Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΤΗΝ 1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

Είδησις: 
Σήμερα 31 Ιουλίου 2017, μαζί με τον Εσπερινό θα τελεστεί στον Ιερό Ναό μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, και ο Αγιασμός του μηνός Αυγούστου...του μήνα της Παναγιάς μας.
Αύριο, πρώτα ο Θεός, θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία για την εορτή της Προόδου του Τιμίου Σταυρού και των υπολοίπων εορταζόντων Αγίων της 1ης Αυγούστου, που ο βίος τους περιγράφεται περιληπτικά στο άρθρο μας παρακάτω.
Την ίδια ημέρα, Τρίτη 1η Αυγούστου το απόγευμα ξεκινούν οι Παρακλήσεις μας στην Θεοτόκο, αρχής γενομένης από την Μικρή Παράκληση, που θα τελούνται καθημερινά μαζί με τον Εσπερινό, εκτός των Σαββάτων της 5ης  & της 12ης Αυγούστου. 
Μαζί με τις Παρακλήσεις μας ξεκινά και η νηστεία του Δεκαπενταυγούστου. 

Καλό μήνα...και Καλή Παναγιά σε όλους!!!
Οι Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Αυγούστου.
Αρχή της νηστείας του δεκαπενταύγουστου. 
  • Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, ΣΟΛΟΜΟΝΗ & ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΗΝΗΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω. 
  • Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου 
  • Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD (Αγγλοσάξωνας) 
 *Τί είναι η "πρόοδος" του Τιμίου Σταυρού και γιατί εορτάζεται κατά την 1η Αυγούστου;
      Πρόκειται για εορτή που μεταφέρθηκε για να συμπίπτει με την πρώτη ημέρα της νηστείας της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και θεσπίστηκε σε ανάμνηση της απαλλαγής των Βυζαντινών, με τη βοήθεια του Τιμίου Σταυρού, από την επιδρομή των Σαρακηνών επί της εποχής του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού. Στην Κωνσταντινούπολη κατά την εορτή αυτή γινόταν λιτάνευση (πρόοδος) του Τιμίου Σταυρού.
     Ο Σ. Ευστρατιάδης, στο Αγιολόγιο του γράφει  για το γεγονός αυτό τα έξης: «Κατά την ημέραν ταύτην εξήγετο εκ του σκευοφυλακίου της μεγάλης εκκλησίας ο Τίμιος Σταυρός, περιήγετο ανά την πόλιν και εξετίθετο εις διαφόρους ναούς προς προσκύνησιν και αγιασμόν των πιστών και πάλιν απετίθετο εις το σκευοφυλάκιον».

     Άλλη πηγή αναφέρει πως  η έξοδος του Τιμίου Σταυρού  γινόταν από το παλάτι στην Πόλη. Στον Πατμιακό Κώδικας 266 αναγράφεται δε, ότι κατά την 1η Αυγούστου στη Μεγάλη Εκκλησία ετελείτο "η Βάπτισις των τιμίων Ξύλων".
     Με την ευκαιρία αναφέρουμε επιγραμματικά και τις υπόλοιπες εορτές αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό.
α) Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρου 
(14 Σεπτεμβρίου)
β) Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως 
(Κυριακή Γ’ Νηστειών).
γ) Μνήμη του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού (7 Μαΐου) την εποχή του Κωνστάντιου (337-361), γιου του Μ. Κωνσταντίνου.
δ) Τέλος αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό, (όλο το έτος), είναι δύο ημέρες της εβδομάδας, η Τετάρτη και η Παρασκευή.


*ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, 
ΑΒΕΙΜ (ή ΑΒΙΒΟΣ), ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ), ΓΟΥΡΙΑΣ, ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ, ΕΥΣΕΒΩΝΑΣ, ΑΧΕΙΜ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
 (ή ΣΑΜΩΝΑΣ ή ΕΥΛΑΛΟΣ ή ΜΑΡΚΟΣ), 
η μητέρα τους ΣΟΛΟΜΟΝΗ 
και ο διδάσκαλός τους ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
υτοκράτωρ εστί των παθών ο ευσεβής λογισμός"(Δ. Μακκαβαίων, α' 7, θ'4.)  

      Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών. 
Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας, Αντίοχο, όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε. 
     Προηγήθηκε ο ενενηκονταετής διδάσκαλός τους, Ελεάζαρος, που εφάρμοσε στο έπακρο το νόμο που τους δίδασκε, με αποτέλεσμα ο Αντίοχος να τον ρίξει στη φωτιά. Εμπνεόμενα από τη θυσία του γέροντα διδασκάλου τους, τα επτά αδέλφια κράτησαν την ίδια γενναία στάση απέναντι στο βασιλιά, όταν τους κάλεσε μπροστά του. Στην αρχή ο Αντίοχος προσπάθησε να τους κολακεύσει με διάφορα εγκώμια για τη νιότη τους. Τους είπε ότι αν έτρωγαν από τα ειδωλόθυτα που τους πρόσφερε, θα απολάμβαναν μεγάλες τιμές και φυσικά θα τους έσωζε από το θάνατο. Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: "χαλεπώτερον γαρ αυτού του θανάτου νομίζομεν είναι σου τον επί τη παρανομώ σωτηρία ημών έλεον". Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ' αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθειά σου για την παράνομη σωτηρία μας. Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, με τροχούς, φωτιά και ακόντια, έναν-έναν τους σκότωσε όλους. Όταν είδε αυτό η μητέρα τους Σολομονή, ρίχτηκε μόνη της στη φωτιά και έτσι όλοι μαζί πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.
*ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ 
που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, 
ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΤΤΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΚΙΝΔΕΟΣ, ΜΝΗΣΙΘΕΟΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ, ΚΑΤΟΥΝΟΣ και ΕΥΚΛΕΟΣ (ή ΕΥΚΛΗΣ)
    Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, που βρίσκεται κοντά στις όχθες του Κέστρου ποταμού. Τα ονόματά τους ήταν τα εξής: "Αττος, Αλέξανδρος, Εϋκλεος, Κατούνος, Κινδέος, Κυριάκος, Λεόντιος, Μνησίθεος και Μηναίος. Όλοι στο επάγγελμα ήταν γεωργοί, εκτός από τον Μηναίο που ήταν μαραγκός. 
    Κατά τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών που έκανε ο Διοκλητιανός, στην Παμφυλία συνέβαινε να είναι έπαρχος κάποιος Φλαβιανός (300 μ. Χ.) που εφάρμοζε με σκληρότητα τα αυτοκρατορικά διατάγματα. Τότε, από τους πιο θαρραλέους πιστούς, που μόνοι τους φανέρωσαν τη χριστιανική τους ιδιότητα μπροστά στον έπαρχο, ήταν και οι εννέα αυτοί Άγιοι. Αφού έκαναν το σημείο του σταυρού και κοινώνησαν των αχράντων μυστηρίων, όρμησαν όλοι μαζί στη φλόγα του κινδύνου. Παρουσιάστηκαν στον Φλαβιανό, ομολόγησαν τον Χριστό και τον παρακάλεσαν να πάψει επιτέλους να κακοποιεί τους χριστιανούς.          
    Εξοργισμένος ο Φλαβιανός, διέταξε να τους σύρουν στο ναό της Αρτέμιδος για να θυσιάσουν στους θεούς. Εκείνοι, όχι μόνο αρνήθηκαν να θυσιάσουν, αλλά με την προσευχή τους συνέτριψαν και μερικά από τα είδωλα του ναού. Ο έπαρχος γεμάτος μανία, αφού ξέσκισε τις σάρκες τους με σιδερένια νύχια και έκαψε τις πληγές τους με αναμμένες λαμπάδες, τους φυλάκισε. Αλλά επειδή και οι εννέα επέμεναν να ομολογούν τον Χριστό, τελικά τους αποκεφάλισε.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος.
"Εις σάκκον βληθείς, και θίβη εγκλεισθείς, και εις θάλασσαν ριφθείς, τελειοϋται".
*Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
Μαρτύρησε, αφού του έκαψαν το κεφάλι.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ.
Μαρτύρησε δια αποκεφαλισμού.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ.

Μαρτύρησε δια ξίφους.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ.
Μαρτύρησε, αφού τον έχωσαν μέσα σε κοπριά.
*ΟΙ ΑΓΙΟΙ, ΜΗΝΗΣ (ή Μηνός) και ΜΗΝΑΙΟΣ. 
Και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω, πλησίον του χαλκού Τετραπύλου.
*Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, 
η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.

     Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ήταν κόρη ενός πλούσιου Έλληνα που ονομαζόταν Ελλάδιος. Η μητέρα της, Ευγενία, ήταν στείρα αλλά θεοσεβής χριστιανή. Έτσι δια της προσευχής απόκτησε θαυματουργικά την Ελέσα, που ανέθρεψε σύμφωνα με  τις  επιταγές του Ευαγγελίου και κάτω από τις δυσκολίες του ειδωλολάτρη άντρα της. 

     Σε ηλικία 14 χρονών η Ελέσα έμεινε ορφανή από μητέρα και έτσι έμεινε αυτή κυρία του πλούσιου σπιτιού του πατέρα της. Αμέτρητες τότε οι ευεργεσίες και οι ελεημοσύνες που έκανε στους στερημένους και πάσχοντες συνανθρώπους της. Κάποτε όμως ο πατέρας της την παρακίνησε να παντρευτεί κάποιον από τους ειδωλολάτρες άρχοντες, αυτή όμως αρνήθηκε διότι η κλήση της ήταν άλλη, αυτή της αγγελικής πολιτείας. Έτσι όταν κάποτε ο πατέρας της έφυγε για κάποιο ταξίδι, η Έλέσα μοίρασε όλα της τα υπάρχοντα στους φτωχούς και με τις πιο πιστές δούλες της, διέφυγε στα Κύθηρα. Εκεί δια της προσευχής, έκανε πολλά θαύματα. 
    Όταν όμως ο πατέρας της επέστρεψε από το ταξίδι και έμαθε τα γεγονότα, θύμωσε πολύ και αφού ανακάλυψε πού βρισκόταν η Ελέσα, αναχώρησε για να τη φέρει πίσω. Όμως η γνώμη της Ελέσας ήταν αντίθετη αυτής του ειδωλολάτρη πατέρα. Τότε αυτός, αφού ανελέητα τη βασάνισε, τελικά την αποκεφάλισε και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. (Η μνήμη της συγκεκριμένης Αγίας δεν αναφέρεται πουθενά στους Συναξαριστές, τη βρίσκουμε σαν μάρτυρα μόνο στα Κύθηρα).
Απολυτίκιον. 
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
    Γόνος άγιος, Πελοποννήσου, γέρας ένθεον, νήσου Κυθήρων, ανεδείχθης, Έλέσα πανεύφημε· υπέρ Χριστού γαρ νομίμως άθλήσασα, χειρί πατρώα έτμήθης την κάραν σου, Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν το μέγα έλεος.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, 
ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου.
     Έζησε στα μέσα του 6ου αιώνα επί βασιλέων Ιουστίνου του θράκας και ανεψιού του Ιουστινιανού του Μεγάλου. Λόγω τη μεγάλης του αρετής, έγινε επίσκοπος Προκοννήσου ή Προικοννήσου, και που σήμερα λέγεται Μαρμαράς. Τα ποιμαντικά του καθήκοντα εξάσκησε άριστα δια της πραότητάς του και δια της προσευχής. Κάποτε μάλιστα θεράπευσε και την κόρη του βασιλιά Ιουστινιανού από δαιμόνιο. 
     Απεβίωσε ειρηνικά την 1η Αυγούστου. Αργότερα η βασίλισσα Θεοδώρα, προς ένδειξη ευγνωμοσύνης στον Άγιο, έκτισε Μονή στο όνομά του, εκεί όπου βρέθηκε το άγιο λείψανό του. Εκεί κοντά, μάλιστα, βρέθηκε και πηγή αγιάσματος.

*Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD
 (Αγγλοσάξωνας)
     Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορούν να βρούν οι αναγνώστης της ιστοσελίδας του ναού μας, στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου