Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

"ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"


"Το τάμα της Αγίας Άννας"
Το ταχτάρισμα της Παναγίας
από τους Δικαίους γονείς της και Θεοπροπάτορες,
Ιωαμείμ και Άννα.
      Η Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, ευλογημένη από τον Θεό Πατέρα όλων μας και τον Υιό Του τον Μονογενή και Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, αλλά και Εγγονό των Αγίων προστατών μας, μα επίσης και κατά σάρκα Υιό της Παναγίας κόρης των Θεοπατόρων, είναι άμεσα "μπλεγμένη" με αυτήν την μεγάλη Θεομητορική εορτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, "Τα Εισόδια της Θεοτόκου".
   Η μεγάλη "πρωταγωνίστρια" της εορτής αυτής φυσικά είναι η τριετής παιδούλα, η Παναγία Μαριάμ, μα αυτοί που πραγματικά γεμίζουν και ομορφαίνουν την ιστορία μας, δεν είναι άλλοι από τον Ιωακείμ και την Άννα, τους Δικαίους Γονείς της, που σε μια πράξη υπέρτατης και χωρίς όρια πίστης στον Θεό, δωρίζουν-επιστρέφουν το δώρο που τους έκανε μετά από χρόνια παρακλήσεων και προσευχών, αντίδωρο στην Αγάπη Του μετά από τρία χρόνια όμως στοργής και φροντίδας για το μονάκριβο κοριτσάκι τους. 
    Κάποιος άνθρωπος ξένος προς την πίστη μας και αμέτοχος στην ζωή της Εκκλησίας μας, αν ακούσει ή διαβάσει τον βίο των Αγίων Θεοπατόρων, του Ιωακείμ και της Άννας, ίσως να τους κακοχαρακτηρίσει, μπορεί και να τους θεωρήσει άσπλαχνους γονείς που θυσιάζουν το παιδί τους, ενώ θα μπορούσαν, αν το αγαπούσαν πραγματικά, να το είχαν δίπλα τους, μαζί τους, κληρονόμο της περιουσίας τους και αποκούμπι για τα γερατειά τους, που άλλωστε δεν ήταν μακρυά, αφού απέκτησαν την Παναγία σε ηλικία "προβεβηκυία", όπως λέει η θαυματουργή ευχή της Αγίας Άννας, που διαβάζετε από τους ιερείς στον ναό μας κάθε Τρίτη στις Ιερές Παρακλήσεις μας και λύνει τα δεσμά της ατεκνίας. 
     Στην εποχή μας άλλωστε, εποχή του υλισμού και της απελευθέρωσης, τέτοιες θυσίες δεν μπορούν να κατανοηθούν από γονείς χωρίς πίστη στον Θεό, που θέλουν τα παιδιά εγωϊστικά κοντά τους, συνέχεια στην δουλειά ή στην κληρονομιά τους, η στα δικά τους όνειρα και αν κάποιο "παραστρατήσει" έχοντας την κλήση από τον Θεό και θέλει να ακολουθήσει την ιεροσύνη και τον μοναχισμό, τότε σηκώνουν θύελλες και εμπόδια στον δρόμο τους, κατηγορούν τον Θεό, τους παπάδες και τους καλογήρους, ξεστομίζουν λόγια βρόμικα και άσχημα όπως "προτιμώ το παιδί μου να το δω πεθαμένο ή ναρκομανή παρά ντυμένο στο ράσο" και άλλες ασχήμιες.   
     Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά που στην πραγματικότητα έγιναν, αρχίζοντας από τον βίο των Αγίων μας. 
Ο βίος των Αγίων Ιωακείμ και Άννας.

Παλαιά και Καινή Διαθήκη, ενωμένη & αγιο-
γραφημένη, στην Ι.Μ Παναγίας Σεϊδανάγιας
(το μοναστήρι της Αγίας Άννας)
στα Ιεροσόλυμα.
      Η Αγία Άννα, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Κατάγεται από γένος επίσημο και μάλιστα από ιερατική γενιά. Είναι κόρη του ιερέα Ματθάν και της γυναίκας του, επίσης Αγίας, της προμήτορος (γιαγιάς) της Παναγίας μας, Μαρίας. 
   Η ενάρετη Άννα παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Θεοσεβή Ιωακείμ. Δεν απέκτησε παιδιά, εθεωρείτο μάλιστα στείρα, και ήταν ήδη προχωρημένης ηλικίας, όταν τελικά απέκτησαν θαυματουργικά την Παναγία Κόρη τους και Θεοτόκο Μαριάμ. 
       Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα 
κοσμούνται από πολλές αρετές. Είναι γεμάτοι από καλοσύνη, πραότητα, αγάπη και υπομονή. Ζουν την ζωή τους με ευλάβεια και φόβο Θεού.
       Τηρούν τον νόμο. Έχουν ταπείνωση, σωφροσύνη, αγιότητα ζωής. Πιστεύουν στο Θεό με θέρμη και προσεύχονται. Προσεύχονται ολόψυχα. Και γι’ αυτό αξιώνονται να γίνουν Πρόγονοι του Βασιλέως των βασιλευόντων Χριστού, του Δημιουργού του ουρανού και της γης, της Σωτηρίας όλων των ανθρώπων από την αμαρτία.
Η Εφέστιος Εικόνα του Ιερού Ναού μας.
    Αλλά εμείς ας τους γνωρίσουμε από την αρχή, μέσα από την ιστοσελίδα του Ιερού Ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, εδώ στην δυτική Θεσσαλονίκη, τον μοναδικό ενοριακό ναό σε όλον τον κόσμο, μια εκκλησιά που τώρα χτίζεται με την βοήθεια του Θεού και των Αγίων μας, μα και με την αγάπη όλων σας, και που είναι αφιερωμένος στους δύο αυτούς σπουδαίους Θεοπροπάτορες Αγίους μας, αλλά είναι και ένα καταφύγιο των νέων ζευγαριών που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και προστρέχουν προσευχητικά στην χάρη τους για να πρεσβεύσουν μαζί με την Παναγία Κόρη τους στον εγγονό τους Χριστό, για να τους λύσει τα δεσμά της ατεκνίας και να τους χαρίσει το πολυπόθητο Θείο Δώρο της παιδιποιΐας, να τους χαρίσει ένα παιδί, όπως ακριβώς έκανε και ο Θεός στους ίδιους και τους χάρισε την Παναγία και Θεοτόκο Μαρία.
     Ας δούμε μαζί με τους αναγνώστες μας την ζωή τους και ας παραδειγματιστούμε από την υπομονή και την τεράστια πίστη τους στον Θεό. Εξάλλου από που αλλού θα μπορούσαμε να αντλήσουμε περισσότερες πληροφορίες για αυτό το ευλογημένο ζευγάρι, για το πιο ενάρετο ζευγάρι της εποχής εκείνης, το επιλεγμένο από τον Θεό ζευγάρι για να κυοφορήσει την Μητέρα του Υιού Του και εν τέλει την Σωτηρία του κόσμου, αν όχι από την ίδια την πηγή των πληροφοριών, από την Ενορία μας και την εκκλησία τους, που τους έχει για προστάτες της, αυτούς τους Αγίους και Δικαίους όπως τους ονομάζει η Εκκλησία μας, του Θεοπροπάτορος Ιωακείμ και της Θεοπρομήτορος Άννας. 
Η ατεκνία τους.
Η Θαυματουργή Εικόνα
στην Σκήτη της Αγίας Άννας,
στο Άγιον Όρος.
     Στη ζωή της Άγιας Άννας υπήρχε και ένα μελαγχολικό σύννεφο. Υπήρχε μια πίκρα διότι έμεινε στείρα. Ο Θεός, είχε δώσει στην ενάρετη ζωή της, για δοκιμασία, την στέρηση της μητρότητας. 
    Μοιράζει ο Θεός τα χαρίσματά Του. Και στον καθένα μαζί με τα προσόντα, που τον προικίζει του δίνει και κάποιο μειονέκτημα για να τον συγκρατεί. Έτσι λοιπόν και η ενάρετη Άννα έχει έντονη τη θλίψη της, γιατί δεν μπορεί να αποκτήσει ένα παιδί.
           Τον καιρό εκείνο, αλλά και στις μέρες μας καμιά φορά, στην σημερινή πολιτισμένη κατά τα άλλα κοινωνία  του 21ου αιώνα, η ατεκνία είχε φοβερές κοινωνικές συνέπειες και προεκτάσεις. Το άτεκνο ζευγάρι, ο άτεκνος άνδρας μα περισσότερο η άτεκνη γυναίκα, εθεωρείτο από το σύνολο της κοινωνίας αμαρτωλό και έτσι ήταν πάντοτε περιφρονημένο και ντροπιασμένο από τον Θεό όπως αυτοί νόμιζαν, τελικά όμως  από τους ίδιους τους ανθρώπους. Κανένας δεν έτρωγε ψωμί μ’ αυτόν που δεν είχε παιδί. Όταν πήγαινε στην Εκκλησία καθόταν τελευταίος και αν έκανε θυσία ή έδινε προσφορά στον ναό, συνηθιζόταν να την δίνει τελευταίος στον Ιερέα. 
Η Αγ. Άννα με την τρίχρονη Παναγία Κόρη της.
Έργο της Αδελφότητος των Αναναίων, 
στην Ι.Κ Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 
στην Σκήτη της Αγίας Άννας 
στο Άγιον Όρος.
   Έτσι και το θεάρεστο ζευγάρι μας, παρά το γεγονός ότι ήταν από ευγενή και πλούσια οικογένεια, είχε την κατακραυγή του κόσμου που δεν συναναστρέφονταν μαζί τους επειδή τους θεωρούσαν μιάσματα, ανθρώπους αμαρτωλούς και τιμωρημένους από τον Θεό με ποινή την ατεκνία τους. (Ήταν σκληρός λαός ο Ισραηλητικός και τότε αλλά και σήμερα, ήθελαν την εβραϊκή φυλή πάντα να ξεχωρίζει, να πρωτεύει να επεκτείνεται και να πληθαίνει, εγωϊστικά ήθελε την κυριαρχία και την εξουσία στους γύρω λαούς, τους γειτονικούς, επιζητούσε τότε μα ακόμα και τώρα έναν επίγειο ηγέτη που θα τους οδηγήσει στην κυριαρχία του κόσμου όπως τους το έταξε ο Θεός, μη μπορώντας όμως από την αναλγησία τους να καταλάβουν για ποιόν κόσμο τους προόριζε και έτσι όταν τους έστειλε τον ίδιο τον Υιό του για να τους κάνει ηγέτες της επουράνιας παντοκρατορίας Του, αυτοί απογοητευμένοι από την διδασκαλία Του, τον έβγαλαν από την ιστορία τους και από την ζωή τους, τον ξερίζωσαν από την καρδιά τους, τον θανάτωσαν με τον χειρότερο τρόπο, τον σταύρωσαν και τώρα ακόμα περιμένουν τον Μεσσία τους που θα τους κάνει κυρίαρχους του επίγειου κόσμου, μια κυριαρχία που αιώνες τώρα την ονειρεύονται και την επιζητούν γιαυτό και θεωρώ πως είναι ένας λαός  του οποίου οι ηγέτες του, πιθανότατα στο μέλλον μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα στην ανθρωπότητα με την επικίνδυνη πολιτική, αλλά και τον έντονο επεκτατισμό τους)
     Πως μπορούσαν όμως να φανταστούν όλοι αυτοί οι σκληρόκαρδοι άνθρωποι που τους λιδορούσαν για την ατεκνία τους, πως θα μπορούσαν να φανταστούν την συνέχεια και το τελικό σχέδιο του Θεού γιαυτό το κατά τα άλλα περιθωριακό ζευγάρι της εποχής εκείνης; Πως θα ήταν δυνατόν να αντιληφθούν πως η συνεχής προσευχή και η πίστη του Ιωακείμ και της Άννας θα τους έκαναν σκεύος εκλογής για την Σωτηρία του κόσμου, μέρος σημαντικό και της Παλαιάς, μα τώρα πια και της Καινής Διαθήκης, αφού θα έφερναν στον κόσμο την αρχή των πάντων, την Θεοτόκο σε δεκαπέντε περίπου χρόνια από την στιγμή της Γέννησης της, την ακτινοβόλο και Παρθένο Μαρία, την Αγία Μητέρα του Χριστού και ιδρυτή της Εκκλησίας μας; 
Οι προσευχές τους.
Η προσευχή των Θεοπατόρων,
της Αγίας Άννας & του Αγίου Ιωακείμ.
     Ζητάει η Αγία Άννα στην προσευχή της, να επιβλέψει ο Θεός στην ταπείνωση της και να της δώσει παιδί. Ένα παιδί ζητάει από το Θεό. ένα παιδί Θείο Δώρο, που θα απάλλασσε και αυτήν αλλά και τον σύζυγο της Ιωακείμ από την ντροπή της ατεκνίας τους και από τον σπίλο της αμαρτίας. Και αυτό το παιδί-δώρο δεν το θέλει για δικό της. Υπόσχεται και λέγει στον Δωρητή Θεό:
«Θά τό ἀφιερώσω Κύριε σέ Σένα».
          Ας δούμε όμως με τί λόγια προσεύχεται, πως απευθύνει η Αγία Άννα την παράκληση της στο Θεό:
«Κύριε Παντοκράτορα, καί Μεγαλοδύναμε, πού μόνο μέ τό λόγο ἔκανες τόν οὐρανό καί τή γῆ καί ὅσα φαίνονται καί εἶναι γύρω μας, πού λύτρωσες, τούς πατέρες μας ἀπό τά χέρια τοῦ Φαραώ, πού μέ τό πρόσταγμά Σου σχίσθηκε ἡ θάλασσα καί πέσανε μέσα οἱ Αἰγύπτιοι. Ἐσύ Θεέ, πού τούς ἔτρεφες σαράντα χρόνια στήν ἔρημο. Ἐσύ, πού εὐλόγησες τή Σάρρα,τή γυναίκα τοῦ Ἀβραάμ καί γέννησε τόν Ἰσαάκ στά γεράματά της. Ἐσύ πού χαρίτωσες ἐκείνη τήν Ἄννα τήν ὁμοία μου καί γέννησε τόν Σαμουήλ τόν προφήτη. Ἐσύ δῶσε καί σέ μένα τήν ταπεινή Σου δούλη παιδί, καί μή μέ ἀφήσης νά εἶμαι ντροπιασμένη καί ταπεινωμένη ἀπό ὅλο μου τό γένος. Κύριε, ὁ Θεός μου, τάχα καί σάν ἕνα ἀπό τά θηρία δέν εἶμαι καί ἐγώ; Διατί μέ ὠργίστηκες τόσο καί εἶμαι στείρα; Ἐσύ, πού εὐλόγησες τά ποιήματά σου καί εἶπες: Αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε, δῶσε καί σέ μένα σπέρμα καί καρπό κοιλίας, καί ἄν γεννήσω εἴτε ἀρσενικό εἴτε θηλυκό, νά Σού τό χαρίσω μέ ὅλη μου τή χαρά καί νά τό φέρω στό Ναό Σου νά τό ἀφιερώσω».
       Ο Άγιος Ιωακείμ, με ανάλογες προσευχές μα διαφορετικά λόγια, έκλαιγε και αυτός όπως και η γυναίκα του και παρακαλούσε το Θεό, να τους κάνει άξιους της γενναιοδωρίας Του και να τους χαρίσει το Θείο Δώρο της παιδοποιίας.
 Η απάντηση στις προσευχές τους.

Η Σύλληψις της Θεοτόκου
 από την Αγία Άννα.
      Ο Θεός που αγαπάει το πλάσμα Του, είδε τα δάκρυα και τους αναστεναγμούς τους, απάντησε στις θερμές προσευχές τους. Και πως έγινε τούτο; Έστειλε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στον Ιωακείμ που ήταν στο βουνό και του λέγει:

«Χαῖρε Ἰωακείμ, καί εὐφραίνου, ἐγώ εἶμαι Ἀρχάγγελος Κυρίου καί ἦλθα νά σού πῶ, ὅτι πρόκειται νά γεννήσεις μία θυγατέρα, πού θά γεννήσει ἀπό τήν παρθενία τῆς τόν Βασιλιά τοῦ κόσμου καί Θεό. Ἄφησε λοιπόν τήν πολλή σου λύπη καί πικρία τῆς ψυχῆς σου καί πήγαινε στό σπίτι σου χαρούμενος. Φτάνουν οἱ τόσο πολλοί κόποι καί ἀναστεναγμοί. Ἄκουσε ό Θεός τή δέησή σου. Μόνο πήγαινε, πιστεύοντας στούς λόγους μου καί δόξαζε τό Θεό.»
       Αυτά είπε ο Αρχάγγελος στον Ιωακείμ και έφυγε αμέσως και πήγε στην Άννα και της είπε τα εξής:
«Ἄννα, Ἄννα, ἐπήκουσε Κύριος της δεήσεώς σου καί συλλήψει καί γεννήσεις, καί λαληθήσεται τό σπέρμα σου ἐν ὅλη τή οἰκουμένη». Καί εἶπεν Ἄννα, «ζῆ Κύριος ὁ Θεός μου, ἐάν γεννήσω εἴτε ἄρρεν, εἴτε θῆλυ, προσάξω αὐτό δῶρον Κυρίω τῷ Θεῶ μου καί ἔσται λειτουργῶν αὐτῶ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ».
Η Γέννησις της Θεοτόκου
από την Αγία Άννα.
       Ο Ιωακείμ σαν άκουσε τα λόγια και τα μηνύματα του αρχαγγέλου Γαβριήλ, πήγε χαρούμενος στο σπίτι του. Εκεί βρήκε τη γυναίκα του την Άννα που ήταν και αυτή χαρούμενη από τα λόγια του Αρχαγγέλου. 
       Εκείνη λοιπόν τη νύχτα, συνέλαβε η άγια Άννα τη Δέσποινα Θεοτόκο από τη σπορά του Ιωακείμ, γιατί μόνο ο Χριστός ασπόρως εκυήθη, γεννήθηκε χωρίς σπορά ανδρός.     
       Επηκολούθησαν ευτυχείς ημέρες απερίγραπτης χαράς για τους ευσεβείς και Δικαίους Ιωακείμ και Άννα. 

       Και τότε συνεχίσθηκαν οι προσευχές, προσευχές ευχαριστίας πια με δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης στο Θεό, και δεν ξεχάστηκαν μέσα στην πελώρια χαρά τους , δεν χάθηκαν μέσα στην ευτυχία της μητρότητας και της πατρότητας, δεν τους συνεπήρε ο ενθουσιασμός τους, μα εξακολούθησαν και μάλιστα με μεγαλύτερο σθένος να ευγνωμονούν τον Θεό για όλα τα αγαθά που τους χάρισε. Ποιος αλήθεια μπορεί να περιγράψει τη ευτυχία τους εκείνη, που επακολούθησε;
     Έπειτα όταν πέρασε ο προβλεπόμενος χρόνος, η χαρά τους έγινε πιο χειροπιαστή. Η ευσεβής Άννα σε ηλικία "προβεβηκυΐα", προχωρημένη δηλαδή, γέννησε μετά από 9 μήνες ένα χαριτωμένο και όμορφο κοριτσάκι. Τότε η Αγία Άννα ήταν περίπου 70 ετών, ενώ ο ομόζυγος της Ιωακείμ ήταν περίπου 80 ετών, ηλικίες που καθιστούσαν  αδύνατον την τεκνοποίηση, όμως δυνατόν το θαύμα της αδιάλειπτης προσευχής τους.
 Το όνομα και η σημασία του.

Τα πρώτα επτά βήματα της Παναγίας &
το ρίξιμο στην αγκαλιά της Αγίας μητέρας της, Άννας. 
     Στις οχτώ μέρες, ήταν συνήθεια στους Εβραίους, οι γονείς του παιδιού να καλούν τους ιερείς, να τους φιλεύουν και να βάζουν το όνομα του παιδιού. (μια συνήθεια που υπάρχει και στις μέρες μας όπου ο ιερέας καλείτε στο σπίτι, συνήθως την όγδοη ημέρα μετά την γέννηση του παιδιού, για να διαβάσει την ευχή της πρώτης ημέρας αλλά και την ευχή της ονοματοδοσίας του βρέφους αν οι γονείς έχουν αποφασίσει) 
        Σύμφωνα με τη συνήθεια λοιπόν αυτή, ο Άγιος Ιωακείμ και η Αγία Άννα καλέσανε τους ιερείς στο σπίτι τους, τους φιλέψανε ότι καλύτερο είχαν, για να ευχηθούν και για να βάλουν το όνομα τής θυγατέρας τους.  Την ονομάσανε "Μαριάμ", που σημαίνει Βασίλισσα. Σημαίνει επίσης, δώρο, ελπίδα, κυρία, Ωραία. Ήταν η πιο άγια γυναίκα, Άφθαρτη και Αμόλυντη και γι’ αυτό λέγεται Παναγία.  
Η εκπλήρωση του τάματος. 

Τα Εισόδια της Παναγίας
 & η εκπλήρωσις του τάματος της Αγίας Άννας στον Θεό.
    Επί τρία ολόκληρα χρόνια χάρηκαν οι ευλαβείς και δίκαιοι γονείς την μικρή χαριτωμένη κόρη τους, έχοντάς την ανάμεσα τους και υμνολογώντας ευχαριστίες στο Θεό.
       Μόλις περάσανε τα τρία χρόνια, θυμήθηκαν οι γονείς της αυτό που τάξανε στο Θεό.
      Να χαρίσουν δηλαδή τη θυγατέρα τους στην Εκκλησία. Αληθινά, ήταν πολύ μεγάλη η πίστη της  Άννας, για να χωριστεί από τη θυγατέρα της, που ήταν μόλις τριών χρόνων.    
       Για να χωριστεί από κείνη, που ζήτησε με πολλά δάκρυα και πολλές προσευχές από το Θεό. Προτίμησε όμως η Αγία Άννα να τηρήσει την υπόσχεση της στο Θεό και να δώσει αυτό που έταξε, από τη διαδοχή του γένους της. Είπε λοιπόν: όνο να γίνει αυτό που έταξα στο Θεό και ας μείνω χωρίς κληρονόμο, και ας μείνουν τα υπάρχοντα μου σε χέρια άλλων".
         Μαζέψανε οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα τις παρθένους της γειτονιάς, για να πάνε με λαμπάδες την χαριτωμένη κόρη τους στο Ναό. 
          Τον καιρό εκείνο, ήταν αρχιερέας ο Ζαχαρίας, ο Προφήτης και πατέρας του Προδρόμου. Αυτός μόλις είδε την Παναγία, τη γνώρισε αμέσως. Στάθηκε και της είπε πολλά εγκώμια. Μετά γύρισε και στους γονείς της και τους είπε:
«Εὐλογημένο καί χαριτωμένο ἀντρόγυνο, χαίρεσθε καί ἀγαλλιάσθε, γιατί ἀξιωθήκατε νά γίνετε γονεῖς τέτοιας θυγατέρας. Ἐσεῖς ξεπεράσατε τούς προπάτορές μας καί τούς πατέρες μας. Ἐσεῖς γεννήσατε τήν Βασίλισσα τοῦ κόσμου. Ἐσεῖς θά δοξασθῆτε ἀπό τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους».
Τότε η Αγία Άννα είπε στον Αρχιερέα:
«Πάρε Ἀρχιερέα, τή θυγατέρα μου. Μᾶλλον τή θυγατέρα τοῦ Θεοῦ. Δέξου τήν καθαρή καί ἀμόλυντη καί ὑψηλότερη τῶν οὐρανῶν. Βάλτην μέσα στό Ναό γιατί ἐκεῖ της ἀξίζει νά      
κατοικῆ. Ἁγία εἶναι, σέ καθαρό τόπο τοποθέτησε τήν στά χέρια τοῦ Θεοῦ παράδωσε τήν σέ τόπο ἅγιο βάλτην ν’ ἁγιάση. Πάρε, Ζαχαρία, τήν κόρη μου, καί ἀφιέρωσε την στό Ναό...
...γ ι α τ ί   ἔ τ σ ι  τ ή ν  τ ά ξ α μ ε».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου