Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

ΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Μ. Τετάρτη... ἐὰν ... ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ... ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.
*Είδησις: 
Στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, θα τελεστούν Τρισάγια και θα διαβαστούν κόλλυβα για το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, την Παρασκευή 29η Μαΐου 2015 το απόγευμα, στο τέλος του Εσπερινού, αλλά και το Ψυχοσάββατο 30η Μαΐου 2015 το πρωΐ, πριν την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας.΄Οι ιερείς των Ενοριών της Νέας Ευκαρπίας, θα βρίσκονται στα τοπικά κοιμητήρια από τις 10.15 το πρωΐ του Σαββάτου μέχρι τον Εσπερινό το απόγευμα, ενώ συγκεκριμένα οι δικοί μας ιερείς, του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων των Ανθοκήπων, θα βρίσκονται στα κοιμητήρια  και θα τελέσουν τα τρισάγια των ενοριτών τους, από τις 2.00 το μεσημέρι μέχρι τις 4.00 το απόγευμα.
Ευχόμαστε ολοψύχως  για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας,
Καλό παράδεισο
ΤΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ ΓΕΝΙΚΑ 

 Ποιὰ εἶναι, πότε καὶ γιατί τελοῦνται.
    Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος αφιερωμένη στους κεκοιμημένους αδελφούς μας, που είναι το Σάββατο.
    πως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.
     Στὸ δίπτυχο (χαρτάκι), ποὺ φέρνουμε στην εκκλησιά  μαζὶ μὲ τὸ πρόσφορο, την "λειτουργιά" που θα χρησιμοποιήσει ο ιερέας στην Αγία Πρόθεση, αλλά και τις υπόλοιπες προσφορές μας, λαμπάδες, λάδι, κρασί, θυμίαμα και άλλα, γιὰ τὴν Θεία Λειτουργία, ἀναγράφονται τὰ ὀνόματα τῶν ζώντων καὶ τῶν κεκοιμημένων, τὰ ὁποῖα και μνημονεύονται από τους ιερείς μας στην Αγία Πρόθεση την ώρα της Προσκομιδής, υπέρ συγχωρήσεως των αμαρτιών και αναπαύσεως των ψυχών τους.
      λόγος ποὺ καθιέρωσε ἡ Ἐκκλησία μας τα Ψυχοσάββατα, παρ᾿ ὅτι κάθε Σάββατο εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς κεκοιμημένους, εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἐπειδὴ πολλοὶ κατὰ καιροὺς ἀπέθαναν μικροὶ σὲ ἡλικία ἢ στην ξενιτιὰ ἢ στὴν θάλασσα ἢ στὰ ὄρη καὶ τοὺς κρημνοὺς ἢ καὶ μερικοί, λόγῳ πτωχείας, δὲν ἀξιώθηκαν τῶν διατεταγμένων μνημοσύνων, «οἱ θεῖοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι ἐθέσπισαν τὸ μνημόσυνον αὐτὸ ὑπὲρ πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων Χριστιανῶν». Συγχρόνως δέ, ἐνθυμούμενοι καὶ ἐμεῖς τὸν θάνατο, «διεγειρόμεθα πρὸς μετάνοιαν».
       Η Ορθόδοξος Ανατολική  Εκκλησία σε ετήσια βάση έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία και τα αφιερώνει στους απ΄αιώνος κεκοιμημένους αδελφούς της. Αυτά είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα, το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ μόνο ἂς γνωρίζουμε ὅτι η καθιέρωση τοῦ Σαββάτου πρὸ τῶνἈπόκρεω ὡς Ψυχοσαββάτου, έγινε μᾶλλον και αυτό κατ᾿ ἀπομίμησιν τοῦ Σαββάτου πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά.
    Βέβαια η αγάπη των ανθρώπων για τους δικούς τους, που δεν ζουν  πια μαζί τους, δημιούργησε την εκκλησιαστική παράδοση άλλων τεσσάρων ψυχοσάββατων, που δεν συμπεριλαμβάνονται όμως στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. Αυτά είναι, το Ψυχοσάββατο της Τυρινής, το Σάββατο της α΄ εβδομάδος των νηστειών, όπου και εορτάζουμε το «δια κολλύβων» θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, το Σάββατο του Λαζάρου και για τους Θεσσαλονικείς, το Σάββατο πριν την εορτή του Αγίου Δημητρίου. Ένα ακόμα Ψυχοσάββατο θα βρούμε στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Βουλγαρίας, το Σάββατο προ της Συνάξεως των Αρχαγγέλων. Αν εξετάσουμε δε ενδελεχώς τις τοπικές παραδόσεις της Ορθοδόξου και ένδοξης ελληνικής γης θα βρούμε και άλλα Ψυχοσάββατα, τα οποία όπως προείπαμε δημιουργήθηκαν από την αγάπη των πιστών για τους αποθανόντες. 
Το νόημα των Ψυχοσάββατων
    *Με το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής, διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια (επί γης)  γιορτάζουμε κατά την Πεντηκοστή. Μέσα στη Μία και Ορθόδοξη Εκκλησία μας περιλαμβάνονται και η στρατευομένη εδώ στη γη, αλλά  και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς.
     * Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει θεσπιστεί γιατί η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της  Επουράνιας Βασιλείας Του.
  Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΛΥΒΟΥ
   Κατά τή διδασκαλία τς ρθόδοξης Πίστης μας, το κόλλυβο συμβολίζει τήννάσταση τν φθαρτν σωμάτων μας."Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. (Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Κεφ. 12: 17-50)
πως  σπόρος το σταριοφο θαφτε καί σαπίσει, ν συνέχεια φυτρώνει, βλασταίνει καί δίνει καρπό. τσι πιστεύουμε καί γιά τούς κεκοιμημένους δελφούς μας. φονταφιασθε τό σμα, σαπίσει καί λιώσει, στή συνέχεια θά ναστηθε κατά τήν νάσταση τν πάντων καί θά ζήσει αώνια στή Βασιλεία το Θεο.
  Δέν χει σημασία ν εναι πιάτο  δίσκος, πλό  ξεζητημένα στολισμένο τό κόλλυβο.  σημασία δίνεται στό λικό καί στήν πνευματική του προέκταση.
ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
    Σύμφωνα με τους Αποστόλους τα μνημόσυνα είναι τα εξής:
Τ «τριήμερα» συμβολίζουν τν νάσταση το Κυρίου μετ τν τριήμερη παραμονή Του στν τάφο κατελονται μ τν εχ ν᾿ ναστηθε καὶ  νεκρς στν οράνια βασιλεία.
Τ «ννιάμερα» τελονται γι τὰ ννέα τάγματα τν αΰλων γγέλων, μὲ τν εχ ν βρεθε κοντά τους  ϋλη ψυχ το νεκρο.
Τ «τεσσαρακονθήμερα» τελονται γι τν ναλήψη το Κυρίου, πο γινε σαράντα μέρες μετ τν νάστασή Του, μ τν εχ ν «ναληφθε» κα  νεκρός, ν συναντήσει τ Χριστ στος ορανος κα ν ζήσει γι πάντα μαζί Του.
 Τ «τήσια», τέλος, τελονται τν πέτειο μέρα το θανάτου, σ νάμνηση τν γενεθλίων το νεκρο, καθώς, γι τος πιστος χριστιανούς, μέρα τς ληθινς γεννήσεως εναι  μέρα το σωματικο θανάτου κα τς μεταστάσεως στν αώνια ζωή.
    Μνημόσυνα, ντίστοιχα μ τὰ παραπάνω, χωρίς αυτά βέβαια να συμπεριλαμβάνονται στο τυπικό της Εκκλησίας μας, μα περισσότερο στην παράδοση της και στην ανάγκη εκδήλωσης της αγάπης των ανθρώπων για τους οικείους τους που δεν ζούν πλέον μαζί τους, τελονται τν τρίτο, κτο κα νατο μνα πὸ τν μέρα το θανάτου, («τρίμηνα», «ξάμηνα», «ννεάμηνα») κατόπιν αδείας και "ευλογίας" του εφημερίου  ιερέως που είναι και ο καθ’ ύλην αρμόδιος να αποφασίσει.   
    Τν μεγαλύτερη βέβαια φέλεια στος νεκρος τν προξενε  τέλεση τς Θείας Λειτουργίας στ μνήμη τους, γιατὶ τότε, μ τς μερίδες τους στ γιο δισκάριο, «νώνονται όρατα μ τ Θε καπικοινωνον μαζί Του κα παρηγορούνται κα σώζονται κα εφραίνονται ν Χριστ» (γιος Συμεν Θεσσαλονίκης).
    κτς π τ εδικ γι κάθε νεκρ μνημόσυνα κκλησία χει στς 
καθημερινς κολουθίες τηςγενικς δεήσεις γι τος κεκοιμημένουςπως εναι 
λ.χτ νεκρώσιμο μέρος τς κολουθίας το Μεσονυκτικο κα ο σχετικς 
ναφορς στς «κτενες δεήσεις» το σπερινοτο ρθρου κα τς Θείας 
Λειτουργίας.
       Πρέπει ν σημειωθεν κα ατονόητοτι  κκλησία τελε μνημόσυνα μόνο 
για τος ρθοδόξους χριστιανος πο κοιμήθηκαν μέσα στος κόλπους της.
ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ 
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ
   Θ πρέπει, τέλος, ν ξηγήσουμε τι πολλ λάθη π τν γνοια τοῦ παρελθόντος χουν φτάσει ς τς μέρες μας, κα θ πρέπει μεσα ν διορθωθον.
 Τ μνημόσυνα θ πρέπει ν γίνονται τν μέρα πο πρέπει, αν αυτό είναι εφικτό, αλλιώς κατ’ οικονομία και μόνο ο ιερέας θα επιτρέψει την τέλεση του, νωρίτερα ἢ  ργότερα.
 Τ σπάσιμο γυάλινων  ντικειμένων  ἢ λλων τοιούτων, το σκέπασμα των καθρεφτών και των τηλεοράσεων για άγνωστο λόγο και η απαίτηση των συγγενών από τον ιερέα να κάνει αγιασμό στο σπίτι του αποθανόντος για να φύγει το "κακό", εναι κρως εδωλολατρικές συνήθειες και είναι καιρός, με την καθοδήγηση των ιερέων μας, να εξαλειφτούν από την παράδοση της Εκκλησίας μας.
 Στ μνημόσυνα παραθέτουμε κα ελογονται μόνο καλς βρασμένα κόλλυβα (σιτάρι) ς νδεικτικ τς ναστάσεως κα χι λλα ποκατάστατα (κουλουράκια-ψωμάκια-γλυκά κ.τ.λ.)
 Τ πρτο Σάββατο τς Τεσσαρακοστς δν εναι «Ψυχοσάββατο», λλ ορτάζουμε τ «δι κολλύβων» θαμα το γίου Θεοδώρου το Τήρωνος.
 Στ Ψυχοσάββατα μπορομε νὰ παραθέτουμε κόλλυβα ετε στην Εκκλησία, στον σπεριν τς Παρασκευς και στν Θεία Λειτουργία το Σαββάτου, ετε στα κοιμητήρια, κατόπιν συννενοήσεως με τους ιερείς, το Σαββάτο μετά την Θεία Λειτουργία, είτε κα στ δύο. Πρόκειται περ τς δίας ξίας,φο  δια κολουθία διαβάζεται.
 Τ ελογηθέντα κόλλυβα δεν τὰ πετάμε ποτέ στ σκουπίδια, παρά μόνο τα μοιράζουμε σε γνωστούς και φίλους εις μνημόσυνο και συγχώρεση του αποθανόντα.
  Υ.Σ  : Αν ψάξουμε και στα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα κάθε τόπου θα βρούμε σίγουρα και άλλες συνήθειες των ανθρώπων, άλλες σωστές και άλλες εντελώς λανθασμένες. Για τον λόγο αυτό πάντα για ότι απορία έχουμε να ερωτούμε τον ιερέα που σίγουρα ξέρει κάτι παραπάνω από εμάς σ’ αυτά τα θέματα.

«…Κύριε ανάπαυσον τας ψυχάς των κεκοιμημένων δούλων
σου, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προππάπων, γονέων, συζύγων,
τέκνων, αδελφών και συγγενών ημών, εν τόπω χλοερό, εν τόπω
αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός…»

Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές 
όλων των κεκοιμημένων αδελφών μας!!!

Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου