...Δείτε και αυτή την μικρή αναδρομή μας !!!
Τα πρώτα μας Άγια Θεοφάνεια στην καινούργια εκκλησιά μας !!!
Σας δείχνω με νοσταλγία την ανάρτηση των Θεοφανείων του 2020 στο επάνω περίλαμπρο ναό μας, τα πρώτα μας Θεοφάνεια σ' αυτόν.
Από τότε ακολούθησε το χάος...Εκκλησίες "Κεκλεισμένων των θυρών", ή μοισάνοιχτων, ή μισόκλειστων, με το 2021 να ζήσουμε το απόλυτο τίποτα.
Αναμείναμε για το 2022 κάτι καλύτερο, αλλά μας αποζημίωσε το 2023 & το 2024 οπότε και είδαμε καλύτερες μέρες...καλύτερα & ομορφότερα Θεοφάνεια!!!
Και ήρθε μετά με φόρα το 2025, και έφερε πόλεμους, ανέχεια, ακρίβεια, φτώχεια, θάνατο και πολλά ακόμα...τα περισσότερα κακά !!!
Τα Θεοφάνεια όμως του 2026 (αύριο δηλαδή !!!)...πρώτα και πάντα ο Θεός !!! ας είναι τα καλύτερα !!!
Καλοφωτισμένοι όλοι !!!
λατρευτικής ζωής μας και της συχνότερης επικοινωνίας μας με τον Θεό στην εκκλησία της Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων, τον υπέργειο πια, "ολοκαίνουργιο", όμορφο, καλαίσθητο και περίλαμπρο, μετά τα Θυρανοίξια του τον Οκτώβριο του 2019, Ιερό Ναό των Αγίων γονέων της Παναγίας μας και προγόνων του Χριστού μας, του Ιωακείμ και της Άννας, των προστατών των άτεκνων ζευγαριών.
Έναν και μοναδικό σε όλη την οικουμένη, Ενοριακό Ιερό Ναό, αφού πουθενά στο κόσμο δεν τιμώνται επίσημα οι Άγιοι Θεοπάτορες, φέροντας οι Ενορίες το όνομα τους, παρά μόνο τιμώνται σε παρεκκλήσια, προσκυνηματικούς ναούς, μοναστήρια ίσως, ως δεύτερο όνομα σε κάποιους Ενοριακούς Ναούς της επικράτειας, αλλά και σε Ναούς με το όνομα της Αγίας Άννας, έναν Ναό, τον οποίον ξεκινήσαμε δειλά-δειλά να χτίζουμε πάνω από την υπάρχουσα κατακόμβη μας,
από το 2011 με μικρές όμως προσδοκίες, αυτές που ήταν ανάλογες και με τις δυνατότητες μας. Και όμως, μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία, η εκκλησιά μας ψήλωσε, έφθασε στα 15 μέτρα, το καμπαναριό της στα 23 μέτρα, απέκτησε οροφή, πατώματα, Αγία Τράπεζα, Αγία Πρόθεση, προσκυνητάρια, στασίδια, τέμπλο, εικόνες, θέρμανση, πολυελαίους, καντήλια, θαυματουργικά λες, και με θεόσταλτους πόρους, που δεν θα μπορούσαμε καν να φανταστούμε εδώ στην φτωχογειτονιά των Ανθοκήπων, του Δήμου Παύλου Μελά, στα δυτικά προάστια της προσφυγικής Θεσσαλονίκης...όμως "τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ".
μα σίγουρα μπορούμε και λειτουργούμε σε αυτόν, ήδη από τον Οκτώβριο του 2019, λίγους μήνες πριν δηλαδή, που ετελέσθησαν τα Θυρανοίξια του, και έτσι απολαμβάνουμε όλοι, ενορίτες και προσκυνητές, με άλλα και διαφορετικά δεδομένα τις Ακολουθίες και τα Μυστήρια στην Ενορία μας, αφήνοντας πλέον τις λεπτομέρειες μόνο, απαραίτητες όμως, του καλλωπισμού και του ευπρεπισμού,
αλλά και μερικές ατέλειες και ελλείψεις που και αυτές μια-μια θα προγραμματιστούν για να γίνει η εκκλησιά μας όσο το δυνατόν πιο λειτουργική, αλλά και να δοθεί έτσι η ευκαιρία και στους ίδιους τους πιστούς να συμβάλλουν και αυτοί μαζί μας στην ολοκλήρωση εσωτερικά του Ιερού Ναού, στο γέμισμα με τις αγιογραφημένες εικόνες του τέμπλου, στην αποπληρωμή των ασημένιων καντηλιών, τα ιερά σκεύη και
τόσα άλλα που χρειάζεται ένας νεόδμητος Ναός. Σημασία έχει πως η εκκλησιά μας είναι ανοιχτή και οι πιστοί κάθε Κυριακή γιορτή και σχόλη μπορούν να συμμετέχουν στις Θείες Λειτουργίες και ιδιαίτερα στις μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης και της Ορθοδοξίας, όπως των Χριστουγέννων και των Θεοφανίων που ζήσαμε τις προηγούμενες ημέρες για πρώτη φορά στον επάνω Ιερό Ναό μας με μεγάλη ευλάβεια και με ακόμα μεγαλύτερη συγκίνηση.
Έτσι λοιπόν τις ημέρες που μας πέρασαν από την Γέννηση του Χριστού μας και τα γεγονότα που ακολούθησαν και σημάδεψαν όλη την ανθρωπότητα μέχρι και σήμερα, 2020 χρόνια μετά, την Περιτομή και την Βάπτιση Του, αλλά ενδιάμεσα και την εορτή του Μεγάλου Βασιλείου, ενός των σπουδαιοτέρων Ιεραρχών της Ορθοδοξίας αλλά και εορτή του Προφήτου και Προπομπού του Χριστιανισμού,
του Ιωάννου του Βαπτιστού, η ψυχή μας μαλάκωσε και βελτιώθηκε και από τώρα εμείς οι απανταχού Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οφείλουμε να την κρατήσουμε εκεί, καθαρή και αγνή από τις ευεργεσίες και τις χάρες του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανίων, που μόλις δέχθηκε.
Αυτές τις Άγιες ημέρες προσευχηθήκαμε λίγο περισσότερο, γευτήκαμε τον Παράδεισο από πιο κοντά, ζήσαμε και θυμηθήκαμε παραδόσεις, ήθη και έθιμα, που μη βρίσκοντας συνεχιστές εμάς, τους μεσήλικες του 21ου αιώνα, ξεφτίζουν περνώντας μέσα από την μέγγενη της υποτιθέμενης προόδου, της σαλαμοποιημένης, επιτρέψτε μου, παγκοσμιοποίησης και -τις πιο πολλές φορές- επικίνδυνης ανάπτυξης και της σφοδρής σύγκρουσης της αγνής εσωτερικής πίστης μας με την νέα τάξη πραγμάτων.
Μια νέα ζωή που καλούμαστε από ανάγκη να ακολουθήσουμε μέσα στην οικονομική κρίση και την κοινωνική αδικία που μας επέβαλαν οι "φίλοι μας" και οι "σύμμαχοι" μας και συνεχίζουν να το κάνουν μετά μανίας, για να δεχθούμε αμαχητί την δική τους αποτυχία να ζήσουν ευτυχισμένοι, όπου σε αυτήν δεν έχει θέση η ανθρωπιά, δεν χωρούν στην ζωή τους τα παραδοσιακά ήθη και έθιμα, δεν υπάρχουν ιδεώδη, δεν ζουν οι Άγιοι της Ορθοδοξίας μεταξύ τους, αφού τους έδιωξαν στην καλύτερη περίπτωση, ή σε αυτήν του Αγίου Βασιλείου τον αντικατέστησαν και έδωσαν το τεράστιο αυτό όνομα που τον συνοδεύει, σε έναν άλλο παχουλό κοκκινοντυμένο γεράκο που κάνει παρέα με ξωτικά και ελαφάκια που σπρώχνουν το έλκηθρο του, για την τέρψη των αθώων παιδικών ματιών, αλλά φυσικά και το φούσκωμα του πορτοφολιού τους.
Μια ζωή όπου δεν θέλουν να πηγαίνουμε στην εκκλησιά που καθημερινά θα μας καλεί με τον γλυκό χτύπο της καμπάνας της, μέχρι και αυτήν να την φιμώσουν οριστικά, ιδιαίτερα τις αναστάσιμες Κυριακές που και αυτές πασχίζουν στον βωμό του κέρδους τους να τις κάνουν εργάσιμες ημέρες,
δεν θέλουνε να έχουμε για οδηγό μας τον Νεογέννητο και Νεοβαπτισθέντα Χριστό, δεν θέλουν να στέλνουμε τα παιδιά μας στο κατηχητικό σκολειό της Ενορίας μας, σεληνιάζονται στο άκουσμα της Αγίας Τριάδας, ή όταν τους δείχνουμε πως να κάνουν τον Σταυρό τους, δεν θέλουν να τους μαθαίνουμε την Ορθή πίστη των πατεράδων και των παππούδων μας με τις απέραντες "θάλασσες" των Αγίων μας, τις ατελείωτες στρατιές των Οσίων και Μαρτύρων της Μίας, Καθολικής, Αποστολικής και Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας μας, με ολέθριο όμως και με καταστροφικό αποτέλεσμα, την καταθλιπτική ζωή μας, την ζωή που άθελα μας κληροδοτούμε εμείς οι ίδιοι, αυτήν την στιγμή, ασυνείδητα ή και συνειδητά καμιά φορά, στα παιδιά μας, όπως επίσης,
αν κάτι δεν αλλάξει σύντομα, και την προδιαγεγραμμένη πια πορεία της νεολαίας μας, της νεότητας του τόπου μας που, πανεπιστήμονες πια όλοι, ενώ διδάχθηκαν και γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα, δεν φροντίσαμε να τους μάθουμε τα απλά, τα μεγάλα, τον Χριστό και την Εκκλησία Του όπως είχαμε υποχρέωση στα νιάτα της πατρίδας μας, δηλαδή το μέλλον και το αύριο της Ελλάδας μας, που οδηγείτε βιαστικά στην βίαιη αυτοκαταστροφή της, αν εμείς δεν επαγρυπνήσουμε και δεν αντισταθούμε έστω και αυτήν την ύστατη στιγμή.
Όμως η δική μας Ενορία, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, μια χούφτα δύο χιλιάδων ψυχών μόνο, ίσως και λιγότερων, αντιδρά, στυλώνει πεισματικά τα πόδια της κάτω και ζει λίγο διαφορετικά, αναπάντεχα για τα σημερινά δεδομένα, περίεργα ίσως για μερικούς, "παλιοκαιρίσια" για κάποιους άλλους, μα και πιο αγνά πιο ζεστά και σαφώς πιο ανθρώπινα.
Αντιστέκεται στις νέες επιταγές του κοινωνικού ιστού της Ελλάδος που σήμερα κυβερνά, ή συμμετέχει στην διακυβέρνηση για να είμαστε πιο σαφείς, και ενάντια στα προγνωστικά και τα "γκάλοπ" γεμίζει τις γειτονιές των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας με τα νεογέννητα και ευλογημένα παιδιά τους από τους Αγίους προστάτες των νέων ζευγαριών, που λύει τα δεσμά της ατεκνία τους, τους βοηθούς των νέων και συμπαραστάτες της οικογενείας, του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας.
Τα λιγοστά σκολειά μας πια δεν χωρούν τα πολλά και όμορφα παιδιά μας, και όλες οι υποδομές στην συνοικία μας θέλουν πια αναπροσαρμογή στα νέα ανέλπιστα δεδομένα της μικρής γειτονιάς των Ανθοκήπων. Όσο για την μεγάλη μάστιγα της άγονης εποχής μας, την υπογεννητικότητα, είναι πια παρελθόν στην γειτονιά των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, που δεν υπάρχει πια στο λεξιλόγιο μας ούτε ως λέξη, παρά μόνο ως μακρινή ανάμνηση από τότε που το Άγιο ζευγάρι του Ιωακείμ και της Άννας εγκαταστάθηκαν για πάντα σε αυτήν την όμορφη και ευλογημένη συνοικία μας, και αγκάλιασαν ζεστά τους Ανθόκηπους.
Η Ενορία μας το γνωρίζει αυτό καλά, το κατάλαβε εγκαίρως και έπιασε δουλειά, η εκκλησία μας και αυτή επίσης δυναμώνει και προοδεύει στην πίστη, αφουγκράζεται τις έννοιες του διπλανού της και εργάζεται, "συνωμοτεί" κάποιες φορές για το καλό των ανθρώπων της,
συνεργεί και προετοιμάζεται έχοντας την βοήθεια του Θεού για καλό και για κακό, προσέχει τα παιδιά της συνοικίας μας μέσω της Ενοριακής Νεανικής Εστίας μας, της "Ιθάκης" των κατηχητικών σχολείων μας, συντρέχει στους αδυνάτους και στους αναγκεμένους μέσω του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου της, τις "Ανοιχτές αγκάλες" της, μοιράζοντας τρόφιμα, μα και αγάπη, αλλά και προσεύχεται
μέσω της έντονης λατρευτικής ζωής της, μαλακώνει και ημερεύει τις ψυχές των ενοριτών της και τις φέρνει πιο κοντά στο Θείο, εκεί που κανείς από την νέα και άσχημη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και για κανένα λόγο δεν θέλει να είμαστε, αφού μόνο εκεί μπορούμε να ζούμε πραγματικά ελεύθεροι και αυτό δεν γίνεται να το ανεχθούν μιας και μας θέλουν πειθήνιους και σκλαβωμένους στην ύλη που παράγουν και εμπορεύονται.
που αφορούσαν την εορτή των Χριστουγέννων και την έλευση του νέου έτους, το Άγιο Δωδεκαήμερο όπως αναφέρει η Εκκλησία μας στο Τυπικό της, αυτήν την ευλογημένη εορταστική περίοδο, αγαπητοί μας αναγνώστες, ακόλουθοι και φίλοι, διαδικτυακοί και μη, συνοδοιπόροι και συμμέτοχοι της προσπάθειας μας, θα είδατε την λατρευτική ζωή της Ενορίας μας, αλλά θα είδατε να αναβιώνουν και πολλά από τα έθιμα και παραδόσεις του τόπου μας. ![]() |
| 2014 |
![]() |
| 2015 |
(βλέπετε στην σημερινή ανάρτηση μας, παλαιότερες φωτογραφίες μας όπου και φαίνονται οι διαφορές του ναού μας χρόνο με τον χρόνο, από τα προηγούμενα Θεοφάνεια)
![]() |
| 2016 |
![]() |
| 2017 |
επισκέπτης και φορέας του Μεγάλου Αγιασμού, που θα διώξει κάθε κακό από το σπιτικό τους, να του ανοίγουν τις πόρτες του οίκου τους, παράλληλα όμως να του ανοίγουν διάπλατα και τις ψυχές τους για να γίνουν όλοι μαζί μια εκκλησία που θα έχει ανεπτυγμένη ενοριακή συνείδηση, ένα σύνολο, να γίνουν ομάδα, να γίνουν Ενορία, ένα τεράστιο και αχώριστο ευλογημένο κουβάρι και τέλος να γίνουν συνειδητοί και ψυχικά "όμορφοι" και "πλούσιοι" Χριστιανοί.
![]() |
| 2018 |
Μάνας του Χριστού μας, τα πειράγματα του κόσμου, η πηγαία χαρά όλων μας, ήταν τα συστατικά αυτά, που ιδιαίτερα το Άγιο Δωδεκαήμερο, αλλά και πάντα
νομίζω, δημιουργούν,
![]() |
| 2019 |
![]() |
| ...και τέλος, Αγιασμός "Θυρανοιξίων" του επάνω "ολοκαίνουργιου" Ιερού Ναού μας, στις 12 Οκτωβρίου του 2019.... ...για να φθάσουμε αισίως στα Θεοφάνεια του 2020...το 2021 δεν βγάλαμε φωτογραφίες!!! |








































































.png)






Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου