Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

    Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως 

      Γεννήθηκε το 1846 στὴν Σηλυβρία της Θράκης και  τοῦ δόθηκε τὸ ὄνομα Ἀναστάσιος.
      Τὰ πρῶτα γράμματα μαζὶ μὲ χριστιανικὲς διδαχὲς τὰ ἔλαβε ἀπὸ τὴν μητέρα του. 
    Κατόπιν μετανάστευσε στὴν Κωνσταντινούπολη και από εκεί πήγε στην Χίο, όπου μετὰ από ἑπτὰ χρόνια εἰσῆλθε ὡς δόκιμος μοναχὸς στὴν «Νέα Μονή», τῆς Χίου και τρία χρόνια ἀργότερα ἔγινε μοναχὸς  καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Λάζαρος. 
    Λίγους μῆνες ἀργότερα  χειροτονήθηκε ἱεροδιάκονος και  ἔλαβε τὸ ὄνομα Νεκτάριος.
     Eφυγε για τὴν Aλεξάνδρεια καί από εκεί αργότερα για την Ἀθήνα όπου γράφτηκε στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποφοίτησε τρία χρόνια ἀργότερα και ἐπέστρεψε στὴν Ἀλεξάνδρεια όπου χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και αργότερα έγινε Ἀρχιμανδρίτης.
      Ο  Πατριάρχης Σωφρόνιος, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀξία τοῦ Ἁγίου καὶ βλέποντας τὴν ἀγάπη μὲ τὴν ὁποία τὸν περιέβαλαν οἱ πιστοί, τὸν χειροτόνησε  Επίσκοπο Πενταπόλεως.
    Ἅγιος ἀσκοῦσε τὰ καθήκοντά του μὲ ζῆλο καὶ ὑποδειγματικὸ τρόπο. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα να τον  συκοφαντήσουν και να τον εκδιώξουν από την Αίγυπτο.
        Πάει  ξανά στην Αθήνα και μετά από μεγάλη περιπλάνηση αναγνωρίζεται τὸ ἦθος, ὁ ἐξαίσιος χαρακτήρας και, ἡ εὐσέβειά του και ἀποφασίστηκε νὰ διοριστεῖ διευθυντὴς τῆς Ριζαρείου σχολῆς, όπου παρέμεινε εκει  γιὰ 14 ὁλόκληρα χρόνια.
    Κατόπιν του γεννήθηκε η επιθυμία να μονάσει και με μερικὲς ἀκόμα γυναῖκες που ἐπιθυμοῦσαν νὰ μονάσουν καὶ ἀναζητοῦσαν ἕνα πνευματικὸ ὁδηγό, έφτασε  στὴν Αἴγινα, επισκεύασε το παλαιό μοναστήρι της Ἁγίας Τριάδος και ασχολήθηκε με την οργάνωση καὶ πνευματικὴ καθοδήγηση τῶν μοναχών του. 
     Υπέβαλε τὴν παραίτησή του στην  Ριζάρειο  το 1908 και ἐγκαταστάθηκε μόνιμα στην Μονή. 
    Τὰ τελευταῖα χρόνια της ζωῆς του, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔπασχε ἀπὸ χρόνια ασθένεια, ἡ ὁποία τοῦ δημιουργοῦσε ἀφόρητους πόνους. 
     Μεταφέρθηκε στὴν Ἀθήνα στὸ Ἀρεταίειο νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ νοσηλεύτηκε και τελικὰ την 9η Νοεμβρίου τοῦ 1920 ἀνεχώρησε γιὰ τοὺς Οὐρανούς, σὲ ἡλικία 74 ἐτῶν.
     Τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου μεταφέρθηκε στὴν Αἴγινα καὶ ἀπὸ τὸ λιμάνι μέχρι τὴν Μονὴ τὸ μετέφεραν στὰ χέρια τους οἱ πιστοί.       Τὸ ἱερό του σκήνωμα ἤδη εἶχε ἀρχίσει νὰ ἀναδίδει εὐωδία ενώ παρέμεινε σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση γιὰ εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια!
   Τριάντα δύο χρόνια, δέ, μετὰ τὴν κοίμησή του ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του, στὶς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 1953 και συνέχιζε να ευοδιάζει.
    ἐπίσημη ἀναγνώρισή του, ὡς Ἁγίου της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἔγινε τὸ 1961.
Τότε καθορίστηκε καὶ ἡ 9η Νοεμβρίου ὡς ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.
Μαρτυρία

Ο Άγιος Νεκτάριος και ο Εισαγγελέας

Δείτε τι παθαίνουν όσοι τα βάζουν με Αγίους:

Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών.
     Ο Μεταξάκης, που έκανε τόσα εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχε οικτρό τέλος.
Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεβάτι του νεκρό και με την γλώσσα του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσα, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ι. Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας!
Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοση και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχε άγιο τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνο από το Πανελλήνιο, αλλά και από όλη την Υδρόγειο.
     Είναι αληθές, ότι ο Θεός παρεχώρησε να περάσει και εκεί πολλές θλίψεις και πίκρες. Παρ’ όλη την εκεί εργασία του, πολλοί κακοί, άνθρωποι, όργανα του διαβόλου έλεγαν, ότι ο Άγιος είναι υποκριτής και, ότι όλα αυτά που κάνει, είναι υποκριτικά.
Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να τον κατηγορούν για ανηθικότητες και, ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρο ακολασίας! Διέδιδαν, ότι οι Μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι.
      Κάποια μητέρα, μάλιστα, που την έλεγαν στην Αίγινα Κερού είχε μια κόρη 16 ετών χαριτωμένη, συνετή, φρόνιμη και θεοφοβούμενη. Η μητέρα αυτή είχε μανία καταδιώξεως προς την κόρη της και πολλές φορές επιχείρησε να την σκοτώσει. Το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα βρήκε καταφύγιο στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Ο Άγιος, πονόψυχος καθώς ήταν, το δέχτηκε και το προστάτεψε.
      Η Κερού δεν μπορούσε να το χωνέψει και άρχισε να συκοφαντεί τον Άγιο.
Ο Εισαγγελεύς πήρε την κατάθεση και την επομένη πήγε αγριεμένος στην Αίγινα με δυο χωροφύλακες. Παραβίασε την πόρτα, παρά τους κανονισμούς του Μοναστηριού, και μπήκε κατ’ ευθεία στο διαμέρισμα του Αγίου. Οι Μοναχές αναστατώθηκαν και άρχισαν να κλαίνε.
     Ο Δεσπότης σηκώθηκε με το συνηθισμένο Χριστιανικό του χαμόγελο να τους υποδεχτεί. Ο Ανακριτής έξω φρενών, είπε εις τον εβδομηκονταετή τότε γέροντα:
"Βρε παλιοκαλόγερε!… που είναι τα παιδιά που κάνεις; (Επακολούθησε αισχρότατη φράση). Αυτά κάνεις εδώ πέρα;" Κατόπιν τον έπιασε από το ράσο και τον απειλούσε, λέγοντας:
"Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα, τρίχα."
Ο Άγιος δεν έβγαλε λέξι. Μόνον με το χέρι του έδειχνε ψηλά και έλεγε:
Βλέπει ο Θεός. Ξέρει ο Θεός!!
Και πράγματι!«έστι δίκης οφθαλμός, Ος τα πανθ’ ορά».
     Ο ασεβέστατος Εισαγγελεύς σε μια εβδομάδα αρρώστησε βαριά. Είχε τρομερούς πόνους από την αρρώστια του.
Το χέρι εκείνο, που έπιασε και κουνούσε τον Άγιο, ξεράθηκε. Τότε το συναισθάνθηκε και ζήτησε να τον πάνε μπροστά στον Άγιο, για να τον συγχωρέσει. Πράγματι τον πήγαν. Έπεσε στα πόδια του Αγίου, μαζί με την γυναίκα του και ζητούσε να τον λυπηθεί.        Ο Άγιος προσευχήθηκε στο Θεό πολύ. Ήταν ο μακάριος ανεξίκακος και μακρόθυμος. Τον συγχώρησε με την καρδιά του. Τού Εισαγγελέως έπειτα από δύο χρόνια του κόψανε το χέρι. Εκείνο το χέρι που κουνούσε, από το γιακά του ράσου, τον Άγιο.
       Το Μοναστήρι του όμως, παρ’ όλα αυτά, πρόκοψε. Εν τω μεταξύ η Αδελφότης μεγάλωσε, γιατί προσετέθησαν και άλλες Αδελφές και μάλιστα μορφωμένες. Έγινε ένα πνευματικόν κέντρο, που ξεκούραζε ψυχικά και φώτιζε τους ανθρώπους.”
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=jYM1SSAmqtE
Με ένα κλικ στον σύνδεσμο μας θα δείτε μερικά στοιχεία
για το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου
Σχόλια και ειδήσεις της Ενορίας μας:
     Πολύ περιληπτικά αυτός ήταν ο βίος του Αγίου Νεκταρίου, όμως από πτυχές της προσωπικής ζωής του και από λεπτομέρειες του βίου του, ο οποίος παλλάκις έχει γραφτεί, αλλά και από μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν κοντά του και που από στόμα σε στόμα μεταφέρονται με τις διηγήσεις τους, καταλαβαίνουμε πως ο Άγιος Νεκτάριος δεν πέρασε καλά στην επίγεια ζωή του.
     Λοιδωρήθηκε, αμφισβητήθηκε, εκδιώχθηκε, αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε από τους περίγυρους του, πείνασε πολλές φορές στην προσπάθεια του για επιβίωση, όμως στο τέλος αφού υπομονετικά περιπλανήθηκε σε όχι πάντα φιλόξενους τόπους, αποκαταστάθηκε το όνομα του και αναγνωρίστηκε το ήθος του το οποίο είχε αμφισβητηθεί από ανθρώπους μικρόψυχους και κακεντρεχείς.
     Ο απλός κόσμος όμως, με το αλάνθαστο ένστικτο του, τον περιέβαλε με πολύ αγάπη, τον καθιέρωσε στην καρδιά του, τόσο εν ζωή όσο και μετά την κοίμηση του, ειδικά στο νησί που αγάπησε, την Αίγινα και στο μοναστήρι του, όπου πολλά θαύματα έχουν να διηγηθούν οι μοναχές του αλλά ο κόσμος που τον επισκέπτονταν κατά την διαμονή του εκεί για να πάρει την ευλογία του και κουράγιο για να συνεχίσει τον επίγειο αγώνα του.
     Εμείς τον αγαπάμε γιατί, ως νεοφανή Άγιο της Ορθοδόξου
 Πίστεως, τον νοιώθουμε κοντά μας, τον επικαλούμαστε συχνά στις προσευχές μας και τον τιμούμε με κάθε ευκαιρία, όπως θα κάνουμε την παραμονή της εορτής του, την Παρασκευή της 8ης Νοεμβρίου το βράδυ στις 9.00, με την Ακολουθία της Ιερά Αγρυπνίας, που θα τελέσουμε  για την μνήμη του στο Ιερό Ναό μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας.
    Σας περιμένουμε όλους να δώσετε το παρόν και να συμπροσευχηθείτε μαζί μας στην όμορφη και κατανυκτική αυτή Ακολουθία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, της Ιεράς Αγρυπνίας, που τουλάχιστον μια φορά κάθε μήνα τελείτε στον ναό μας και που για αυτόν τον μήνα είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νεκτάριο, επίσκοπο Πενταπόλεως τον θαυματουργό.
π. Χρυσόστομος Τελίδης    
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου