Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ & ΔΟΒΡΑ ΣΤΗΝ ΒΕΡΟΙΑ.

Κυριακάτικη εξόρμηση της Ενορίας μας στην Βέροια.
    Ακόμα μια όμορφη προσκηνηματική εκδρομή μας ετοίμασε ο εφημέριος του ναού μας,των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, π.Χρυσόστομος,με προορισμό αυτή την φορά δύο μοναστήρια της Βέροιας.
    Ο πρώτος προορισμός μας ήταν στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανία, όπου ορθώνεται μεγαλόπρεπα η Μονή της Παναγίας Σουμελά. Η όμορφη αυτή μονή,κτίστηκε το 1951 απο τους πρόσφυγες του Πόντου, ως μια προσπάθεια αναβίωσης της ιστορικής ομώνυμης Μονής, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου. 
    Στο μοναστήρι φυλάσσεται η παλαιά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που σύμφωνα με την παράδοση φιλοτέχνησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς όπως και άλλα θρησκευτικο-ιστορικά κειμήλια του εκεί Μοναστηριού. 
    Η Μονή αποτελεί το πνευματικό κέντρο του Ποντιακού και όχι μόνο Ελληνισμού,ενώ όλο τον χρόνο, αλλά κυρίως τον Δεκαπενταύγουστο συρρέουν εδώ πολλοί πιστοί για να προσκυνήσουν τη Χάρη Της, απ όλη τη χώρα όπως και από πολλά μέρη της Υφηλίου,βρίσκοντας σε αυτόν τον ειδυλλιακό τόπο ψυχική ανάπαυση από τις κοσμικές έγνοιες.
    Ο δεύτερος προορισμός μας ήταν στις ανατολικές πλαγιές του Βερμίου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Βέροιας όπου βρίσκεται η Ιερά μονή της Παναγίας Δοβρά,κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, σε ένα ειδυλλιακό τοπίο περιτριγυρισμένη από πυκνή βλάστηση.
    Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και αποτελεί μία από τις αρχαιότερες μονές της περιοχής,που ο χρόνος ιδρύσεως της παραμένει άγνωστος, εικάζεται όμως ότι ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα, ωστόσο οι πρώτες ασφαλείς μαρτυρίες για την λειτουργία της προέρχονται από έγγραφα του 17ου αιώνα και  έχει λειτουργήσει αδιαλείπτως μέχρι το 1822.
    Η μεγαλύτερη ιστορική στιγμή της μονής είναι συνδεδεμένη με την Ελληνική επανάσταση του 1821 και τους ηρωικούς αγώνες των μακεδόνων οπλαρχηγών και κατοίκων της περιοχής,όπου στην εξέγερση του 1822 η μονή λεηλατήθηκε και κάηκε από τους Τούρκους στην περίφημα μάχη της Δοβρά.
   Μετά από μακρόχρονες προσπάθειες η μονή αναστηλώθηκε για να έρθει και πάλι στο προσκήνιο το 1950, όταν στα παράπλευρα της μονής οικόπεδα, χτίσθηκε Παιδούπολη με την ονομασία "ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ" για ορφανά και άπορα Ελληνόπουλα που λειτούργησε οργανωμένα, κάτω από την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας μέχρι το 1986.
   Ακολουθεί μια περιόδος εγκατάλειψης, ώσπου το 1995 η μονή επανιδρύεται και λειτουργεί ως ανδρών μονή,ενώ η ανασύσταση της συνοδεύτηκε και από μια εκ βάρθων ανακαίνιση των κτιρίων διατηρώντας όμως την παλιά αρχιτεκτονική με το  παλαιό καθολικό, που είναι μια ξυλόστεγη τρίκλιτη βασιλική με εξωνάρθηκα, ενώ εσωτερικά συντηρήθηκαν όλα τα παλαιότερα αρχιτεκτονικά μέλη, ανακαινίστηκε και συντηρήθηκε η περίτεχνη ξύλινη μακεδονική οροφή, αντικαταστάθηκαν παράθυρα, στασίδια και το τέμπλο,για να πάρει την σημερινή μορφή του και να γίνει μια όαση μέσα στον πολύβοο κόσμο μας.
   Ξεκινήσαμε το μεσημέρι της Κυριακής 18 Νοεμβρίου στην 1.00 περίπου,γεμίζοντας ασφυκτικά το λεωφορείο μας,ενώ στην διαδρομή κάναμε την προσευχή μας,αργότερα τραγουδήσαμε,ψάλλαμε και ο ιερέας μας που συνόδευσε και αυτός το προσκύνημα μας,δεν σταμάτησε να μας μιλά για θεολογικά θέματα αλλά και αστεία και ιστορίες κάνοντας το μικρό αυτό ταξίδι μας ευχάριστο.
   Στην Παναγία Σουμελά προσκυνήσαμε την θαυματουργή εικόνα, πλυθήκαμε στο αγίασμα την μονής, περιπλανηθήκαμε στις εγκαταστάσεις της και τέλος επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο μας για να κατευθυνθούμε στον επόμενο προορισμό μας στην άλλη πλευρά του βουνού την μονή της Παναγίας Δοβρά.
   Εκεί κάναμε τον Εσπερινό μας μετά τα όμορφα και κατατοπιστικά λόγια που μας είπε ο π. Δαβίδ για το μοναστήρι αλλά και για τους θησαυρούς που κρύβει,το ιερό λείψανο του Αγίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου,του προστάτη των καρκινοπαθών αλλά και το λείψανο του νοεφανούς Αγίου Λουκά του ιατρού,επισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας,προστάτη των πιστών με προβλήματα όρασης και που μικρό τμήμα του λειψάνου του έχουμε και στον δικό μας ναό, θησαυρισμένο από την Ιερά μονή Σαγματά και την ευγενική ευλογία του Ηγουμένου της π. Νεκταρίου Αντωνόπουλου. 
   Με βαριά καρδιά,βράδυ πια,πήραμε τον δρόμο της επιστροφής,ενώ στο λεωφορείο η όμορφη Αγγελικούλα, μας διάβασε το Απόδειπνο και όλοι μαζί ψάλλαμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας,που ήταν και το τιμώμενο πρόσωπο αυτής της μικρής και ευλογημένης εκδρομής μας,μιάς εκδρομής που μας έφερε πιο κοντά,κάνοντας μας μια ομάδα πραγματικά σφικτή και δυνατή, κάνοντας μας την πιο όμορφη Ενορία της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως,την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,των γονιών της Παναγιάς μας,εδώ στο "πατρικό της σπίτι"στους Αθόκηπους της Ευκαρπίας.
   Αποχαιρετιστήκαμε στο προαύλιο της εκκλησιά μας,πήραμε την ευχή του ιερέως μας και δώσαμε ραντεβού για την επόμενη εκδρομή μας στα μέσα του Δεκέμβρη, με προορισμό τον Κολινδρό Ημαθίας και τα μοναστήρια του Αγίου Αθανασίου και του Προφήτη Ηλία που είναι μετόχι την μονής Γρηγορίου στο Άγιον Όρος(περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινώσουμε σύντομα).

Περιμένουμε και εσάς για να μας συνοδεύσετε και σε αυτό το προσκύνημα μας...

ακολουθούν παρακάτω και άλλες φωτογραφίες και πιπεράτα σχόλια της εκδρομής μας...
Ξεκινήσαμε με ένα πλατύ χαμόγελο του ιερέως μας.
Να σας συστηθούμε: Ο ιερέας μας,π.Χρυσόστομος,
με τον ο κο Σάκη,τον επίτροπο,ενώ από επάνω κάθονται
 ο κος Γρηγόρης με τον κο Κυριάκο...
...ο κος Χρήστος,επίτροπος,δίπλα του η κα Ελένη
και πίσω η κα Φωτεινή με την μικρή Ιουλία
και πιο δίπλα η μητέρα της η Ελένη...
...η κα Βαρβάρα από το Φιλόπτωχο,δίπλα η κα Φωτεινή...
...η Μαρία,σύζυγος του κου Σάκη και από πίσω τα πεθερικά του
 και πίσω ακριβώς οι γονείς του π.Χρυσοστόμου...
...η Μαρία πάλι με την πανέμορφη κόρη της και δίπλα η κα Ζωή...
...η κα Σουλτάνα και η κα Δόμνα από το Φιλόπτωχο,
 με την φίλη τους την κα  Σπάρταλη...
...η κα Ελίνα με τον γιο της τον Παναγιώτη,
ενώ πίσω ακριβώς είναι η κα Σοφία,σύζυγος του κου Χρήστου
 του επιτρόπου μας,που περιέργως κάθεται από πίσω της και όχι μαζί...

...η κα Κούλα με την Βούλα μας και από πίσω
όλη η πτέρυγα,φίλοι μας από την Πολίχνη...
Παντελώς απούσα από τις φωτογραφίες η κα Πασχαλίνα
(μήπως αποφεύγει την δημοσιότητα;)
...εδώ οι αγαπητές κυρίες μας από τους Ανθόκηπους της Πολίχνης,
ενώ στην μέση η κα Παναγιώτα που ανήκει παντού(διεθνής),
αλλά κατοικοεδρεύει στις εργατικές κατοικίες της Ευκαρπίας.
...εδώ είμαστε ένα όμορφο κουβάρι από παντού,
η νέα φίλη μας Κατερίνα από Μελισσοχώρι,
η δική μας κα Δέσποινα Δαούτη και τόσοι άλλοι "φίλοι" των Αγίων μας.
Ένα από τα κειμήλια του ναού της Παναγίας Σουμελά,
ένα πανέμορφο επτακάντηλο φερμένο από από το
ομώνυμο μοναστήρι της Παναγίας στον Πόντο.
Ο χώρος μέσα στο Ιερό του καθολικού της Μονής,
 όπου φυλάσσονται τα λείψανα των ιδρυτών της αρχικής μονής
στον Πόντο,Αθηναίων μοναχών Σωφρόνιου και Βαρνάβα.
Το εσωτερικό του καθολικού της μονής...
Εδώ βλέπετε την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Σουμελά...
...που καθημερινά την προσκυνά με ευλάβεια πλήθος πιστών... 
...ο όμορφος μπρούτζινος πολυέλαιος με τον "χορό" του...
...στο βάθος, στην κόγχη του ιερού ξεχωρίζει η πλατυτέρα
σε επίχρυσο ψηφιδωτό...
...και μπροστά καταλήγει το πανέμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Δίπλα στο καθολικό είναι ένας άλλος μικρός ναός,
 με λείψανα Ποντίων Αγίων. 
Οι κυρίες του Φιλοπτώχου, ποντίες και μή,
 απολαμβάνουν τα παραδοσιακά "περεσκία" και "πισία".

Εδώ είμαστε μπροστά στην μονή Δοβρά στην άλλη πλαγιά του Βερμίου.
Μονίμως απούσα από τον φωτογραφικό φακό,
η κα Πασχαλίνα που είναι και η αρχηγός μας και υπεύθυνη της εκδρομής.
O περιβάλλων χώρος της μονής...
...βυθισμένο όλο το μοναστήρι μέσα στο φθινοπωρινό τοπίο...
...και εδώ το καθολικό και το προαύλιο  της μονής...
...στην "Ζωοδόχο πηγή",
φωτογραφίζετε η γιαγιά κα Φωτεινή με τα εγγόνια της,
 τον Χρήστο και την γλυκιά Ιουλία,ενώ κάπου δίπλα θα είναι και η μητέρα τους..
...ο εξωτερικός νάρθηκας του ναού...
...η κα Παναγιώτα...η "διεθνής",όπως γράψαμε παραπάνω...
...εδώ με την μητέρα του π.Χρυσοστόμου...
...και εδώ ο π.Χρυσόστομος,
λίγο "φλού"στην φωτογραφία μπροστά στην Ζωοδόχο πηγή...
Ο Εσπερινός αργούσε και "σκοτώναμε" την ώρα μας
βγάζοντας φωτογραφίες.
Το εσωτερικό του καθολικού.
Κάτω από τα λιγοστά φώτα του ναού
προσκυνήσαμε το λείψανο του Αγίου Λουκά
και κάναμε τον Εσπερινό .
*Ευχαριστούμε την κα Πασχαλίνα που αθόρυβα και άψογα διοργάνωσε όλη αυτήν την μικρή απόδραση από την καθημερινότητα μας.
*Ευχαριστούμε από καρδιάς τους φίλους μας,από τους Ανθόκηπους της Πολίχνης,αλλά και από τα άλλα μέρη,που αγαπούν την παρέα μας και πάντα μας συνοδεύουν στα προσκυνήματα μας και σε όλες της δραστηριότητες της Ενορίας μας!!! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου