έλλειψη προσευχής. Συνήθως στην εξομολόγηση μιλάμε σχολαστικά για τη νηστεία, ή για άλλα σημαντικά ή και ασήμαντα πράγματα και δεν αναφέρουμε καθόλου το θέμα της προσευχής. Πώς μπορούμε όμως χωρίς τη συχνή Θεία Κοινωνία και την διαρκή προσευχή, που είναι και τα δυο η επικοινωνία μας με τον Θεό, να προχωρήσουμε; «Αν θέλεις να δεις πόση αγιότητα και πνευματικότητα διαθέτει κάποιος, ρώτησε τον πόσο προσεύχεται!», είπε ένας Γέροντας όταν τον ρώτησαν πως θα διαλέξουν τον πνευματικό τους. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι ανεξαιρέτως οι Άγιοί μας ήταν άνθρωποι προσευχής, κάτι που για μας είναι πάρεργο.
Η μαγεία και τα παράγωγα της. Είναι μια μεγάλη πληγή. Χιλιάδες άνθρωποι τρέχουν σε μάγους, σε καφετζούδες, σε χαρτορίχτρες , σε αστρολόγους, ή σε «φωτισμένες» και οραματίστριες. Πηγαίνουν ελαφρά τη καρδία, αγνοώντας ότι αυτό αποτελεί τη χειρότερη βλασφημία κατά του Θεού, την άρνηση του Βαπτίσματος και την συνεργασία με τον σατανά.
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΑΣ
* Έλλειψη αγάπης για τον πλησίον, αδιαφορία γι’ αυτόν, υποτίμηση, περιφρόνηση.
* Μίσος, φθόνος, χαιρεκακία, έχθρα, μνησικακία, εκδικητικότητα, ανταπόδοση κακού, σκληρότητα, ασυγχωρησία, πικρία, ζήλεια.
* Εριστικότητα, φιλονικία, κατάρες, ύβρεις, ειρωνεία, εμπαιγμός, κοροϊδία, χειροδικία, φόνος.
* Κατάκριση, καταλαλιά, ιεροκατηγορία, συκοφαντία, ραδιουργία, καχυποψία.
* Ψεύδος, ανειλικρίνεια, ανεντιμότητα.  
* Κλοπή, κατάχρηση, καταστροφή ξένης περιουσίας, κακομεταχείριση της δημιουργίας του Θεού.
* Αγνωμοσύνη, αχαριστία, αναίδεια, θρασύτητα, ασέβεια σε γονείς, προϊσταμένους, ιερείς, κ.λπ.
* Σκανδαλισμός άλλων με την ζωή μας, τη συμπεριφορά μας, την προκλητική εμφάνιση.
* Παράλειψη καλού κι ελεημοσύνης.
  
Την οικογένεια μας
*Έλλειψη αγάπης, πνεύματος θυσίας, υποχωρητικότητας κι αλληλοκατανόησης.
*Έλλειψη ενδιαφέροντος , καλωσύνης και χρόνου για την σύζυγο και τα παιδιά.
* Εριστικότητα, πείσμα, υπονόμευση συζύγου.
* Αδιαφορία για την ανατροφή και χριστιανική αγωγή των παιδιών.
* Παράλογες και εγωιστικές απαιτήσεις από σύζυγο και παιδιά.
* Άκαιρες, πιεστικές και αδικαιολόγητες επεμβάσεις στη ζωή και στις αποφάσεις των παιδιών, ή στις οικογένειές τους και υπονόμευση των προσπαθειών τους και του δεσμού τους.
* Μοιχεία.
  
Το επάγγελμα μας

* Απάτη, νοθεία στην εργασία ή στο εμπόρευμα.
* Αισχροκέρδεια, κατάχρηση, παρανομία, τοκογλυφία, απόκρυψη εμπορευμάτων, κλοπή.
* Ανεντιμότητα στις συναλλαγές, δολιότητα επαγγέλματος.
* Κακομεταχείριση, εκμετάλλευση, αδικία σε βάρος των υπαλλήλων, εργατών, υφισταμένων & προσωποληψία.
     Κι εδώ αναγκαστικά θα επικεντρωθούμε και πάλι σε τρεις, από τις αμαρτίες που ταλαιπωρούν ιδιαίτερα τις ψυχές μας, αλλά που δεν τους δίνουμε μεγάλη σημασία.
 Οι διαπροσωπικές σχέσεις μας.  Για ασήμαντες
 αφορμές πολλές φορές , ερχόμαστε σε προστριβές με τους άλλους. Μια αθώα κουβέντα, ή μια σπιθαμή γης, γίνεται αιτία συχνά να καταστραφούν φιλίες, ή συγγενικοί δεσμοί. Ο εγωισμός και η κακία μας κλονίζουν και δείχνουμε μια δαιμονική σκληρότητα, ένα σατανικό πείσμα. Η Εξομολόγηση, όλοι γνωρίζουμε πως αλλιώς λέγεται Μετάνοια και αυτό είναι το συστατικό που πρέπει ο Πνευματικός να δει στα μάτια μας κατά την ώρα του Μυστηρίου. Τέλος ας μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο Χριστός θεωρεί την αμαρτία αυτή ως το μόνο εμπόδιο για την συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία: «Όταν προσφέρεις το δώρο σου στο ναό κι εκεί θυμηθείς πως ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε εκεί, μπροστά στο θυσιαστήριο του ναού το δώρο σου, και πήγαινε να συμφιλιωθείς πρώτα με τον αδελφό σου, και ύστερα έλα να προσφέρεις το δώρο σου» ( Ματθ. Ε, 23-24 )
Αποτέλεσμα εικόνας για θεια κοινωνια  Η κατάκριση. Ανθεί ιδιαίτερα στα «χριστιανικά» περιβάλλοντα. Ο λόγος του Ιησού είναι κατηγορηματικός: «Μή κρίνετε, ίνα μ κριθτε» (Ματθ. Ζ, 1). Εμείς όμως δεν χάνουμε ευκαιρία για να κατακρίνουμε τον διπλανό μας. Μια κακιά συνήθεια και μια μεγάλη αμαρτία που τείνει να πάρει διαστάσεις τεράστιες. Κατακρίνουμε τους ιερείς μας (ιεροκατηγορία, μέγα αμάρτημα), τους γονείς, τα παιδιά μας, τα αδέλφια μεταξύ τους κατακρίνουν το ένα το άλλο, οι συγγενείς και οι φίλοι και αλίμονο λησμονούμε παντελώς πως η κρίση ανήκει μόνο στον Θεό. Μεγάλη θα είναι η έκπληξη μας, όταν κατά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, θα δούμε κοντά Του να βρίσκονται άνθρωποι που τους κατακρίναμε στο παρελθόν, ενώ αντιθέτως κάποιοι που εμείς θεωρούσαμε ηθικά στοιχεία, να βρίσκονται μακριά Του.
 Ο Σκανδαλισμός. Σκανδαλίζουμε τους άλλους με χίλιους δύο τρόπους, με την ασυνέπεια λόγων και πράξεών μας, με τη γλώσσα μας, την απροσεξία, την ανεντιμότητα, την άστατη ζωή μας, την προκλητική εμφάνισή μας. Ο Χριστός είπε:«Είναι αδύνατον να μην έλθουν τα σκάνδαλα∙ αλλοίμονον όμως σ’ εκείνον που τα προκαλεί…» (Λουκ. ΙΖ,1-2).
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
* Αδιαφορία για την πνευματική ζωή και κατάρτισή μας.
* Ανευθυνότητα, ραθυμία, ακηδία, αμέλεια.
* Διασκεδάσεις, χαρτοπαιξία, γαστριμαργία, λαιμαργία, μέθη, ναρκωτικά.
* Υποκρισία, Φιλαργυρία, απληστία, πλεονεξία, πλούτος, καταναλωτική 
μανία, πολυτέλεια, βόλεμα και ατομισμός.
* Αισχρολογία, αργολογία, φλυαρία.
Αποτέλεσμα εικόνας για θεια κοινωνια* Θυμός, οργή, αυτοκτονία.
* Υπερηφάνεια, οίηση, εγωισμός, υπεροψία, ματαιοδοξία, κενοδοξία, φιλαρχία, φιλοπρωτεία, μεγαλομανία, μεγαλοστομία, φιλαρέσκεια, επιδίωξη επαίνων, πείσμα, ισχυρογνωμοσύνη, δαιμονική αυτοπεποίθηση, ιδιοτροπία.
* Αμαρτίες και πειρασμοί της σάρκας.
* Έλλειψη σεβασμού στο σώμα, που είναι ναός του Αγίου Πνεύματος.
* Ανάγνωση ανήθικων περιοδικών, βιβλίων κ.λπ. ή θέαση ανήθικων τηλεοπτικών έργων.
* Ανήθικες σκέψεις, λογισμοί, φαντασίες.
* Πορνεία, μοιχεία, αυνανισμός, κ.λπ. σαρκικά αμαρτήματα.
* Έκτρωση (μέγα αμάρτημα, «ισοδύναμο» του φόνου).
      Πολλοί είναι οι άνθρωποι που ενώ έχουν πέσει σε σαρκικές αμαρτίες, δεν μιλούν γι’ αυτές στην εξομολόγηση, γιατί τις θεωρούν «φυσιολογικές». Μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς προτείνουν στην εκκλησία να ...προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου και να αλλάξει την ηθική της. Άλλοι πάλι αντίθετα, θεωρούν τις σαρκικές αμαρτίες, σοβαρότερες από τις άλλες. Και έτσι ή ντρέπονται να εξομολογηθούν, ή όταν το κάνουν στέκονται με επιμονή μόνον σ’ αυτές αφήνοντας άλλες, που μπορεί να είναι βαρύτερες στα μάτια του Θεού.
      Ας μην ξεχνάμε όμως, πως ο Χριστός, χωρίς να παραθεωρεί τη συγκεκριμένη αμαρτία, στάθηκε με ιδιαίτερη συμπάθεια και έδειξε μεγάλη ευαισθησία στους πόρνους. Δεν έκανε το ίδιο όμως με τους υποκριτές και τους φιλάργυρους.  Στους πρώτους μάλιστα απηύθυνε τα φοβερά εκείνα «Οα» και την φράση: «μν λγω μν τι ο τελναι κα α πρναι προγουσιν μς ες τν βασιλεαν το Θεο», δηλαδή, σας βεβαιώνω πως οι τελώνες και οι πόρνες θα μπουν πριν από σας στη βασιλεία του Θεού» (Ματθ. ΚΑ, 31 ). Από την άλλη πλευρά ο Χριστός δεν στέκεται στην αμαρτία που γίνεται μόνο με το σώμα, αλλά πάει πολύ βαθύτερα:«᾿Εγ δ λγω μν τι πς βλπων γυνακα πρς τ πιθυμσαι ατν δη μοχευσεν ατν ν τ καρδίᾳ ατο»(Ματθ.Ε, 28 )
      Επομένως, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, όλοι είμαστε παραβάτες της κάθε εντολής Του, μια και το σώμα και η ψυχή μας είναι αδύνατες και αδύναμες να αντισταθούν στους πειρασμούς, το μονοπάτι δε του χριστιανού είναι ανηφορικό και δύσβατο, τις περισσότερες φορές μάλιστα είναι και απροσπέλαστο. Εκεί είναι που υπεισέρχεται η χάρις του Χριστού με τα Μυστήρια της Εκκλησίας Του και επιλύει όλα τα προβλήματα. Το κυριότερο δε όλων των Μυστηρίων, είναι η Εξομολόγησις, η ειλικρινής Μετάνοια και η παραδοχή της αμαρτολότητας μας, Μυστήριο το οποίο έχει στην διάθεση του ο χριστιανός, για να τον βοηθά να σηκωθεί και να ξανασηκωθεί σε κάθε πτώση του καθημερινά και για όλη την ζωή του.   
Αποτέλεσμα εικόνας για εξομολογηση-μετανοια      Σημειώσαμε πιο πάνω και το σημαντικό αμάρτημα της φιλαργυρίας στο οποίο ελάχιστοι νοιώθουμε την ανάγκη να πούμε κάτι γι’ αυτό στον πνευματικό μας. Μπορεί να λέμε, «δεν σκότωσα, δεν έκλεψα, δεν εμοίχευσα…» και όμως να έχουμε τεράστια περιουσία ή κι αν δεν έχουμε, αυτό είναι το όνειρό μας και ο στόχος της ζωής μας, ξεχνώντας τα λόγια του Χριστού για την ελεημοσύνη « χων δύο χιτνας μεταδότω τ μ χοντι…». Ο Χριστός, όπως παραπάνω σημείωσα, έδειξε συμπάθεια στους πόρνους, δεν έκανε το ίδιο όμως με τον πλούσιο της παραβολής του φτωχού Λαζάρου.
       Αυτά καταγράψαμε στο άρθρο που αυτήν την στιγμή διαβάζετε, μα υπάρχουν πολλά περισσότερα που μπορεί να σχετίζονται με την Εξομολόγηση και θα πρέπει να τα συζητήσετε με τον Πνευματικό σας. Η προσπάθεια αυτής της ανάρτησης στην ιστοσελίδα της Ενορίας μας, αυτού του ιδιαίτερου πονήματος, που υπάρχει και σε δίπτυχα φυλλάδια στις προθήκες της μικρής εκκλησίας μας που τώρα χτίζουμε στους Αγίους μας, τον Ιωακείμ και την Άννα, για να στεγάσουμε τα όνειρα και την πίστη μας, επ’ ουδενί δεν κατέχει την χρήση εγχειριδίου για τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να προσερχόμαστε στο Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Παρά ταύτα μπορεί να διευκολύνει  τους πιστούς της Ενορίας μας, αλλά και γενικά τον κάθε χριστιανό, έτσι ώστε μέσα από την απλότητα του κειμένου να κατανοήσει κάποιες έννοιες που μπορεί μέσα στην καθημερινότητα της ζωής του, ως απλοϊκές και δεδομένες,  να τις προσπερνά ή να του διαφεύγουν.
        Εύχομαι σε όλους τους Ενορίτες, στους αναγνώστες και τους φίλους της ιστοσελίδας του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, καλή δύναμη στις προσπάθειες σας και να γνωρίζετε πως το γνώρισμα του σωστού Χριστιανού δεν είναι η αναμαρτησία του, πως θα μπορούσε άλλωστε, αλλά η ειλικρινής Μετάνοια του και η συνέχιση του δρόμου του προς την Ανάσταση παρ’ όλα τα εμπόδια, που είναι και το δεδομένο που όλοι  ψάχνουμε, που είναι ο σκοπός και το σημάδι που όλοι βάζουμε κατά την διάρκεια της σύντομης ζωής μας.
Χριστός Ανέστη!!!!
                                                                                                      Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης