Ο βίος της Αγίας Μαρίνας.
Χείρ δημίου τέμνει σε Μαρῖνα ξίφει,
Χείρ Κυρίου χάριτι θείᾳ δέ στέφει.
Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ Μαρῖνα δειροτομήθη.
Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0oDTfFzvJqnU2e5krztwSdvVHl7VaGM_DE-qR_bOn0SNA_Sy5LCurcKp5GHp2yz8vGkJPWJWovBhYFOfQet6zgO3fyYKOTy2vHruUTVk1wa0waEJs-VX93HVwHlp5sr3WcFAaReIS-WM/s320/00.336.jpg)
στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε τον Χριστό.
Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος την αποκλήρωσε και την διέγραψε από παιδί του.
Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως!!!
Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ' αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε την Μαρίνα, που έτσι αυτή πήρε το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας, από την Εκκλησία του Χριστού μας.
Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της, ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στην Μονή Βατοπεδίου στο Άγιον Όρος, αλλά ιερά Λείψανα της Αγίας Μαρίνας υπάρχουν και στην Άνδρο στο μοναστήρι της, αλλά και στον ομώνυμο Ιερό Ναό της στην Θεσσαλονίκη, στις Σέρρες, στην Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, αλλά και αλλού σε όλον τον κόσμο.![Αποτέλεσμα εικόνας για σχεδια εκκλησιαστικά](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_s4XUUtpYy5CyDvc_Jmhjkm66BbobHRqGex5_Z2zPUjD1XGSGLRdBBQCu7uFP26ohSkdYG3g-e-X8fh19wJEAQHDUgx3k4XSLKubFq0LF2MPcjPkW7LFP8u46GTIh_2SVUgy9Kqm_yson0-aJg=s0-d)
Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε την φράση: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στην γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε η γη έγινε κόκκινη από το αίμα που έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά την φυλάκισε.
Μέσα στην φυλακή μάλιστα συνέβη ένα γεγονός που συνοδεύει τον βίο της Αγίας μας στο Συναξάρι της από εκείνην την στιγμή και στο εξής:
Ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την Αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε.
Όταν ο έπαρχος της περιοχής, για δεύτερη φορά θέλησε να την εξετάσει, και αφού διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στον Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες.
Όταν ο έπαρχος της περιοχής, για δεύτερη φορά θέλησε να την εξετάσει, και αφού διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στον Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες.
![]() |
Ο προσκυνηματικός Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας στην Ρεντίνα της Θεσσαλονίκης, όπου στην εορτή της τελείται Μεγάλη Πανήγυρις και προσέρχεται πλήθος πιστών στην χάρη της |
Tα άγια λείψανα της φυλάσσονταν στην Αγία Πόλη, την Κωνσταντινούπολη, μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ. από όπου και εκλάπησαν, όπως άλλωστε και τόσοι ακόμα θησαυροί, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία.
![]() |
Απότμημα της δεξιάς χειρός της Αγίας Μαρίνας στον ομώνυμο Ιερό Ναό της στην Θεσσαλονίκη. |
Η μνήμη της εορτάζεται από την Ορθόδοξο Ανατολική Εκκλησία μας την 17η Ιουλίου εκάστου έτους,
ενώ το πλήρωμα της, ο απλός κόσμος, ο λαός του Θεού, την αγαπά και την τιμά ιδιαιτέρως την ημέρα αυτή με λατρευτικές, πανηγυρικές και λαογραφικές, παραδοσιακές εκδηλώσεις. Πολλά δε, είναι και τα κατά τόπους έθιμα και οι συνήθειες των πιστών ανθρώπων, που πηγάζουν από την βιοτή, το μαρτύριο και τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας όλα αυτά τα χρόνια, τα οποία και διασώζονται ως θησαυρός και κληρονομιά, από την ζώσα Εκκλησία του Χριστού μας. Αυτή είναι η Ιερά Παράδοσις της Ορθοδοξίας μας, η οποία από στόμα σε στόμα, από μάνα σε κόρη και στον γιό, από γιαγιά σε εγγονό και εγγονή, διαδίδεται, αποτελώντας την παρακαταθήκη των προγόνων μας για τις επόμενες γενεές.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα
στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες!!!
στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου