ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ "ΟΙ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ & ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ" & ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ.

Το Τροπάριο της Κασσιανής   "Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή..."

     Η σημερινή ανάρτηση της ιστοσελίδας του Ιερού Ναού μας, της Μεγάλης Τρίτης του 2021, θα είναι αφιερωμένη στον π. Παύλο Ιωσηφίδη, που μπορεί να είναι μακριά μας, διακονώντας το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και εγκαταβιώνοντας στην Πατριαρχική Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα, με το οφίκιο του Γέροντος Σκευοφύλακος, μια τιμητική αναγνώριση του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β' προς το πρόσωπο του, ενός τιμητικού τίτλου, ο οποίος είχε να απονεμηθεί εδώ και τέσσερις αιώνες, αλλά και προσφάτως με μια νέα αναγνώριση στο πρόσωπο του από τον Πατριάρχη, με την θέση του Δικαίου στην νέα Σκήτη των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου στο Αμπουκίρ της Αλεξάνδρειας, μα και  γνωστού σε όλους μας από χρόνους πολλούς, μέγα Αρχιμανδρίτου στην Ιερά Μητρόπολη μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως για την όμορφη, στεντόρεια φωνή του, την δεινότητα και τις γνώσεις του στην βυζαντινή μουσική μα και την αγάπη του στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας,  μια αμφίδρομη φυσικά αγάπη, μια αγάπη που οι Ανθοκηπιώτες δεν ξεχνούν να του την ανταποδώσουν πάντα με την πρώτη ευκαιρία. 

       Δυστυχώς και φέτος, ΤΟ 2021, δεν θα είναι μαζί μας ο π. Παύλος, όπως τόσα χρόνια τον συνηθίσαμε να έρχεται την Μεγάλη Τρίτη στην φιλόξενη κατακόμβη μας τότε και να μας ψέλνει το Τροπάριο της Κασσιανής, και αυτό για δυο λόγους. Ο ένας είναι φυσικά επειδή βρίσκεται στην Αλεξάνδρεια κοντά δυο και περισσότερα χρόνια τώρα, απεσταλμένος της Ιεράς Μητροπόλεως μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, για τις ανάγκες του Πατριαρχείου, όπως σας προαναφέραμε, και ο δεύτερος λόγος είναι εξαιτίας της πανδημίας που χτύπησε όλη την υφήλιο, απομάκρυνε τους ανθρώπους, τους έκλεισε στα σπίτια τους, έβαλε τους πάντες να πλένουν μανιωδώς τα χέρια τους και τους τρομοκράτησε με τους θανάτους και την ραγδαία εξάπλωση του σε όλον τον πλανήτη, μα και στην χώρα μας, που στον φόβο της μετάδοσης του σε όλον τον κοινωνικό ιστό έκανε την Ελληνική Κυβέρνηση, με την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος να συναινεί, στις απαγορεύσεις των μετακινήσεων, 

στο να επιβάλλει απίστευτους  περιορισμούς και το αποκορύφωμα όλων, να κλείνει τις εκκλησιές και να σταματά πέρυσι κάθε είδους Λατρείας μέσα σε αυτές. Το ίδιο ζούμε σχεδόν και φέτος με τις εκκλησιές μας όμως ανοιχτές, ή μισάνοιχτες, ή μισόκλειστες...από όποια μεριά το βλέπει ο καθένας, που αυτές τις Άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας κανονικά θα έσφυζαν από ζωή, ενώ στην περσινή, αλλά και στην σημερινή πραγματικότητα είναι σαν εκκλησίες φαντάσματα με τους  ιερείς να τελούν τις Ακολουθίες προσευχόμενοι για το ποίμνιο τους και τους πιστούς ενορίτες τους με μικρό εκκλησίασμα και οι περισσότεροι να προσεύχονται από τα σπιτικά τους και από την τηλεόραση για να μην κινδυνεύσει κανείς από τον "ασεβή" αυτό κορωνοϊό, και  η δημόσια υγεία να είναι η πρωτεραιότητα όλων μας, αλλά με αποτέλεσμα όμως αυτήν την χρονιά αυτή να μοιάζουμε ως μελλοθάνατοι και μέσα στα σπίτια μας, αφού μεταφέραμε εκεί την αρρώστια, με μόνη ελπίδα πια τον Θεό και τον Σταυροθέντα και Αναστάντα Χριστό μας, που στις εκκλησιές μας περιμένει με όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας για να βροντοφωνάξουμε το "Χριστός Ανέστη".

            Η συγκίνηση μας περισσεύει κάθε φορά που ακούμε τον π. Παύλο Ιωσηφίδη να ψάλλει τους ύμνους της Εκκλησίας μας, ιδιαίτερα όμως αυτούς μέσα από την υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδας. 

Μια τέτοια εκκλησιαστική περίοδο, την Μεγάλη Τρίτη του 2013, θα θυμηθούμε σήμερα στην ανάρτηση μας αυτή, και μέσω του βίντεο που σας παρουσιάζουμε για ακόμα μια χρονιά από το κανάλι μας στο YouTube, βλέπουμε και ακούμε τον π. Παύλο να μας ψάλλει με τον δικό του μοναδικό τρόπο το Τροπάριο της Κασσιανής, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του εφημερίου μας, π. Χρυσοστόμου Τελίδη. Έτσι είχαμε την χαρά να τον φιλοξενήσουμε για ακόμα μια φορά στην μικρή και υπόγεια τότε εκκλησία μας, στην κατακόμβη του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, που προσωρινά για μια δεκαετία τελούσαμε τις Ακολουθίες μας, αλλά εδώ και δυπ χρόνια περίπου αποπερατώθηκε ο επάνω περίλαμπρος Ναός που χτίσαμε προς τιμήν των Αγίων μας και τώρα λειτουργεί κανονικά, αφού τελέσαμε το Σαββατοκύριακο της 12ης και 13ης Οκτωβρίου του 2019, τα Θυρανοίξια του, με δόξα και τιμή. 

     Στην όμορφη και ταπεινή κατακόμβη μας, λοιπόν,  παραδώσαμε τότε, το 2013...και όχι μόνο εκείνην την χρονιά, στον π. Παύλο άνευ όρων το αναλόγιο μας, το εμπιστευθήκαμε στην εμπειρία των τόσων ετών στην διακονία της Εκκλησίας μας και ιδιαίτερα της Ιεράς Μητροπόλεως μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, όπου υπηρετεί από χρόνους πολλούς, για να παραδοθούμε και εμείς με την σειρά μας, ακούγοντας από την βαθιά βυζαντινή και αγιορείτικη βελούδινη φωνή του, το Τροπάριο της Κασσιανής, το πιο μεγάλο από τα τροπάρια της Εκκλησίας μας, μα συνάμα και το πιο συγκινητικό, το πιο "συγκλονιστικό" και το πιο μεγαλόπρεπο. Βοηθός του στο αναλόγιο ήταν και ο έτερος εφημέριος μας π. Χρυσόστομος Κοτσίδης, δάσκαλος και αυτός της βυζαντινής μουσικής και χοράρχης της ενοριακής χορωδίας μας, μαζί με τους υπολοίπους ιεροψάλτες μας.

      Ο φακός της ιστοσελίδας της Ενορίας μας κατέγραψε τότε την στιγμή αυτή και με πολύ συγκίνηση σας την πρόβαλε στο κανάλι μας στο Youtube το 2013. Το ίδιο  επαναλαμβάνει από τότε κάθε χρόνο στο άρθρο της Μεγάλης Τρίτης και θα κάνει και φέτος, Μεγάλη Τρίτη του 2021, με απώτερο σκοπό να σας κάνει όλους μέλη της παρέας μας αγαπημένα, φίλους καρδιακούς, διαδικτυακούς και μη και αναγνώστες της "φανατικούς", που θα μας παρακολουθείτε μέσω των τακτικών αναρτήσεων, των άρθρων και των αφιερωμάτων της, όπου αποτυπώνεται η ανοδική πορεία της Ενορίας μας, τόσο στην πνευματική ανέλιξη της, όσο και στην πραγματική, στην ανοικοδόμηση, στην μερική αποπεράτωση και στην κανονική λειτουργία της ολοκαίνουργιας και υπέργειας πια, όμορφης εκκλησιάς της, μετά την

μετακόμιση μας επάνω, από τον Οκτώβριο του 2019, οπότε και τελέσαμε με κάθε επισημότητα τα Θυρανοίξια και από τότε όλα τα Μυστήρια, τις Θείες Λειτουργίες και όλες τις Ακολουθίες, αφήνοντας την κατακόμβη που μας φιλοξένησε τόσα χρόνια και στέγασε προσωρινά την λατρευτική ζωή μας, στην "Ιθάκη" μας, την Ενοριακή Νεανική Εστία των παιδιών των κατηχητικών μας, αλλά και στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο μας, "Με ανοιχτές αγκάλες" για τις ανάγκες και τις δραστηριότητες τους. Βέβαια λίγους μήνες αργότερα αναγκαστήκαμε και πάλι να τον κλείσουμε αυτόν τον Ιερό Ναό μας που με τόσες θυσίες, μόχθο αλλά και πόθο φτιάξαμε εκ θεμελίων, λόγω της πανδημίας του covid-19 που τρώει τα σωθικά μας και αποξενώνοντας μας από την χαρμολύπη της Ορθοδοξίας που θα ζούσαμε αυτές τις Άγιες ημέρες, μα ευχόμαστε του χρόνου, πρώτα και πάντα ο Θεός,  το Τροπάριο της Κασσσιανής, ο δικός π. Παύλος που ευχόμαστε και προσευχόμαστε να μας επισκεφθεί και πάλι, να βρεθεί ανάμεσα μας και να μας ψάλλει το Τροπάριο της Κασσιανής με τον τρόπο που μόνο αυτός ξέρει, στον μεγάλο, όμορφο, υπέργειο και περίλαμπρο Ναό μας επάνω, στο νέο "σπίτι" των Αγίων μας προστατών, του Ιωακείμ και της Άννας, αλλά και το νέο "πατρικό σπίτι" της Παναγίας κόρης τους. 

"Ο βίος της Αγίας Κασσιανής"
(κάντε κλικ και δείτε ...)

    Μαζί με το Τροπάριο της Κασσιανής, από τον π. Παύλο Ιωσηφίδη και το κανάλι μας στο YouTube, σας παραθέτουμε στην ιστοσελίδα μας και τον βίο της Οσίας Κασσιανής  της Υμνογράφου, μια παρεξηγημένη μορφή στο Συναξάρι της Ορθοδοξίας μας, μια οσία μορφή της Εκκλησίας μας που εμείς, λόγω της παραστατικότητας του λαοφιλούς ποιητικού έργου της, εσφαλμένα την έχουμε ταυτίσει με την πρωταγωνίστρια του Τροπαρίου αυτού που φέρει την σφραγίδα της, της "εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή...", τον οποίο βίο της και την απομυθοποίηση του,  εύκολα μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ στον σύνδεσμο που σας ετοιμάσαμε.

    Ευχόμαστε Καλή Μεγάλη Εβδομάδα και Καλή Ανάσταση σε όλους τους αναγνώστες μας, και σας υποσχόμαστε πως θα σας κρατήσουμε συντροφιά καθ' όλην την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδος, 
με τις ενημερώσεις μας για τις καθημερινές Ακολουθίες που θα γίνονται "ανεωγμένων των θυρών" για φέτος, μα και με τα άρθρα και τις αναρτήσεις μας, που σκοπό θα έχουν την κατήχηση και την επιμόρφωση των ενοριτών μας και γενικά των αναγνωστών και φίλων της ιστοσελίδας μας ανά τον κόσμο, αναρτήσεις που και αυτές με τον τρόπο τους θα συμβάλουν στην προβολή της ζωής της Ενορίας μας μέσω του διαδικτύου καθ' όλη την ευλογημένη αυτή περίοδο, μα και πάντα, κάνοντας σας έστω και με αυτόν τον τρόπο, μετόχους στο πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών και των δραστηριοτήτων της Ενορίας μας και γιατί όχι, σύντομα, και συμμέτοχους στις προσπάθειες μας αυτές και, γιατί όχι, και  συνενορίτες και βοηθούς στον αγώνα που ξεκινήσαμε.

Σας ευχαριστούμε από την καρδιάς π. Παύλε για τις στιγμές που μας χαρίσατε τόσα χρόνια και ευχόμαστε να σας έχουμε και πάλι σύντομα κοντά μας!!!

*****************

Βίντεο

Το τροπάριον της Κασσιανής 

Μεγάλη Τρίτη 2013
Ιερός Ναός Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, 
των Ανθοκήπων  της Νέας Ευκαρπίας.

(ψάλλει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Παύλος Ιωσηφίδης)

*παρακάτω αν θέλετε μπορείτε να δείτε το Ευαγγέλιο του Όρθρου της Μεγάλης Τρίτης, που ακούγεται στους Ναούς την Δευτέρα το βράδυ, αλλά και το Ευαγγέλιο της Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας, που τελείται την Μεγάλη Τρίτη το πρωΐ...

ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ & ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΡΙΤΗΝ

 Εἰς τὸν Ὄρθρον
(τελείται το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας)

  Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον.

Κεφ. 22: 15-46, 23: 1-39

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, συμβούλιον ἔλαβον οἱ Φαρισαῖοι κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ, ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ. Καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν ῾Ηρῳδιανῶν, λέγοντες· Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων· εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι, ἢ οὔ; Γνοὺς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν, εἶπε· Τί με πειράζετε, ὑποκριταί; ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον. Καὶ λέγει αὐτοῖς· Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη, καὶ ἡ ἐπιγραφή; Λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος. Τότε λέγει αὐτοῖς· Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος, Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ. Καὶ ἀκούσαντες, ἐθαύμασαν· καὶ ἀφέντες αὐτὸν, ἀπῆλθον. ᾿Εν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν, λέγοντες· Διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν· Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. Ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ· ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά· ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή· ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται ἡ γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς, εἶπεν αὐτοῖς· Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ. Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι. Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, λέγοντος· «Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ᾿Αβραὰμ, καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ισαὰκ, καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ;» οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς, Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων. Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. Οἱ δὲ Φαρισαῖοι, ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν, Νομικός, πειράζων αὐτὸν, καὶ λέγων· Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.» Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· «Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.» Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται. 

Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς, λέγων· Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; Λέγουσιν αὐτῷ· Τοῦ Δαυΐδ. Λέγει αὐτοῖς· Πῶς οὖν Δαυΐδ ἐν Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ, λέγων, «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;» Εἰ οὖν Δαυῒδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι; Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι. Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις, καὶ τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ, λέγων· Ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. Πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι. Δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά. Πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις· πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν, καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν· φιλοῦσι τὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις, καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, Ῥαββὶ, Ῥαββί. Ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε Ῥαββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε. Καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ Πατὴρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός. Ὁ δὲ μείζων ὑμῶν, ἔσται ὑμῶν διάκονος. Ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν, ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν, ὑψωθήσεται. Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα. Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν. Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν, ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν. Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ λέγοντες· Ὅς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν· ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει. Μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς, ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν; Καὶ· Ὅς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν· ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει. Μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον; Ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ὀμνύει ἐν αὐτῷ, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ· Καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ, ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικοῦντι αὐτόν· καὶ ὁ ὁμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ, ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ. 

Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἠδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον, καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸ ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. Ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες! Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας. Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν. Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας. Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν, καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, καὶ λέγετε· Εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν Προφητῶν. Ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς, ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς Προφήτας. Καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν. Ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης; Διὰ τοῦτο, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας, καὶ σοφοὺς, καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν, καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον, ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου, ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην. ῾Ιερουσαλὴμ, ῾Ιερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας, καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε; Ἰδοὺ, ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Λέγω γὰρ ὑμῖν· οὐ μή με ἴδητε ἀπ᾿ ἄρτι, ἕως ἂν εἴπητε· «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ & ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΡΙΤΗΝ

Εἰς τὴν Προηγιασμένην Θείαν Λειτουργίαν.
(τελείται το πρωΐ της Μεγάλης Τρίτης)

Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον.

Κεφ. 24: 36-51, 25: 1-46, 26: 1-2

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ Ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ Πατήρ μου μόνος. Ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. ῞Ωσπερ γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ οὐκ ἔγνωσαν, ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς, καὶ ἦρεν ἅπαντας· οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Τότε δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ· ὁ εἷς παραλαμβάνεται, καὶ ὁ εἷς ἀφίεται· δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μυλῶνι· μία παραλαμβάνεται καὶ μία ἀφίεται. Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται. ᾿Εκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἂν, καὶ οὐκ ἂν εἴασε διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι· ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε, ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται. 

Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ; Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν. Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· χρονίζει ὁ κύριός μου ἐλθεῖν, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους, ἐσθίειν δὲ καὶ πίνειν μετὰ τῶν μεθυόντων, ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου, ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 

Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα Παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν, ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ Νυμφίου, πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι καὶ αἱ πέντε μωραί. Αἵτινες μωραὶ, λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν, οὐκ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἔλαιον· αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν, μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν. Χρονίζοντος δὲ τοῦ Νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον. Μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν· Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ. Τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ Παρθένοι ἐκεῖναι, καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν. Αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον· Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται. Ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι, λέγουσαι· μήποτε οὐκ ἀρκέσει ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας, καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς. Ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι, ἦλθεν ὁ Νυμφίος, καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα. Ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ Παρθένοι λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς. Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν, ἐν ᾗ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται. 

῞Ωσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως. Πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα. Ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο, ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο. Ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν, ἀπελθὼν, ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Μετὰ δὲ χρόνον πολὺν, ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων, καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον. Καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα, λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. Ἔφη δὲ αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν, εἶπε· Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς. Ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς, εἶπε· Κύριε, ἔγνων σε, ὅτι σκληρὸς εἶ ἀνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας· καὶ φοβηθεὶς, ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε, ἔχεις τὸ σόν. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ, εἶπεν αὐτῷ· πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! Ἤδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα! Ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ, ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ. Ἄρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον, καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα. Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται, καὶ περισσευθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει, ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς, καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ. 

Καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ Βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με· ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με· ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι, λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα, καὶ ἐθρέψαμεν; ἢ διψῶντα, καὶ ἐποτίσαμεν; πότε δέ σε εἴδομεν ξένον, καὶ συνηγάγομεν; ἢ γυμνὸν, καὶ περιεβάλομεν; πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σέ; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Βασιλεὺς, ἐρεῖ αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. Ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με· γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με· ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ, λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον, ἢ γυμνὸν, ἢ ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς, λέγων· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον. Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ ᾿Ιησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπε τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ· Οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ Πάσχα γίνεται, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.