Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ, Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ (9/11)

Υ π ε ν θ ύ μ ι σ η :

Ήταν Σάββατο 31/5 & Κυριακή 1/6, όταν κατά το διήμερο προσκύνημα μας τότε, το 2025,  επισκεφθήκαμε στο νησί του, την Αίγινα και το μοναστήρι του, τον Άγιο Νεκτάριο και προσκυνήσαμε κατά την διαδρομή μας και την Μονή του Αγίου Πορφυρίου στο Μήλεσι της Αττικής. Την Κυριακή είχαμε την ευλογία και εκκλησιαστήκαμε το Καθολικό της Μονής του Αγίου Νεκταρίου και ζήσαμε όμορφες και ανεπανάληπτες στιγμές κατά την παραμονή μας στο νησί του. 

Ήταν η 2η φορά που ως Ενορία μας επισκεφθήκαμε την Αίγινα και το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, ενώ το ίδιο προσκύνημα πραγματοποιήσαμε και το 2018, 

αλλά αδημονούμε και πάλι...πρώτα και πάντα ο Θεός !!! να ξαναπατήσουμε το πόδι μας εκεί όπου έζησε και έχτισε το μοναστήρι του ο Άγιος Νεκτάριος, εκεί όπου βρήκε καταφύγιο μετά τις τόσες αδικίες που δέχτηκε στον επίγειο βίο του, πριν λάβει το φωτοστέφανο της αγιοσύνης από την Εκκλησία του Χριστού μας και εμείς τώρα, τόσα χρόνια μετά εκεί να βρίσκουμε το καταφύγιο μας μας και να λαμβάνουμε την ευλογία του, αλλά και να τον παρακαλούμε για τις πρεσβείες του. 

(...με ένα κλικ εδώ μπορείτε αν θέλετε να δείτε και να θυμηθείτε το προσκύνημα μας στην Αίγινα και στον Άγιο Νεκτάριο, μέσα από την ανάρτηση μας τότε, με τις φωτογραφίες και το άρθρο μας !!!)

Εμείς βέβαια προχθές, το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, παραμονή της εορτής των Αγίων Αρχαγγέλων, αλλά & προπαραμονή της εορτής του Αγίου Νεκταρίου, που σήμερα Δευτέρα 9/11, τελέσαμε την Θεία Λειτουργία του, μέσα στο όμορφο Παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου, πραγματοποιήσαμε και ακόμα μια εκδρομική μονοήμερη εξόρμηση σε τέσσερα πολύ όμορφα προσκυνήματα της Αρναίας Χαλκιδικής...

 (...στο μοναστήρι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, μετά στην Μεγάλη Παναγία, κατόπιν στο Ησυχαστήριο της Παναγίας "Η Χαρά των θλιβομένων" & εν τέλει τελέσαμε τον Εσπερινό στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, στο κέντρο της Αρναίας, μετά το φαγητό !!!) 
Σήμερα, μετά των πρωϊνή Θεία Λειτουργία του, που τελέσαμε στο Παρεκκλήσι του Τμίου Προδρόμου στον νάρθηκα του Ιερού Ναού μας, ανεβάζουμε και το αφιέρωμα μας αυτό στον Άγιο της καρδιάς μας, τον Άγιο Νεκτάριο, Επίσκοπο  Πενταπόλεως, τον θαυματουργό, με όλα εκείνα τα στοιχεία που συλλέξαμε για τον βίο του, και σας το προσφέρουμε μέσα στα πλαίσια της κατηχητικής και επιμορφωτικής προσπάθειας μας από την ιστοσελίδα της Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων Νέας Ευκαρπίας και την ομώνυμη και ολοκαίνουργια εκκλησιά της. 

Σας θυμίζουμε επίσης πως πέρυσι, προς το τέλος του Νοέμβρη, και συγκεκριμένα το Σάββατο στις 29/11/2025, ετοιμάσαμε τότε, μέσα στα πλαίσια της Μικρής Σαρακοστής των Χριστουγέννων 

(...που ξεκινά και φέτος σε λίγες ημέρες, συγκεκριμένα από τις 15/11/2026 !!!) 

ένα ακόμα ημερήσιο προσκύνημα μας, τότε στα μοναστήρια του νομού των Σερρών, στα 4 ομορφότερα και πιο γνωστά από αυτά, τον Τίμιο Πρόδρομο, την Αγία Παρασκευή, την Αγία Τριάδα και τον Προφήτη Ηλία, ενώ για την φετινή Μικρή Σαρακοστή των Χριστουγέννων και λίγο μετά την Μικρή Πανήγυρη της Ενορίας μας για την Σύλληψη της Αγίας Άννας μας "...στις 9 του Δεκέμβρη που 'χεις Άννα της γιορτή σου", ένα ακόμα κυριακάτικο απογευματινό περίπατο σας σας ετοιμάζουμε, συγκεκριμένα για την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2026, μετά την αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον ναό μας, με προορισμό την Σουρωτή και την Ιερά Μονή του Αγίου Παϊσίου, για να προσκυνήσουμε τον τάφο του για ακόμα μια φορά και να πάρουμε την ευχή του για τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν !!! 

Δηλώστε από τώρα την συμμετοχή σας !!!

...& Χρόνια Πολλά σε όσους γιόρταζαν εχθές...

...στον Άγγελο και στην Αγγέλα ή Αγγελική, στον Γαβριήλ και στην Γαβριέλα, στην Ματίνα, στον Μιχαήλ και στην Μιχαέλα, στον Ραφαήλ και στην Ραφαηλία, στον Ευστράτιο και στην Ευστρατία, στην Σταματία και στον Σταμάτη, στον Στρατηγό και στον Ταξιάρχη...

...αλλά και στον Νεκτάριο και την Νεκταρία που γιορτάζουν σήμερα Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026 !!! 

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ο Πενταπόλεως

Αδικημένος ιεράρχης στον επίγειο βίο του, 
αλλά τελικά δοξασμένος και θεόπτης 
Άγιος της Εκκλησίας μας. 

      Γεννήθηκε το 1846 στὴν Σηλυβρία της Θράκης και  τοῦ δόθηκε τὸ ὄνομα Ἀναστάσιος.

      Τὰ πρῶτα γράμματα μαζὶ μὲ χριστιανικὲς διδαχὲς τὰ ἔλαβε ἀπὸ τὴν μητέρα του. 

      Κατόπιν μετανάστευσε στὴν Κωνσταντινούπολη και από εκεί πήγε στην Χίο, όπου μετὰ από ἑπτὰ χρόνια εἰσῆλθε ὡς δόκιμος μοναχὸς στὴν «Νέα Μονή», τῆς Χίου και τρία χρόνια ἀργότερα ἔγινε μοναχὸς  καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Λάζαρος. 

    Λίγους μῆνες ἀργότερα  χειροτονήθηκε ἱεροδιάκονος και  ἔλαβε τὸ ὄνομα Νεκτάριος.

    Έφυγε για τὴν Aλεξάνδρεια καί από εκεί αργότερα για την Ἀθήνα όπου γράφτηκε στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποφοίτησε τρία χρόνια ἀργότερα και ἐπέστρεψε στὴν Ἀλεξάνδρεια όπου χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και αργότερα έγινε Ἀρχιμανδρίτης.

      Ο  Πατριάρχης Σωφρόνιος, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀξία τοῦ Ἁγίου καὶ βλέποντας τὴν ἀγάπη μὲ τὴν ὁποία τὸν περιέβαλαν οἱ πιστοί, τὸν χειροτόνησε  Επίσκοπο Πενταπόλεως.

     Ὁ Ἅγιος ἀσκοῦσε τὰ καθήκοντά του μὲ ζῆλο καὶ ὑποδειγματικὸ τρόπο. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα να τον  συκοφαντήσουν και να τον εκδιώξουν από την Αίγυπτο.

     Πάει  ξανά στην Αθήνα και μετά από μεγάλη περιπλάνηση αναγνωρίζεται τό ἦθος, ὁ ἐξαίσιος χαρακτήρας και, ἡ εὐσέβειά του και ἀποφασίστηκε νά διοριστεῖ διευθυντής τῆς Ριζαρείου σχολῆς, όπου παρέμεινε εκει  γιά 14 ὁλόκληρα χρόνια.

      Κατόπιν του γεννήθηκε η επιθυμία να μονάσει και με μερικές ἀκόμα γυναῖκες που ἐπιθυμοῦσαν νά μονάσουν καί ἀναζητοῦσαν ἕνα πνευματικό ὁδηγό, έφτασε  στήν Αἴγινα, επισκεύασε το παλαιό μοναστήρι της Ἁγίας Τριάδος και ασχολήθηκε με την οργάνωση καί πνευματική καθοδήγηση τῶν μοναχών του. 

     Υπέβαλε τήν παραίτησή του στην  Ριζάρειο  το 1908 και ἐγκαταστάθηκε μόνιμα στην Μονή. 

     Τά τελευταῖα χρόνια της ζωῆς του, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔπασχε ἀπό χρόνια ασθένεια, ἡ ὁποία τοῦ δημιουργοῦσε ἀφόρητους πόνους. 

     Μεταφέρθηκε στήν Ἀθήνα στό Ἀρεταίειο νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ νοσηλεύτηκε και τελικά την 9^η Νοεμβρίου τοῦ 1920 ἀνεχώρησε γιά τούς Οὐρανούς, σέ ἡλικία 74 ἐτῶν.

     Τό σκήνωμα τοῦ Ἁγίου μεταφέρθηκε στήν Αἴγινα καί ἀπό τό λιμάνι μέχρι τήν Μονή τό μετέφεραν στά χέρια τους οἱ πιστοί.     

       Τό ἱερό του σκήνωμα ἤδη εἶχε ἀρχίσει νά ἀναδίδει εὐωδία ενώ παρέμεινε σέ αὐτή τήν κατάσταση γιά εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια!

   Τριάντα δύο χρόνια, δέ, μετά τήν κοίμησή του ἔγινε ἡ ἀνακομιδή τῶν λειψάνων του, στίς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 1953 και συνέχιζε να ευοδιάζει.

   Ἡ ἐπίσημη ἀναγνώρισή του, ὡς Ἁγίου της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἔγινε τό 1961.Τότε καθορίστηκε καὶ ἡ 9^η Νοεμβρίου ὡς η ἡμέρα της ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως, του Θαυματουργού.

Μια μαρτυρία...
"Ο Άγιος Νεκτάριος και ο Εισαγγελέας"

       Δείτε αγαπητοί μας αναγνώστες τι παθαίνουν όσοι τα βάζουν με Αγίους.  Διαβάζουμε σε κείμενα της εποχής εκείνης, μια ιστορία όπου ο Άγιος Νεκτάριος κατηγορήθηκε, όπως έγινε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ως ανήθικος και ακόλαστος:

     "Πολλά όμως διασπείρονταν από τους κακούς ανθρώπους στην Αθήνα περί του Πενταπόλεως και της ανεγέρσεως της Μονής. Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήταν μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκανε πολύ κακό στην Εκκλησία. Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών. (Ο Μελέτιος υπήρξε...και υπάρχει ακόμα, σημείο αντιλεγόμενο. Το πρόσωπό του συγκεντρώνει τα βέλη των Γ.Ο.Χ και γενικά των αντι-οικουμενιστών, από τους οποίους κατηγορείται ως μασόνος και διαφθορέας της Εκκλησίας.  Άλλοι όμως εκκλησιαστικοί κύκλοι τον θαυμάζουν για το έργο του και τις ικανότητες του, όπως και τον πατριάρχη Αθηναγόρα. Εμείς σιωπούμε και αφήνουμε την κρίση στον Θεό)
          Ο Μεταξάκης, που έκανε τόσα εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχε οικτρό τέλος. Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεβάτι του νεκρό και με την γλώσσα του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσα, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ι. Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας! Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοση και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχε άγιο τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνο από το Πανελλήνιο, αλλά και από όλη την Υδρόγειο.

          Είναι αληθές, ότι ο Θεός παρεχώρησε να περάσει και εκεί πολλές θλίψεις και πίκρες. Παρ’ όλη την εκεί εργασία του, πολλοί κακοί, άνθρωποι, όργανα του διαβόλου έλεγαν, ότι ο Άγιος είναι υποκριτής και, ότι όλα αυτά που κάνει, είναι υποκριτικά. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να τον κατηγορούν για ανηθικότητες και, ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρο ακολασίας! Διέδιδαν, ότι οι Μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι.

          Κάποια μητέρα, μάλιστα, που την έλεγαν στην Αίγινα Κερού είχε μια κόρη 16 ετών χαριτωμένη, συνετή, φρόνιμη και θεοφοβούμενη. Η μητέρα αυτή είχε μανία καταδιώξεως προς την κόρη της και πολλές φορές επιχείρησε να την σκοτώσει. Το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα βρήκε καταφύγιο στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Ο Άγιος, πονόψυχος καθώς ήταν, το δέχτηκε και το προστάτεψε.

         Η Κερού δεν μπορούσε να το χωνέψει και άρχισε να συκοφαντεί τον Άγιο. Ο Εισαγγελεύς πήρε την κατάθεση και την επομένη πήγε αγριεμένος στην Αίγινα με δυο χωροφύλακες. Παραβίασε την πόρτα, παρά τους κανονισμούς του Μοναστηριού, και μπήκε κατ’ ευθεία στο διαμέρισμα του Αγίου. Οι Μοναχές αναστατώθηκαν και άρχισαν να κλαίνε. 

    Ο Δεσπότης σηκώθηκε με το συνηθισμένο Χριστιανικό του χαμόγελο να τους υποδεχτεί. Ο Ανακριτής έξω φρενών, είπε εις τον εβδομηκονταετή τότε γέροντα: "Βρε παλιοκαλόγερε!… που είναι τα παιδιά που κάνεις; (Επακολούθησε αισχρότατη φράση). Αυτά κάνεις εδώ πέρα;" Κατόπιν τον έπιασε από το ράσο και τον απειλούσε, λέγοντας: "Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα, τρίχα. "Ο Άγιος δεν έβγαλε λέξι. Μόνον με το χέρι του έδειχνε ψηλά και έλεγε: Βλέπει ο Θεός. Ξέρει ο Θεός!! Και πράγματι!«έστι δίκης οφθαλμός, Ος τα πανθ’ ορά».

       Ο ασεβέστατος Εισαγγελεύς σε μια εβδομάδα αρρώστησε βαριά. Είχε τρομερούς πόνους από την αρρώστια του. Το χέρι εκείνο, που έπιασε και κουνούσε τον Άγιο, ξεράθηκε. Τότε το συναισθάνθηκε και ζήτησε να τον πάνε μπροστά στον Άγιο, για να τον συγχωρέσει. Πράγματι τον πήγαν. Έπεσε στα πόδια του Αγίου, μαζί με την γυναίκα του και ζητούσε να τον λυπηθεί.     

       Ο Άγιος προσευχήθηκε στο Θεό πολύ. Ήταν ο μακάριος ανεξίκακος και μακρόθυμος. Τον συγχώρησε με την καρδιά του. Τού Εισαγγελέως έπειτα από δύο χρόνια του κόψανε το χέρι. Εκείνο το χέρι που κουνούσε, από το γιακά του ράσου, τον Άγιο. 

    Το Μοναστήρι του όμως, παρ’ όλα αυτά, πρόκοψε. Εν τω μεταξύ η Αδελφότης μεγάλωσε, γιατί προσετέθησαν και άλλες Αδελφές και μάλιστα μορφωμένες. Έγινε ένα πνευματικόν κέντρο, που ξεκούραζε ψυχικά και φώτιζε τους ανθρώπους.”

Το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου
στην Αίγινα

Με ένα κλικ στον σύνδεσμο μας θα δείτε μερικά στοιχεία
για το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου

Σχόλια και ειδήσεις της Ενορίας μας:

     Πολύ περιληπτικά αυτός ήταν ο βίος του Αγίου Νεκταρίου και ένα από τα γεγονότα που στιγμάτισαν την ζωή του. Όμως και από άλλες πτυχές της προσωπικής ζωής του και από λεπτομέρειες του βίου του, ο οποίος πολλάκις έχει γραφτεί, αλλά και από μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν κοντά του και που από στόμα σε στόμα μεταφέρονται με τις διηγήσεις τους, καταλαβαίνουμε πως ο Άγιος Νεκτάριος δεν πέρασε και τόσο καλά στην επίγεια ζωή του.

     Λοιδορήθηκε, αμφισβητήθηκε, εκδιώχθηκε, αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε από τους ανθρώπους του περίγυρου του, πείνασε πολλές φορές στην προσπάθεια του για επιβίωση, όμως στο τέλος αφού υπομονετικά περιπλανήθηκε σε όχι πάντα φιλόξενους τόπους, αποκαταστάθηκε το όνομα του και αναγνωρίστηκε το ήθος του το οποίο είχε αμφισβητηθεί από ανθρώπους μικρόψυχους και κακεντρεχείς.

     Ο απλός κόσμος όμως, με το αλάνθαστο ένστικτο του, τον περιέβαλε με πολύ αγάπη, τον καθιέρωσε στην καρδιά του, τόσο εν ζωή όσο και μετά την κοίμηση του, ειδικά στο νησί που αγάπησε, την Αίγινα και στο μοναστήρι του, όπου πολλά θαύματα έχουν να διηγηθούν οι μοναχές του αλλά ο κόσμος που τον επισκέπτονταν κατά την διαμονή του εκεί για να πάρει την ευλογία του και κουράγιο για να συνεχίσει τον επίγειο αγώνα του.

     Εμείς εδώ στην Ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων  Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη τον αγαπάμε γιατί, ως νεοφανή Άγιο της Ορθοδόξου Πίστεως μας, τον νοιώθουμε

πάντα κοντά μας, τον επικαλούμαστε συχνά στις προσευχές μας και τον τιμούμε σε κάθε ευκαιρία, κυρίως όμως την ημέρα της εορτής του, την 9η Νοεμβρίου, που φέτος εν έτει 2026, έπεσε ημέρα Δευτέρα και εμείς τον τιμήσαμε μέσα στο όμορφο Παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου, διαβάζοντας και το κόλλυβο του και στολίζοντας την εικόνα του που έχουμε στο τέμπλο, παρακαλώντας τον να πρεσβεύει για όλους μας στον Κύριο μας, μαζί με την Παναγία μας που τόσο αγάπησε και ήταν η έμπνευση του για να δημιουργήσει το πιο όμορφο και γλυκό ποίημα για αυτήν, το "Αγνή Παρθένε Δέσποινα..." που πάντα είναι στα χείλη των πιστών χριστιανών, αλλά και μαζί με τους γονείς της, τους Αγίους Θεοπάτορες, τον Άγιο Ιωακείμ και την Αγία Άννα, τον "παππού" και την "γιαγιά" του Χριστού μας.

Χρόνια Πολλά 
σε αυτούς που φέρουν το όνομα του, 
στον Νεκτάριο και στη Νεκταρία. 

Ας έχουν και την ευχή και την προστασία του !!!