Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Ή ΕΥΚΑΡΠΙΩΤΗΣ.

Την 7 ην του μηνός Μαΐου,
μνήμην επιτελούμεν του οσίου πατρός ημών 
& μάρτυρος Παχωμίου του Αγιορείτου.
Είδησις:  
Την Παρασκευή 6η Μαΐου 2016 το απόγευμα, θα τελεστεί 
ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΝΟΡΙΑΣ 2016
Πανήγυρις στο μικρό Παρεκκλήσι του Αγίου Παχωμίου του Ευκαρπιώτου, που βρίσκεται στο πάρκο των Μικρασιατών, στην συμβολή των οδών Δασκαλίσσης Αθηνάς Τσακίρη και Εγνατία, με την Υποδοχή των Ιερών Λειψάνων του από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, του Πανηγυρικού Εσπερινού, της Αρτοκλασίας, του Τρισαγίου για τους προγόνους μας που ίδρυσαν την Νέα Ευκαρπία και τέλος χορό και διασκέδαση από το παιδικό τμήμα του Μικρασιατικού Συλλόγου "Ουσάκ" της πόλης μας.
Σας περιμένουμε όλους στην χαρά της Πανηγύρεως!!!
"Χριστός Ανέστη"
Ο Οσιομάρτυς Παχώμιος ο Ρώσος ή Καυσοκαλυβίτης, ή Αγιορείτης, ή Ουσακιώτης, ή Ευκαρπιώτης.
 († 7 Μαΐου 1730)
Ο βίος του Αγίου μας
Ἡ καλύβη Ἁγ. Ἀκακίου βρίσκεται στή σκήτη Ἁγ. Τριάδος Καυσοκαλυβίων
τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εἶναι ἕνα ἡσυχαστήριο πού ἵδρυσε τό ἔτος 1680
 ὁ ὅσιος Ἀκάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης καί εἶναι κτισμένο πάνω ἀπό τό σπήλαιο
ὅπου ἀσκήθηκε ὁ Ὅσιος καί στό ὁποῖο εἶχε ἀσκηθεῖ τόν 14ο αἰ. ὁ ὅσιος Μάξιμος
 ὁ Καυσοκαλύβης. Ἐδῶ ἐπίσης ἀσκήθηκαν οἱ ἅγιοι νέοι ὁσιομάρτυρες Ρωμανός,
Νικόδημος καί Παχώμιος, καθώς καί ἄλλες ἁγιασμένες μορφές.
 
     σιομάρτυς Παχώμιος, πού στάθηκε ὁ τελευταῖος ἀπό τούς τρεῖς ὑποτακτικούς τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὁσίου Ἀκακίου, γεννήθηκε γύρω στά 1670 στήν κάτω Ρωσία ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού κατά τή βάπτισή του τοῦ ἔδωσαν τό ὄνομα Προκόπιος.
    Σέ ἡλικία 15   περίπου ἐτῶν αἰχμαλωτίστηκε ἀπό Τατάρους ἐπιδρομεῖς, κατά τή διάρκεια τοῦ Μεγάλου Ρωσοτουρκικοῦ πολέμου, ἐπί τσάρου Πέτρου τοῦ Α΄ τοῦ Μεγάλου (1672-1725) καί πουλήθηκε σέ Τοῦρκο, ὁ ὁποῖος τόν μετέφερε στήν πατρίδα του, τό Οὐσάκι τῆς περιοχῆς τῆς Φιλαδελφείας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ τό ἀφεντικό του, τοῦ ἔμαθε τήν τέχνη τῆς βυρσοδεψίας, ἐνῶ παράλληλα, χρησιμοποιώντας βασανιστήρια καί παντοειδεῖς στερήσεις, τόν πίεζε νά ἀλλαξοπιστήσει. Εἰκοσιεπτά χρόνια αἰχμαλωσίας ὑπέμεινε ὁ Προκόπιος γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, σταθερός καί ἀκλόνητος στήν εὐσέβεια, ὥσπου στό τέλος ὁ ἀφέντης του βλέποντας καί θαυμάζοντας τήν πίστη του, τοῦ χάρισε τήν ἐλευθερία του.
    μως, λίγο πρίν ἀναχωρήσει ἀσθένησε. Τότε, ἐκμεταλευόμενοι τό γεγονός αὐτό γνωστοί του Τούρκοι πού τόν ἐπισκέφθηκαν, διέδωσαν ψευδῶς ὅτι ἀρνήθηκε τόν Χριστό καί θέλησε νά γίνει Τοῦρκος καί γι’ αὐτό τοῦ φόρεσαν τούρκικα φορέματα. Μόλις ὅμως ὁ Προκόπιος συνῆλθε ἀπό τήν ἀσθένειά του, ἔβγαλε τά ροῦχα αὐτά καί ἀνεχώρησε γιά τή χώρα τῆς μετανοίας, τό Ἅγιον Ὄρος, γύρω στά 1712.
          Στή Νέα Σκήτη τῆς μονῆς Ἁγίου Παύλου, ὅπου ἀρχικά ἐγκαταστάθηκε, ὑποτάχθηκε στόν πνευματικό Ἰωσήφ, πού ἀσκεῖτο σέ ἡσυχαστήριο, στοῦ ὁποίου τήν τοποθεσία, ἀργότερα, τό 1802, ἱδρύθηκε ἡ Καλύβη Ζωοδόχου Πηγῆς ἀπό τόν μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Θεοφάνη (+ 1805). Ὁ πνευματικός Ἰωσήφ τόν ἔκειρε σύντομα μοναχό δίνοντάς του τό ὄνομα Παχώμιος. Μετά ἀπό 12 χρόνια ἀσκήσεως ἀναχωρεῖ ἀπό τή Νέα Σκήτη γιά τά Καυσοκαλύβια, γύρω στά 1724, ὅπου ὑποτάχθηκε ἐπί 6 χρόνια στόν ἅγιο ἱδρυτή τῆς Σκήτης Ἁγίας Τριάδος, ὅσιο Ἀκάκιο τόν Καυσοκαλυβίτη.
     Στά Καυσοκαλύβια, μέ τίς εὐχές καί νουθεσίες τοῦ Ὁσίου καί μέ τόν ἀπερίγραπτο, σύμφωνα μέ τό βίο του, πνευματικό ἀγῶνα, ἔγινε τύπος καί παράδειγμα τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Ἀγωνιώντας ὅμως μήπως κατά τόν καιρό τῆς ἀσθενείας του στό Οὐσάκι εἶχε πράγματι βγεῖ ἀπό τό στόμα του ἄθελά του ἐκεῖνος ὁ λόγος τῆς ἀρνήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἔστω κι ἄν αὐτός θά εἶχε εἰπωθεῖ ἀσυναίσθητα καί χωρίς τόν ἔλεγχο τῆς βουλήσεώς του, ἄρχισε νά ἐπιθυμεῖ σφόδρα τό μαρτύριο.
    Φανερώνοντας ὅμως τούς λογισμούς του αὐτούς ὡς καλός ὑποτακτικός στό Γέροντά του, ἄκουσε ἀπό τόν Ὅσιο πολλούς ὀνειδισμούς καί δέχτηκε αὐστηρές ἐπιπλήξεις, θέλοντας μέ τόν τρόπο αὐτό νά φανερωθεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Διότι ἀπό τήν μεγάλη πνευματική του πείρα ὁ ὅσιος Ἀκάκιος γνώριζε, ὅτι τέτοιοι λογισμοί πολλές φορές εἶναι καρπός διάνοιας ὑπερήφανης καί ὄχι ἔκχύλισμα θείου ἔρωτα.
λλ’ ἐπειδή οἱ παραπάνω λογισμοί παρέμεναν στήν καρδιά του Παχωμίου αὐξανόμενοι μέρα μέ τή μέρα καί μετά ἀπό τή διαπίστωση τόσο τοῦ ὁσίου Ἀκακίου ὅσο καί ἄλλων πνευματικῶν πατέρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅτι ὁ πόθος τοῦ Παχωμίου γιά τό μαρτύριο ἦταν κατά Θεόν, ἀποφασίστηκε ἡ ἀναχώρησή του γιά τόν τόπο τῆς ὁμολογίας του. Συνοδίτης στή μαρτυρική του πορεία ἦταν ὁ πρῶτος του Γέροντας ἱερομόναχος Ἰωσήφ Νεοσκητιώτης.
   ταν ἔφθασαν μέσω Σμύρνης στό Οὐσάκι, ὁ μέν πνευματικός κατέλυσε σ’ ἕνα κοινό πανδοχεῖο, ὁ δέ Παχώμιος, ἀφοῦ πρῶτα ἐπισκέφθηκε τήν οἰκία τοῦ πρώην ἀφέντη του, κατέληξε στό παζάρι ὅπου καί τόν ἀναγνώρισαν γνωστοί του Ἀγαρηνοί. Αὐτοί, φοβούμενοι μήπως ἦρθε γιά νά ξαναβρεῖ τήν περιουσία του, τόν ἄρπαξαν καί τόν ἔσυραν στό δικαστήριο τοῦ τόπου, δέρνοντας καί ὑβρίζοντάς τον καθ’ ὁδόν. Ἐκεῖ, ἀφοῦ κατηγορήθηκε ὅτι ἀπό Μουσουλμάνος ξανάγινε Χριστιανός, ὁμολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη του στόν Χριστό. Ἀπ’ ἐκεῖ, ὁ δρόμος γιά τό πολυπόθητο μαρτύριο ἦταν ἤδη ἀνοικτός.   
            Οἱ παρόντες στό δικαστήριο συκοφάντες, ἀφοῦ ἔδεσαν σάν κακοῦργο τόν Παχώμιο, ἄρχισαν νά τόν σέρνουν πρός τόν τόπο τῆς καταδίκης, ἔξω ἀπό τήν πόλη, ἐκεῖ ὅπου ἔσφαζαν τά πρόβατα, κάτω ἀπό ἕνα γεφύρι καί δίπλα σέ μία βρύση, σύμφωνα μέ τό Βίο. Τή μαρτυρική πομπή συνόδευαν Τοῦρκοι καί Ἑβραῖοι ἀπό τούς ὁποίους, ἄλλοι μέν τόν 
ἔβριζαν καί τόν ἐνέπαιζαν, ἄλλοι τόν παρακινοῦσαν νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό καί ἄλλοι ἐνέπτυαν στό πρόσωπό του καί τόν ἐκολάφιζαν. Ἀρκετοί δέ ἀπό τούς Χριστιανούς, προσευχόμενοι μέσα στήν καρδιά τους, τόν παρότρυναν νά ἐγκαρτερήσει μέχρι τέλους καί νά ἀξιωθεῖ τοῦ μαρτυρικοῦ στεφάνου, τόν ὁποῖο ἔλαβε κατά τήν ἑβδόμη τοῦ μηνός Μαΐου, τήν ἡμέρα τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου. Ὁ δέ συνοδίτης τοῦ Ὁσιομάρτυρος, ἱερομόναχος Ἰωσήφ, μαθαίνοντας τά γενόμενα, πῆρε τό δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς, πέρασε ἀπό τόν τόπο τοῦ μαρτυρίου καί εἶδε τό τρισόλβιο λείψανο νά κεῖται στή βαμμένη μέ τό αἷμα του γῆ.
         Μετά τρεῖς μέρες Χριστιανοί πῆραν τό ἱερό λείψανο καί τό ἐνταφίασαν στήν ἁγιοτόκο μικρασιάτιδα γῆ. Κάποια μάλιστα Χριστιανή πού βασανιζόταν ἀπό ἡμικρανία, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τή βοήθεια τοῦ ἁγίου Παχωμίου καί ἔχρισε μέ τό αἷμα του τήν κεφαλή της, ἐλευθερώθηκε ἀμέσως καί γιά πάντα ἀπό ἐκεῖνους τούς δυσβάστακτους πόνους. Καί τόσο πολύ εὐλάβεια ἔτρεφε ἀπό τότε στόν Ἅγιο, ὥστε ἔγραψε πρός τούς πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους πού τόν γνώριζαν, ζητώντας νά ἱστορήσουν γιά λογαριασμό της τήν εἰκόνα του. Ὅταν δέ τήν ἔλαβε, μέ λαμπρότητα καί εὐλάβεια τελοῦσε κάθε χρόνο τήν ἑορτή τοῦ  Ὁσιομάρτυρος.
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιος παχωμιος ο αγιορείτης        Τό Βίο καί τό Μαρτύριο τοῦ ἁγίου Παχωμίου συνέταξαν ὁ ἱερομόναχος Ἰωνᾶς Καυσοκαλυβίτης (+ 1765) βιογράφος τοῦ ὁσίου Ἀκακίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, ἀπό τόν ὁποῖο ἄκουσε τά περί τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου καί ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Καλογερᾶς ὁ Πάτμιος, «γνώριμος» τοῦ ἁγίου Παχωμίου, ὅπως ὁ ἴδιος ἀναφέρει στό πρός αὐτόν Ἐγκώμιο ( Λειψία 1765).
   πιτομή τοῦ Βίου ἐξέδωσε ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στό Νέο Μαρτυρολόγιο. Ἀρκετά χρόνια ἀπό τό μαρτύριο τοῦ ἁγίου Παχωμίου, ἔγινε ἡ ἀνακομιδή τῶν λειψάνων του ἀπό τόν μητροπολίτη Φιλαδελφείας Ἰωσήφ, ἐνῶ ἀργότερα, ἀπό τόν ἴδιο ἱεράρχη πού ἦταν Πάτμιος στήν καταγωγή καί ἀδελφός τῆς μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τῆς ἱερᾶς νήσου, μεταφέρθηκαν στό καθολικό τῆς παραπάνω Μονῆς, ὅπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.
Αποτέλεσμα εικόνας για οσιος παχωμιος ο αγιορείτης    Δύο Ἀκολουθίες τοῦ ὁσιομάρτυρος Παχωμίου, ἡ μία τῆς ἀθλήσεως καί ἡ ἄλλη τῆς ἀνακομιδῆς τμήματος τοῦ ἱεροῦ λειψάνου του ἀπό τήν Πάτμο στήν μονή Ἁγίου Παύλου στό Ἅγιον Ὄρος, ἔργα τοῦ μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου, ἐκδόθηκαν τό 1953. Ἑτέρα Ἀκολουθία, σύνθεση τῶν ὑμνογράφων ἱερομονάχων Σεραφείμ, καί Νικοδήμου Κάππου τῶν Πατμίων, τοῦ μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου (τοῦ ἔτους 1930) καί τοῦ ἱερομονάχου Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου, ἐκδόθηκε τό 2005. Ὁ ἅγιος Παχώμιος συνυμνεῖται ἐπίσης στίς Ἀκολουθίες Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Νεομαρτύρων, Πατμίων Ἁγίων, Λαυριωτῶν Ὁσίων, Καυσοκαλυβιτῶν Ὁσίων καθώς καί τοῦ ὁσίου Ἀκακίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, ἔργο τοῦ ἱερομονάχου Ἰωνᾶ Καυσοκαλυβίτου, βιογράφου τοῦ Ὁσιομάρτυρος.
ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ  2016
ΟΣΙΟΥ ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
 Ή ΟΥΣΑΚΙΩΤΟΥ Ή ΕΥΚΑΡΠΙΩΤΟΥ.
Ενορία Ιερού Ναού Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, 
Ανθοκήπων Νέας Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης.

Πανήγυρις Οσίου Παχωμίου του Ουσακιώτου ή Ευκαρπιώτου 2015.
Το λείψανο του Αγίου μας,
που θησαυρίζεται στον
Ι.Ν Αγ. Γεωργίου Ν. Ευκαρπίας. 
     Τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του Οσίου πατρός ημών Παχωμίου του Αγιορείτου ή Ουσακιώτου ή Ευκαρπιώτου, βρίσκεται και εδώ, στην Νέα Ευκαρπία της Θεσσαλονίκης, στον Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, από την μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, κατόπιν αιτήματος της Ενορίας, πρωτοβουλίας του τότε Γραμματέα Διοίκησης του Αγίου Όρους κου  Όμήρου. Γ. Φωτιάδη και του Μικρασιατικού Συλλόγου «Ουσάκ» της Νέας Ευκαρπίας. 
Εσπερινός & Αρτοκλασία στο
παρεκκλήσι του Αγίου μας στο πάρκο
 των Μικρασιατών.
       Από το 2010 έχει τοποθετηθεί και λειτουργεί μικρό παρεκκλήσι στο πάρκο των Μικρασιατών, στα όρια της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου με την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων, στην συμβολή των οδών, Δασκαλίσσης Αθηνάς Τσακίρη με Εγνατία, στην μνήμη των ιδρυτών της νέας πια Ευκαρπίας, μα και αυτών που έμειναν πίσω στην παλιά Ευκαρπία, στο Ουσάκ, της Μικράς Ασίας. 
Επιμνημόσυνη δέησις υπέρ των
 Μικρασιατών προγόνων μας, που
 ίδρυσαν την Νέα Ευκαρπία.
     Το 2012 έγινε η πρώτη Πανήγυρις στο μικρό αυτό παρεκκλήσι και εορτάσθηκε επισήμως ο Άγιος μας, με προσκύνηση του Ιερού Λειψάνου και της εικόνος του, που ευγενώς μας παραχώρησε ο προϊστάμενος του ναού του Αγίου Γεωργίου της Νέας Ευκαρπίας, πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Δημητριάδης, με Εσπερινό Λιτή και Αρτοκλασίες, αλλά και με επιμνημόσυνη δέηση, όπως επίσης και με τα αποκαλυπτήρια μαρμάρινης επιγραφής αφιερωμένης στους προγόνους μας των χαμένων πατρίδων και κατόπιν με όμορφες εκδηλώσεις από τον Μικρασιατικό Σύλλογο "Ουσάκ", με συμμετοχή των χορευτικών ομάδων και της χορωδίας του, με τραγούδια φερμένα από την Μικρά Ασία. 
Ο Σύλλογος Μικρασιατών "Ουσάκ"
χόρεψε στο πανηγύρι μας, για τους
προγόνους μας...
...και μας έκανε όλους υπερήφανους
για την καταγωγή μας.
     Από τότε και στο εξής ανελλιπώς κάθε χρόνο, σ'αυτό το μικρό παρεκκλησάκι μας, στο όμορφο πάρκο των Μικρασιατών, όταν μπαίνει η άνοιξη, την 6η Μαΐου, τιμούμε τον προστάτη Άγιο μας και τελείτε γι'αυτόν με κάθε λαμπρότητα και ευλάβεια η Ιερά Πανήγυρις του, από τους Ανθοκηπιώτες κάτοικους της Ενορίας του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, σε συνεργασία με την Ενορία του Αγίου Γεωργίου & Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που μας παραχωρεί το Ιερό Λείψανο του Αγίου που φυλάσσεται εκεί και την Εικόνα του, αλλά του Μικρασιατικού Συλλόγου "Ουσάκ", που συμμετέχει στην γιορτή αυτή με τα χορευτικά του τμήματα και τέλος του Δήμου μας, που φροντίζει πάντα για την τεχνική υποστήριξη των εκδηλώσεων μας.  
Το 2015 την Πανήγυρη μας τίμησε
 ο Αρχιμ. της Ιεράς Μητροπόλεως μας,
Παύλος Ιωσηφίδης με τον Διάκονο του
π. Χρήστο Κανούλα.
          Και τότε πλήθος κόσμου έρχεται στην χάρη του Αγίου Παχωμίου, του δικού μας Αγίου και προστάτη των Μικρασιατών και όλης της Νέας Ευκαρπίας, για να προσκυνήσει το Άγιο Λείψανο του και την Ιερά εικόνα του, αλλά και να γλεντήσει, να χορέψει και να τραγουδήσει, σύμφωνα με έθιμα και παραδόσεις που έφεραν οι πρόγονοι μας, που έτσι γιόρταζαν τους Αγίους τους και έτσι θα ήθελαν να τους τιμούμε και εμείς τώρα και αυτό να το μεταφέρουμε και στα παιδιά μας, έτσι ώστε τίποτε να μην χαθεί από την Μικρασιάτικη παράδοση, από τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας από τις χαμένες μα όχι και ξεχασμένες πατρίδες μας.
Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ σταυρῷ (Σεραφείμ ἀρχιμανδρίτου).
      Ἀσκητικῶς προγυμνασθείς ἐν τῷ Ἄθῳ, τάς νοητάς τῶν δυσμενῶν παρατάξεις, τῇ πανοπλίᾳ ὤλεσας παμμάκαρ τοῦ Σταυροῦ. Εἶτα δέ πρός ἄθλησιν ἀνδρικῶς ἀπεδύσω καί τελέσας ἄριστα μαρτυρίου τόν δρόμον, ὑπό Χριστοῦ ἐστέφθης ἀθλητά, Ὁσιομάρτυς Παχώμιε ἔνδοξε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου