Σχόλιον...
Με αφορμή την "Μικρή Σαρακοστή" που ήδη ξεκίνησε από την 15η Νοεμβρίου και θα κρατήσει μέχρι και την 24η Δεκεμβρίου, την πνευματική, ψυχική, αλλά και σωματική προετοιμασία μας για την εορτή της Γεννήσεως του Χριστού μας που πλησιάζει, αλλά έχοντας επιπλέον και την πολυτέλεια του περισσότερου ελεύθερου χρόνου, τόσο εγώ, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και του αυτοπεριορισμού μου, με την καραντίνα που μας επιβλήθηκε, με απόρροια της ελάττωσης των λατρευτικών Ακολουθιών και των εφημεριακών καθηκόντων μου στον Ιερό Ναό μας, αλλά και όλοι εσείς οι ενορίτες και αναγνώστες και φίλοι της ιστοσελίδας μας, που τώρα είστε περισσότερες ώρες της ημέρας στα σπιτικά σας,
λόγω του lock down, και μπορείτε ευκολότερα και χωρίς πίεση να διαβάζετε και να ενημερώνεστε για την Ορθοδοξία, δημοσιεύουμε στα πλαίσια της κατηχητικής δράσης της Ενορίας μας, τις αναρτήσεις αυτές, που ως θέμα έχουν την καθημερινότητα του χριστιανού, "υποχρεώσεις" και "δικαιώματα" που απορρέουν από την Πίστη μας, τα Μυστήρια και τις Ακολουθίες στο τυπικό της Εκκλησίας μας και πολλά ακόμα επίκαιρα και απλά ζητήματα που απασχολούν όλους μας και πρέπει να γνωρίζουμε για να γίνουμε μέτοχοι και συμμέτοχοι στην λατρευτική ζωή της Ενορίας μας. Και με αυτόν τον τρόπο, αν το επιθυμείτε, εκτός από καλύτεροι άνθρωποι να γίνουμε και καλύτεροι χριστιανοί.
Καλή ανάγνωση &...
...Καλή "Μικρή Σαρακοστή"!!!
Εν Ανθοκήποις Νέας Ευκαρπίας, Δυτικής Θεσααλονίκης, Μακεδονία
"Περίοδος Μικρής Σαρακοστής των Χριστουγέννων 2020"
*ένα άρθρο σε τρία μέρη του π. Χρυσοστόμου Τελίδη
(σήμερα, Κυριακή 22/11/2020, το 3ο & τελευταίο μέρος του άρθρου...)
(σήμερα, Κυριακή 22/11/2020, το 3ο & τελευταίο μέρος του άρθρου...)
Η λαμπάδα, το λάδι, το κρασί
και το θυμίαμα...
Όμως η αγάπη του περιεστώτος λαού του Θεού, και της γνήσιας ελληνικής Ορθόδοξης εκκλησιαστικής και λαϊκής παράδοσης του, έχει βρει πολλούς περισσότερους τρόπους για να πει το "ευχαριστώ" της στον Θεό και για να εκφράσει την λατρεία του προς Αυτόν και έτσι μαζί με το πρόσφορο ή την ¨λειτουργιά" ή τον Άρτο που φέρνουμε στον Ιερό Ναό της Ενορίας μας, και που αφιερώσαμε δυο παλαιότερα άρθρα μας
αλλά και με αυτά τα δώρα μας που αναφέρουμε στην επικεφαλίδα του σημερινού μας άρθρου, τις αγνές λαμπάδες μας για την Αγία Τράπεζα, το λάδι για τα καντήλια της εκκλησιάς μας, το κρασί για την Θεία Κοινωνία, το ευωδιαστό θυμίαμα για το θυμιατό στην τέλεση όλων των Ακολουθιών, σίγουρα μπορούμε να φανταστούμε πως υπάρχουν και άλλοι τρόποι, πολλοί περισσότεροι για να Του εκφράσουμε την πίστη μας, όσοι ακριβώς είναι και οι τρόποι που ο Χριστός μας δείχνει και την δική Του Αγάπη. Αμέτρητοι!!!
Κάθε φορά που θα μπούμε στον Ιερό Ναό της Ενορίας μας ή και σε οποιονδήποτε Ναό του Θεού και αφού ομολογήσουμε με το σημείου του Σταυρού την πίστη μας, τρέχουμε στο παγκάρι να πάρουμε ένα κερί που ανάβοντας το για υγεία των οικείων μας, ή για την ψυχή των κεκοιμημένων αδελφών μας, προσφέρουμε στον Θεό την ψυχή μας για να την γιατρέψει και να μας την επιστρέψει καθαρή και μαλακή, όπως ακριβώς ήταν και όταν γεννηθήκαμε.
Η ευπρέπεια και ο καλλωπισμός της εκκλησιάς της Ενορίας μας, η καθαριότητα και η καθημερινή διακονία του, οι πανηγύρεις, τα εδέσματα και τα φαγητά που θα μαγειρέψουμε και που θα προσφέρουμε στα τραπέζια για τις γιορτές των εορταζομένων Αγίων του Ναού της γειτονιάς μας, η γλυκιά κούραση και ο ιδρώτας της προσφοράς μας για το κοινό καλό και την ανάδειξη της Ενορίας μας, όλα αυτά και άλλα πολλά, πολύ περισσότερα, όσα και οι χριστιανοί μας, είναι τα δώρα μας στον Αρχηγό και Ιδρυτή της Εκκλησίας μας, Χριστό, το "ευχαριστώ" για την υπομονή Του στα λάθη και στις αστοχίες μας, δώρα που, επ΄ ουδενί, δεν χρειάζεται ο Χριστός για να μας συγχωρέσει και να μας τυλίξει στην αγκαλιά Του σαν στοργικός Πατέρας, αλλά όλα αυτά είναι δώρα και θυσίες που εμείς έχουμε ανάγκη για να αποδείξουμε στον εαυτό μας την μετάνοια και την ειλικρινή συγνώμη μας.
Υπάρχουν όμως φορές που αδυνατούμε να υποστηρίξουμε το "ευχαριστώ" μας στον Ιησού Χριστό, στην Παναγία μας και τους γονείς της, τον Ιωακείμ και την Άννα εδώ στην δική μας Ενορία και τους υπόλοιπους Αγίους και Αγίες μας, γιατί μας λείπουν τα χρήματα, μας έχει τσακίσει η ανεργία, μας ταλαιπωρούν οι αρρώστιες, η κόπωση μας έχει κάνει νωθρούς, τα γερατειά μας σβήνουν κάθε ενέργεια για να προσφέρουμε στην εκκλησιά της γειτονιάς μας και τότε ο νους μας εξαντλημένος από τις κακουχίες πια ξεπερνά το ψυχικό του πλεόνασμα, αφού δεν υπάρχει πια, και αναζητά το υστέρημα, αυτό που έχει κρυμμένο στην καρδιά του για ώρα ανάγκης.
Τότε θα ακούσουμε τον ιερέα της Ενορίας στις παραινέσεις του, αφουγκραζόμενος και αναγνωρίζοντας την υλική αδυναμία του ποιμνίου του, αλλά και γνωρίζοντας την διάθεση της προσφοράς του, να ανταποδώσει δηλαδή στον Θεό έστω και κάτι λίγο για την καθημερινή φροντίδα Του, τότε τον ακούμε να ζητά από εμάς όχι πια χρήματα και υλικά αγαθά, αλλά ζητά να του δώσουμε την δύναμη των χαρισμάτων μας, των χαρισμάτων που πήραμε από το Άγιο Πνεύμα κατά το Μυστήριο της Βαπτίσεως μας και του Χρίσματος και που κατόπιν τα αξιοποιήσαμε, όπως και ο δούλος ο καλός στην παραβολή των ταλάντων, ο οποίος και άκουσε από τον Κύριο του να του λέει «ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ!...είσελθε εις την χαράν τού κυρίου σου».
Η προσφορά μας στον Χριστό και στην Εκκλησία Του δεν είναι κάτι το πεπερασμένο, είναι ανεξάντλητη, όσα και τα χαρίσματα του Θεού στην ανθρωπότητα και είναι για τον κάθε έναν από εμάς σπουδαία, είναι μοναδικά, αλλά και τόσο διαφορετικά και μπορούν όλα να δοθούν, να προσφερθούν "εις Δόξαν Θεού", δώρο στην εμπιστοσύνη και στην Αγάπη που μας δείχνει ακόμα και αν εμείς δεν το αξίζουμε.
Σκεφτείτε λοιπόν, όταν τίποτε δεν έχει μένει για να δείξουμε στον Θεό την ευγνωμοσύνη μας, κάτι άλλο εξίσου σημαντικό. Σκεφτείτε την ικανότητα μας στην μαγειρική, στην ζαχαροπλαστική και στην νοικοκυροσύνη, σκεφτείτε την καθαριότητα και την ευταξία που κρατάμε στα σπιτικά μας να την παραχωρήσουμε και στην εκκλησιά μας, την δεξιότητα μας στο πλέξιμο, στο κέντημα και στο ράψιμο, την δύναμη των χεριών μας, την αξία της ματιάς μας, της ακοής και του λόγου μας, τα γερά και σταθερά πόδια μας, το τάλαντο της φωνής μας, τις γνώσεις μας και την ευστροφία μας, την εξυπνάδα μας, την ελεύθερη ώρα μας, την φύση της δουλειάς μας, την εργασία μας που μας δίνει τα προς το ζείν, σκεφτείτε να την χαρίσουμε στην ελεύθερη ώρα μας στο άλλο "σπίτι" μας, τον Ναό της γειτονιάς μας και ψάχνοντας ίσως βρείτε ακόμα περισσότερους τρόπους για το καθημερινό "ευχαριστώ" μας, για το "Δόξα τω Θεώ" κάθε μέρα που ανοίγουμε τα μάτια μας και αντικρίζουμε την όμορφη εκκλησιά της Ενορίας μας και χαιρόμαστε για την προκοπή της.




Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου