Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (7/5) "Ο Άγιος των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας".

    

 ...1ον σχόλιον:
από σήμερα και μέχρι την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου..."Πρωτοκύριακο"
φέτος είναι η Κυριακή 6η Νοεμβρίου 2022, που θα εορτάσουμε εδώ στην Ιερά Μητρόπολη μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, την Σύναξη των τοπικών Αγίων,  θα ανεβάζουμε καθημερινά σχετικά άρθρα με τον βίο και άλλες πληροφορίες και στοιχεία για τους αγαπημένους αυτούς Αγίους μας, που αποτελούν, για όλους εμάς τους νεοέλληνες και ειδικά τους κατοίκους της Δυτικής Θεσσαλονίκης, το ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση της "αγιοτόκου" γειτονιάς μας, είτε όταν αυτή η γειτονιά ήταν στα πάτρια εδάφη της Μικράς Ασίας, από όπου καταγόμαστε οι περισσότεροι, είτε εδώ όπου ήρθαμε κατατρεγμένοι και εκδιωγμένοι κατά την Μικρασιατική καταστροφή του '22 από τις αλησμόνητες πατρίδες μας στην... "προσφυγομάνα" Θεσσαλονίκη, για να φτιάξουμε την Νέα πατρίδα μας...όχι πάντα με τις καλύτερες συνθήκες, την αναγνώριση και τον σεβασμό από τους ντόπιους, μια νέα πατρίδα εδώ στην Μητροπολιτική Ελλάδα, κουβαλώντας στις αποσκευές μας, όχι χρήματα, τιμαλφή και κοσμήματα, αλλά τις εικόνες και τα Λείψανα των Αγίων μας, χτίζοντας πρώτα εκκλησιές για να τα "ακουμπήσουμε" μέσα με ασφάλεια και μετά τα σπίτια για να στεγάσουμε τις οικογένειες μας.
Τα άρθρα μας αυτά με ημερολογιακή σειρά θα έχουν το τίτλο:
ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ Ι.Μ.Ν & Στ. ΚΑΙ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΠΡΩΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ....φέτος  6η Νοεμβρίου 2022.
+ ΟΙ ΝΕΑΠΟΛΙΤΕΣ, ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (3/11) &  Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ (20/8) 
Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ  ΤΟΥ  ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ (3/11)
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΚΑΚΙΟΣ Ο ΝΕΟΧΩΡΙΤΗΣ ή ΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙΤΗΣ (1/5) 
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΚΟΥΛΑΚΙΩΤΗΣ (8/9) 
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ή ΟΥΣΑΚΙΩΤΗΣ, ή ΕΥΚΑΡΠΙΩΤΗΣ (7/5) 
Στα πλαίσια των τριημέρων εκδηλώσεων της Ιεράς Πανήγυρης για τους τοπικούς Αγίους της Ι.Μ.Ν. & ΣΤ, δείτε στην παραπάνω αφίσα λεπτομέρειες και για μια ακόμα καλλιτεχνική εκδήλωση με θέμα τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή του '22.
                 
  ...2ον σχόλιον:
       Ένας ακόμη τοπικός Άγιος ξεπροβάλλει στο Αγιολόγιο της επαρχίας της τοπικής Ιεράς Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και μάλιστα στα δικά μας γεωγραφικά όρια, αυτά της Νέας Ευκαρπίας, όπως ονόμασαν την περιοχή μας οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι εδώ, 
προερχόμενοι από το Ουσάκ της Μικράς Ασίας, την αρχαία Ευκαρπία, εκδιωγμένοι λόγω της μικρασιατικής καταστροφής του '22, και αυτός είναι ο Άγιος Παχώμιος ο Αγιορείτης, ή Ουσακιώτης, ο Ευκαρπιώτης, όπως εμείς τον ονομάσαμε. 
      Βέβαια ο τοπικός μας Άγιος Παχώμιος, του οποίου τον βίο θα δείτε με λεπτομέρειες παρακάτω στο άρθρο μας, δεν τιμάται μαζί με τους άλλους τέσσερις Αγίους της μητροπολιτικής περιφερείας μας, τον Άγιο Αθανάσιο τον Κουλακιώτη, τους Νεαπολίτες Γεώργιο και Θεοχάρη και τον Άγιο Ακάκιο στον Ασβεστοχωρίτη, την 1η Κυριακή του Νοεμβρίου, αλλά στην καρδιά μας, ειδικά αυτών που προέρχονται από το Ουσάκ της Μικράς Ασίας, που είναι και ο τόπος όπου μαρτύρησε ο Άγιος Παχώμιος, δεν θα πάψει ποτέ να συγκαταλέγεται στους τοπικούς Αγίους της Μητροπόλεως μας και στο επίσημο Αγιολόγιο της, κάτι που θα προσπαθήσουμε με την ενημέρωση σας, αλλά και όλων των υπευθύνων, να πετύχουμε εν καιρώ...
Ὁ ὁσιομάρτυς Παχώμιος  ὁ Αγιορείτης, 
          ή ὁ Ρώσος, ή ὁ Καυσοκαλυβίτης, 
           ή ὁ Ουσακιώτης ή ὁ Ευκαρπιώτης. 
(† 7 Μαΐου 1730)
Ο βίος του Αγίου μας
Ἡ καλύβη Ἁγ. Ἀκακίου βρίσκεται στή Σκήτη Ἁγ. Τριάδος
Καυσοκαλυβίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εἶναι ἕνα ἡσυχαστήριο
πού ἵδρυσε τό ἔτος 1680 ὁ ὅσιος 
Ἀκάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης
καί εἶναι κτισμένο πάνω ἀπό τό σπήλαιο ὅπου 
ἀσκήθηκε
ὁ Ὅσιος καί στό ὁποῖο εἶχε ἀσκηθεῖ τόν 14ο αἰ. ὁ ὅσιος
Μάξιμος
ὁ Καυσοκαλύβης. Ἐδῶ ἐπίσης ἀσκήθηκαν οἱ ἅγιοι 

νέοι ὁσιομάρτυρες Ρωμανός, Νικόδημος καί ο δικός μας 
Άγ. Παχώμιος, καθώς καί ἄλλες ἁγιασμένες μορφές.
    Ὁ ὁσιομάρτυς Παχώμιος, πού στάθηκε ὁ τελευταῖος ἀπό τούς τρεῖς ὑποτακτικούς τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὁσίου Ἀκακίου, γεννήθηκε γύρω στά 1670 στήν κάτω Ρωσία ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού κατά τή βάπτισή του τοῦ ἔδωσαν τό ὄνομα Προκόπιος. 
    Σέ ἡλικία 15 περίπου ἐτῶν αἰχμαλωτίστηκε ἀπό Τατάρους ἐπιδρομεῖς, κατά τή διάρκεια τοῦ Μεγάλου Ρωσοτουρκικοῦ πολέμου, ἐπί τσάρου Πέτρου τοῦ Α΄ τοῦ Μεγάλου (1672-1725) καί πουλήθηκε σέ Τοῦρκο, ὁ ὁποῖος τόν μετέφερε στήν πατρίδα του, τό Οὐσάκι τῆς περιοχῆς τῆς Φιλαδελφείας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ τό ἀφεντικό του, τοῦ ἔμαθε τήν τέχνη τῆς βυρσοδεψίας, ἐνῶ παράλληλα, χρησιμοποιώντας βασανιστήρια καί παντοειδεῖς στερήσεις, τόν πίεζε
 νά ἀλλαξοπιστήσει. Εἰκοσιεπτά χρόνια αἰχμαλωσίας ὑπέμεινε ὁ Προκόπιος γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, σταθερός καί ἀκλόνητος στήν εὐσέβεια, ὥσπου στό τέλος ὁ ἀφέντης του βλέποντας καί θαυμάζοντας τήν πίστη του, τοῦ χάρισε τήν ἐλευθερία του.
    Ὅμως, λίγο πρίν ἀναχωρήσει ἀσθένησε. Τότε, ἐκμεταλευόμενοι τό γεγονός αὐτό γνωστοί του Τούρκοι πού τόν ἐπισκέφθηκαν, διέδωσαν ψευδῶς ὅτι ἀρνήθηκε τόν Χριστό καί θέλησε νά γίνει Τοῦρκος καί γι’ αὐτό τοῦ φόρεσαν τούρκικα φορέματα. 
Η οδός των βαφείων
στο Ουσάκι της Μικράς Ασίας.
Μόλις ὅμως ὁ Προκόπιος συνῆλθε ἀπό τήν ἀσθένειά του, ἔβγαλε τά ροῦχα αὐτά καί ἀνεχώρησε γιά τή χώρα τῆς μετανοίας, τό Ἅγιον Ὄρος, γύρω στά 1712.
          Στή Νέα Σκήτη, εξάρτημα τῆς μονῆς Ἁγίου Παύλου, ὅπου ἀρχικά ἐγκαταστάθηκε, ὑποτάχθηκε στόν πνευματικό Ἰωσήφ, πού ἀσκεῖτο σέ ἡσυχαστήριο, στοῦ ὁποίου τήν τοποθεσία, ἀργότερα, τό 1802, ἱδρύθηκε ἡ Καλύβη Ζωοδόχου Πηγῆς ἀπό τόν μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Θεοφάνη (+ 1805). Ὁ πνευματικός Ἰωσήφ τόν ἔκειρε σύντομα μοναχό δίνοντάς του τό ὄνομα Παχώμιος. Μετά ἀπό 12 χρόνια ἀσκήσεως ἀναχωρεῖ ἀπό τή Νέα Σκήτη γιά τά Καυσοκαλύβια, γύρω στά 1724, ὅπου ὑποτάχθηκε ἐπί 6 χρόνια στόν ἅγιο ἱδρυτή τῆς Σκήτης Ἁγίας Τριάδος, ὅσιο Ἀκάκιο τόν Καυσοκαλυβίτη.
Αποτέλεσμα εικόνας για ουσακ     Στά Καυσοκαλύβια, μέ τίς εὐχές καί νουθεσίες τοῦ Ὁσίου καί μέ τόν ἀπερίγραπτο, σύμφωνα μέ τό βίο του, πνευματικό ἀγῶνα, ἔγινε τύπος καί παράδειγμα τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Ἀγωνιώντας ὅμως μήπως κατά τόν καιρό τῆς ἀσθενείας του στό Οὐσάκι εἶχε πράγματι βγεῖ ἀπό τό στόμα του ἄθελά του ἐκεῖνος ὁ λόγος τῆς ἀρνήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἔστω κι ἄν αὐτός θά εἶχε εἰπωθεῖ ἀσυναίσθητα καί χωρίς τόν ἔλεγχο τῆς βουλήσεώς του, ἄρχισε νά ἐπιθυμεῖ σφόδρα τό μαρτύριο.
    Φανερώνοντας ὅμως τούς λογισμούς του αὐτούς ὡς καλός ὑποτακτικός στό Γέροντά του, ἄκουσε ἀπό τόν Ὅσιο πολλούς ὀνειδισμούς καί δέχτηκε αὐστηρές ἐπιπλήξεις, θέλοντας μέ τόν τρόπο αὐτό νά φανερωθεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. 
Διότι ἀπό τήν μεγάλη πνευματική του πείρα ὁ ὅσιος Ἀκάκιος γνώριζε, ὅτι τέτοιοι λογισμοί πολλές φορές εἶναι καρπός διάνοιας ὑπερήφανης καί ὄχι ἔκχύλισμα θείου ἔρωτα.
     Ἀλλ’ ἐπειδή οἱ παραπάνω λογισμοί παρέμεναν στήν καρδιά του Παχωμίου αὐξανόμενοι μέρα μέ τή μέρα καί μετά ἀπό τή διαπίστωση τόσο τοῦ ὁσίου Ἀκακίου ὅσο καί ἄλλων πνευματικῶν πατέρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅτι ὁ πόθος τοῦ Παχωμίου γιά τό μαρτύριο ἦταν κατά Θεόν, ἀποφασίστηκε ἡ ἀναχώρησή του γιά τόν τόπο τῆς ὁμολογίας του. Συνοδίτης στή μαρτυρική του πορεία ἦταν ὁ πρῶτος του Γέροντας ἱερομόναχος Ἰωσήφ Νεοσκητιώτης. 
    Ὅταν ἔφθασαν μέσω Σμύρνης στό Οὐσάκι, ὁ μέν πνευματικός κατέλυσε σ’ ἕνα κοινό πανδοχεῖο, ὁ δέ Παχώμιος, ἀφοῦ πρῶτα ἐπισκέφθηκε τήν οἰκία τοῦ πρώην ἀφέντη του, κατέληξε στό παζάρι ὅπου καί τόν ἀναγνώρισαν γνωστοί του Ἀγαρηνοί. Αὐτοί, φοβούμενοι μήπως ἦρθε γιά νά ξαναβρεῖ τήν περιουσία του, τόν ἄρπαξαν καί τόν ἔσυραν στό δικαστήριο τοῦ τόπου, δέρνοντας καί ὑβρίζοντάς τον καθ’ ὁδόν. 
Ἐκεῖ, ἀφοῦ κατηγορήθηκε ὅτι ἀπό Μουσουλμάνος ξανάγινε Χριστιανός, ὁμολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη του στόν Χριστό. Ἀπ’ ἐκεῖ, ὁ δρόμος γιά τό πολυπόθητο μαρτύριο ἦταν ἤδη ἀνοικτός.   
     Οἱ παρόντες στό δικαστήριο συκοφάντες, ἀφοῦ ἔδεσαν σάν κακοῦργο τόν Παχώμιο, ἄρχισαν νά τόν σέρνουν πρός τόν τόπο τῆς καταδίκης, ἔξω ἀπό τήν πόλη, ἐκεῖ ὅπου ἔσφαζαν τά πρόβατα, κάτω ἀπό ἕνα γεφύρι καί δίπλα σέ μία βρύση, σύμφωνα μέ τό βίο του. Τή μαρτυρική πομπή συνόδευαν Τοῦρκοι καί Ἑβραῖοι ἀπό τούς ὁποίους, ἄλλοι μέν τόν ἔβριζαν καί τόν ἐνέπαιζαν, ἄλλοι τόν παρακινοῦσαν νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό καί ἄλλοι ἐνέπτυαν στό πρόσωπό του καί τόν ἐκολάφιζαν. 
Ἀρκετοί δέ ἀπό τούς Χριστιανούς, προσευχόμενοι μέσα στήν καρδιά τους, τόν παρότρυναν νά ἐγκαρτερήσει μέχρι τέλους καί νά ἀξιωθεῖ τοῦ μαρτυρικοῦ στεφάνου, τόν ὁποῖο ἔλαβε κατά τήν ἑβδόμη τοῦ μηνός Μαΐου, τήν ἡμέρα τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου. Τον αποκεφαλίζουν λοιπόν στον τόπο εκείνο όπου έσφαζαν τα πρόβατα τους, την 7η Μαΐου του 1730. Ὁ δέ συνοδίτης τοῦ Ὁσιομάρτυρος, ἱερομόναχος Ἰωσήφ, μαθαίνοντας τά γενόμενα, πῆρε τό δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς, πέρασε ἀπό τόν τόπο τοῦ μαρτυρίου καί εἶδε τό τρισόλβιο λείψανο νά κεῖται στή βαμμένη μέ τό αἷμα του γῆ.
         Μετά τρεῖς μέρες, Χριστιανοί πῆραν τό ἱερό λείψανο καί τό ἐνταφίασαν στήν ἁγιοτόκο μικρασιάτιδα γῆ. Κάποια μάλιστα Χριστιανή πού βασανιζόταν ἀπό ἡμικρανία, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τή βοήθεια τοῦ ἁγίου Παχωμίου καί ἔχρισε μέ τό αἷμα του τήν κεφαλή της, ἐλευθερώθηκε ἀμέσως καί γιά πάντα ἀπό ἐκεῖνους τούς δυσβάστακτους πόνους. Καί τόσο πολύ εὐλάβεια ἔτρεφε ἀπό τότε στόν Ἅγιο, ὥστε ἔγραψε πρός τούς πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους πού τόν γνώριζαν, ζητώντας νά ἱστορήσουν γιά λογαριασμό της τήν εἰκόνα του. Ὅταν δέ τήν ἔλαβε, μέ λαμπρότητα καί εὐλάβεια τελοῦσε κάθε χρόνο τήν ἑορτή τοῦ 
Ὁσιομάρτυρος.

        Τό Βίο καί τό Μαρτύριο τοῦ ἁγίου Παχωμίου συνέταξαν ὁ ἱερομόναχος Ἰωνᾶς Καυσοκαλυβίτης (+ 1765) βιογράφος τοῦ ὁσίου Ἀκακίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, ἀπό τόν ὁποῖο ἄκουσε τά περί τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου καί ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Καλογερᾶς ὁ Πάτμιος, «γνώριμος» τοῦ ἁγίου Παχωμίου, ὅπως ὁ ἴδιος ἀναφέρει στό πρός αὐτόν Ἐγκώμιο ( Λειψία 1765).
   Ἐπιτομή τοῦ Βίου ἐξέδωσε ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στό Νέο Μαρτυρολόγιο. Ἀρκετά χρόνια ἀπό τό μαρτύριο τοῦ ἁγίου Παχωμίου, ἔγινε ἡ ἀνακομιδή τῶν λειψάνων του ἀπό τόν μητροπολίτη Φιλαδελφείας Ἰωσήφ, ἐνῶ ἀργότερα, ἀπό τόν ἴδιο ἱεράρχη πού ἦταν Πάτμιος στήν καταγωγή καί ἀδελφός τῆς μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τῆς ἱερᾶς νήσου, μεταφέρθηκαν στό καθολικό τῆς παραπάνω Μονῆς, ὅπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.
    Δύο Ἀκολουθίες τοῦ ὁσιομάρτυρος 
Παχωμίου, ἡ μία τῆς ἀθλήσεως καί ἡ ἄλλη τῆς ἀνακομιδῆς τμήματος τοῦ ἱεροῦ λειψάνου του ἀπό τήν Πάτμο στήν μονή Ἁγίου Παύλου στό Ἅγιον Ὄρος, ἔργα τοῦ μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου, ἐκδόθηκαν τό 1953. 
Ἑτέρα Ἀκολουθία, σύνθεση τῶν ὑμνογράφων ἱερομονάχων Σεραφείμ, καί Νικοδήμου Κάππου τῶν Πατμίων, τοῦ μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου (τοῦ ἔτους 1930) καί τοῦ ἱερομονάχου Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου, ἐκδόθηκε τό 2005. Ὁ ἅγιος Παχώμιος συνυμνεῖται ἐπίσης στίς Ἀκολουθίες Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Νεομαρτύρων, Πατμίων Ἁγίων, Λαυριωτῶν Ὁσίων, Καυσοκαλυβιτῶν Ὁσίων καθώς καί τοῦ ὁσίου Ἀκακίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, ἔργο τοῦ ἱερομονάχου Ἰωνᾶ Καυσοκαλυβίτου, βιογράφου τοῦ Ὁσιομάρτυρος.
        Το τίμιο λείψανο του σήμερα φυλάσσεται στην Πάτμο, στην μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ενώ το  1953 τεμάχιο του λειψάνου του, παραχωρήθηκε στην μονή Αγίου Παύλου στο Άγιον Όρος. 
Τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του Οσίου, βρίσκεται και εδώ, στην Νέα  Ευκαρπία της Θεσσαλονίκης, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, από την μονή Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου, κατόπιν αιτήματος της Ενορίας, πρωτοβουλίας του τότε Γραμματέα Διοίκησης του Αγ. Όρους κου Όμηρου. Γ. Φωτιάδη και του Μικρασιατικού Συλλόγου «Ουσάκ» της Ν. Ευκαρπίας. 
Από το 2010 τοποθετήθηκε και λειτουργεί μικρό παρεκκλήσι στο πάρκο των Μικρασιατών, στα όρια της Ενορίας του Αγ. Γεωργίου με την Ενορία των Αγ. Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων, στην μνήμη των ιδρυτών της Νέας πια Ευκαρπίας, μα και αυτών που έμειναν πίσω στην παλιά Ευκαρπία, στο Ουσάκ, της Μικράς Ασίας. Εδώ, από τώρα και στο εξής θα τιμάται ο Άγιος μας και θα γίνεται με κάθε λαμπρότητα η Ιερά Πανήγυρις του, με συμμετοχή των χορευτικών ομάδων του Μικρασιατικού Συλλόγου μας και πλήθος κόσμου και θα προσκυνείτε το Ιερό Λείψανο και η εικόνα του.

     Η μνήμη του Αγίου Παχωμίου του Αγιορείτου, εορτάζεται από την Αγία Ορθόδοξο Εκκλησία μας, την 7ην Μαΐου εκάστου έτους.
Η Ιερά Πανήγυρις του Παρεκκλησίου Αγίου Παχωμίου του Αγιορείτου, 
ή του Ουσακιώτου ή του Ευκαρπιώτου.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ παχωμιος ουσακιώτης      Ο τοπικός μας Άγιος, ο Όσιος Παχώμιος ο Ευκαρπιώτης, μπορεί να μην τιμάται μαζί με τους υπολοίπους τοπικούς Αγίους της Ιεράς Μητροπόλεως μας την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου, όμως αυτό δεν σημαίνει πως υστερεί της αγάπης και της τιμής από όλους εμάς τους Ευκαρπιώτες, ειδικά δε από τους Ανθοκηπιώτες, όπου στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, μικρό όμορφο παρεκκλήσιο αφιερωμένο στο όνομα του, του φτιάξαμε στο κέντρο της 
πλατείας των Μικρασιατών ιδρυτών της πόλης μας, προερχομένων από το Ουσάκ, την αρχαία τοποθεσία της Ευκαρπίας, όπου και μαρτύρησε ο Άγιος προστάτης μας και προστάτης των Ουσακιωτών, ο Άγιος Παχώμιος ο Αγιορείτης, ή Ουσακιώτης, ή Ευκαρπιώτης.      
            Την ημέρα της εορτής του, την 7η Μαΐου, πραγματοποιείται από την Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, Μικρά υπαίθριος Πανήγυρις στο όμορφο Παρεκκλήσι του, ενώ τα Ιερά Λείψανα του Αγίου μας, μαζί με την εικόνα 
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ παχωμιος ουσακιώτης
του "κατηφορίζουν" για λίγο από τον 'Αγιο Γεώργιο της Νέας Ευκαρπίας, όπου και θησαυρίζονται, για να τεθούν σε προσκύνηση από τους πανηγυριστές. 
       Στο τέλος του Πανηγυρικού υπαίθριου Εσπερινού μας, η Ενορία μας σε συνεργασία με τον Μικρασιατικό Σύλλογο "Ουσάκ" της Νέας Ευκαρπίας, διοργανώνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις με χορούς και τραγούδια από την Μικρά Ασία, θυμίζοντας σε όλους μας τις χαμένες, μα ποτέ ξεχασμένες, πατρίδες των προγόνων μας και υπενθυμίζοντας στην νέα γενιά το πλήθος των Αγίων που έβγαλε από τα σπλάχνα της αυτή η "καρποφόρα" γη της Μικράς Ασίας.
Επιζητούμε την αγάπη 
και τις πρεσβείες του στον Κύριο!!!
TAG