Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ.δ' 18-23) "Ευσεβίου Σαμοσάτων & Πάντων των εν Αγίω Όρει & Παλαιστίνη διαλαμψάντων Αγίων Πατέρων"


“Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα 
 ηκολούθησαν αυτώ”.

     Μετά από τον εκκλησιαστικό κύκλο των εορτών του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε ότι το έργο του Κυρίου για τη σωτηρία του ανθρώπου, προσλαμβάνει δυναμικές πλέον διαστάσεις, όπως αυτές  αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στο χώρο του ιδίου του Σώματός Του, που είναι η Εκκλησία. 
    Η κλήση των πρώτων μαθητών του Κυρίου, στην οποία αναφέρεται το ανάγνωσμα της περικοπής του ευαγγελίου της Κυριακής Β' Ματθαίου, απευθύνεται ουσιαστικά σε όλους τους ανθρώπους.  Όπως τότε οι μαθητές έτσι κι  εμείς σήμερα μπορούμε να δείξουμε την ίδια προθυμία. Έτσι με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας ως παρόντα.  Μέσα από αυτά τα γεγονότα,  ο Χριστός μας φανερώνει και μας προσφέρει την Βασιλεία Του, ως κατ’ εξοχή ζωή , βίωμα και εμπειρία.
    Η κλήσις αυτή, δεν είναι βέβαια έργο ανθρώπινο.  Πρόκειται για θείο προσκλητήριο που εκφράζει τη βούληση του Θεού να σώσει τον άνθρωπο.  Ο Χριστός προσκαλεί όλους μας να μετάσχουμε στην πραγματικότητα της Εκκλησίας Του, γι’  αυτό η ανταπόκρισή μας θα πρέπει να είναι ανάλογη.  Οι μαθητές δέχθηκαν τότε αμέσως και χωρίς αναστολές την κλήση του Κυρίου, “Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ”. Η άμεση αυτή ανταπόκριση, πήγαζε από κάποια χαρακτηριστικά, όπως ήταν η απλότητα της καρδιάς τους. Ήταν τόσο ανοικτή, που δεχόταν τα μηνύματα της αγάπης του Θεού  και μάλιστα τα αντιπρόσφερε και στους άλλους ανθρώπους.  Διέθεταν επίσης οι μαθητές αυτό που ονομάζουμε αγαθή προαίρεση. Αγάπησαν με όλη την ψυχή τους το Χριστό και πίστεψαν σ’ Αυτόν, ότι είναι ο μόνος αληθινός Σωτήρας.  
   Ακριβώς, αυτή την αγαθή προαίρεση και την απλότητα της καρδιάς που πλημμυρίζει τον άνθρωπο από την αγάπη του Κυρίου μας, ζητεί ο Θεός από τον καθένα μας σαν προϋπόθεση για την δική μας μαθητεία κοντά στο Χριστό. Όμως εμείς έχουμε αυτά τα στοιχεία, πληρούμε έστω και στο ελάχιστο τις προϋποθέσεις για την άμεση συναναστροφή μας με τον Χριστό μέσω της Εκκλησίας Του, ή έχει σκληρύνει η καρδιά μας και η ψυχή μας έχει νικηθεί από την άσχημη και απαιτητική καθημερινότητα  μας στην αναζήτηση του πλούτου, ή στον αγώνα της επιβίωσης για τους περισσοτέρους από εμάς;  
  Οι μαθητές του Κυρίου μόλις έγιναν αποδέκτες της θείας πρόσκλησης, που συνιστούσε και μια μεγάλη ευλογία που καταξιώνει τον άνθρωπο, εγκατέλειψαν χωρίς αναστολές όλες τις μέριμνες της ζωής, οι οποίες συνήθως κρατούν τον άνθρωπο δέσμιο στη γη. Άφησαν τα δίχτυα, τα πλοία, τους συγγενείς τους και ό,τι άλλο τους δέσμευε για να ακολουθήσουν ολοκληρωτικά τον Χριστό. 
  Αυτή η στάση βέβαια δεν σημαίνει με κανένα τρόπο ότι περιφρονούμε αυτά που μας προσφέρει η αγάπη του Θεού. Σημαίνει όμως απελευθέρωση του ανθρώπου από όλες εκείνες τις φροντίδες και τις μέριμνες που δεν επιτρέπουν πολλές φορές να θυμόμαστε την αγάπη του Χριστού. Είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να προσέξουμε κι εμείς σήμερα, δηλαδή μήπως οι φροντίδες και οι μέριμνες μας αφήνουν προσκολλημένους και προσδεδεμένους στις δικές μας αδυναμίες και δεν μας επιτρέπουν να πλησιάσουμε τη δύναμη του Χριστού ή με άλλα λόγια κατά πόσο μας καθηλώνουν στη γη και μας κόβουν τα φτερά που ανεβάζουν στον ουρανό.
  Αγαπητοί μου αδελφοί, ο Κύριος στέκεται και απευθύνει πάντοτε την πρόσκληση αγάπης Του σε όλους τους ανθρώπους. Ας φροντίσουμε κι εμείς λοιπόν να την αποδεχθούμε για να πλημμυρίσει πραγματικά η ύπαρξή μας με την παράκληση και την παρηγορία του Αγίου Πνεύματος. Με αυτό τον τρόπο οπλιζόμαστε με αισιοδοξία και χαρά και λειτουργούν έτσι όλες οι προϋποθέσεις για να γίνουμε πραγματικοί μαθητές του Χριστού. 
   Αυτό έπραξαν και όλες εκείνες οι αγιασμένες μορφές που κοσμούν το οικοδόμημα της Εκκλησίας μας, της Μεγάλης Εκκλησίας του Κυρίου μας και ιδρυτή της και με τους μυριάδες των Αγίων της το καθιστούν σήμερα, αλλά και αιώνια την ζωντανή πραγματικότητα που ζούμε. Τέτοια περίπτωση, αλλά και ζωντανό παράδειγμα για όλους μας είναι και ο Ευσέβιος Σαμοσάτων, ο ιερομάρτυρας του οποίου τη μνήμη θα τιμήσουμε την 22η Ιουνίου και ο οποίος έγινε μάρτυρας Χριστού προσφέροντας την ίδια τη ζωή του για την αγάπη Του. 
   Ανάλογο όμως παράδειγμα για όλους εμάς τους εν δυνάμει μαθητές του Χριστού, είναι και οι τιμώμενοι από την Αγία Εκκλησία Του την Κυριακή Β΄Ματθαίου, άπαντες οι Άγιοι Πατέρες και Μοναχοί, οι αλιείς των ανθρωπίνων ψυχών, που με την ζωή και τις πράξεις τους, ακόμα και με την σιωπή τους, οι καλόγεροι-φύλακες του περιβολιού της Παναγίας μας, διέδωσαν την ουράνια πνευματική λάμψη του Αγίου Όρους στα πέρατα της οικουμένης, όπως παράδειγμα για όλους εμάς είναι και οι επίσης τιμώμενοι σήμερα, πάντες οι εν Παλαιστίνη Άγιοι, για την προσφορά τους και την μαρτυρία τους σε έναν χώρο αγιασμένο από την ίδια την παρουσία του Χριστού μας, την διδασκαλία Του σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο, μα και το αίμα Του, την Σταύρωση και την Ανάσταση Του.

    Οι μαθητές του Χριστού παράτησαν τα πάντα και τον ακολούθησαν χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις, εμείς ας πράξουμε έστω και το ελάχιστο από αυτό που μας ζητά ο Κύριος μας, ας ξυπνήσουμε και ας έλθουμε την Κυριακή το πρωΐ με το γλυκό κάλεσμα της καμπάνας στην Εκκλησιά Του και μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης, ας συναναστραφούμε με το υπόλοιπο πλήρωμα του ειρηνικού στρατού Του, με τους συνανθρώπους μας, ας γευθούμε μέσω της Θείας Ευχαριστίας και της αναστάσιμης ημέρας της Κυριακής, έστω και για λίγο την ζωή που μας έταξε, τον επίγειο παράδεισο Του, εδώ στους Ορθόδοξους Ιερούς Ναούς Του σε όλη την οικουμένη, όπου χτυπά η καρδιά του χριστιανού, που με αγωνία ζητά να μάθει τον Λόγο Του και να κάνει βίωμα τα διδάγματα που απορρέουν από αυτόν.

Ας γίνουμε οι νέοι μαθητές Του...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου