ΜΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΣΤΟ "ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"...επί τη ευκαιρία του προσκυνήματος μας, αύριο Σάββατο 18/7/2026 !!!

Σ χ ό λ ι ο ν :

Με αφορμή το ετήσιο προσκύνημα-τάμα μας...πρώτα και πάντα ο Θεός !!! το Σάββατο 18 Ιουλίου 2026, αρχικά με λεωφορείο στην Ουρανούπολη και από εκεί στον Άγιον Όρος με καραβάκι, αλλά και το προσκύνημα μας ανοιχτά της Ιεράς Σκήτης της Αγίας Άννας, του θησαυρίσματος του άφθαρτου από τον χρόνο, Αριστερού Ποδιού της, ή την Νέα Σκήτη, και του Αγιασμού που θα τελέσουμε πάνω στο καραβάκι μας μαζί με τους πατέρες της Σκήτης, η ιστοσελίδα μας ανεβάζει το άρθρο μας αυτό, που θα ολοκληρωθεί σε δυο μέρη αρχικά και θα ακολουθήσουν άλλα δυο, το οποίο και περιλαμβάνει όλα τα Μοναστήρια, τις Σκήτες, τα Ησυχαστήρια, τα Κελιά, τα "Εξαρτήματα" των μονών και όλα τα στοιχεία που μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε για το μοναδικό αυτό κομμάτι γης, που δεν θα βρούμε, όσο και αν ψάξουμε, πουθενά στον κόσμο όλο !!! 

Καλή ανάγνωση!!!

Ελάτε και εσείς μαζί μας σε αυτό το ευλογημένο προσκύνημα, το Σάββατο 18/7/2026, φέτος λίγο πριν την Μικρή καλοκαιρινή Πανήγυρη για την Εορτή της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας μας, που πλησιάζει, μια εκδρομή που κάνουμε κάθε χρόνο ανελλιπώς ως "τάμα" στην Αγία μας που τόσο αγαπούμε, εδώ στην Ενορία μας...

"Ο περίπλους του Αγίου Όρους"

"Το περιβόλι της Παναγιάς" 

είναι ένα προσωνύμιο που έχει δώσει ο λαός του Θεού σε αυτό το τόσο μικρό μα τόσο όμορφο κομμάτι γης, το Άγιον Όρος. Ένα κομμάτι γής που ξεχωρίζει από όλα τα άλλα, το οποίο βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα, στην Μακεδονία μας...την μια και μοναδική, μην ξεχνιόμαστε !!! και συγκεκριμένα στην Χαλκιδική, και στο τρίτο πόδι της, στην Χερσόνησο του Άθω, έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς κοινωνικού και θρησκευτικού τουρισμού, πόλος έλξης επισκεπτών και προσκυνητών, Ελλήνων αλλά και ξένων κατά την περίοδο του καλοκαιριού, μα και όλο τον χρόνο. Των ανδρών όμως μόνο μιας και το Άγιον Όρος είναι χαρακτηρισμένο ως "Άβατο" για τις γυναίκες από την Μοναστική Κοινότητα, κατά παράδοση μάλιστα με επιταγή της ίδιας της Παναγίας μας. 

Το όνομα "Άγιον Όρος"  το συναντούμε πρώτη φορά σε χρυσόβουλο του Αλέξιου του Α' του Κομνηνού προς την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας το 1144, «Εφεξής το όνομα του Άθω καλείσθαι Άγιον Όρος παρά πάντων». Σε μεταγενέστερα αυτοκρατορικά και άλλα έγγραφα αναφέρεται ως «Το Αγιώνυμον Όρος του Άθω».         Παρακάτω θα σας παραθέσουμε πολύ περιληπτικά  μερικά γεωγραφικά, πολιτικά και γεωφυσικά στοιχεία της Χερσονήσου, τα πιο απαραίτητα από αυτά, μια που η ουσία του άρθρου μας αυτού είναι φυσικά να καλύψει τις πνευματικές ανάγκες του αναγνώστη, που θα ήθελε να περιηγηθεί έστω και με την φαντασία του στις Μονές, στις Σκήτες και στα μικρότερα  Ησυχαστήρια και να έρθει σε μια εσωτερική επαφή με τους καλογέρους μοναχούς αυτής της Αθωνικής Πολιτείας, που άλλωστε αποτελούν και την ζωντανή δομή και την πνευματική παρουσία της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους στην ψυχή μας.        Την τρίτη λοιπόν, την ανατολικότερη και μαγευτικότερη χερσόνησο της Χαλκιδικής, την χερσόνησο του Άθωνα, κατέχει σήμερα ολόκληρη η Αγιορείτικη πολιτεία. Είναι ο μοναδικός χώρος στην Ελλάδα, ίσως και στον κόσμο, που είναι ολόκληρος αφιερωμένος στην προσευχή και τη λατρεία του Θεού. Γι΄ αυτό και εύλογα ονομάστηκε...το  Άγιον Όρος.       Το Άγιο Όρος έχει μήκος περίπου 50 χιλιόμετρα, πλάτος από 8 μέχρι 12 χιλιόμετρα και η έκταση του καλύπτει 350 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα σύνορα της μοναστικής πολιτείας ορίζονται, στο χερσαίο χώρο, με μια νοητή γραμμή που αρχίζει από την δυτική ακτή από την τοποθεσία "Φραγκόκαστρο" και φτάνει ως το ακρωτήρι ¨Αράπης¨, στην απέναντι άκρη. Οι φυσικές τοποθεσίες της χερσονήσου είναι αξιοθαύμαστες. Το βουνό Άθωνας που δεσπόζει σ΄ αυτή, είναι ένας τεράστιος κώνος με ύψος 2.033 μέτρα. Η γυμνή κορυφή του, τον περισσότερο καιρό χιονισμένη, λες και λογχίζει τον ουρανό και οι πλαγιές του, κατάφυτες από αιωνόβια δέντρα, δημιουργούν μία ασύγκριτη αισθητική ομορφιά σε όλη τη μαγευτική αυτή περιοχή. Η Παναγία Θεοτόκος. η "φύλακας" των μοναχών μας και η "οικοδέσποινα" των προσκυνητών του Αγίου Όρους.     Όσον αφορά τώρα την πολιτική κατάσταση του Αγίου Όρους, υπάρχει μια ιδιότυπη και πολύπλευρη εξάρτηση από την Ελληνική Πολιτεία, όμως βάσει του 105 άρθρου του Συντάγματος της Ελλάδος, αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού κράτους, που υπάγεται πολιτικά στο Υπουργείο Εξωτερικών και θρησκευτικά στην Δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Έχει εδαφικά διαιρεθεί σε είκοσι αυτοδιοίκητες περιοχές. Κάθε περιοχή αποτελείται από μία κυρίαρχη μονή και διάφορους άλλους μοναστικούς οικισμούς γύρω από αυτήν  Ένα από τα μεγάλα καράβια που εκτελεί τα δρομολόγια από Ουρανούπολη προς Άγιον Όρος και μεταφέρει προ- σκυνητές & εμπορεύματα στις Μονές της νοτιοδυτικής  πλευράς της Χερσονήσου του Άθω. (...σκήτες, κελλιά, καλύβες, καθίσματα, ησυχαστήρια !!!)   Όλες πια οι μονές στις μέρες μας έχουν μετατραπεί, αν ήταν   Ιδιόρυθμες σε Κοινόβιες, δηλαδή με κοινή Θεία Λειτουργία, προσευχή, στέγη, σίτιση και εργασία μεταξύ των μοναχών. Υπεύθυνος της κάθε μονής και των μοναχών που εγκαταβιώνουν σε αυτήν είναι ο Ηγούμενος που εκλέγεται από τους μοναχούς της μονής, ενώ η θητεία του είναι ισόβια. Οι Ηγούμενοι κάθε μονής αποτελούν την Ιερά Σύναξη που είναι εγκαταστημένη στις Καρυές, την Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους και ασκεί από εκεί με το ετήσιο Συμβούλιο των Αντιπροσώπων των Μονών την διοικητική και νομοθετική εξουσία, παραμένοντας εκεί καθ' όλην την διάρκεια του έτους για το οποίο έχουν εκλεγεί, ενώ την εκτελεστική εξουσία ασκεί η Ιερά Επιστασία που αποτελείται από 4 μέλη επιλεγμένα από τις 5 πρώτες ιεραρχικά μονές.

Το μικρό ταχύπλοο  "Μικρά Αγία Άννα" που συνδέει με
ταχύτητα τις Μονές από την Ουρανούπολη μέχρι τη 

Σκήτη της Αγίας Άννας και διευκολύνει τους 

προσκυνητές .

       Το "Αγιώνυμον Όρος" όμως, αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι της ιστοσελίδας μας, διαδικτυακοί και μη, δεν ξεχωρίζει για την διοικητική δομή που σας περιέγραψα παραπάνω, που λειτουργεί άψογα τόσους αιώνες εν αντιθέσει με τις πολιτικές δομές και το δικό μας κοινοβούλιο, ακόμα-ακόμα δεν ξεχωρίζει ούτε για την καταγάλανη θάλασσα του, ούτε για τις απάτητες και απροσπέλαστες παραλίες του, ούτε για την θηριώδη βλάστηση του και 

την αλιεία στα πεντακάθαρα νερά του, συστατικά που σαφώς και συνθέτουν την ζωντανή εικόνα του, αλλά διαφέρει και ξεχωρίζει από οτιδήποτε γνωρίζουμε στον "κόσμο", όπως οι καλόγεροι αναφέρουν την ζωή εκτός του Αγίου Όρους, για την συσσωρευμένη πίστη και προσευχή των μόνιμων κατοίκων του, των μοναχών που αιώνες τώρα εγκαταβιώνουν εκεί, μα και για την άκρατη επιθυμία των προσκυνητών του, που βασανισμένοι από την πολύπλοκη και αδηφάγα βιοτή τους, ακουμπούν προσερχόμενοι στο γαλήνιο αυτό "σπίτι" της Παναγίας, στο "περιβόλι" της, προβλήματα, βάσανα και αγωνίες και αποζητούν την λύτρωση και την ελπίδα από μια και μόνο κουβέντα των πατέρων που το φυλούν και το αγιάζουν με τις καθημερινές και αδιάλειπτες προσευχές τους.  

Πατέρες από τα Μοναστήρια επιβιβάζουν στο πλοίο  για

προσκύνημα Ιερά Λείψανα Αγίων και τελούν Αγιασμό

 για ευλογία των προσκυνητών.

      Υπάρχουν 20 μονές στο Άγιον Όρος που απαγορεύεται βάσει κανονισμού να αυξομειωθούν. Είναι μεγάλα πολύπλοκα κτίρια που περιβάλλονται από δυνατό τείχος με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα τον Πύργο με τις επάλξεις και τις πολεμίστρες που βοηθούσαν στην απομάκρυνση των πειρατών και των κατακτητών στα παραθαλάσσια κυρίως μοναστήρια. Έχουμε δύο ειδών μονές, τις Βασιλικές που λέγονται έτσι είτε γιατί η ίδρυση τους έγινε με εντολή και συνδρομή των Βυζαντινών αυτοκρατόρων ή γιατί επικυρώθηκε με αυτοκρατορικό χρυσόβουλο, και τις Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές γιατί συνδέθηκαν με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως που ανέλαβε την πνευματική περισσότερο εποπτεία τους (Πατριαρχικές) και από το σταυρό που τοποθετούσε ο Πατριάρχης ή ένας επίσκοπος στα θεμέλια πριν από την Ίδρυση τους (Σταυροπηγιακές).

Σκηνές από το προσκύνημα που κάναμε το 2014,
με τα μεγάλα αγόρια των κατηχητικών της Ενορίας μας, 
στην Σκήτη της Αγίας Άννης.

      Η αρχή της μοναστικής ζωής ξεκινάει με την άφιξη δύο σπουδαίων προσωπικοτήτων αλλά και από τους πρώτους ησυχαστές, τους Αγίους Πέτρο τον Αθωνίτη και τον Ευθύμιο τον Νέο. Και οι δύο συνέβαλαν σημαντικά στην πρώτη οργάνωση της μοναχικής ζωής και άλλαξαν τα μέχρι τότε δεδομένα. Το 985, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος με χρυσόβουλο απάλλαξε τους μοναχούς από τις ενοχλήσεις που προκαλούσαν οι κοσμικοί και έτσι αφιερώθηκαν με περισσότερο ζήλο στον μοναχισμό.

Το Διοικητήριο στις Καρυές,
την Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους.

      Ο Αθανάσιος Αθωνίτης ήταν αυτός που έφερε τις μεγαλύτερες αλλαγές στη ιερή χερσόνησο, με ανοικοδομήσεις μεγάλων μοναστηριών, έχοντας την εύνοια και την υποστήριξη του Ιωάννη Τσιμισκή, ο οποίος με το Τυπικό Α’, γραμμένο πάνω σε δέρμα τράγου, υποστηρίζει κάθε κίνηση του Αγίου Αθανασίου.
       Κατά την Βυζαντινή Περίοδο, το Άγιο Όρος γνώρισε μεγάλη ακμή, ο ησυχασμός υποστηρίχτηκε από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες και ο αριθμός των μοναχών αυξήθηκε κατά πολύ, ενώ απαγορεύεται πια η είσοδος των γυναικών στην μοναστική πολιτεία, κάτι που τηρείται μέχρι και σήμερα, αλλά και εις τους αιώνας των αιώνων...μιας και η Παναγία η ίδια το αποφάσισε !!!

Ένας ακόμα χάρτης του Αγίου Όρους με τα Μοναστήρια του.
Αυτά που θα δούμε κατά την εκδρομή από το καραβάκι μας,
είναι στην δυτική πλευρά του τρίτου ποδιού.

          Κατά την Οθωμανική κυριαρχία η οικονομική κατάσταση των μονών χειροτέρεψε λόγω της βαριάς φορολογίας που επιβλήθηκε από τους Οθωμανούς. Έτσι λοιπόν τα μοναστήρια αδειάζουν και οι μοναχοί αποχωρούν. Παρόλα αυτά όμως, η ιδέα για την διάδοση της Παιδείας χτίζει την Αθωνιάδα Ακαδημία, στην οποία διδάσκονται θεολογία, φιλοσοφία και λογική. Εκεί δίδαξαν μεγάλοι διδάσκαλοι όπως ο Ευγένιος Βούλγαρης, ο Κοσμάς Αιτωλός και πολλοί άλλοι. Η Επανάσταση της Χαλκιδικής ήταν πραγματικά μία μεγάλη καταστροφή για το Άγιο Όρος. Γυναίκες και παιδιά βρήκαν καταφύγιο στο Άγιο Όρος, όμως τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις σφαγίασαν μοναχούς, γυναικόπαιδα και κατέστρεψαν πολύτιμους θησαυρούς.    

        

Η Ορθόδοξος Βυζαντινή Σημαία
της Αὐτονόμου Μοναστικής Πολιτείας 
του Ἁγίου Ὄρους.

  Στις 2 Νοεμβρίου 1912, το Ελληνικό Ναυτικό απελευθερώνει το Άγιο Όρος με το θωρηκτό «Αβέρωφ» και εντάσσεται πάλι στο ελληνικό κράτος. Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιερά Επιστασία ζήτησε από τους γερμανούς κατακτητές και συγκεκριμένα από τον ίδιο τον Χίτλερ με επιστολή που διασώζεται, να μην πειράξουν το Άγιο Όρος και να το θέσουν υπό την προστασία τους, κάτι που έγινε δεκτό και έτσι δεν ενοχλήθηκαν οι μονές, έχοντας μάλιστα την προστασία του ιδίου του Χίτλερ βοήθησαν κατά την γερμανική κατοχή τους γειτονικούς πληθυσμούς, ως καταφύγιο για τους κυνηγημένους και ως αποθήκες για τα όπλα των αντιστασιακών και ορμητήριο τους.

Το προσκύνημα μας το 2023 !!!

            

     Από την δεκαετία του 1970 και μετά παρατηρήθηκε μία νέα αναγέννηση  στην  χερσόνησο και στην Αθωνική  Πολιτεία. Πολλοί μοναχοί και μάλιστα νεαροί σε ηλικία και μορφωμένοι αναζητούν την ασκητική ζωή στο μοναδικό, ανά τον κόσμον, ζωντανό μνημείο Πίστης και Προσευχής, ενώ στις μέρες μας το Άγιον Όρος παραμένει, εν μέσω δυσκολίων, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που μαστίζουν την πατρίδα μας, κοιτίδα και μεγάλο θησαυροφυλάκιο της ιστορίας μας, του ένδοξου πολιτισμού και της λατρείας μας, ενώ με την προσέλευση όλο και περισσοτέρων επισκεπτών και προσκυνητών αποδεικνύεται ένα από τα πιο ιερότερα ησυχαστήρια όπου ο λαός του Θεού βρίσκει αγάπη, θαλπωρή και ψυχική ξεκούραση στα προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζει.

Τα δελφίνια συνοδεύουν συνήθως τους προσκυνητές

στο ευλογημένο αυτό ταξίδι τους
στο Αγιώνυμο Όρος.

            Η Ενορία μας, που βρίσκεται στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, όπως και παραπάνω αναφέραμε,  αφουγκραζόμενη την ανάγκη και την επιθυμία των ενοριτών της να επισκεφθεί το Άγιον Όρος, αλλά και πολλών εκ των προσκυνητών της στον μοναδικό παγκοσμίως ενοριακό Ιερό Ναό στο όνομα των Δικαίων γονέων της Παναγίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων, του Ιωακείμ και της Άννης, του "Παππού" και της "Γιαγιάς" της Ορθοδοξίας, που εδώ και επτά περίπου χρόνια τον λειτουργούμε πάνω από την κατακόμβη που δέκα και περισσότερα χρόνια εξυπηρέτησε τις λατρευτικές μας ανάγκες, έναν υπέργειο περίλαμπρο και ολοκαίνουργιο Ιερό Ναό μετά από τον Οκτώβριο του 2019, οπότε και τελέσαμε τα Θυρανοίξια του, για να τους στεγάσουμε και μαζί με αυτούς να ζωντανέψουμε τα όνειρα και τις   ελπίδες μας, 

Στιγμές από το κατάστρωμα του καραβιού, όπου ο ξεναγός
μας θα μας δίνει συνεχώς πληροφορίες για τα 
μοναστήρια από τα οποία θα περνάμε.

ιδιαιτέρως δε απαντώντας και στην άκρατη επιθυμία των γυναικών που δεν τους επιτρέπεται η είσοδος σε αυτό το μικρό ιερό μέρος κατόπιν παραγγελίας της... "οικοδέσποινας" του, της ίδιας της Παναγίας !!! οργανώνει κάθε χρόνο το καλοκαίρι μια προσκυνηματική εκδρομή,  "Τον Περίπλου του Αγίου Όρους". 

Αυτό γίνεται ανελλιπώς από το 2016, ενώ τα προηγούμενα χρόνια...αυτά του κορωνοϊού, το 2020 & 2021 & λιγότερο του 2022, που σάρωσε τα πάντα στο πέρασμα του, δειλά-δειλά και πάλι αγωνιστήκαμε και κάναμε αυτό το ευλογημένο προσκύνημα, με πολύ μεγάλες δυσκολίες, αλλά νομίζω πως τελικά τα καταφέρουμε, προσπαθώντας έτσι να συνεχίσουμε αυτό το προσκύνημα που εν τέλει έγινε πια παράδοση και τάμα στην Αγία Άννα μας, για την Ενορία μας. Το ίδιο έγινε και το 2024 και το 2025 με μεγάλη επιτυχία, ενώ το προσκύνημα μας αυτό, θα γίνει και φέτος...πρώτα και πάντα ο Θεός !!! 

το Σάββατο στις 18 Ιουλίου 2026, λίγο πριν την καλοκαιρινή "Μικράν Πανήγυριν" μας για την εορτή της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας μας, που είναι την 25η Ιουλίου. 

Και φέτος λοιπόν... "φιλοδοξούμε" !!! να πάμε στον Περίπλου του Αγίου Όρους, με δυο, ή και τρία αν συμπληρώσουμε λεωφορεία και περίπου εκατό με εκατόν πενήντα άτομα, και με το καραβάκι μας, που θα ναυλώσουμε, ενώ μόλις πλησιάσουμε στην Σκήτη της Αγίας Άννας, ή την Νέα Σκήτη φέτος, οι πατέρες με ευλογία του Δικαίου της Σκήτης και φέτος, να μας κατεβάσουν στο καραβάκι μας το  "Πόδι της Αγίας Άννας", για να προσκυνήσουμε την Αγία μας και εν τέλει να τελέσουμε και τον καθιερωμένο Αγιασμό πάνω στο Ιερό αυτό θησαύρισμα της μονής.

   Είναι μια ολοήμερη εξόρμηση διαφορετική από τις άλλες, όπου οι άνθρωποι που κάθε χρόνο συμμετέχουν σε αυτήν μπορούν να γευθούν και να μυρίσουν έστω και από λίγο μακρύτερα, στα ανοιχτά του Σιγγιτικού κόλπου του Αγίου Όρους,

την αγιότητα και την μοναδική δύναμη που  αποπνέει από αυτό το ευλογημένο μέρος, το Άγιον Όρος, ένα τόσο δα κομμάτι γης που μπορεί και συγκεντρώνει επάνω του όλη την Βυζαντινή Αυτοκρατορία με την παρουσία είκοσι μεγάλων μοναστηριών, το ένα πιο αρχαίο από το άλλο και άλλες τόσες μικρές Σκήτες, Καλύβες και Ησυχαστήρια, που όλα μαζί συνθέτουν ένα μοναδικό στον κόσμο θαύμα μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας μας, της Ελλάδος, και γίνονται πόλος έλξης όλης της απανταχού Ορθοδοξίας...αλλά ενίοτε και αλλοδοξίας !!! αφού το Άγιον Όρος, για τους δικούς του ο καθένας λόγους, επισκέπτονται και Ρωμαιοκαθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι, ακόμα και άθεοι, όπως ο κος Τσίπρας (...κατά δική του ομολογία !!!) αν θυμάστε υποψήφιος τότε για την διακυβέρνηση της χώρας μας, τον Αύγουστο του 2014 και κατόπιν πρωθυπουργός, ή ακόμα και αλλόθρησκοι. 

      Παρακάτω θα σας περιγράψω τις στιγμές όπως ακριβώς τις ζήσαμε στο προσκύνημα μας στις 18 Ιουλίου 2020, που έγινε όπως περιέγραψα και παραπάνω με αρκετές δυσκολίες, λόγω της πανδημίας, ενώ πάνω-κάτω με τις ίδιες δυσκολίες είχαμε και την επόμενη χρονιά, το Σάββατο στις 31 Ιουλίου του 2021, αλλά και το 2022 στις 30 Ιουλίου, το δε 2023 έγινε στις 29 Ιουλίου και το 2024... "δόξα και τιμή" στις 20 Ιουλίου και πέρυσι το 2025 με μεγάλη συμμετοχή !!! Το τάμα αυτό της Ενορίας μας προς την Αγία Άννα μας τις ημέρες της εορτής και της Μικράς Πανήγυρης εδώ στον Ιερό Ναό μας λοιπόν, δεν σταμάτησε ούτε και τους χρόνους του κορωνοϊού...απλά γίνονταν με μικρότερες συμμετοχές και με τις επιταγές και τα δεδομένα που επικρατούσαν τότε, αποστάσεις, λίγα άτομα, απολύμανση χεριών κ.τ.λ. τα θυμάστε !!!

    Ήταν λοιπόν στις 7.00 το πρωΐ του Σαββάτου της 18ης Ιουλίου 2020, οπότε και ξεκινήσαμε με το λεωφορείο μας από την εκκλησία των Αγίων Θεοπατόρων με κατεύθυνση την Ουρανούπολη της Χαλκιδικής, όπου και καταφθάσαμε γύρω στις 10.00 π.μ. για να επιβιβαστούμε σχεδόν αμέσως από το λιμάνι της και να αποπλεύσουμε με το καράβι που ναυλώσαμε για να κάνουμε, με την βοήθεια του Θεού, τον περίπλου του Αγίου Όρους, φθάνοντας μέχρι και την Νέα Σκήτη, όπου εκεί ανοιχτά, και χωρίς να ελλιμενιστούμε στον αρσανά της, επιβιβάστηκαν στο πλοίο μας οι πατέρες από το Κυριακό της Σκήτης, μεταφέροντας έτσι την ευλογία από την ίδια την Αγία Άννα, την δική μας 

Το Κυριακό της Αγίας Άννας.
Μια φωτογραφία τραβηγμένη από την Μικρά Αγία Άννα, 
την Έρημο του Αγίου Όρους.

Αγία και το Ιερό Λείψανο  της, μαζί με άλλα Ιερά Λείψανα (...και όχι το αριστερό πόδι της, όπως συνηθίζαμε τα τελευταία χρόνια, γιατί οι πατέρες της Σκήτης της Αγίας Άννας και το Πόδι της ήταν στην Αγία Λαύρα συμμετέχοντας στην Μεγάλη Αγρυπνία για την εορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη με το παλαιό ημερολόγιο !!!) Στο καραβάκι μας τελέστηκε τέλος ο καθιερωμένος Αγιασμός από τους πατέρες της Νέας Σκήτης και τους δικούς μας ιερείς και δόθηκε στους προσκυνητές της ομάδας μας, η ευκαιρία να πάρουν ευλογία από τα θησαυρίσματα της Σκήτης, που από αιώνες φυλάσσονται εκεί ως θησαυροί και κληρονομιά του Αγίου Όρους, ενώ μας δόθηκε η ευκαιρία να αγοράσουμε από αυτούς χειροποίητα και ευλογημένα εργόχειρα από τα κελιά της Σκήτης και έτσι να βοηθήσουμε με αυτόν τον τρόπο στον βιοπορισμό των μοναχών μας, που προσεύχονται για εμάς καθημερινά και αδιαλείπτως. 

Το προσκύνημα μας στον περίπλου του Αγίου Όρους,
 τον Ιούλιο του 2016, όπου ήρθε το πόδι της Αγίας Άννας
στο καράβι μας και τελέσαμε τον Αγιασμό . 

     Είχαμε σκοπό αν οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές και ο καλός καπετάνιος μας συμφωνούσε, να συνεχίσουμε την διαδρομή μας με το καραβάκι μας μέχρι τα Καρούλια και τα Καυσοκαλύβια, ίσως και μέχρι την Μονή της Μεγίστης Λαύρας, την μεγαλύτερη και παλαιότερη Μονή του Αγίου Όρους και πρώτη τη τάξει, όμως οι καιρικές συνθήκες επέτρεψαν τον ασφαλή κατάπλου μας μέχρι τα Καυσοκαλύβια και επιστροφή, γιατί η θάλασσα εκεί αρχίζει και μετά αγριεύει μιας και πλέον η χερσόνησος του Άθω ανοίγεται από την νοτιοδυτική πλευρά του στο Αιγαίο Πέλαγος. 

Το αριστερό πόδι της Αγίας Άννας,
που θησαυρίζεται στην Σκήτη της, και θα μας το φέρουν 
στο καράβι μας οι πατέρες για να το προσκυνήσουμε 
και θα τελέσουμε τον καθιερωμένο Αγιασμό. 

    Κατόπιν πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με το καραβάκι μας, και κάνοντας ακριβώς την ίδια διαδρομή, επιστρέψαμε στην   Ουρανούπολη για να συνεχίσουμε το πρόγραμμα της εκδρομής μας, που γίνεται κάθε χρόνο. Φέτος, εν έτει 2026, αυτό το προσκύνημα θα λάβει περισσότερη αξία μετά τα προηγούμενα χρόνια της πανδημίας, αλλά και την περσινή επιτυχία της εκδρομής μας...όπου και περάσαμε τόσο ωραία !!! έτσι η προσκυνηματική αυτή εξόρμηση μας, που ήδη προγραμματίστηκε...πάντα και πρώτα ο Θεός !!! για το Σάββατο της 18ης Ιουλίου 2026, με την ευθύνη και την πρόνοια της Ενορίας μας, που θέλει να γνωρίσουμε από κοντά...ή όσο κοντύτερα γίνεται πρώτα από όλα το "σπίτι" της μητέρας της Παναγίας μας, την Σκήτη της Αγίας Άννας, αλλά και  τους περισσότερους από τους πνευματικούς θησαυρούς του Αγίου Όρους, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την πόλη μας, την όμορφη Θεσσαλονίκη και πολύ λίγοι είναι αυτοί που καταφέρνουμε να το επισκεφθούμε. 

    Η

Το αριστερό πόδι της Αγίας Άννας,
που θα προσκυνήσουμε και φέτος στην εκδρομή μας
το Σάββατο 13 Ιουλίου 2019. 

 επιστροφή μας... συνεχίζοντας την περιγραφή μας !!! περιλάμβανε και μια στάση ακόμα στον Σταυρό της Θεσσαλονίκης, για καφέ και ξεμούδιασμα στο κέντρο της όμορφης αυτής παραθαλάσσιας κωμόπολης και έτσι κατόπιν μπήκαμε στην τελική ευθεία που μας οδήγησε, γύρω στις 8.30 το απόγευμα, στην αυλή του Ιερού Ναού μας και στην αγκαλιά των Αγίων μας, του Ιωακείμ και της Άννας, που ήταν εκεί για να μας υποδεχθούν, να μας ευλογήσουν και να μας συγχαρούν για το θεάρεστο προσκύνημα μας αυτό. 

        Ό

Μεγάλες προσωπικότητες επισκέπτονται κατά καιρούς το Άγιον
Όρος, ξεχωρίζει ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαδιμήρ Πούτιν
που πρόσφατα προσκύνησε το "Περιβόλι της Παναγιάς".

μως μέσω της ιστοσελίδας που διατηρεί, εδώ και δεκαπέντε...ίσως και περισσότερα χρόνια !!! ο Ιερός Ναός μας και η Ενορία μας, ας κάνουμε όλοι εμείς οι αναγνώστες, ακόλουθοι  και φίλοι, διαδικτυακοί και μη, μέσα από την δύναμη της πέννας...ή για να ακριβολογούμε, του πληκτρολογίου του υπολογιστή μας και φυσικά της φαντασίας που διαθέτει ο καθένας μας !!! αυτήν την μικρή περιήγηση και με λίγα λόγια ας γνωρίσουμε τα Μοναστήρια και τις Σκήτες που μέσα από το καράβι μας με την σειρά θα συναντήσουμε και θα δούμε όλοι όσοι θα συμμετέχουμε, πρώτα και πάντα ο Θεός !!! στην ερχόμενη προσκυνηματική εκδρομή της Ενορίας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, την 18η του Ιούλη του 2026, λαμβάνοντας ένα ακόμα εφόδιο στην Μικρή μας Πανήγυρη που θα ακολουθήσει για την εορτή της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας, αλλά και αργότερα στην όμορφη εκκλησιαστική περίοδο του Δεκαπενταυγούστου που θα εισέλθουμε αμέσως μετά, το Σάββατο φέτος της 1ης Αυγούστου 2026 και στην δεκαπενθήμερη νηστεία του μέχρι την Κοίμηση της Παναγίας μας, στις 15 του μηνός.

             Οι πατέρες του Αγίου Όρους χαιρετίζουν τους

προσκυνητές και πάντα μνημονεύουν και προσεύχονται

                                              για όλους εμάς.  

          Λίγο λοιπόν μετά από την αναχώρηση του πλοίου μας από την Ουρανούπολη και μόλις ανοιχτούμε στην θάλασσα, άλλα μοναστήρια θα τα φανταστούμε, αφού μόνο το λιμάνι τους, ο αρσανάς τους, αγγίζει την θάλασσα και άλλα θα τα δούμε πραγματικά να υψώνονται μπροστά μας στα αριστερά με την σειρά πλοήγησης του πλοίου μας προς το ακρωτήρι του Αγίου Όρους. 

      Θα προσπαθήσουμε, σε επόμενο προσκύνημα της Ενορίας μας, 

να δούμε και τα μοναστήρια που βρίσκονται από την ανατολική πλευρά της χερσονήσου του Άθω, αν και αυτό δεν συνηθίζεται, παίρνοντας το καράβι μας αυτήν την φορά από την Ιερισσό και γνωρίζοντας ένα-ένα τα μοναστήρια που βρέχονται από το Θρακικό πέλαγος, ουσιαστικά το Αιγαίο Πέλαγος, και αυτά είναι τα εξής μοναστήρια και Σκήτες με την σειρά που θα τα συναντήσουμε στο δεύτερο αυτό προσκύνημα μας που θα κάνουμε, πρώτα ο Θεός, ένα άλλο καλοκαίρι και τότε είναι που θα αφιερώσουμε στο site της Ενορίας μας αντίστοιχα άρθρα και για αυτές τις Ιερές Μονές:

1. Την Ιερά Μονή  Εσφιγμένου,  
2. Την Ιερά Μονή  Χιλανδαρίου,
3. Την Ιερά Μονή Βατοπεδίου,  
4. Την Ιερά Μονή  Παντοκράτορος, 
5. Την Ιερά Μονή  Σταυρονικήτα,
6. Την Ιερά Μονή Ιβήρων,   

7. Την Ιερά Μονή Καρακάλλου, 

8. Την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας,

9. Την Ιερά Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, 
10.Τα Καυσοκαλλίβια. 

          Όμως και σε αυτό το φετινό μας καλοκαιρινό προσκύνημα, όπως γράψαμε και πριν, την 18η του μηνός Ιουλίου του 2026, αν όλα πάνε καλά και μας το επιτρέψει ο καλός Θεός μας, πλέοντας σε απόσταση αναπνοής από τα μοναστήρια της νοτιοδυτικής πλευράς του Αγίου Όρους, άλλες Μονές θα μπορέσουμε να τις δούμε, αν αυτές βρίσκονται κοντά στην θάλασσα, και άλλες όχι, αφού θα είναι κριμένες πίσω από τα ψηλά βουνά και την πυκνή βλάστηση του Αγίου Όρους και δεν θα είναι θεατές από ξηράς ή από θαλάσσης, και αυτές οι Μονές θα είναι οι εξής:

*Την Ιερά Μονή Ζωγράφου, ή το βουλγάρικο μοναστήρι:

Βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά της χερσονήσου, χωμένο μέσα σε μια δασωμένη πλαγιά. Εμείς μόνο τον αρσανά της θα μπορέσουμε να δούμε μια και είναι αθέατο από την παραλία, χτισμένο εκεί από τον 10ο  αιώνα από τρία αδέλφια μοναχούς από την Αχρίδα και είναι αφιερωμένο στην μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Ζωγράφου, που ονομάστηκε έτσι μετά από ένα θαύμα που έγινε όταν, διαφωνώντας μεταξύ τους για την ονομασία τα τρία αδέλφια για το όνομα της Παναγίας ή του Αγίου Νικολάου ή του Αγίου Γεωργίου κλείδωσαν στο καθολικό της Μονής μια ξύλινη πλάκα προσβλέποντας σε ένα θαύμα που θα έλυνε τις διαφορές τους. 
Την επομένη εμφανίστηκε ζωγραφισμένη η εικόνα του Αγίου Γεωργίου και η Μονή με τα χρόνια ονομάστηκε Ζωγράφου από αυτό το θαύμα. Η Μονή τελεί τις Ακολουθίες της στην Ελληνική και Βουλγαρική γλώσσα. Εκτός των υπόλοιπων κειμηλίων της, θαυματουργών και αχειροποίητων εικόνων, ιερών αμφίων και εκκλησιαστικών σκευών, φιλοξενεί στην βιβλιοθήκη της εκατοντάδες χειρογράφων κειμένων, Ελληνικών και Σλαβικών μεγάλης πνευματικής αξίας, αλλά και οκτώ χιλιάδες έντυπα βιβλία. Είναι στην ένατη θέση στην σειρά ιεραρχείας των είκοσι αθωνικών μοναστηριών και ακολουθεί το κοινοβιακό σύστημα ζωής και διοικήσεως από το 1841, ενώ στις μέρες μας αριθμεί μόνο 10 Βούλγαρους μοναχούς.

*Την Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου, ή Κασταμονίτου:

Είναι κτισμένη σε μια δασωμένη χαράδρα σε υψόμετρο 200 μ. σε απόσταση 50 λεπτά από τον αρσανά της και είναι και αυτή αθέατη από την ακτή. Η ίδρυση της μονής δεν μπορεί να τοποθετηθεί με ακρίβεια. Η ονομασία της και αυτή είναι μπερδεμένη μέσα στις παραδόσεις, όπου μια από αυτές θέλει τον 4ο αιώνα να ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνο για τον  γιο   του   Κώνσταντα, ή μια άλλη όπου ένας ασκητής ιδρύει την Μονή από την Κασταμονή της Μικράς Ασίας ή την πιο πιθανή να πήρε το όνομα της από τις Καστανιές που "πνίγουν" ασφυκτικά την περιοχή.  
Πάντως άρχισε να αναφέρεται σε κείμενα του 11ου αιώνα οπότε και άκμασε, ενώ το 16ο καίγεται και μένει στην αφάνεια μέχρι που η σύζυγος του Αλή Πασά Βασιλική Κονταξή, τον 19ο αιώνα πια, βοηθά με μεγάλη δωρεά στην ανάκαμψη της.  Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στον Άγιο Στέφανο τον Πρωτομάρτυρα, το οποίο χτίστηκε το 1867 με χρήματα που μάζεψαν οι μοναχοί από τους πιστούς στα Στάγειρα. Μέσα σε αυτό φυλάσσονται οι θαυματουργές εικόνες του Αγίου Στεφάνου και της Παναγίας Αντιφωνήτριας, ενώ στη βιβλιοθήκη της μονής φυλάσσονται 100 και πλέον παλαιοί κώδικες. Η μονή κατατάσσεται εικοστή στην ιεραρχία των αγιορείτικων μονών και κατοικείται από 35 περίπου μοναχούς. 

*Την Ιερά Μονή Δοχειαρίου, ή το Δοχειάρι:

Είναι η πρώτη Μονή που θα συναντήσουμε κάνοντας τον περίπλου του Αγίου Όρους και είναι ένα γραφικό μοναστήρι χτισμένο δίπλα στη θάλασσα με πολλά κυπαρίσσια γύρω του. Έχει τη μορφή φρουριακού συγκροτήματος, στο βάθος δεσπόζει ο επιβλητικός πύργος του ως παρατηρητήριο αλλά και τελευταίο προπύργιο άμυνας των καλογήρων, όταν οι πειρατές λυμαίνονταν τα παράλια του Αιγαίου και στον αρσανά της υψώνονται δυο μαρμάρινοι στύλοι όπου στην κορυφή τους έχουν κατασκευασμένους από χαλκό τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ ως φύλακες του αβάτου του Αγίου Όρους και σήμα κατατεθέν της Μονής Δοχειαρίου. 

Η μονή ιδρύθηκε και αυτή περί τον τον 10ο αι. από το μοναχό Ευθύμιο, τον επονομαζόμενο δοχειάρη, γιατί ήταν αποθηκάριος στη Μεγίστη Λαύρα. Μέχρι τον 14ο αιώνα γνώρισε μεγάλη ακμή, η οποία όμως ανακόπηκε τους επόμενους αιώνες λόγω των πειρατικών επιδρομών. Τον 16ο αιώνα όμως επανέκαμψε λόγω των δωρεών του ηγεμόνα της Mολδοβλαχίας Iωάννη Λεπουσνεάνου. Kατά την ελληνική επανάσταση έχασε το σύνολο της κινητής περιουσίας της. Το καθολικό της μονής χτίστηκε το 1568 με χορηγία του Ιωάννη Λεπουσνεάνου και είναι αφιερωμένο στους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ. 
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του καθολικού το μεγάλο ύψος του και οι τοιχογραφίες του εσωτερικού από τον φημισμένο καλλιτέχνη Τζώρτζη. Σε παρεκκλήσι που βρίσκεται στη στοά ανάμεσα στο καθολικό και στην Τράπεζα φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Γοργοεπήκοου. Η Τράπεζα χτίστηκε τον 16ο αιώνα και τοιχογραφήθηκε το 17ο αιώνα, ενώ άλλα παρεκκλήσια που βρίσκονται εντός της μονής είναι αυτά των Αρχαγγέλων, των σαράντα Μαρτύρων, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Αγίου Γεωργίου. 

Η μονή φιλοξενεί τεμάχια Τίμιου Ξύλου και πολλά λείψανα αγίων. Στη βιβλιοθήκη φυλάσσονται 395 καταλογογραφημένα χειρόγραφα και 46 ακαταλογογράφητα και 1.500 έντυπα βιβλία, αμύθητη  κληρονομιά της Μονής. Έγινε κοινοβιακή η αδελφότητα από το 1980 και στις μέρες μας μέχρι το 2018, υπό του μακαριστού πλέον Ηγουμένου Γέροντος  Γρηγορίου, γνωρίζει μεγάλη πνευματική άνθιση, αλλά και σήμερα με τον νέο Γέροντα του, ιερομάναχο Αμφιλόχιο, που συνεχίζει τον πνευματικό αγώνα της Μονής. Καταλαμβάνει τη δέκατη θέση μεταξύ των αγιορείτικων μοναστηριών και κατοικείται από 40 περίπου μοναχούς.

*Την Ιερά Μονή Ξενοφώντος:

Η Μονή είναι κτισμένη πάνω στη θάλασσα, ανάμεσα στις Μονές Δοχειαρίου και Αγίου  Παντελεήμονος. Ιδρύθηκε το 998 από τον Όσιο Ξενοφώντα από όπου και πήρε το όνομα της και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Έχει δυο Καθολικά. Το νέο Καθολικό της Μονής κτίστηκε στις αρχές του 19ου αι. και εκεί βρίσκονται δυο ψηφιδωτές εικόνες του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Γεωργίου. Στο παλιό Καθολικό σώζονται αξιόλογες τοιχογραφίες του Κρητικού ζωγράφου Αντωνίου (1544) καθώς και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 17ου αιώνα Η Μονή έχει 14 παρεκκλήσια, από τα οποία τα 8 είναι μέσα στο χώρο της Μονής. 
Πρώτη φορά αναφέρεται σε χειρόγραφα η Μονή το τελευταίο τέταρτο του 11ου αιώνα. Η περίοδος ακμής της διακόπτεται με την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και στη συνέχεια τις αλλεπάλληλες καταστροφές διαδέχονται ανακαινίσεις και δωρεές από ηγεμόνες παραδουνάβιων χωρών. Ανάμεσα στα αξιόλογα κειμήλια της Μονής συγκαταλέγονται ένα εικονίδιο από κηρομαστίχα με παράσταση της Μεταμόρφωσης, εκκλησιαστικά σκεύη καθώς και οι θαυματουργές εικόνες του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας της Οδηγήτριας. Στην βιβλιοθήκη της Μονής φυλάσσονται 300 περίπου χειρόγραφα, διάφορα έγγραφα και πάνω από 4.000 βιβλία.

*Την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου:

Η Μονή βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρα από τις Καρυές, την Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, στο κέντρο περίπου του πλάτους της χερσονήσου του Άθω, οπότε και δεν θα την δούμε κατά την πλοήγηση μας από την θάλασσα. Ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα από τον Κωνσταντίνο, εκχριστιανισμένο γιο του Αζζεδίν Β’. της οικογένειας Κουτλουμούς. Αργότερα καταστράφηκε και ξανά αναπτύχθηκε στα χρόνια του ηγουμένου Χαρίτωνος από την Ίμβρο. Αργότερα προσαρτηθήκαν στη Μονή Κουτλουμουσίου οι Μονές Αλυπίου, Φιλαδέλφου και Καλιάγρας. Μεγάλες πυρκαγιές αλλά και κατολισθήσεις δημιούργησαν πολλές καταστροφές σε όλη την διάρκεια της ζωής της Μονής.

Το καθολικό κτίστηκε τον 16ο αι. και τιμάται στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου. Περιέχει πολλά κειμήλια (φορητές εικόνες, ιερά άμφια κ.α.) καθώς και την θαυματουργό εικόνα της Παναγίας που ονομάζεται "Φοβερά Προστασία". Η τράπεζα κτίσθηκε πρόσφατα (1995). Η βιβλιοθήκη διαθέτει 103 χειρόγραφα σε περγαμηνή, 650 χάρτινα και 3.500 έντυπα. Η Μονή κατοικείται από πολυάριθμη αδελφότητα που αγωνίζεται να αποκαταστήσει την σωστή λειτουργία, μετά την πυρκαγιά του 1981, παράλληλα με την φιλοξενία και την εξυπηρέτηση των προσκυνητών. 

Α ν ά μ ν η σ ι ς :

Ένα από τα μεγάλα προσκυνήματα της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, είναι και αυτό της Αγίας Άννας", το οποίο αυτό θησαύρισμα του Αγίου Όρους, είχαμε την ευλογία προπέρυσι να βρίσκεται στην Ενορία μας, στα πλαίσια των εορτασμών για τα 50 χρόνων από την ίδρυση της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως Σταυρουπόλεως, και για μια ολόκληρη εβδομάδα, από την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2024 μέχρι και την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2024. 

Για την μεγάλη αυτή ευλογία προς την νεοσύστατη Ενορία μας και τον ολοκαίνουργιο Ιερό Ναό της, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, ευχαριστούμε πολύ και στέλνουμε τις μετάνοιες μας, στον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, αλλά και στον Επίσκοπο μας κ.κ. Βαρνάβα, 

που ήρθε σε επαφή και κανόνισε αυτό το προσκύνημα και είχαμε την τιμή και την χαρά να παραβρίσκεται στην Υποδοχή του Ιερού Λειψάνου, τότε, την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2024, αλλά και στις υπόλοιπες λατρευτικές εκδηλώσεις που ετοιμάσαμε για την περίοδο εκείνη, η οποία και έμεινε...και θα παραμείνει, αξέχαστη σ' όλους μας !!!

Η ανάμνηση της παρουσίας της Αγίας μας θα μείνει πάντα χαραγμένη στην καρδιά και στο μυαλό μας !!!

*Την Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος ή το ρωσικό μοναστήρι:

Είναι το τρίτο μεγάλο μοναστήρι το οποίο θα δούμε μέσα από το καραβάκι μας αφού είναι δίπλα στην θάλασσα. Ιδρύθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα στην θέση του σημερινού Παλαιομονάστηρου ή Σκήτη Βογορόδιτσα. Παλαιότερα ονομαζόταν Μονή Θασσαλονικέως και αργότερα Μονή Ξυλουργού. Τον 13ο αιώνα η Μονή καίγεται και την ανακατασκευή της ενισχύουν οικονομικά ο Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος και Σέρβοι ηγεμόνες. Περίοδοι ακμής εναλλάσσονται με περιόδους ανέχειας για τη Μονή. Οι μοναχοί είναι κυρίως Έλληνες αλλά και Ρώσοι, οι οποίοι υπερτερούν αριθμητικά μετά τα 1497.

Στη σημερινή της θέση κοντά στη θάλασσα, μεταφέρθηκε το 1765 με την ονομασία Ρούσικο. Το Καθολικό που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Παντελεήμονα, άρχισε να κτίζεται το 1812 και τελείωσε το 1821. Τον 18ο αιώνα η Μονή επανέρχεται σε ελληνικά χέρια για να επικρατήσουν ξανά οι Ρώσοι το 1875 οπότε και ορίστηκε, οι ακολουθίες να γίνονται και στην Ελληνική και στην Ρωσική γλώσσα. Τα χρόνια εκείνα η αδελφότητα έχε 1.000 μοναχούς και στις αρχές το 20ου αιώνα περίπου 2.000. Η τράπεζα κτίστηκε το 1890 και είναι χωρητικότητας 1.000 μοναχών. Στη Μονή φυλάσσονται πολλές φορητές εικόνες και ένα πλήθος κειμηλίων και αμφίων.

Η βιβλιοθήκη της Μονής περιέχει 1320 ελληνικά χειρόγραφα, 

600 σλάβικα και πάνω από 20.000 βιβλία ελληνικά και ρωσικά. Από τους θησαυρούς της Μονής ξεχωρίζουν οι εικόνες της "Παναγίας της Ιεροσολυμίτιδας", "Του Τιμίου Προδρόμου" και του "Αγίου Παντελεήμονος", αλλά και η ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι. Εδώ υπάρχει και η δεύτερη μεγαλύτερη καμπάνα στον κόσμο, βάρους 13 τόνων. Στις μέρες το μοναστήρι εγκαταβιώνεται από πολυάριθμους Ρώσους μοναχούς, γίνεται η αναπαλαίωση της με γοργούς ρυθμούς, ενώ είναι μια από τις μεγαλύτερες, ομορφότερες και μεγαλοπρεπέστερες Μονές όλης της Αθωνικής Πολιτείας, που ξεχωρίζει για τον ρωσικό ιδιαίτερο ρυθμό κατασκευής και χρώμα των τρούλων της.

*Την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου:

Ούτε αυτή η Μονή είναι ορατή από την θάλασσα και είναι πολύ κοντά στην Μονή Φιλοθέου και στην ευθεία περίπου με το εμπορικό λιμάνι του Αγίου Όρους, την Δάφνη. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε γύρω στο 450 μ. Χ. από την αυτοκράτειρα Πουλχερία. Σύμφωνα όμως με άλλες πηγές, ιδρύθηκε από τον μοναχό Παύλο Ξηροποταμηνό. Το Καθολικό της Μονής το οποίο κτίστηκε το 1761 και τοιχογραφήθηκε το 1783 είναι αφιερωμένο στη μνήμη των 40 Μαρτύρων. Στην υστεροβυζαντινή περίοδο ενισχύεται οικονομικά από την δυναστεία των Παλαιολόγων καθώς και από Σέρβους ηγεμόνες. Μετά την πτώση του Βυζαντίου, οι τουρκικές επιδρομές καθώς και δυο μεγάλες πυρκαγιές στα 1507 και 1609, επιφέρουν βαρύτατα πλήγματα στη Μονή. Από την πλούσια συλλογή κειμηλίων ξεχωρίζουν το μεγαλύτερο στον κόσμο τεμάχιο Τίμιου Ξύλου καθώς και ο δίσκος της Πουλχερία από στεατίτη. Η βιβλιοθήκη της Μονής περιέχει γύρω στα 409 χειρόγραφα και περίπου 4.000 έντυπα βιβλία.

*Την Ιερά Μονή Φιλοθέου:

Η Μονή Φιλοθέου φαίνεται μόνο από την ανατολική πλευρά  της Χερσονήσου του Άθω, ένα εξίσου όμορφο προσκύνημα που θα κάνουμε κάποια άλλη φορά και θα περιλαμβάνει τις Μονές που βρίσκονται από εκείνη την πλευρά του Ακάνθιου Κόλπου της Ιερισσού. Ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον Όσιο Φιλόθεο. Η μονή παλιότερα λεγόταν Μονή Φτέρης. Το Καθολικό χτίστηκε το 

1746 πάνω στο παλιό που είχε πέσει και τιμάται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Η τοιχογράφηση του αποπερατώθηκε το 1752 και του εξωνάρθηκα το 1765. Σε αυτήν την μονή υπάρχει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφυλούσσας, που την ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και η εικόνα της Παναγίας της Γερόντισσας. Μέσα στην μονή υπάρχουν 6 παρεκκλήσια και έχει ως εξαρτήματα 12 κελλιά. Στην βιβλιοθήκη της μονής υπάρχουν 250 χειρόγραφοι κώδικες (οι 54 είναι περγαμηνοί), 2 περγαμηνή ειλητάρια που περιέχουν τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και άλλα, ενώ σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πως εδώ μόνασε από το 1728 έως το 1760 ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

*Η Δάφνη (το εμπορικό λιμάνι του Αγίου Όρους): 

Και έτσι φθάσαμε περίπου στο μέσον της διαδρομής και στο εμπορικό λιμάνι του Αγίου Όρους, αν μπορούμε να το πούμε αυτό, την Δάφνη. Από την Δάφνη ξεκινά λεωφορείο με κατεύθυνση τις Καρυές, την Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, από όπου παλαιότερα και προμηθεύονταν ο προσκυνητής το Διαμονητήριο του, το Διαβατήριο του δηλαδή για να περιηγηθεί στις Μονές του Αγίου Όρους. Στις μέρες μας έχουν απλοποιηθεί τα πράγματα και το διαμονητήριο εκδίδεται από την Ουρανούπολη με ένα απλό τηλεφώνημα. Από την Δάφνη ξεκινά σε συγκεκριμένες ώρες επίσης το πλοίο της γραμμής ή το ταχύπλοο που εκτελεί το δρομολόγιο Ουρανούπολη-Δάφνη και κατόπιν φθάνει μέχρι και την Αγία Άννα, ή τα Καρούλια, ή ακόμα και στα Καυσοκαλύβια αν έχει καλό καιρό. Στην Δάφνη τέλος βρίσκονται όλες οι πολιτειακές δομές και υπηρεσίες, το Τελωνείο, το Ταχυδρομείο, η Αστυνομία,

το Λιμεναρχείο, που μαζί με τα μικρά εμπορικά καταστήματα εκκλησιαστικών ειδών και λιγοστών τροφίμων συνθέτουν την εικόνα μιας υποτυπώδους, αλλά γεμάτης μυρωδιές, οργανωμένης Πολιτείας, αυτήν της ευλογημένης και μοναδικής στον κόσμο Αθωνικής Πολιτείας, που δέχεται καθημερινά πλήθος ανδρών προσκυνητών που επισκέπτονται φιλοξενούμενοι τα μοναστήρια κατά βούληση και κατόπιν προσκλήσεως και προτέρας συνεννοήσεως με τους αδελφούς της Μονής της αρεσκείας τους, ο καθένας με το πρόβλημα του, την    έννοια και την προσδοκία του. Από αυτούς, άλλοι μεν φεύγουν αναπαμένοι έχοντας βρει την πνευματική τους ισορροπία μέσα από την απλή κουβέντα και την 

νουθεσία ενός γέροντα μοναχού, ή και την αφή του Θείου που βρίσκεται διάσπαρτο σε όλα τα βραχώδη μονοπάτια, την θηριώδη βλάστηση και μέσα στα κελιά των φιλόξενων μοναχών, και άλλοι δε σκανδαλισμένοι, δύστροποι και χωρίς ψυχική ισορροπία, που τίποτε δεν τους ευχαριστεί, όλα τους φταίνε και τίποτε δεν τους αναπαύει, αφού τελικά δεν μπόρεσε να αγγίξει η ομορφιά και η αγιοσύνη του "Περιβολιού της Παναγίας" μας την σκληρόκαρδη καρδιά τους, και εν τέλει επιστρέφουν πάλι στα ίδια, έχοντας μόνο αποκομίσει από το Άγιο Όρος την ανάμνηση του "ταξιδιού", της διαδρομής δηλαδή, που σίγουρα θα τους μείνει αξέχαστη, όσο κακόβουλοι και να είναι... χωρίς όμως να βρουν την "Ιθάκη" τους, τον προορισμό τους δηλαδή, που θα τους γαληνέψει και θα τους ολοκληρώσει, έναν προορισμό που χωρίς αυτόν ο άνθρωπος δείχνει χαμένος. 

Μετά την Δάφνη, το οδοιπορικό μας...ή μάλλον η ρότα του καραβιού μας !!! συνεχίστηκε με ένα-ένα τα μεγάλα μοναστήρια να εμφανίζονται μπροστά μας σε κάθε μύτη σε κάθε προεξοχή της χερσονήσου του Άθω που συνθέτουν την γεωγραφία του Αγίου Όρους με πρώτη να ξεπροβάλλει ψηλά και επιβλητικά...

*Την Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα, ή Σιμωνόπετρα:

Μόλις προσπεράσουμε την Δάφνη με το καραβάκι μας θα συναντήσουμε το Μοναστήρι της Σιμωνόπετρας, το οποίο σε κόβει την ανάσα απλώς και μόνο κοιτώντας το, χτισμένο ουσιαστικά πάνω σε έναν απότομο βράχο. Η Επταόροφη Μονή της Σιμώνος Πέτρας είναι το τολμηρότερο οικοδόμημα του Αγίου Όρους. Είναι κτισμένη πάνω σε ένα απόκρημνο και απότομο βράχο στη Ν.Δ. πλευρά της χερσονήσου και είναι αφιερωμένη στην Γέννηση του Χριστού. Ο ιδρυτής της, ο όσιος Σίμωνας, έζησε στο Άγιον Όρος στα μέσα του 14ου αι. Ο Όσιος Σιμων ονόμασε αρχικά τη Μονή «Νέα Βηθλεεμ», αργότερα όμως πήρε το σημερινό της όνομα, από τον ιδρυτή της και από την πέτρα πάνω στην οποία είναι κτισμένη. 

Τα χρόνια 1580, 1626 καταστράφηκε από πυρκαγιές και ανακαινίσθηκε με τη συνδρομή διαφόρων αυτοκρατόρων και Πατριαρχών. Στα τέλη του περασμένου αιώνα (1891) η Μονή καίγεται ολοσχερώς και ξανακτίζεται με εράνους από την Ρωσία. Το Καθολικό της Μονής κτίστηκε μετά την τελευταία πυρκαγιά και δεν είναι τοιχογραφημένο. Η Μονή διαθέτει 15 παρεκκλήσια και πέντε κελιά στις Καρυές.
Από άποψη κειμηλίων, διαθέτει ένα τεμάχιο Τίμιου Ξύλου, λείψανα αγίων και διάφορα άλλα κειμήλια. Η βιβλιοθήκη ήταν αξιόλογη μέχρι την τελευταία πυρκαγιά, τώρα έχει μόνο λίγα νεότερα χειρόγραφα και λίγα βιβλία. Στη μονή είναι εγκατεστημένη αδελφότητα 60 μοναχών.

*Την Ιερά Μονή Γρηγορίου:

Αμέσως μετά την Σιμωνόπετρα θα αντικρίσουμε τον αρσανά της Γρηγορίου 

και αν συνεχίσουμε λίγο ακόμα την πορεία μας θα δούμε να ξεπροβάλλει το όμορφο αυτό Μοναστήρι με σήμα κατατεθέν τους μεγάλους φοίνικες δίπλα στο καθολικό που η κορυφή τους ξεχωρίζει από το εξωτερικό τείχος. Η Ιερά Μονή Γρηγορίου είναι παράλια και προσιτή µε το καΐκι που µεταφέρει τους επισκέπτες από το εμπορικό λιµάνι της χερσονήσου, τη ∆άφνη. Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα από τον όσιο ασκητή Γρηγόριο και είναι σύγχρονη των Ιερών Μονών ∆ιονυσίου και Παντοκράτορος. Πολλές πληροφορίες γύρω από το πρόσωπο του κτίτορα της µονής δεν υπάρχουν και απλώς γνωρίζουµε ότι πρόκειται για µαθητή του οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτη. Σ' αυτό βέβαια συνέβαλαν και οι πυρκαγιές του 1500 και 1762 που κατέστρεψαν το αρχείο της µονής. 

Πριν τις πυρκαγιές ωστόσο προηγήθηκαν σε καταστροφική µανία οι πειρατές. Η καταστροφή του 1500 ξεπεράστηκε και η Μονή ανασυγκροτήθηκε µε τη συνδροµή οµόδοξων ηγεµόνων και πρωταγωνιστή τον Ιωάννη Στέφανο το Μέγα, ηγεµόνα της Μολδαβίας, ο οποίος γι' αυτό και θεωρείται δεύτερος κτίτορας της µονής. Τα αποτελέσµατα της πυρκαγιάς του 1762 ξεπεράστηκαν µε τη δράση της ηγετικής φυσιογνωµίας του Γέροντος Ιωακείµ. Αυτός πέτυχε να συγκεντρώσει χρήµατα, που µε τη βοήθειά τους όχι µόνο ανασυγκρότησε τη Μονή, αλλά βοήθησε και στην εξαγορά και απελευθέρωση οµήρων. Μετά την παραίτησή του η µονή επανέρχεται στο ιδιόρρυθµο σύστηµα. Η συνακόλουθη φτώχεια που πέρασε η Μονή κατά τα χρόνια της Επανάστασης την έφερε στο σηµείο να ζητήσει από τη Μεγίστη Λαύρα να γίνει εξάρτηµά της, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουµε και την έκβαση αυτής της αίτησης.

Το 1840 ξανασυστήνεται σε κοινόβιο. Το 1859 ηγούµενος της µονής ορίζεται ο Συµεών και στα 46 χρόνια της ηγουµενίας του εξόφλησε τα χρέη της µονής που ανέρχονταν στα 170,000 γρόσια και υποστήριξε την ανέγερση νέων κτιρίων. Το νέο Καθολικό της Γρηγορίου κτίστηκε το 1770 και τοιχογραφήθηκε το 1779. Τότε τοποθετήθηκε και το ξυλόγλυπτο τέµπλο του. Το 1840 οικοδοµήθηκε ο δεύτερος νάρθηκας και το 1851 το παρεκκλήσι του αγίου Γεωργίου. Το Καθολικό είναι αφιερωµένο στον άγιο Νικόλαο.

Τα χειρόγραφα της µονής είναι περίπου 297, από τα οποία 11 είναι περγαµηνά και τα έντυπα φτάνουν τις 6,000. Στους θησαυρούς της µονής εντάσσονται ένα µικρό τµήµα του Τιµίου Σταυρού, λείψανα αγίων, εκκλησιαστικά σκεύη και άµφια. Από τις γνωστές θαυµατουργές εικόνες η µονή κατέχει την Παναγία την "Παλαιολογίνα". Έχει 7 παρεκκλήσια και 6 εξωκκλήσια ενώ στα εξαρτήµατά της εντάσσονται 3 Καθίσµατα και 6 Κελλιά. Από το 1574 κατέχει τη δέκατη έβδοµη θέση µεταξύ των µοναστικών καθιδρυµάτων. Η αδελφότητα αποτελείται από 70 περίπου πολύ καλλιεργηµένους και μορφωμένους µοναχούς, ως επί τω πλείστον νέοι σε ηλικία, αποκύημα της πνευματικής ηγουμενίας του Προηγουμένου της Μονής Γρηγορίου, π. Γεωργίου Καψάνη.

*Την Ιερά Μονή Διονυσίου:

Το τρίτο κατά σειρά Μοναστήρι που θα συναντήσουμε, η Ιερά Μονή ∆ιονυσίου είναι γνωστή ως "Νέα Πέτρα" είναι κτισµένη πάνω σε στενό και απόκρηµνο βράχο σε ύψος 80 µέτρων από τη θάλασσα, µεταξύ των µονών Γρηγορίου και Αγίου Παύλου. Κτίτορας της µονής είναι ο όσιος ∆ιονύσιος από την Κορυσό της Καστοριάς, ο οποίος µε πολλές δυσκολίες και κόπους κατόρθωσε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα για την ανέγερση του µοναστηριού, στο δεύτερο µισό του 14ου αιώνα. Σ' αυτή του την προσπάθεια ευγενικός χορηγός στάθηκε ο Αλέξιος Γ΄ Κοµνηνός, αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, παρακινούµενος και από τον µητροπολίτη της πόλης Θεοδόσιο που ήταν αυτάδελφος του οσίου. Την πολιτική αυτή της δαψιλής χορηγίας προς τη µονή συνέχισαν οι Παλαιολόγοι και αργότερα πολλοί ηγεµόνες της Μολδοβλαχίας.

Ο πατριάρχης Αντώνιος ∆΄ το 1389 µε σιγιλλιώδες γράµµα ανακηρύσει τη µονή πατριαρχική και κατ' αυτό τον τρόπο προσδίδει αυτόνοµη οντότητα. Με τη ∆ιονυσίου συνδέεται και η σπουδαία προσωπικότητα του αγίου Νήφωνα, πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος στα µέσα του 15ου αιώνα εκάρη µοναχός της και µετά από πολλούς αγώνες επέστρεψε και πάλι στη µονή της µετανοίας του. Στις αρχές του 16ου αιώνα οι Μολδαβοί Ράδουλος και ο διάδοχός του Νεάγκος Βασσαράβας κτίζουν το υδραγωγείο και τον πύργο του µοναστηριού. Το 1539 µια πυρκαγιά, ίσως η µοναδική τόσο ισχυρή στην ιστορία της µονής, αποτέφρωσε ικανό µέρος των κτισµάτων της, που όµως σύντοµα ανακαινίσθηκαν και αναπληρώθηκαν. Τον 16ο και 18ο αιώνα η µονή λόγω οικονοµικών δυσχερειών µετατράπηκε σε ιδιόρρυθµο, αλλά στις αρχές του 19ου αιώνα θα επιστρέψει οριστικά στο κοινοβιακό σύστηµα.

Το Καθολικό της µονής, αφιερωµένο στο Γενέσιο του Τιµίου Προδρόµου, οικοδοµήθηκε µαζί µε τη µονή αλλά µια πυρκαγιά το 1534 το κατέστρεψε. Ο νέος ναός είναι αυτός που ανοικοδοµήθηκε αµέσως µετά τη χρονιά το 1540. Οι τοιχογραφίες του Καθολικού φαίνεται πως έγιναν από τον εκπρόσωπο της Κρητικής σχολής Τζώρτζη περί το 1546. Αξιόλογο είναι το επιχρυσωµένο τέµπλο του ναού και οι τοιχογραφίες της Αποκάλυψης, η αρχαιότερη πλήρης εικαστική έκφραση της Αποκάλυψης στον Ορθόδοξο χώρο.

Στη ∆ιονυσίου βρίσκεται η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας των Χαιρετισµών ή του Ακαθίστου. Στο µoναστήρι υπάγονται 7 Κελλιά και αρκετά Καθίσµατα. Επίσης διαθέτει 8 παρεκκλήσια και 6 εξωκκλήσια. Στη ∆ιονυσίου ανήκει και το µετόχι Μονοξυλίτης, το οποίο στα µέσα του 17ου αιώνα της µετεβιβάσθη από τη Λαύρα. 

Η ∆ιονυσίου κατέχει την πέµπτη θέση στην ιεραρχία των µονών. Στα κειµήλια της µονής αριθµούνται πολλά λείψανα αγίων, µε πιο σηµαντικά τη δεξιά του τιµίου Προδρόµου και τα τίµια λείψανα του αγίου Νήφωνα. Άλλα σηµαντικά κειµήλια είναι µια ανάγλυφη παράσταση της Σταύρωσης σε ελεφαντοστό, έργο του 10ου αιώνα, κεντητά, σκεύη και άµφια. Στη βιβλιοθήκη της µονής βρίσκονται θυσαυρισµένα 1,100 χειρόγραφα, κάποια από αυτά εικονογραφηµένα, και πανω από 15,000 βιβλία µε πολύτιµα αρχέτυπα και παλαίτυπα. Η µονή ανέδειξε στον αιώνα µας ασκητικές µορφές και λόγιους και σήµερα αριθµεί περί τους 50 µοναχούς.

*Την Ιερά Μονή Αγίου Παύλου:

Συνεχίζοντας με ρότα μας προς την Σκήτη της Αγίας Άννας, όπου είναι και ο προορισμός μας, ανεβάζοντας οι πατέρες της το λείψανο της Αγίας Άννας και κάνοντας Αγιασμό στο πλοίο  μας συναντούμε  την Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου που είναι κτισµένη στη δυτική µεριά του Άθω και τιµάται στην Υπαπαντή του Κυρίου. Κτίτορας της µονής είναι ο άγιος Παύλος ο Ξηροποταµηνός, κτίτορας και της οµώνυµης µονής, ο οποίος προς το τέλος της ζωής του αποτραβήχτηκε σε ασκητήριο, στο σηµείο όπου σήµερα βρίσκεται η µονή. Κατά τον 10ο και 11ο αιώνα συναντούµε δυο µονές µε το όνοµα Ξηροποτάµου στον Άθω. Η σηµερινή µονή Αγίου Παύλου καθιερώθηκε µε το όνοµα αυτό οριστικά από το 1108 και εξής.

Τον 14ο αιώνα η µονή ερηµώθηκε αλλά µε την παρουσία των αρχοντικής καταγωγής Σέρβων µοναχών Γεράσιµου Ραδώνια και Αντωνίου Πηγάση αναδείχθηκε και πάλι από Κελλί σε µοναστήρι. Τον 15ο αιώνα τη µονή ενίσχυσαν οι Ιωάννης Ζ΄ και Η΄ Παλαιολόγος, ο Σέρβος ηγεµόνας Γκιούρ και ο αδελφός του Λάζαρος. Πολλοί άλλοι Παραδουνάβιοι ηγεµόνες, Ρουµάνοι και Ελληνες, υπήρξαν ευεργέτες της µονής. Την ακµή του 17ου αιώνα διαδέχθηκε η παρακµή του 18ου λόγω ένδειας οικονοµικών πόρων, µετά την σκληρή φορολογία από τις τουρκικές αρχές και την τοκογλυφία των Εβραίων. Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, ο σκευοφύλακας Γρηγόριος και ο αρχιµ. Άνθιµος Κοµνηνός βοήθησαν στην ανάκαµψη της µονής και εξόφληση των χρεών της.

Το τελευταίο καταστροφικό συµβάν που υπέστη η µονή του Αγίου Παύλου ήταν η πυρκαγιά του 1902 και η πληµµύρα του 1911. Τον 15ο αιώνα κτίστηκε η βορεινή πλευρά και τον 16ο ανεγέρθη ο αµυντικός πύργος του µοναστηριού. Τον 19ο αιώνα κατασκευάστηκε και το Καθολικό, ενώ ως και τον αιώνα µας πολλές επισκευές και προσθήκες έλαβαν χώρα. Η µονή διαθέτει 12 παρεκκλήσια εκ των οποίων του αγίου Γεωργίου είναι το παλαιότερο κτίσµα της µονής και κοσµείται µε σηµαντικές τοιχογραφίες της Κρητικής σχολής. Στη µονή υπάγονται η γραφική Νέα Σκήτη και η ρουµανική σκήτη του Αγίου ∆ηµητρίου. Σήµερα κατέχει τη δέκατη τέταρτη θέση µεταξύ των αγιορειτικών µονών.

Στα κειµήλια της µονής περιλαµβάνονται τα πολύτιµα δώρα των τριών µάγων, το πόδι του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, τεµάχιο Τιµίου Ξύλου, σκεύη και άµφια. Στη βιβλιοθήκη του µοναστηριού έχουν αποθησαυριστεί 494 χειρόγραφα και πάνω από 12,000 έντυπα βιβλία. Η µονή σήµερα έχει περί τους 30 φίλεργους µοναχούς.

*Την Νέα Σκήτη:

Πλέοντας με το καράβι μας παραπλεύρως της ακτής και λίγο μετά την Μονή του Αγίου Παύλου,  συναντάμε μια συστάδα από σπίτια, σαν ένα μικρό χωριό, που ξεκινά από την θάλασσα και σκαρφαλώνει μέχρι ψηλά στο βουνό. Είναι η Νέα Σκήτη που ανήκει διοικητικά στην ιερά μονή Αγίου Παύλου. Βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, μεταξύ της μονής Αγίου Παύλου και της σκήτης της Αγίας Άννης. Ιδρύθηκε το 1760. Παλαιότερα η Σκήτη έφερε την ονομασία του Bενεδίκτου ή του Σταυρού και βρισκόταν ψηλότερα από την σημερινή της τοποθεσία.

Tο σημερινό Kυριακό, αφιερωμένο στoν Eυγγελισμό της Θεοτόκου, άρχισε να ανεγείρεται το 1730 και ολοκληρώθηκε το 1757. Από το 1819 και μετά ονομάστηκε Nέα Σκήτη ή Σκήτη της Θεοτόκου. Tο 1901 στο Kυριακό κτίσθηκε το παρεκκλήσι του Aγίου Kωνσταντίνου το οποίο θεωρείται τάφος τριών αρχιερέων που ασκήτεψαν εδώ, του Θεοφάνους Λακεδαιμονίας, του Bησσαρίωνος Pαψάνης και του Γερασίμου Xαλεπίου. Στο προαύλιο του Kυριακού βρίσκεται ο ναός κοιμητηρίου που τιμάται στη μνήμη των Aγίων Πάντων. Σπουδαίοι αγιογραφικοί οίκοι της σκήτης θεωρούνται, των Kυριλλαίων, των Aβραμαίων, των Σπυριδωναίων, του Mοναχού Nίκωνος και του Iερομονάχου Προδρόμου. 

Σήμερα η Νέα Σκήτη είναι ελληνική και ακολουθεί τον ιδιόρρυθμο τρόπο της μοναστικής ζωής. Αποτελείται από 37 κελλιά και καλύβες που κατοικούνται από 60 περίπου μοναχούς που ασχολούνται με αγιογραφία, ξυλογλυπτική, χρυσοχοΐα, μουσική και καλλιέργεια της γης. Στη βιβλιοθήκη της Σκήτης φυλάγονται 20 χειρόγραφοι κώδικες, 200 χειρόγραφα, 500 παλαιά τυπωμένα βιβλία, άμφια, σταυροί και λείψανα αγίων.

*Την Σκήτη της Αγίας Άννης:

Τελευταίος προορισμός της όμορφης αυτής ενοριακής μας εξόρμησης και προσκύνημα μέγα στο Άγιον Όρος, θα είναι η Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης, της Αγίας οικοδέσποινας του ευλογημένου τόπου αυτού, της Αγίας που εμείς οι Ανθοκηπιώτες ζούμε τόσα χρόνια ουσιαστικά μαζί της και μαζί με τον ομόζυγο της Ιωακείμ και που αγωνιζόμαστε με όλες τις δυνάμεις μας να τους χτίσουμε το "σπιτικό" τους, μια εκκλησιά αντάξια του προσωνυμίου τους, των Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων και να τους στεγάσουμε μαζί με την Παναγία κόρη τους και τον Εγγονό τους Χριστό, τον Άγιο Ιωακείμ και την Αγία Άννα, τον "Παππού" και την "Γιαγιά" της Ορθοδοξίας, μιας που ήταν το διαλεχτό από τον Θεό ενάρετο ζευγάρι εκείνο, που φέρνοντας την γλυκιά Παναγία μας στον κόσμο, ένωσαν τον ουρανό με την γη και γεφύρωσαν το παλιό με το καινούργιο, έκλεισαν το Βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης και άνοιξαν ένα ολοκαίνουργιο Βιβλίο, αυτό της Καινής Διαθήκης.

Εμείς οι Ανθοκηπιώτες έχουμε έναν ακόμα λόγο να θεωρούμε τον χώρο αυτόν ως συνέχεια της συνοικίας μας, μέρος της γειτονιάς και της Ενορίας μας η οποία μέσα στο μυαλό μας να φαντάζει ως "Μετόχι" πια της Σκήτης της Αγίας Άννας στο Άγιον Όρος, γιατί τα κελιά και οι Καλύβες της Σκήτης, από τα Βουλευτήρια μέχρι το Κυριακό και από εκεί στην "Έρημο" και στην "Μικρά Αγία Άννα", είναι μέρη γνώριμα και ιερά, που πάντα μας φιλοξενούν όταν οι άνδρες μας, ή οι ιερείς μας με τους Επιτρόπους τους ή τα παιδιά των κατηχητικών μας, ή οι ενορίτες μας αποφασίζουν να πατήσουν στα Άγια αυτά χώματα, όπου οικοδέσποινα σε αυτά είναι η ίδια η Αγία Άννα, η "Γιαγιά", όπως την ονομάζουν οι καλόγεροι και μοναχά έτσι την αποκαλούν στις συζητήσεις τους, ως οικείο πρόσωπο και ως οικογένεια τους.

Εδώ στα ιερά χώματα αυτά, οι προσκυνητές βρίσκουν παρηγοριά και ανάπαυση από την καθημερινή και πολύπλοκη βιοτή στον πολύβουο κόσμο όπου ζουν, και στην θαυματουργή  εικόνα της Αγίας Άννας στο Κυριακό και στο Αριστερό Πόδι της που σώζεται  άφθαρτο από τους Αγιαννανίτες πατέρες, κειμήλιο και ζωντανός θησαυρός ανεκτίμητης αξίας στην Σκήτη της, που αιώνες θησαυρίζεται εκεί για να θαυματουργεί στα νέα ζευγάρια που ζητούν την βοήθεια της και έρχεται ο σύζυγος να προσκυνήσει και για τους δύό και να ζητήσει ευλαβικά να μεσολαβήσει μαζί με την Παναγία κόρη της στον Εγγονό της Χριστό και να τους χαρίσει το πολυπόθητο αγαθό της τεκνογονίας. 

Να ένας λόγος ακόμα που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια αυτό το ευλογημένο προσκύνημα. Και ας θυμηθούμε τις προηγούμενες ημερομηνίες: Στις 2 Ιουλίου του 2016, ήταν η πρώτη φορά, αλλά κάναμε το προσκύνημα αυτό και την 14η Ιουλίου 2018 (ενώ το 2017 δεν μπορέσαμε να πάμε στο Άγιον Όρος και έτσι πήγαμε στα Μετέωρα) το κάναμε και στις 13 Ιουλίου το 2019, αλλά έγινε και το Σάββατο της 18ης Ιουλίου 2020, με πολύ μεγάλες δυσκολίες λόγω του κορωνοϊού και το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά, 

Το τάμα μας πρόπερυσι, στις 29 Ιουλίου 2023 !!!

το Σάββατο της 31ης Ιουλίου 2021, με τις ίδιες πάνω-κάτω συνθήκες, ενώ το το Σάββατο 30 Ιουλίου 2022 με δυο λεωφορεία κάναμε ένα πολύ όμορφο προσκύνημα, όπως το ίδιο έγινε και στις 29 Ιουλίου του 2023, παρομοίως και στις 20 Ιουλίου του 2024, και στις 19 Ιουλίου του 2025, κάτι που θα μας μείνει αξέχαστο, και που ευχόμαστε...πρώτα και πάντα ο Θεός !!! να κάνουμε και φέτος. Το πρόγραμμα εν έτει 2026 λέει, όπως δείχνουν μέχρι τώρα τα πράγματα και αν ο Θεός το επιτρέψει, σε ένα περίπου μήνα από τώρα, το Σάββατο της 18ης Ιουλίου 2026, θα ανοιχτούμε και πάλι στην θάλασσα, πρώτα και πάντα ο Θεός !!! το λέω και το ξαναλέω με όλα αυτά που ζήσαμε τα  τελευταία χρόνια τώρα. 

...& ακόμα παλαιότερα !!!

Και φέτος, πριν ξεκινήσουμε τις ετοιμασίες για την εκδρομή μας, θα επικοινωνήσαμε με την Σκήτη της Αγίας Άννας και θα ζητήσαμε παρακλητικά, με την ευλογία του Δικαίου της Αγίας Άννης, τον Γέροντα Ταράσιο, να μας φέρει την Αγία Άννα στο καράβι μας και αν μπορέσει να μας ευλογήσει και ο ίδιος με την παρουσία του. Μια προηγούμενη χρονιά θυμίζω αυτό δεν κατέστη δυνατόν...ίσως το ίδιο γίνει και φέτος για τον ίδιο λόγο !!! λόγω την Μεγάλης Πανήγυρης στην Μεγίστη Λαύρα για τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη, που εορτάζει την 18η Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο, και έτσι όλοι οι πατέρες βρίσκονταν εκεί για την Πανηγυρική Αγρυπνία, 
όμως η λύση δόθηκε και θα είναι η ίδια και φέτος, όταν απευθυνθήκαμε και στον Γέροντα της Νέας Σκήτης, τον π. Αβράμιο, ο οποίος μας έδωσε ευλογία και έτσι είχαμε την μεγάλη χαρά και την τιμή, να προσκυνήσουμε την Αγία Άννα και το Ιερό Λείψανο της που θησαυρίζεται εκεί, αλλά και άλλα θησαυρίσματα της Σκήτης και να τελέσουμε τον καθιερωμένο Αγιασμό από τους πατέρες της Νέας Σκήτης που επιβιβάστικαν στο καραβάκι μας. Το 2016 στην ίδια ακριβώς εξόρμηση που κάναμε τότε, στον "Περίπλου του Αγίου Όρους", το Πόδι της Αγίας Άννας ήρθε στο καράβι μας με τις ευλογίες του τότε Δικαίου της Σκήτης, του Γέροντα Ιωάννη Ιερομονάχου, του Παπαγιάννη, όπως είναι γνωστός σε όλους μας, του μεγάλου ευεργέτη και κτίτορα της δικής μας εκκλησίας, των Αγίων Θεοπατόρων, του Ιωακείμ και της Άννας, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας. 

Ήταν την ίδια χρονιά, ένα μήνα νωρίτερα, του Ιούνιο του 2016, όταν πηγαίνοντας στο κελλί του, ο ιερέας μας, ο π. Χρυσόστομος Τελίδης με τους Επιτρόπους του για να τον ευχαριστήσουμε για την αγάπη που δείχνει στην Ενορία μας και να πάρουμε την ευχή του για να συνεχίσουμε τα έργα  ανοικοδόμησης της εκκλησιάς μας, αυτός δεν μας αρνήθηκε όταν του ζητήσαμε παρακλητικά τότε να μας βοηθήσει στην ανέγερση του Ιερού Ναού της Ενορίας μας, έχοντας φθάσει σήμερα στο σημείο να έχουμε τελέσει πια τα Θυρανοίξια του, από τον Οκτώβριο του 2019, αυτής της περίλαμπρης εκκλησίας μας, που στεγάζει τα όνειρα και τις ελπίδες μας, αλλά σε αυτόν τελούνταν και τα Μυστήρια και οι Θείες Λειτουργίες, μέχρι που μας βρήκε το κακό της πανδημίας του covid-19 και μας την έκλεισε την ολοκαίνουργια εκκλησιά μας, πριν καλά-καλά την χαρούμε. Όπως και να έχει εμείς σας  ευχαριστούμε από καρδιάς, σεβαστέ Παπαγιάννη μας, για την τόση αγάπη και τις πολλές ευλογίες σου.

Ευτυχώς όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν...στο πολύ κοντινό παρελθόν όμως, και πλέον επιστρέψαμε στην πολυαναμενόμενη "κανονικότητα", την καθημερινότητα μας δηλαδή...αυτήν προ κορωνοϊού, μετρώντας όμως τα σημάδια και τις πληγές που αυτός μας άφησε...τα "επικείμενα νοσήματα", μέσα στην λειτουργική και λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας, η οποία κατά την διαχείριση της κρίσης της πανδημίας από τους θρησκευτικούς ηγέτες μας, αλλά και τους υπολοίπους Αρχιερείς και του ιερείς μας, υπέστη ρήγμα, διάσπαση και διχασμό, ενώ τα αποτελέσματα της αντιπαλότητας του πληρώματος της Εκκλησίας μας σήμερα  υποδεικνύονται  κραυγαλέα, με την μικρότερη συμμετοχή των πιστών στα Μυστήρια της. Είδομεν...ίδωμεν & οψόμεθα !!!

Να λοιπόν γιατί, ειδικά οι γυναίκες, που δεν μπορείτε να πατήσετε στα ιερά χώματα του Αγίου Όρους λόγω του Αβάτου από την Παναγία μας, και το ότι το θησαύρισμα αυτό της Σκήτης, το Πόδι της Αγίας Άννας, δεν βγαίνει ποτέ εκτός του Αγίου Όρους για προσκύνημα, θα πρέπει να μην χάνετε τέτοιες ευκαιρίες και να έρχεστε μαζί μας και σε αυτήν την εξόρμηση της Ενορίας μας που γίνεται κάθε χρόνο 

(φέτος το Σάββατο 18/7/2026, λίγο πριν την Μικράν Πανήγυριν της Ενορίας μας για την Κοίμηση της Αγίας Άννης στις 23, 24 & 25 Ιουλίου 2026) και να ζήσετε μαζί μας στιγμές ανεπανάληπτες, στιγμές που ίσως να μην μπορέσετε να βιώσετε ποτέ ξανά, παίρνοντας τις μυρωδιές και αφουγκραζόμενοι με όλες τις αισθήσεις σας την ζωντανή παρουσία της οικοδέσποινας Παναγίας στο όμορφο περιβόλι της, αλλά και βλέποντας την εικόνα των μοναστηριών της, τα οποία προστατεύει από ψηλά, τεράστια πέτρινα κτίσματα που θαρρείς και κρέμονται πάνω από το Άγιο Όρος,  χρυσά κεντίδια κεντημένα περίτεχνα πάνω στον Τίμιο Εσθήτα της.

Όμως ας παραθέσουμε στην  συνέχεια του άρθρου μας και κάποια από τα στοιχεία που πρέπει να γνωρίζει ο επισκέπτης προσκυνητής για την όμορφη Σκήτη της Αγίας Άννας, η οποία βρίσκεται στο κάτω άκρο της νοτιοδυτικής πλευράς του Άθωνα, κτισμένη σε κατάφυτη πλαγιά με πολλά νερά. Είναι η αρχαιότερη και μεγαλύτερη Σκήτη του Αγίου Όρους σε μορφή οικισμού με καλύβες και με κεντρικό συγκρότημα το Κυριακό της. Περιλαμβάνει και την περιοχή της Μικράς Αγίας Άννας, την "Έρημο" όπως για ευνόητους λόγους την αποκαλούν οι αγιορείτες πατέρες, με τις αντίστοιχες καλύβες. Μέχρι τον 17ο αιώνα ήταν περιοχή ερημητηρίων, ενώ από τον 17ο αιώνα λειτουργεί σαν συγκροτημένη Σκήτη. Είναι Σκήτη με έντονο ησυχαστικό χαρακτήρα. Το Κυριακό της Σκήτης Αγίας Άννας, κτίσθηκε στην αρχή από τον Πατριάρχη Διονύσιο Βάρδαλη το 1666. Στα μέσα του 18ου αιώνα επεκτάθηκε και τοιχογραφήθηκε το 1755. 

Τιμάται στο όνομα της Αγίας Άννας, την 25η Ιουλίου, πάντα με το παλιό ημερολόγιο, στην εορτή της Κοιμήσεως της Αγίας Άννης. Σε αυτό διαμένει ο Δικαίος, τρόπον τινά ο διοικητής της Σκήτης, ο οποίος και αλλάζει κάθε χρόνο με τους υπολοίπους γέροντες των κελιών. Στη βιβλιοθήκη φυλάσσονται 200 περίπου χειρόγραφα, 3 περγαμινοί κώδικες, 700 έντυπα, αρκετές φορητές εικόνες και ιερά κειμήλια. Το σημαντικότερο είναι εκείνο της Θαυματουργού εικόνος της Aγίας Άννας, μητέρας της Θεοτόκου, αλλά και Ιερό Λείψανο, το αριστερό πόδι της που θησαυρίζεται από πάντα θαρρείς στο Κυριακό της Σκήτης. 

Oι καλύβες της Σκήτης της Αγίας Άννας βρίσκονται  διάσπαρτες σε πλαγιά με έντονη βλάστηση. Το σύνολο των καλυβών της είναι 50. Οι περισσότερες διαθέτουν ναό και μικρή εδαφική έκταση. Στη Σκήτη ζουν περίπου 85 μοναχοί που παράλληλα με το εργόχειρό τους ασχολούνται και με την αλιεία και κηπουρική. Οι γέροντες ασχολούνται με αγιογραφία, ξυλογλυπτική και την κατασκευή θυμιάματος. Είναι εξάρτημα της Ι. Μονής Μεγίστης Λαύρας και διοικείτε από αυτήν, έχοντας όμως μέρισμα στις αποφάσεις και ο εκάστοτε Δικαίος της.

      Αυτά αγαπητοί αδελφοί μας, συνενορίτες και συνοδοιπόροι του αγώνα μας στην ανέγερση, και τώρα που τελέσαμε τα Θυρανοίξια, στην αποπεράτωση του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων, ήταν τα στοιχεία όλα όσα περισυλλέξαμε για να γράψουμε αυτό το άρθρο, το οποίο και το αφιερώνουμε στο Άγιο Όρος και ειδικά την Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννας που αγαπούμε, και που θα επισκεφθούμε και πάλι φέτος τον Ιούλιο, πρώτα ο Θεός, κατά το ετήσιο προσκύνημα μας εκεί. 

Έτσι είναι ο Ναός μας εσωτερικά αυτήν την στιγμή, 

σε πλήρη λειτουργία ενώ πολύ λίγα ακόμα απομένουν 

για την αποπεράτωση του.

Να εύχεστε και να προσεύχεστε μαζί μας!!!

Στο άρθρο μου αυτό όμως θα βρείτε και δικές μου σκέψεις, ιδέες, αναμνήσεις, προσπάθειες, αγώνες, ευχαριστίες στους ανθρώπους που μου  συμπαραστέκονται, ευαισθησίες προσωπικές αλλά και γεγονότα και εμπειρίες. Αυτά ένοιωσα την ανάγκη να μοιραστώ σε αυτό το άρθρο μου μαζί σας, φίλοι αναγνώστες και ακόλουθοι της όμορφης παρέας της ιστοσελίδας μας, ενορίτες, προσκυνητές, επισκέπτες, δωρητές, ευεργέτες, συνοδοιπόροι και συναγωνιστές στην προσπάθεια αποπεράτωσης της εκκλησίας μας εδώ στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας, που είναι αφιερωμένη στους γονείς της Παναγίας μας, στους Θεοπροπάτορες προγόνους του Εγγονού τους Χριστού, στον Άγιο και Δίκαιο Ιωακείμ και στην γλυκιά Αγία Άννα, την  "Γιαγιά" μας, και που τα Ιερά Λείψανα τους θησαυρίζονταν μέχρι πρότινος 

Ο Αγιογράφος και φίλος μας,
κος Λάζαρος Πεχλιβανίδης, που φιλοτεχνεί το τέμπλο
του Ναού μας.

στην προσωρινή κατακόμβη μας, που τώρα παραδίδεται προς χρήση στην "Ιθάκη" μας, την Ενοριακή Νεανική Εστία μας, και στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο μας, "Με ανοιχτές αγκάλες", όπως το ονομάσαμε πρόσφατα, και από τα Θυρανοίξια, τον Οκτώβριο του 2019, του επάνω Ιερού Ναού μας, βρίσκονται πια μόνιμα σε περίοπτη θέση στο υπερυψωμένο προσκυνητάρι της Τριετούς Παναγίας μας, μπαίνοντας αριστερά στον κυρίως Ναό, όπου και τα προσκυνούμε σε κάθε ευκαιρία και ιδιαιτέρως κάθε Τρίτη στην Ιερά Παράκληση των Αγίων Θεοπατόρων που τελείται "δια την λύσιν εκ των δεσμών της ατεκνίας", και διαβάζεται η ειδική ευχή της Αγίας Άννας στα άτεκνα ζευγάρια που έρχονται και κλείνουν το γόνυ στους Αγίους προστάτες τους και τους παρακαλούν να πρεσβεύσουν μαζί με την Παναγία Κόρη τους στον Εγγονό τους Χριστό, για να τους δώσει το Θείο Δώρο της τεκνογονίας. 

Η εκκλησιά μας σε πλήρη λειτουργικότητα
σε μια από τις μηνιαίες Αγρυπνίες που τελούνται
με κάθε ευλάβεια και κατάνυξη.

     Επί τη ευκαιρία του άρθρου μας αυτού, σας ενημερώνουμε πως ήδη ο υπέργειος και περικαλλής Ιερός Ναός μας λειτουργεί κανονικά, μετά την επέλαση της πανδημίας του κορωνοϊού και στην χώρα μας οπότε και έκλεισε για ενάμιση χρόνο περίπου, όμως τώρα είναι και πάλι έτοιμος για να υποδεχθεί όλους εσάς μετά από όλα αυτά...Δόξα τω Θεώ !!! και τώρα όλα πηγαίνουν προς το καλύτερο και παρακαλούμε τον Χριστό μας να μην επιτρέψει άλλο τέτοιο κακό, γιατί δεν αντέχετε η ζωή με κλειστές τις εκκλησιές. 

Έτσι θα είναι ο Ναός μας
όταν αποπερατωθεί και εξωτερικά...

      Μεγάλη η βοήθεια του Θεού και των Αγίων προστατών μας, του Ιωακείμ και της Άννας, στο "παράτολμο" αυτό έργο της ανοικοδόμησης του Ιερού Ναού μας και μάλιστα σε καιρούς πονηρούς και δύσκολους, για μερικούς δε και αποκαλυπτικούς, αλλά μέγιστη και η προσευχητικά πνευματική, μα και πραγματική όμως βοήθεια από τον ευεργέτη μας και κτίτορα ουσιαστικά του Ιερού Ναού μας, των Αγίων Θεοπατόρων, του Παπαγιάννη, Γέροντα του Κελιού της Κοιμήσεως της Θετόκου στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος, που μας αγαπά και μας συμπαραστέκεται μέχρι και σήμερα στον αγώνα μας με την προσευχή του πρωταρχικά, αλλά και την οικονομική του υποστήριξη. Να έχουμε την ευχή του, στέλνουμε έστω και από μακριά τις μετάνοιες μας, 

...ενώ έτσι φαντάζει σήμερα από ψηλά,
με την βοήθεια ενός Drone.

του ευχόμαστε υγεία και καλή ηγουμενία ως Γέροντας στις Αδελφότητες που ίδρυσε εκεί και ηγουμενεύει, να χαίρεται τις "όμορφες" και "χαριτωμένες" Συνοδείες του και πρώτα ο Θεός,  ανυπομονούμε να τον δούμε και από κοντά και να πάρουμε την ευχή του...όταν, πρώτα ο Θεός, και πάλι θα μπορέσουμε να πάμε να τον επισκεφθούμε μαζί με τους Επιτρόπους της Ενορίας μας. Ειδικά τώρα που ησυχάσαμε από τον κορωνοϊό, να τον επισκεφθούμε για να βάλουμε και πάλι μια βαθιά μετάνοια και να τον ευχαριστήσουμε για την τόση αγάπη του, αλλά και να του ζητήσουμε ευγενικά να συνεχίσει να μας βοηθά, μιας και λίγο ακόμα έμεινε για την πλήρη αποπεράτωση του Ιερού Ναού μας, και ας έχει ακόμα πολλές ατέλειες και δουλειές για να γίνουν. 

Ας ευχηθούμε όλα να πάνε καλά στον "Περίπλου του Αγίου Όρους" που θα κάνουμε με το καραβάκι μας το Σάββατο 18/7/2026.

Καλό προσκύνημα...& 

...Καλό καλοκαίρι σε όλους !!!

...& Καλή Πανήγυρη !!!

Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης